Lucas 19

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ichui Jesús oique tecua Jericó pɨpe oguata oico.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Aheve mbɨa mbahe yar Zaqueo serer vahe secoi. Ahe ava sui guarepochi rerocuasar rerecuar.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Osepia pota tẽi Jesús ‘taicua ité’ oya viña. Ndoicatui rumo opucuẽhɨse ava rehɨi pãhuve sepia ãgua.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Evocoiyase ahe oña tenonde oso ‘tasepia ité’ oyapave, oyeupi ɨvɨra rese ɨvate oĩ senonera.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Evocoiyase oyepotase, omahe Zaqueo rese ɨvate chinise, aipo ehi chupe:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Aipo oyeupe he ramoseve, Zaqueo ogüeyɨ voi vorɨvetesa pɨpe oipɨsɨ.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Sepiase rumo opacatu ava, “Yangaipa guasu vahe rẽtave tẽi oso” ehi yuvɨreco chupe.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Evocoiyase Zaqueo opũha aipo ehi chupe:
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 —Co pɨpe Tũpa oipɨ̃sɨro ité co mbɨa. Esepia, ahe niha Abraham suindar avei secoi.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Esepia, che, Ava Rɨquehɨr, ayu co ɨvɨ pɨpe ava ocañɨ tẽi vahe pɨ̃sɨro ãgua —ehi Jesús Zaqueo upe.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Aipo ñehesa rendu vɨteseve, Jesús oporombohe ambuae tecocuer resendar rese. Esepia, vɨrovɨ Jerusalén, “Oyepota voi etera revo Tũpa mborerecuasa” ehi ava yuvɨreco viña.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ahe rumo aipo ehi ava upe imbohe: “Oime mbɨa imboyeroyaprɨ, ahe senoiprɨ oso vaherã amombrɨ oɨvɨ pendareta rerecuarã oyevɨse.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Oso ãgua renonde oichohopa uca diez tuprɨ güembiguai. Ahese opa omondo ñepei-pei upe guarepochi sepɨrusu vahe, aipo ehi chupe: ‘Peporavɨquɨ co guarepochi rese imboeta ãgua che yevɨse nara’ ehi. Ipare oso.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Setá ava rumo secua pendar saquɨcuei tẽi vɨroɨ̃ro yuvɨreco. Sese omondo movɨro ava ‘tomombehu: Ore rumo ndoroipotai ore rerecuarã secoi ãgua, tehi yuvɨreco’ oya viña.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Ahe rumo mborerecuar guasu güecosa pɨpe oyevɨ ou cute. Opa uca oichoho oguarepochi pɨsɨsarer ‘¿mbovɨ-mbovɨ pĩha oipɨsɨ oyacatu yuvɨreco?’ oya.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Evocoiyase yɨpɨndar mbɨa guarepochi oipɨsɨ vahe ou voi chupe, ‘Che rerecuar, nde guarepochi oyemboeta diez rupi cheu’ ehi.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Evocoiyase mborerecuar guasu omboyevɨ chupe: ‘Mbiguai avɨye vahe ereico, nde cuaita co nde poravɨquɨsa chĩhimi vahe eremboavɨye ité. Sese ereicora diez tecua guasu pendar rese hañeco ãgua’ ehi chupe.
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Ipare voi ambuae ou chupe, ‘Che rerecuar, nde guarepochi oyemboeta cinco rupi cheu’ ehi chupe.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Aipo ehi tuprɨ avei ahe chupe: ‘Nde evocoiyase ereicora cinco tecua pendar rese hañeco ãgua’ ehi.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Ipare voi ambuae ou chupe, ‘Che rerecuar, ndo co nde guarepochi aipoqueño turucuarmi pɨpe sereco.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Esepia, che asɨquɨye nde sui. Nderecatẽhɨ mete ai vahe mbahe rese. Ambuae ava poravɨquɨ sui tẽi iyavei acoi ndahei vahe mbahe nde remitɨ, ichui tẽi avei ereipɨsɨ mbahe ndeyeupe nara yepi’ ehi chupe.
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Evocoiyase mborerecuar guasu aipo ehi chupe: ‘Nde mbiguai ndaseco põrai vahe ereico. Nde ñehe sui aicuara nde recocuer. Ereicuase ẽgüe che hesa viña,
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 evocoiyase, ¿mahera ru ndereyapocatui che guarepochi guarepochi apocatusave che yevɨse voi senose ãgua cheu imboyevɨ catumi ãgua viña?’ ehi.
