João 1
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARA
1 — ausente —
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 — ausente —
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 Ipɨpe avei Tũpa opacatu mbahe oime vahe oyapo; ndipoi eté mbahe sembiapoẽhɨ.
3 Todas as coisas foram feitas por intermédio dele, e, sem ele, nada do que foi feito se fez.
4 Jesús niha vɨreco tecovesa apɨrẽhɨ vahe oyese. Ahe tecovesa tesapesa nungar secoi opacatu ava upe.
4 A vida estava nele e a vida era a luz dos homens.
5 Ahe tesapesa omboyecua tecocuer supi eté vahe pɨ̃tumimbi nungar mbahe naporai vahe aposar pãhuve. Ahe mbahe tẽi aposar rumo ndoicatui eté secopɨ yuvɨreco.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 Oime mbɨa Tũpa remimbou. Ahe Juan serer vahe.
6 Houve um homem enviado por Deus cujo nome era João.
7 Ahe rumo ou co tesapesa cua uca ãgua ‘tovɨroya opacatu ava yuvɨreco’ ohesave.
7 Este veio como testemunha para que testificasse a respeito da luz, a fim de todos virem a crer por intermédio dele.
8 Ahe rumo ndahei eté tesapesa; imombehusar tẽi rumo secoi.
8 Ele não era a luz, mas veio para que testificasse da luz,
9 Co tesapesa supi eté vahe osesape opacatu ava. Ahe ou ité co ɨvɨ pɨpe.
9 a saber, a verdadeira luz, que, vinda ao mundo, ilumina a todo homem.
10 Yepe tie ipɨpe yapoprɨ opacatu ava viña, sembiapo rumo ndoicuai co ɨvɨ pɨpe secoise yuvɨreco.
10 O Verbo estava no mundo, o mundo foi feito por intermédio dele, mas o mundo não o conheceu.
11 Supi eté ouse güecuave, secua pendar ae rumo ndoipɨsɨi yuvɨreco.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Opacatu rumo acoi oipɨsɨ vahe seroyasave yuvɨreco, ahe chupe omondo ñecuñarosa Tũpa rahɨr seco ãgua yuvɨreco.
12 Mas, a todos quantos o receberam, deu-lhes o poder de serem feitos filhos de Deus, a saber, aos que creem no seu nome;
13 Ndahei rumo co ɨvɨ pɨpendar rahɨr nungar que oha vahe ambuae ava remimbotar pɨpe tẽi. Ahe rumo Tũpa rahɨr ité yuvɨrecoi.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas de Deus.
14 Ipare ahe Tũpa Ñehe, oyeapo ava, oicove yande pãhuve co ɨvɨ pɨpe oporoaɨsusave mbahe supi eté vahe aposa pɨpe. Iyavei orosepia ité seco porañetesa. Co seco porañetesa oipɨsɨ vahe Vu sui Tahɨr ñepei vahe güeco pɨpe.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade, e vimos a sua glória, glória como do unigênito do Pai.
15 Juan niha oñehe sese ava upe aipo ehi: “Co uve niha acoi aipo ahe vahe cuese: ‘Acoi ou vaherã che raquɨcuei, ahe ɨvate catu vahe che sui. Esepia, yɨpɨve ité secoi che yesuẽhɨ vɨteseve’ ahe” ehi.
15 João testemunha a respeito dele e exclama: Este é o de quem eu disse: o que vem depois de mim tem, contudo, a primazia, porquanto já existia antes de mim.
16 Esepia, opacatu ité yaipɨsɨño iporovasasa tuvichá vahe ombouño vahe ité yandeu arɨ yacatu rupi yepi.
16 Porque todos nós temos recebido da sua plenitude e graça sobre graça.
17 Mborocuaita yaipɨsɨ Moisés sui; porovasasa rumo iyavei mbahe supi eté vahe, ahe güeru Jesucristo yandeu.
17 Porque a lei foi dada por intermédio de Moisés; a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Ndipoi eté ava osepia vahe Tũpa; Tahɨr ñepei vahe, secoi vahe ité ipɨri, ahe oicua uca yandeu.
18 Ninguém jamais viu a Deus; o Deus unigênito, que está no seio do Pai, é quem o revelou.
19 Judío rerecuar guasu tecua Jerusalén pendar oyocuai pahi eta iyavei ipɨ̃tɨvɨisareta imondo Juan uve ‘¿Ava vo nde? tehi yuvɨreco chupe’ oyapave icua ãgua.
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para lhe perguntarem: Quem és tu?
20 Ahe rumo oyemombehu ité aipo ehi:
20 Ele confessou e não negou; confessou: Eu não sou o Cristo.
21 Evocoiyase oporandu iri yuvɨreco:
21 Então, lhe perguntaram: Quem és, pois? És tu Elias? Ele disse: Não sou. És tu o profeta? Respondeu: Não.
22 —¿Ava rutei vo evocoiyase nde? ¡Emombehu oreu ore oromombehu vaherã ore mbousar uve! ¿Mbahe ité vo eremombehura ndeyesuindar oreu? —ehi yuvɨreco chupe.
22 Disseram-lhe, pois: Declara-nos quem és, para que demos resposta àqueles que nos enviaram; que dizes a respeito de ti mesmo?
