João 1
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs VC
1 — ausente —
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava junto de Deus e o Verbo era Deus.
2 — ausente —
2 Ele estava no princípio junto de Deus.
3 Ipɨpe avei Tũpa opacatu mbahe oime vahe oyapo; ndipoi eté mbahe sembiapoẽhɨ.
3 Tudo foi feito por ele, e sem ele nada foi feito.
4 Jesús niha vɨreco tecovesa apɨrẽhɨ vahe oyese. Ahe tecovesa tesapesa nungar secoi opacatu ava upe.
4 Nele havia a vida, e a vida era a luz dos homens.
5 Ahe tesapesa omboyecua tecocuer supi eté vahe pɨ̃tumimbi nungar mbahe naporai vahe aposar pãhuve. Ahe mbahe tẽi aposar rumo ndoicatui eté secopɨ yuvɨreco.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não a compreenderam.
6 Oime mbɨa Tũpa remimbou. Ahe Juan serer vahe.
6 Houve um homem, enviado por Deus, que se chamava João.
7 Ahe rumo ou co tesapesa cua uca ãgua ‘tovɨroya opacatu ava yuvɨreco’ ohesave.
7 Este veio como testemunha, para dar testemunho da luz, a fim de que todos cressem por meio dele.
8 Ahe rumo ndahei eté tesapesa; imombehusar tẽi rumo secoi.
8 Não era ele a luz, mas veio para dar testemunho da luz.
9 Co tesapesa supi eté vahe osesape opacatu ava. Ahe ou ité co ɨvɨ pɨpe.
9 {O Verbo} era a verdadeira luz que, vindo ao mundo, ilumina todo homem.
10 Yepe tie ipɨpe yapoprɨ opacatu ava viña, sembiapo rumo ndoicuai co ɨvɨ pɨpe secoise yuvɨreco.
10 Estava no mundo e o mundo foi feito por ele, e o mundo não o reconheceu.
11 Supi eté ouse güecuave, secua pendar ae rumo ndoipɨsɨi yuvɨreco.
11 Veio para o que era seu, mas os seus não o receberam.
12 Opacatu rumo acoi oipɨsɨ vahe seroyasave yuvɨreco, ahe chupe omondo ñecuñarosa Tũpa rahɨr seco ãgua yuvɨreco.
12 Mas a todos aqueles que o receberam, aos que crêem no seu nome, deu-lhes o poder de se tornarem filhos de Deus,
13 Ndahei rumo co ɨvɨ pɨpendar rahɨr nungar que oha vahe ambuae ava remimbotar pɨpe tẽi. Ahe rumo Tũpa rahɨr ité yuvɨrecoi.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas sim de Deus.
14 Ipare ahe Tũpa Ñehe, oyeapo ava, oicove yande pãhuve co ɨvɨ pɨpe oporoaɨsusave mbahe supi eté vahe aposa pɨpe. Iyavei orosepia ité seco porañetesa. Co seco porañetesa oipɨsɨ vahe Vu sui Tahɨr ñepei vahe güeco pɨpe.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, e vimos sua glória, a glória que o Filho único recebe do seu Pai, cheio de graça e de verdade.
15 Juan niha oñehe sese ava upe aipo ehi: “Co uve niha acoi aipo ahe vahe cuese: ‘Acoi ou vaherã che raquɨcuei, ahe ɨvate catu vahe che sui. Esepia, yɨpɨve ité secoi che yesuẽhɨ vɨteseve’ ahe” ehi.
15 João dá testemunho dele, e exclama: Eis aquele de quem eu disse: O que vem depois de mim é maior do que eu, porque existia antes de mim.
16 Esepia, opacatu ité yaipɨsɨño iporovasasa tuvichá vahe ombouño vahe ité yandeu arɨ yacatu rupi yepi.
16 Todos nós recebemos da sua plenitude graça sobre graça.
17 Mborocuaita yaipɨsɨ Moisés sui; porovasasa rumo iyavei mbahe supi eté vahe, ahe güeru Jesucristo yandeu.
17 Pois a lei foi dada por Moisés, a graça e a verdade vieram por Jesus Cristo.
18 Ndipoi eté ava osepia vahe Tũpa; Tahɨr ñepei vahe, secoi vahe ité ipɨri, ahe oicua uca yandeu.
18 Ninguém jamais viu Deus. O Filho único, que está no seio do Pai, foi quem o revelou.
19 Judío rerecuar guasu tecua Jerusalén pendar oyocuai pahi eta iyavei ipɨ̃tɨvɨisareta imondo Juan uve ‘¿Ava vo nde? tehi yuvɨreco chupe’ oyapave icua ãgua.
