Lucas 11

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ñepei arɨ Jesús oyerure. Iyerure pare semimbohe aipo ehi chupe:
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 —Avɨye —ehi—. Peyeroquɨse, aipo peyera:
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.
3 Embou ore rembihu arɨ yacatundar oreu.
3 Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Iyavei ndeñero ore angaipa rese oreu.
4 E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Iyavei aipo ehi no:
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Esepia, ambuae che mborɨpar oyepota ou che rẽtave; ndarecoi eté rumo mbahe amondomi vaherã chupe’ peyera chupe.
6 Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;
7 Ipare ahe, ‘Che mañeco tẽi rene eve. Esepia, opa ayoquenda, iyavei co che rahɨr opa aropɨtuhu seru. Sese ndiyai apũha mbahe mondo ndeu’ ehiñora pẽu viña.
7 Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;
8 Supi eté, yepe nopuhai chietera mbahe mondo pẽu pe mborɨpar secose viña, opũhaño itera rumo ‘tache mañeco iri eme’ oyapave. Ipare omondoño itera opacatu mbahe pe porandusa pẽu.
8 Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.
9 Sese aipo ahe pẽu: Peporandura mbahe rese Tũpa upe, ahese omboura pẽu; peseca ahe mbahe, ahese peyosura; inungar pemota oquenda, ẽgüe peyera peyeroquɨsa pɨpe Tũpa upe, ahese imboisara mbahe mbou ãgua pẽu.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Esepia, acoi oporandu vahe mbahe rese, ahe mbahe oipɨsɨra; acoi mbahe oseca vahe, oyosura, iyavei acoi oyeroquɨsa pɨpe omota vahe oquenda Tũpa upe, chupe imboisara.
10 Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.
11 “Oimese tahɨ vahe pe pãhuve, tahɨr oporanduse pira rese vu upe, ¿omondora pĩha mboi tẽi guahɨr upe viña?
11 E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 anise, ¿omondora pĩha oporanduse mbahe rupiha rese, mbahe rumbɨquɨãpe tẽi chupe viña?
12 Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 ¡Aní! Esepia, pe yepe ava ndaseco põrai vahe peico viña, pe rahɨr upe rumo pemondoño ité mbahe avɨye vahe. ¡Tahetru pe Ru ɨva pendar omondo catura Espíritu Santo acoi ava oyeupe porandusar upe!” ehi güemimbohe eta upe.
13 Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Ambuae arɨ pɨpe, Jesús osepia mbɨa caruguar nomoñehengatui vahe. Evocoiyase omose caruguar ichui. Aheseve voi iñehengatu. Ipare ava rehɨi sepiase, ndoyembovɨhai tẽi yuvɨreco.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 Amove rumo ava aipo ehi tẽi yuvɨreco: “Beelzebú, caruguar rerecuar pĩratasa pɨpe revo omboyepepɨ caruguar oico” ehi tẽi yuvɨreco chupe.
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Ambuae ava secoãhasa pɨpe oporandu yuvɨreco chupe: “Eyapo ru mbahe nde rembiapo ɨva pendar nde recocuer cua ãgua” ehi tẽi.
16 E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Ahe rumo oicuaño ipɨhañemoñetasa. Evocoiyase aipo ehi chupe:
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.
18 Ẽgüe ehi avei niha caruguar. Esepia, serecuar omboyepepɨse opovrɨ pendar, ovavara oyeupe yuvɨreco viña. Ahese oyemocañɨ tẽira yuvɨreco. Co ñehesa aipo ahe pẽu. Esepia pe, ‘Beelzebú pĩratasa pɨpe tẽi opa omose caruguar ava sui oico’ peye tẽi cheu.
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Ẽgüe ahese rumo viña, ¿ava pĩratasa pɨpe ru evocoiyase pe voya omboyepepɨ caruguar ava sui? Pe voya ae omboyecuara pe ñehe pe rembiavɨ yuvɨreco pẽu.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.
20 Che rumo Tũpa pĩratasa pɨpe caruguar amboyepepɨ ava sui. Sese cũritei Tũpa mborerecuasa oyepota ité pẽu.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.
