João 6

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 — ausente —
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 — ausente —
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 — ausente —
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 — ausente —
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Evocoiyase Felipe omboyevɨ chupe:
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Aipo hese, ñepei semimbohe pãhu pendar, Simón Pedro rɨvrɨ, Andrés aipo ehi chupe:
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 —Co chĩhivahe vɨreco cinco pan, iyavei ñuvɨrío pira, ¿iyacatura vo co ava retacuer? —ehi.
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Evocoiyase aipo ehi:
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Evocoiyase oipɨsɨ cinco vahe pan, “Avɨye ndeu” ohe pare Vu Tũpa upe, opa ombohi-mbohi imondo ava rehɨi upe. Ẽgüe ehi avei pira upe, imondopa semimbotar rupi-rupi yuvɨreco.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Opase ava ihɨ̃taro,
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Evocoiyase omonuha doce ɨruova sumbɨrer yuvɨreco pan cincomi vahe sui.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Evocoiyase ava eta co poromondɨisa guasu Jesús rembiapo repiase, aipo ehi yuvɨreco:
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Jesús rumo oicuase ava opĩratasa pɨpe tẽi güeraso pota ãgua mborerecuar guasu vɨreco ãgua oyeupe nara yuvɨreco, ahese oyeupi iri oso ɨvate catu. Aheve ahe ae güeco ãgua.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Pɨ̃tu ramose ogüeyɨ yuvɨraso Jesús remimbohe ɨpave,
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 yuvɨroha carite pɨpe sasa ãgua yuvɨreco tecua Capernaum ve yuvɨraso. Ahese pɨ̃tu ité. Jesús rumo ndoyevɨ vɨtei eté.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Ahese oipeyu pĩrata ɨvɨtu, ɨ avei ohɨtu pĩrata.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Yuvɨraso pucumi tẽi cinco, anise seis kilómetro rupi. Ahese osepia Jesús yuvɨreco osupitɨ senise carite. Ahe ɨ harɨ rupi oguata oso chupe. Evocoiyase osɨquɨye ité yuvɨreco ichui.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Ahe rumo aipo ehi güemimbohe upe:
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Evocoiyase sorɨvete yuvɨreco carite pɨpe seroha. Iparemi tẽi oyepota yuvɨraso oyuvɨrasosave.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Ahere ayihive ava rehɨi opɨta vahe sovai yuvɨreco, “Semimbohe año rumo yuvɨraso ñepei vahe carite pɨpe. Jesús rumo ndosoi eté güemimbohe rupi” ehi tẽi yuvɨreco.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Aheseve rumo ambuae carite vɨroyepota seru yuvɨreco tecua Tiberias pendar, acoi Jesús ava remihura pan reroyeroquɨ agüer rerovɨcave.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Evocoiyase ava rehɨi oicuase Jesús semimbohe reseve iporẽhɨse yuvɨreco, yuvɨroha yuvɨraso ãgua co ambuae carite pɨpe tecua Capernaum ve seca.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Oyepotase ava rehɨi ɨpa rovai, aheve osepia Jesús yuvɨreco.
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Evocoiyase aipo ehi chupe:
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Peporavɨquɨ eme catu tembihu ndasecosei vahe rese; iyacatu rumo peporavɨquɨ tembihu secose vahe rese omondo vahe tecovesa apɨrẽhɨ. Co tembihu che, Ava Rɨquehɨr, amondora pẽu. Esepia, che Ru Tũpa omboyecua ité che ichuindar aicose —ehi.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Aipo hese,
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 —Tũpa oipota pe che reroyara peye che semimbou che recose —ehi ava eta upe.
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Evocoiyase,
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Esepia, aracahe ore ramoi eta yuvɨrohu ɨvɨ iporupɨrẽhɨsa rupi. Icuachiaprɨ aracahendar pɨpe omombehu: ‘Omondo pan ɨva pendar semihura’ ehi —ehi ava eta yuvɨreco chupe.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 —Supi eté amombehu pẽu: ndahei Moisés omondo pan ɨva pendar chupe, che Ru rumo omondo chupe. Cũritei che Ru ombou pẽu pan supi eté vahe ɨva sui.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Esepia, co pan ombou vahe Tũpa ɨva suindar ité. Ahe omondora tecovesa ɨvɨ pɨpendar upe —ehi ava eta upe.
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Evocoiyase,
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 —Che ité ahe pan aico tecovesa mondo ãgua. Acoi ou vahe cheu ndiyumbɨasɨ iri chietera iyavei acoi che reroya vahe ndihusei chiaveira.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Aipo ahe niha acoi pẽu. Yepe pe che repia peye viña, pe rumo ndache reroyai eté peye.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Opacatu ombou vahe ava che Ru cheu, cheu ité yugüerura; acoi yugüeru vahe cheu, aipɨsɨra; ndamomboi chietera cheyesui.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Esepia, ndayui ɨva sui mbahe che remimbotar apo ãgua tẽi; ayu rumo che mbousar porocuaita apo ãgua.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Che Ru che mbousar ndoipotai que ñepei ava ombou vahe cheu amocañɨra. Ahe semimbotar rumo che ambogüerayevɨra ahe arɨ ipa vahe pɨpe.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Che Ru oipota avei opacatu ava oyeroya vaherã che, Tũpa Rahɨr, che recosa rese. Ipɨpe vɨreco aveira tecovesa apɨrẽhɨ vahe yuvɨreco. Supi eté ambogüerayevɨra arɨ ipa vahe pɨpe curi —ehi ava eta upe.
