Lucas 11
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARA
1 Ñepei arɨ Jesús oyerure. Iyerure pare semimbohe aipo ehi chupe:
1 De uma feita, estava Jesus orando em certo lugar; quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: Senhor, ensina-nos a orar como também João ensinou aos seus discípulos.
2 —Avɨye —ehi—. Peyeroquɨse, aipo peyera:
2 Então, ele os ensinou: Quando orardes, dizei:
3 Embou ore rembihu arɨ yacatundar oreu.
3 o pão nosso cotidiano dá-nos de dia em dia;
4 Iyavei ndeñero ore angaipa rese oreu.
4 perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo o que nos deve;
5 Iyavei aipo ehi no:
5 Disse-lhes ainda Jesus: Qual dentre vós, tendo um amigo, e este for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Esepia, ambuae che mborɨpar oyepota ou che rẽtave; ndarecoi eté rumo mbahe amondomi vaherã chupe’ peyera chupe.
6 pois um meu amigo, chegando de viagem, procurou-me, e eu nada tenho que lhe oferecer.
7 Ipare ahe, ‘Che mañeco tẽi rene eve. Esepia, opa ayoquenda, iyavei co che rahɨr opa aropɨtuhu seru. Sese ndiyai apũha mbahe mondo ndeu’ ehiñora pẽu viña.
7 E o outro lhe responda lá de dentro, dizendo: Não me importunes; a porta já está fechada, e os meus filhos comigo também já estão deitados. Não posso levantar-me para tos dar;
8 Supi eté, yepe nopuhai chietera mbahe mondo pẽu pe mborɨpar secose viña, opũhaño itera rumo ‘tache mañeco iri eme’ oyapave. Ipare omondoño itera opacatu mbahe pe porandusa pẽu.
8 digo-vos que, se não se levantar para dar-lhos por ser seu amigo, todavia, o fará por causa da importunação e lhe dará tudo o de que tiver necessidade.
9 Sese aipo ahe pẽu: Peporandura mbahe rese Tũpa upe, ahese omboura pẽu; peseca ahe mbahe, ahese peyosura; inungar pemota oquenda, ẽgüe peyera peyeroquɨsa pɨpe Tũpa upe, ahese imboisara mbahe mbou ãgua pẽu.
9 Por isso, vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Esepia, acoi oporandu vahe mbahe rese, ahe mbahe oipɨsɨra; acoi mbahe oseca vahe, oyosura, iyavei acoi oyeroquɨsa pɨpe omota vahe oquenda Tũpa upe, chupe imboisara.
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, abrir-se-lhe-á.
11 “Oimese tahɨ vahe pe pãhuve, tahɨr oporanduse pira rese vu upe, ¿omondora pĩha mboi tẽi guahɨr upe viña?
11 Qual dentre vós é o pai que, se o filho lhe pedir [pão, lhe dará uma pedra? Ou se pedir] um peixe, lhe dará em lugar de peixe uma cobra?
12 anise, ¿omondora pĩha oporanduse mbahe rupiha rese, mbahe rumbɨquɨãpe tẽi chupe viña?
12 Ou, se lhe pedir um ovo lhe dará um escorpião?
13 ¡Aní! Esepia, pe yepe ava ndaseco põrai vahe peico viña, pe rahɨr upe rumo pemondoño ité mbahe avɨye vahe. ¡Tahetru pe Ru ɨva pendar omondo catura Espíritu Santo acoi ava oyeupe porandusar upe!” ehi güemimbohe eta upe.
13 Ora, se vós, que sois maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais o Pai celestial dará o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Ambuae arɨ pɨpe, Jesús osepia mbɨa caruguar nomoñehengatui vahe. Evocoiyase omose caruguar ichui. Aheseve voi iñehengatu. Ipare ava rehɨi sepiase, ndoyembovɨhai tẽi yuvɨreco.
14 De outra feita, estava Jesus expelindo um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar; e as multidões se admiravam.