21 “Inungar oime ava ipĩrata eteprɨ vahe, iyavei vɨreco oyeroyasa. Ipɨpe osãro güẽta opacatu mbahe ipɨpendar avei icañɨẽhɨ ãgua.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;
22 Acoi ouse rumo ambuae ipĩrata catu vahe chupe, ahe osecoreroyɨse, opa vɨrocua iyeroyasa ichui. Evocoiyase güembierocua ahe opa vɨraso oyeupe.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Acoi ava ndache mboyoyai vahe, ahe che amotarẽhɨmbar yuvɨrecoi; iyavei acoi ava ndosecai vahe ava cheu, ahe omosai tẽi yuvɨreco che sui” ehi.
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Acoi osẽse caruguar ava sui, oguata tẽi ɨvɨ ipiru vahe rupi opɨtuhu ãgua reca. Ipare rumo ndoyosuise, ipɨhañemoñeta oyeupe, ‘Ayevɨ irira che reco agüerve vicho’ ehi.
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Aheve oyevɨse, osepia iri secocuer inungar oɨ sahuvaprɨ tuprɨ.
25 E, chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Sepiase, oso siete caruguar naporai catu vahe reca. Ichui güeruse, oyoya guasu yuvɨroique co mbɨa pɨha pɨpe. Sese mbahe tẽi catu ité secocuer yɨpɨndar güeco agüer sui” ehi Jesús ava rehɨi upe.
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Oñehe vɨteseve aipo mbahe rese, cuña ava rehɨi pãhu pendar oñehe pĩrata aipo ehi:
27 E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.
28 Ahe rumo aipo ehi:
28 Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Ava rehɨi oyere atɨ vɨtese Jesús rese yuvɨreco, ahe aipo ehi: “Pe cũriteindar ava ndaseco põrai vahe, peporandu tẽi poromondɨisa che recocuer cua ãgua rese. Che rumo namboyecuai chira ambuae poromondɨisa pẽu. Jonás recocuer rese güeraño opomomahenduhara.
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;
30 Inungar Jonás poromondɨisa secoi ava Nínive pendar upe, ẽgüe ehi aveira niha Ava Rɨquehɨr reco pɨpe oimera poromondɨisa ava cũriteindar upe.
30 Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.
31 Acoi arɨ cañɨ pɨpe cuña mborerecuar guasu irohɨ cotɨ secua vahe porandusave omombehura co ava cũriteindar cañɨpa ãgua. Esepia, ahe ou amombrɨ ɨvɨ sui Salomón mbahecuasa rendu ãgua; cũritei rumo oime ɨvate catu vahe cohave Salomón sui.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Iyavei arɨ cañɨ pɨpe ava tecua Nínive pendar porandusave omombehura ava cũriteindar cañɨpa ãgua. Esepia niha, omboasɨse oangaipa, oyevɨ Tũpa upe yuvɨreco Jonás omombehuse Tũpa Ñehengagüer chupe; cũritei rumo oime ɨvate catu vahe Jonás sui pe pãhuve” ehi.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Ndayañomi chira tataendɨ que imoendɨ imoi; ndayamondoi chiaveira que mbahevrɨve. Iyacatu rumo yamondora ɨvate tataendɨ rendave ‘tosesape opacatu ava oique vahe oɨ pɨpe’ yande yapave.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Iyavei pe resa inungar tataendɨ pe retecuer upe. Esepia, avɨyese pe resa, opacatu pe retecuer upe osesape. Acoi imarase rumo, pe retecuer pɨ̃tumimbi vahe nungar tẽi.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Sese peicua catu co poroesapesa pereco vahe, tape rereco eme pɨ̃tumimbi vahe nungar.
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 Co supi eté vahe osesape tuprɨse opacatu pe pɨhave, ndipoise que pɨ̃tumimbisa nungar mbahe ipɨpe, evocoiyase ahe inungar tataendɨ osesape vahe opacatu pe recocuer pɨpe. Ahese ndipoi que pɨ̃tu vahe pẽu” ehi.