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para perguntar-lhe: Quem és tu?
20 Ahe rumo oyemombehu ité aipo ehi:
20 Ele fez esta declaração que confirmou sem hesitar: Eu não sou o Cristo.
21 Evocoiyase oporandu iri yuvɨreco:
21 Pois, então, quem és?, perguntaram-lhe eles. És tu Elias? Disse ele: Não o sou. És tu o profeta? Ele respondeu: Não.
22 —¿Ava rutei vo evocoiyase nde? ¡Emombehu oreu ore oromombehu vaherã ore mbousar uve! ¿Mbahe ité vo eremombehura ndeyesuindar oreu? —ehi yuvɨreco chupe.
22 Perguntaram-lhe de novo: Dize-nos, afinal, quem és, para que possamos dar uma resposta aos que nos enviaram. Que dizes de ti mesmo?
23 —Che aico oñehe vahe ɨvɨ iporupɨrẽhɨsa rupi aipo ahe: ‘Pemoingatu pe recocuer yande Yar yepotase nara’ ahe pẽu. Ahe inungar acoi Tũpa ñehe mombehusar Isaías aipo ehi vahe aracahe —ehi.
23 Ele respondeu: Eu sou a voz que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como o disse o profeta Isaías {40,3}.
24 Ahe yuvɨraso vahe chupe, fariseo remimondo yuvɨrecoi,
24 Alguns dos emissários eram fariseus.
25 oporandu yuvɨreco chupe:
25 Continuaram a perguntar-lhe: Como, pois, batizas, se tu não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Evocoiyase fariseo upe aipo ehi:
26 João respondeu: Eu batizo com água, mas no meio de vós está quem vós não conheceis.
27 Ahe co ɨvɨ pɨpe ou vaherã che raquɨcuei. Che rumo ndahei eté seco catuprɨ vahe aico ipɨtaquisã yora ãgua —ehi.
27 Esse é quem vem depois de mim; e eu não sou digno de lhe desatar a correia do calçado.
28 Co opacatu mbahe yaposa tecua Betania ve, ɨai Jordán rovai añihivei cotɨ. Aheve Juan oporoãpiramo yepi.
28 Este diálogo se passou em Betânia, além do Jordão, onde João estava batizando.
29 Ahere ayihive Juan osepia Jesús oyemboyase oyese aipo ehi: “¡Pesepia, co Tũpa remimbou Ovesa nungar seropovẽhepɨrã opacatu ava angaipa mocañɨ ãgua!
29 No dia seguinte, João viu Jesus que vinha a ele e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.
30 Añehese sese aipo ahe: ‘Che raquɨcuei oura mbɨa ɨvate catu vahe che sui. Esepia, yɨpɨve vahe ité che sui’ ahe acoi cuese.
30 É este de quem eu disse: Depois de mim virá um homem, que me é superior, porque existe antes de mim.
31 Che rumo yɨpɨndar ndaicuai ahe yande remiaro ou vaherã. Sese niha aporoãpiramo ɨ pɨpe vichico imboyecua ãgua che mu judío yuvɨrecoi vahe upe” ehi.
31 Eu não o conhecia, mas, se vim batizar em água, é para que ele se torne conhecido em Israel.
32 “Che asepia Espíritu Santo ogüeyɨse ɨva sui inungar apɨcasu, opɨta tuprɨ iharɨve” ehi.
32 {João havia declarado: Vi o Espírito descer do céu em forma de uma pomba e repousar sobre ele.}
33 “Yɨpɨndar rumo ndaicuai eté. Tũpa che cuai vahe rumo che poroãpiramo ãgua ɨ pɨpe, aipo ehi cheu: ‘Acoi eresepiase Espíritu Santo ogüeyɨse, opɨtase mbɨa harɨve, ahe mbɨa oporoãpiramora Espíritu Santo pɨpe’ ehi.