15 Amove rumo ava aipo ehi tẽi yuvɨreco: “Beelzebú, caruguar rerecuar pĩratasa pɨpe revo omboyepepɨ caruguar oico” ehi tẽi yuvɨreco chupe.
15 Mas alguns dentre eles diziam: Ora, ele expele os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Ambuae ava secoãhasa pɨpe oporandu yuvɨreco chupe: “Eyapo ru mbahe nde rembiapo ɨva pendar nde recocuer cua ãgua” ehi tẽi.
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal do céu.
17 Ahe rumo oicuaño ipɨhañemoñetasa. Evocoiyase aipo ehi chupe:
17 E, sabendo ele o que se lhes passava pelo espírito, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e casa sobre casa cairá.
18 Ẽgüe ehi avei niha caruguar. Esepia, serecuar omboyepepɨse opovrɨ pendar, ovavara oyeupe yuvɨreco viña. Ahese oyemocañɨ tẽira yuvɨreco. Co ñehesa aipo ahe pẽu. Esepia pe, ‘Beelzebú pĩratasa pɨpe tẽi opa omose caruguar ava sui oico’ peye tẽi cheu.
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Isto, porque dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Ẽgüe ahese rumo viña, ¿ava pĩratasa pɨpe ru evocoiyase pe voya omboyepepɨ caruguar ava sui? Pe voya ae omboyecuara pe ñehe pe rembiavɨ yuvɨreco pẽu.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
20 Che rumo Tũpa pĩratasa pɨpe caruguar amboyepepɨ ava sui. Sese cũritei Tũpa mborerecuasa oyepota ité pẽu.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente, é chegado o reino de Deus sobre vós.
21 “Inungar oime ava ipĩrata eteprɨ vahe, iyavei vɨreco oyeroyasa. Ipɨpe osãro güẽta opacatu mbahe ipɨpendar avei icañɨẽhɨ ãgua.
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, ficam em segurança todos os seus bens.
22 Acoi ouse rumo ambuae ipĩrata catu vahe chupe, ahe osecoreroyɨse, opa vɨrocua iyeroyasa ichui. Evocoiyase güembierocua ahe opa vɨraso oyeupe.
22 Sobrevindo, porém, um mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e lhe divide os despojos.
23 “Acoi ava ndache mboyoyai vahe, ahe che amotarẽhɨmbar yuvɨrecoi; iyavei acoi ava ndosecai vahe ava cheu, ahe omosai tẽi yuvɨreco che sui” ehi.
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 “Acoi osẽse caruguar ava sui, oguata tẽi ɨvɨ ipiru vahe rupi opɨtuhu ãgua reca. Ipare rumo ndoyosuise, ipɨhañemoñeta oyeupe, ‘Ayevɨ irira che reco agüerve vicho’ ehi.
24 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, procurando repouso; e, não o achando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Aheve oyevɨse, osepia iri secocuer inungar oɨ sahuvaprɨ tuprɨ.
25 E, tendo voltado, a encontra varrida e ornamentada.
26 Sepiase, oso siete caruguar naporai catu vahe reca. Ichui güeruse, oyoya guasu yuvɨroique co mbɨa pɨha pɨpe. Sese mbahe tẽi catu ité secocuer yɨpɨndar güeco agüer sui” ehi Jesús ava rehɨi upe.
26 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem se torna pior do que o primeiro.
27 Oñehe vɨteseve aipo mbahe rese, cuña ava rehɨi pãhu pendar oñehe pĩrata aipo ehi:
27 Ora, aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava entre a multidão, exclamou e disse-lhe: Bem-aventurada aquela que te concebeu, e os seios que te amamentaram!
28 Ahe rumo aipo ehi:
28 Ele, porém, respondeu: Antes, bem-aventurados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam!
29 Ava rehɨi oyere atɨ vɨtese Jesús rese yuvɨreco, ahe aipo ehi: “Pe cũriteindar ava ndaseco põrai vahe, peporandu tẽi poromondɨisa che recocuer cua ãgua rese. Che rumo namboyecuai chira ambuae poromondɨisa pẽu. Jonás recocuer rese güeraño opomomahenduhara.