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.
37 Opase oñehe Jesús, fariseo vɨraso güẽtave imbocaru. Oiquese sẽtave oso, oguapɨ mesave oĩ.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Ocaru renondeve ndoyepoise rumo, ahese fariseo ndoyembovɨhai tẽi nomboavɨyeise judío porocuaita.
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.
39 Ahe rumo aipo ehi fariseo upe:
39 E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 ¡Pe ndayaracuai vahe peico! ¿Ndapeicuai vo pe rete aposar, pe pɨha aposar avei?
40 Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?
41 Sese pemondo porerecosa ava iparaɨsu vahe upe pe recatẽhɨẽhɨsa pɨpe. Evocoiyase ipɨpe sui opacatu imoatɨrombrɨ peicora.
41 Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 “¡Peparaɨsu pe fariseo! Esepia, yepe pe remitɨ sui pemondo peyacatu ñepei-pei diez vahe sui Tũpa upe viña, pe rumo ndaperoyai teco ɨ̃visa iyavei peseyaño tẽi Tũpa poroaɨsusa. Iyacatu rumo peyapora evocoi mbahe pe porerecosa sui pe poiẽhɨsa pɨpe viña.
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.
43 “¡Peparaɨsu pe fariseo! Esepia, peipota pe renda porañete catu vahe pe guapɨ ãgua tũparo pɨpe, iyavei peipota pẽu opacatu ‘avɨrave’ oyapora ava pe mboeteisave ocar rupi yuvɨreco.
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.
44 “¡Peparaɨsu! Esepia, pe recocuerai inungar tehõgüer ruvɨpa icuaẽhɨse ava oguata iharɨ rupi yuvɨreco” ehi chupe.
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.
45 Evocoiyase Moisés porocuaita rese oporombohe vahe,
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Ahe rumo aipo ehi:
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.
47 “¡Peparaɨsu! Esepia, pemoingatu Tũpa ñehe mombehusar ruvɨpagüer peico Tũpa mboeteisa angahu pɨpe tẽi. Pe ramoi teieté rumo oyuca yuvɨreco.
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Evocoiyase pemboyecua co pe ramoi eta pɨhañemoñeta agüer secocuer moña pɨpe peico. Esepia, ahe oyuca Tũpa ñehe mombehusar yuvɨreco. Pe evocoiyase cũritei pemoingatu vɨte suvɨpagüer peico.
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 “Sese Tũpa ombahecuasa pɨpe aipo ehi: ‘Amondora che ñehe mombehusar, apóstol avei ndiporeroyai vahe upe. Ahe ipãhu pendar oyucara yuvɨreco. Iyavei ambuae mara-mara tẽi vɨrecora yuvɨreco’ ehi.
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Esepia, ava ndiporeroyai vahe cũriteindar upe ité omondora oñemoɨrosa opacatu oñehe mombehusar yucagüer rese aracahe suive, cũriteindar avei oyucase yuvɨreco.
50 Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Abel yuca agüer suive oyepotara Zacarías yuca agüerve oso. Ahe oyuca tũparo maranehɨ rocar mbahe reropovẽhesa rovai. Supi eté aipo ahe pẽu: Tũpa opara omondo oñemoɨrosa ahe yuca agüer rese ava ndiporeroyai vahe cũriteindar upe curi.
51 Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 “¡Peparaɨsu pe Moisés porocuaita rese oporombohe tẽi vahe! Esepia, pe mbahecuasa avɨye soquendaprɨ pereco ava sui. Pe niha ndaperoyai, iyavei ambuae ava upe ndapeipotai seroya ãgua” ehi chupe.
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.
53 Ipare Jesús osẽ oso ichui. Ahese Moisés porocuaita rese oporombohe vahe iyavei fariseo eta oñemoɨró iteanga yuvɨreco sese. Ahe omañeco tẽi, oporandu-randu mbahe rese yuvɨreco chupe,
53 E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 osecoãha-ãha tẽi mbahe pɨpe ‘toyavɨ angahu oñehe yandeu’ ohesa pɨpe yuvɨreco.
54 Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.