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Evocoiyase judío eta oñehe-ñehe tẽi sese yuvɨreco, “Che pan aico, agüeyɨ vahe ɨva sui” ihesa rese
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 aipo ehi:
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Evocoiyase judío eta upe aipo ehi:
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Ndipoi chietera que oicatu vahe ou cheu, nomonguerẽhɨise che Ru che mbousar; omonguerẽhɨ vahe rumo oicatu yugüeru cheu. Ahe ambogüerayevɨra arɨ ipa vahe pɨpe.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Tũpa ñehe mombehusar cuachiar pɨpe aipo ehi: ‘Tũpa pe mbohera opacatu’ ehi. Sese acoi osendu vahe che Ru ñehe, oyembohe vahe avei sese, evocoi nungar yugüerura cheu.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 “Ndipoi eté que ñepei ava osepia vahe che Ru; acoi ichui ou vaheño ité, ahe güeraño tuprɨ ité osepia.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Supi eté aipo ahe pẽu: acoi che reroya vahe vɨreco tecovesa apɨrẽhɨ.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Che pan nungar aico amondo vahe tecovesa.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Aracahe pe ramoi eta niha yuvɨrohu ité tembihu maná serer vahe ɨvɨ iporupɨrẽhɨsa rupi. Ahe rumo opa iriño ité omano yuvɨreco.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Che rumo añehe pan ɨva sui ogüeyɨ vahe rese, acoi ava ohu vahe, nomanoi chietera.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Ahe pan oicove vahe niha che aico ɨva sui ogüeyɨ vahe; acoi ohu vahe co pan, oicovera apɨrẽhɨ vaherã ité. Co pan amondo vaherã, ahe che rete ité. Ahe amondora ava recocuer rese” ehi judío eta upe.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Aipo hese, judío rerecuar oyeecopɨ-copɨ yuvɨreco aipo ehi:
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 —Supi eté aipo ahe pẽu: ndapehuise Ava Rɨquehɨr rete, ndapeɨhuise avei suvɨ, ndaperecoi chietera tecovesa.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Acoi ohu vahe che rete, oɨhu vahe avei che ruvɨ, vɨreco tecovesa apɨrẽhɨ iyavei che ambogüerayevɨra arɨ ipa vahe pɨpe.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Esepia, che rete supi eté vahe tembihu; che ruvɨ supi eté vahe avei ɨgua.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Acoi ohu vahe che rete, oɨhu vahe avei che ruvɨ, secoi che rese, che avei aico sese.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Che Ru, che mbousar, vɨreco tecovesa. Ichui che aicove; ẽgüe ehi aveira che husar che sui yuvɨrecovera.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Añehe pan ɨva sui ogüeyɨ vahe rese. Co pan ndahei maná pe ramoi eta yuvɨrohu vahe nungar. Esepia, yande ramoi opaño ité omano yuvɨreco. Acoi ohu vahe rumo co che rete, oicovera apɨrẽhɨ vaherã ité —ehi ava eta upe.
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Jesús oporombohe co mbahe rese judío ñemonuhasave tecua Capernaum ve.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Osenduse co yembohesa, setá Jesús rupi oguata vahe aipo ehi oyeupe yuvɨreco:
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Jesús rumo oicua voi eté iñehe-ñehe tẽise co mbahe rese yuvɨreco, evocoiyase oporandu:
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 ¿Mara peyera pĩha che repiase peye che, Ava Rɨquehɨr, ayeupise che reco agüerve vicho viña?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Espíritu ité niha omondo tecovesa; yande retecuer rumo ẽgüe ehi tẽi vahe. Co amombehu vahe pẽu ahe espíritu iyavei tecovesa.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Oime vɨte rumo amove pe pãhuve ndache reroyai vahe —ehi ava rehɨi upe.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 aipo ehi:
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Ichuive tuprɨ Jesús rupi oguata vahe setá oseya yuvɨreco; ndoguata iri eté yuvɨreco supi.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Evocoiyase oporandu doce tuprɨ vahe güemimbohe upe:
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simón Pedro rumo omboyevɨ chupe:
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Ore nde reroyasar ité oroico iyavei oroicua nde ndaseco marai vahe, Tũpa supi eté vahe remimbou ereico —ehi Pedro chupe.
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 —Che niha opoporavo doce peico vahe, ñepei rumo pe pãhu pendar caruguar ité —ehi Simón upe.
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Jesús oñehe Simón Iscariote rahɨr, Judas, rese. Yepe doce semimbohe pãhu pendar viña, ahe rumo omondora ava yamotarẽhɨmbar upe.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.