29 Como afluíssem as multidões, passou Jesus a dizer: Esta é geração perversa! Pede sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o de Jonas.
30 Inungar Jonás poromondɨisa secoi ava Nínive pendar upe, ẽgüe ehi aveira niha Ava Rɨquehɨr reco pɨpe oimera poromondɨisa ava cũriteindar upe.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Acoi arɨ cañɨ pɨpe cuña mborerecuar guasu irohɨ cotɨ secua vahe porandusave omombehura co ava cũriteindar cañɨpa ãgua. Esepia, ahe ou amombrɨ ɨvɨ sui Salomón mbahecuasa rendu ãgua; cũritei rumo oime ɨvate catu vahe cohave Salomón sui.
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Iyavei arɨ cañɨ pɨpe ava tecua Nínive pendar porandusave omombehura ava cũriteindar cañɨpa ãgua. Esepia niha, omboasɨse oangaipa, oyevɨ Tũpa upe yuvɨreco Jonás omombehuse Tũpa Ñehengagüer chupe; cũritei rumo oime ɨvate catu vahe Jonás sui pe pãhuve” ehi.
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Ndayañomi chira tataendɨ que imoendɨ imoi; ndayamondoi chiaveira que mbahevrɨve. Iyacatu rumo yamondora ɨvate tataendɨ rendave ‘tosesape opacatu ava oique vahe oɨ pɨpe’ yande yapave.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar escondido, nem debaixo do alqueire, mas no velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 Iyavei pe resa inungar tataendɨ pe retecuer upe. Esepia, avɨyese pe resa, opacatu pe retecuer upe osesape. Acoi imarase rumo, pe retecuer pɨ̃tumimbi vahe nungar tẽi.
34 São os teus olhos a lâmpada do teu corpo; se os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, se forem maus, o teu corpo ficará em trevas.
35 Sese peicua catu co poroesapesa pereco vahe, tape rereco eme pɨ̃tumimbi vahe nungar.
35 Repara, pois, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Co supi eté vahe osesape tuprɨse opacatu pe pɨhave, ndipoise que pɨ̃tumimbisa nungar mbahe ipɨpe, evocoiyase ahe inungar tataendɨ osesape vahe opacatu pe recocuer pɨpe. Ahese ndipoi que pɨ̃tu vahe pẽu” ehi.
36 Se, portanto, todo o teu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a candeia quando te ilumina em plena luz.
37 Opase oñehe Jesús, fariseo vɨraso güẽtave imbocaru. Oiquese sẽtave oso, oguapɨ mesave oĩ.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para ir comer com ele; então, entrando, tomou lugar à mesa.
38 Ocaru renondeve ndoyepoise rumo, ahese fariseo ndoyembovɨhai tẽi nomboavɨyeise judío porocuaita.
38 O fariseu, porém, admirou-se ao ver que Jesus não se lavara primeiro, antes de comer.
39 Ahe rumo aipo ehi fariseo upe:
39 O Senhor, porém, lhe disse: Vós, fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e perversidade.
40 ¡Pe ndayaracuai vahe peico! ¿Ndapeicuai vo pe rete aposar, pe pɨha aposar avei?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 Sese pemondo porerecosa ava iparaɨsu vahe upe pe recatẽhɨẽhɨsa pɨpe. Evocoiyase ipɨpe sui opacatu imoatɨrombrɨ peicora.
41 Antes, dai esmola do que tiverdes, e tudo vos será limpo.
42 “¡Peparaɨsu pe fariseo! Esepia, yepe pe remitɨ sui pemondo peyacatu ñepei-pei diez vahe sui Tũpa upe viña, pe rumo ndaperoyai teco ɨ̃visa iyavei peseyaño tẽi Tũpa poroaɨsusa. Iyacatu rumo peyapora evocoi mbahe pe porerecosa sui pe poiẽhɨsa pɨpe viña.