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Evocoiyase, ‘Perocua guarepochi ichui. Pemondora acoi diez rupi guarepochi omboeta vahe upe’ ehi vupindar upe.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Supindar rumo aipo ehi: ‘Ore rerecuar, ovɨreco rumo evocoi diez tuprɨ avei iharɨve guarepochi’ ehi tẽi yuvɨreco chupe.
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Evocoiyase mborerecuar, ‘Co rumo supi eté vahe: acoi ovɨreco vahe, imondosara setá catu chupe; acoi ndovɨrecoi vahe setá mbahe, ichui serocuasara’ ehi.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 ‘Acoi ava che amotarẽhɨmbar, ndache potai vahe mborerecuarã yuvɨreco, ahe opara peru cohave che rovai yucapa ãgua’ ehi” ehi Jesús ava eta upe.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Jesús aipo ohe pare, oguata vɨte oso Jerusalén cotɨ.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Evocoiyase coiye catu tecua Betfagé iyavei Betania rerovɨcave, ɨvɨtrɨ Olivo ɨ̃pɨimi, aheve omondo ñuvɨrío güemimbohe
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 aipo ehi chupe:
30 dizendo-lhes:
31 Acoi, ‘¿Mahera vo peyora?’ ehise que ava pẽu, ‘Yar oiporu pota’ peyeñora chupe —ehi güemimbohe upe.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Evocoiyase semimbohe yuvɨraso, semimombehu rupi tuprɨ ité osepia mbahe yuvɨreco.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Evocoiyase oyorase guaricu,
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 —Yar oiporu pota —ehiño yuvɨreco chupe.
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Ipare vɨraso Jesús upe yuvɨreco, oicupeao oyeaosa pɨpe guaricu yuvɨreco chupe. Ipare omboyeupi sese oso ãgua.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Oyeupise oso guaricu harɨve, oipɨpira ava oturucuar perɨ rupi senonera imboetei guasusave yuvɨreco.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Ovɨrovɨse ɨvɨtrɨ Olivo sui ogüeyɨ ãgua oso, opacatu ava seroyasar supi oguata vahe omboɨpɨ osapucai yuvɨreco vorɨvetesave mbahe poromondɨisa sembiapogüer rese Tũpa upe
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 aipo ehi yuvɨreco:
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Evocoiyase amove fariseo yuvɨrecoi vahe supi aipo ehi chupe:
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Evocoiyase aipo ehi:
40 Mas Jesus respondeu:
41 Oyepota senimise tecua Jerusalén ve, ahe tecua repiase, oyaseho sese
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 aipo ehi: “¡Pesenducuara tarahu co co arɨ pɨpe teco tuprɨsa amondo pota vahe pẽu viña, cũritei rumo ocañɨ tuprɨño pe sui, ndapeicatui eté sepia!” ehi oyaseho.
42 dizendo:
43 “Oimera rumo arɨ imombehuprɨ naporai vahe pẽu curi. Pe amotarẽhɨmbar oñachi irira pe recua. Ipare oyere tuprɨra yuvɨreco pe rese pẽu ovava ãgua.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Iyavei yuvɨroiquera pe recua pɨpe, opara pe rẽta omonduru yuvɨreco, pe yuca aveira yuvɨreco. Ndipoi chietera ita que ñepei oya vahe ambuae rese. Esepia, ndapeicuai eté Tũpa ouse pẽu pe pɨ̃sɨro ãgua” ehi Jerusalén pendar rese oyaseho.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Ichui Jesús oique judío tũparo guasu pɨpe. Aheve omboɨpɨ ava mbahe mondosar mombopa tuprɨ ocarve oico
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 aipo ehi:
46 dizendo-lhes:
47 Ichui ahe tũparo guasu pɨpe arɨ yacatu oporombohe oico. Aheve avei rumo pahi eta rerecuar yuvɨrecoi vahe, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe iyavei tecua rerecuar guasu yuvɨrecoi vahe, ‘¿Mara yahera pĩha yuca uca ãgua viña?’ ehi yuvɨreco chupe.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ndoicatui rumo yuvɨreco. Esepia, ava rehɨi oyapɨsaca iporombohesa rese yuvɨreco.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.