33 Eu não o conhecia, mas aquele que me mandou batizar em água disse-me: Sobre quem vires descer e repousar o Espírito, este é quem batiza no Espírito Santo.
34 Che niha asepia ité. Sese, ‘Co Tũpa Rahɨr ité secoi’ ahe pẽu” ehi.
34 Eu o vi e dou testemunho de que ele é o Filho de Deus.
35 Ahere ayihive Juan secoi aheve avei ore ñuvɨrío mbɨa oroico vahe reseve.
35 No dia seguinte, estava lá João outra vez com dois dos seus discípulos.
36 Jesús ore cuãse, Juan aipo ehi oreu:
36 E, avistando Jesus que ia passando, disse: Eis o Cordeiro de Deus.
37 Aipo ihe ramoseve, oroguata voi eté supi.
37 Os dois discípulos ouviram-no falar e seguiram Jesus.
38 Evocoiyase omahe guaquɨcuei cotɨ. Ore repiase, oporandu oreu:
38 Voltando-se Jesus e vendo que o seguiam, perguntou-lhes: Que procurais? Disseram-lhe: Rabi {que quer dizer Mestre}, onde moras?
39 —Yaso, tapesepia ru —ehi oreu.
39 Vinde e vede, respondeu-lhes ele. Foram aonde ele morava e ficaram com ele aquele dia. Era cerca da hora décima.
40 Simón Pedro rɨvrɨ, Andrés, ahe che ndugüer ahese.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que tinham ouvido João e que o tinham seguido.
41 Ahe rane aipo oseca vɨquehɨr Simón aipo ehi chupe:
41 Foi ele então logo à procura de seu irmão e disse-lhe: Achamos o Messias {que quer dizer o Cristo}.
42 Ipare voi, vɨraso Simón Jesús uve. Osepiase, Jesús aipo ehi chupe:
42 Levou-o a Jesus, e Jesus, fixando nele o olhar, disse: Tu és Simão, filho de João; serás chamado Cefas {que quer dizer pedra}.
43 Ahere ayihive voi Jesús ipɨhañemoñeta oso ãgua ɨvɨ Galilea rupi. Aheve osepia Felipe, aipo ehi chupe:
43 No dia seguinte, tinha Jesus a intenção de dirigir-se à Galiléia. Encontra Filipe e diz-lhe: Segue-me.
44 “Avɨye” ehi Felipe, ahe Pedro iyavei Andrés recua Betsaida pendar secoi.
44 {Filipe era natural de Betsaida, cidade de André e Pedro.}
45 Ipare oso Natanael reca, aipo ehi chupe:
45 Filipe encontra Natanael e diz-lhe: Achamos aquele de quem Moisés escreveu na lei e que os profetas anunciaram: é Jesus de Nazaré, filho de José.
46 Natanael rumo aipo ehi:
46 Respondeu-lhe Natanael: Pode, porventura, vir coisa boa de Nazaré? Filipe retrucou: Vem e vê.
47 Acoi oyepota senise Natanael ou, Jesús sepiase, aipo ehi voi chupe:
47 Jesus vê Natanael, que lhe vem ao encontro, e diz: Eis um verdadeiro israelita, no qual não há falsidade.
48 —¿Mara ere che cua eve? —ehi Natanael chupe.
48 Natanael pergunta-lhe: Donde me conheces? Respondeu Jesus: Antes que Filipe te chamasse, eu te vi quando estavas debaixo da figueira.
49 —Porombohesar, ¡nde niha Tũpa Rahɨr ereico, Israel ɨguar rerecuar guasu! —ehi Natanael chupe.
49 Falou-lhe Natanael: Mestre, tu és o Filho de Deus, tu és o rei de Israel.
50 —¡Che reroya voi eté acoi, “Oroepia ɨvɨravrɨve” che he sui tẽi eve! Eresepiara rumo co mbahe sui avɨye catu vahe —ehi.
50 Jesus replicou-lhe: Porque eu te disse que te vi debaixo da figueira, crês! Verás coisas maiores do que esta.
51 Iyavei aipo ehi opacatu upe:
51 E ajuntou: Em verdade, em verdade vos digo: vereis o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.