42 Mas ai de vós, fariseus! Porque dais o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças e desprezais a justiça e o amor de Deus; devíeis, porém, fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 “¡Peparaɨsu pe fariseo! Esepia, peipota pe renda porañete catu vahe pe guapɨ ãgua tũparo pɨpe, iyavei peipota pẽu opacatu ‘avɨrave’ oyapora ava pe mboeteisave ocar rupi yuvɨreco.
43 Ai de vós, fariseus! Porque gostais da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 “¡Peparaɨsu! Esepia, pe recocuerai inungar tehõgüer ruvɨpa icuaẽhɨse ava oguata iharɨ rupi yuvɨreco” ehi chupe.
44 Ai de vós que sois como as sepulturas invisíveis, sobre as quais os homens passam sem o saber!
45 Evocoiyase Moisés porocuaita rese oporombohe vahe,
45 Então, respondendo um dos intérpretes da Lei, disse a Jesus: Mestre, dizendo estas coisas, também nos ofendes a nós outros!
46 Ahe rumo aipo ehi:
46 Mas ele respondeu: Ai de vós também, intérpretes da Lei! Porque sobrecarregais os homens com fardos superiores às suas forças, mas vós mesmos nem com um dedo os tocais.
47 “¡Peparaɨsu! Esepia, pemoingatu Tũpa ñehe mombehusar ruvɨpagüer peico Tũpa mboeteisa angahu pɨpe tẽi. Pe ramoi teieté rumo oyuca yuvɨreco.
47 Ai de vós! Porque edificais os túmulos dos profetas que vossos pais assassinaram.
48 Evocoiyase pemboyecua co pe ramoi eta pɨhañemoñeta agüer secocuer moña pɨpe peico. Esepia, ahe oyuca Tũpa ñehe mombehusar yuvɨreco. Pe evocoiyase cũritei pemoingatu vɨte suvɨpagüer peico.
48 Assim, sois testemunhas e aprovais com cumplicidade as obras dos vossos pais; porque eles mataram os profetas, e vós lhes edificais os túmulos.
49 “Sese Tũpa ombahecuasa pɨpe aipo ehi: ‘Amondora che ñehe mombehusar, apóstol avei ndiporeroyai vahe upe. Ahe ipãhu pendar oyucara yuvɨreco. Iyavei ambuae mara-mara tẽi vɨrecora yuvɨreco’ ehi.
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão,
50 Esepia, ava ndiporeroyai vahe cũriteindar upe ité omondora oñemoɨrosa opacatu oñehe mombehusar yucagüer rese aracahe suive, cũriteindar avei oyucase yuvɨreco.
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo;
51 Abel yuca agüer suive oyepotara Zacarías yuca agüerve oso. Ahe oyuca tũparo maranehɨ rocar mbahe reropovẽhesa rovai. Supi eté aipo ahe pẽu: Tũpa opara omondo oñemoɨrosa ahe yuca agüer rese ava ndiporeroyai vahe cũriteindar upe curi.
51 desde o sangue de Abel até ao de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e a casa de Deus. Sim, eu vos afirmo, contas serão pedidas a esta geração.
52 “¡Peparaɨsu pe Moisés porocuaita rese oporombohe tẽi vahe! Esepia, pe mbahecuasa avɨye soquendaprɨ pereco ava sui. Pe niha ndaperoyai, iyavei ambuae ava upe ndapeipotai seroya ãgua” ehi chupe.
52 Ai de vós, intérpretes da Lei! Porque tomastes a chave da ciência; contudo, vós mesmos não entrastes e impedistes os que estavam entrando.
53 Ipare Jesús osẽ oso ichui. Ahese Moisés porocuaita rese oporombohe vahe iyavei fariseo eta oñemoɨró iteanga yuvɨreco sese. Ahe omañeco tẽi, oporandu-randu mbahe rese yuvɨreco chupe,
53 Saindo Jesus dali, passaram os escribas e fariseus a argui-lo com veemência, procurando confundi-lo a respeito de muitos assuntos,
54 osecoãha-ãha tẽi mbahe pɨpe ‘toyavɨ angahu oñehe yandeu’ ohesa pɨpe yuvɨreco.
54 com o intuito de tirar das suas próprias palavras motivos para o acusar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.