23 —Che aico oñehe vahe ɨvɨ iporupɨrẽhɨsa rupi aipo ahe: ‘Pemoingatu pe recocuer yande Yar yepotase nara’ ahe pẽu. Ahe inungar acoi Tũpa ñehe mombehusar Isaías aipo ehi vahe aracahe —ehi.
23 Então, ele respondeu: Eu sou a voz do que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como disse o profeta Isaías.
24 Ahe yuvɨraso vahe chupe, fariseo remimondo yuvɨrecoi,
24 Ora, os que haviam sido enviados eram de entre os fariseus.
25 oporandu yuvɨreco chupe:
25 E perguntaram-lhe: Então, por que batizas, se não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Evocoiyase fariseo upe aipo ehi:
26 Respondeu-lhes João: Eu batizo com água; mas, no meio de vós, está quem vós não conheceis,
27 Ahe co ɨvɨ pɨpe ou vaherã che raquɨcuei. Che rumo ndahei eté seco catuprɨ vahe aico ipɨtaquisã yora ãgua —ehi.
27 o qual vem após mim, do qual não sou digno de desatar-lhe as correias das sandálias.
28 Co opacatu mbahe yaposa tecua Betania ve, ɨai Jordán rovai añihivei cotɨ. Aheve Juan oporoãpiramo yepi.
28 Estas coisas se passaram em Betânia, do outro lado do Jordão, onde João estava batizando.
29 Ahere ayihive Juan osepia Jesús oyemboyase oyese aipo ehi: “¡Pesepia, co Tũpa remimbou Ovesa nungar seropovẽhepɨrã opacatu ava angaipa mocañɨ ãgua!
29 No dia seguinte, viu João a Jesus, que vinha para ele, e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Añehese sese aipo ahe: ‘Che raquɨcuei oura mbɨa ɨvate catu vahe che sui. Esepia, yɨpɨve vahe ité che sui’ ahe acoi cuese.
30 É este a favor de quem eu disse: após mim vem um varão que tem a primazia, porque já existia antes de mim.
31 Che rumo yɨpɨndar ndaicuai ahe yande remiaro ou vaherã. Sese niha aporoãpiramo ɨ pɨpe vichico imboyecua ãgua che mu judío yuvɨrecoi vahe upe” ehi.
31 Eu mesmo não o conhecia, mas, a fim de que ele fosse manifestado a Israel, vim, por isso, batizando com água.
32 “Che asepia Espíritu Santo ogüeyɨse ɨva sui inungar apɨcasu, opɨta tuprɨ iharɨve” ehi.
32 E João testemunhou, dizendo: Vi o Espírito descer do céu como pomba e pousar sobre ele.
33 “Yɨpɨndar rumo ndaicuai eté. Tũpa che cuai vahe rumo che poroãpiramo ãgua ɨ pɨpe, aipo ehi cheu: ‘Acoi eresepiase Espíritu Santo ogüeyɨse, opɨtase mbɨa harɨve, ahe mbɨa oporoãpiramora Espíritu Santo pɨpe’ ehi.
33 Eu não o conhecia; aquele, porém, que me enviou a batizar com água me disse: Aquele sobre quem vires descer e pousar o Espírito, esse é o que batiza com o Espírito Santo.
34 Che niha asepia ité. Sese, ‘Co Tũpa Rahɨr ité secoi’ ahe pẽu” ehi.
34 Pois eu, de fato, vi e tenho testificado que ele é o Filho de Deus.
35 Ahere ayihive Juan secoi aheve avei ore ñuvɨrío mbɨa oroico vahe reseve.
35 No dia seguinte, estava João outra vez na companhia de dois dos seus discípulos
36 Jesús ore cuãse, Juan aipo ehi oreu:
36 e, vendo Jesus passar, disse: Eis o Cordeiro de Deus!
37 Aipo ihe ramoseve, oroguata voi eté supi.
37 Os dois discípulos, ouvindo-o dizer isto, seguiram Jesus.
38 Evocoiyase omahe guaquɨcuei cotɨ. Ore repiase, oporandu oreu:
38 E Jesus, voltando-se e vendo que o seguiam, disse-lhes: Que buscais? Disseram-lhe: Rabi (que quer dizer Mestre), onde assistes?
39 —Yaso, tapesepia ru —ehi oreu.
39 Respondeu-lhes: Vinde e vede. Foram, pois, e viram onde Jesus estava morando; e ficaram com ele aquele dia, sendo mais ou menos a hora décima.
40 Simón Pedro rɨvrɨ, Andrés, ahe che ndugüer ahese.
40 Era André, o irmão de Simão Pedro, um dos dois que tinham ouvido o testemunho de João e seguido Jesus.
41 Ahe rane aipo oseca vɨquehɨr Simón aipo ehi chupe:
41 Ele achou primeiro o seu próprio irmão, Simão, a quem disse: Achamos o Messias (que quer dizer Cristo),
42 Ipare voi, vɨraso Simón Jesús uve. Osepiase, Jesús aipo ehi chupe:
42 e o levou a Jesus. Olhando Jesus para ele, disse: Tu és Simão, o filho de João; tu serás chamado Cefas (que quer dizer Pedro).
43 Ahere ayihive voi Jesús ipɨhañemoñeta oso ãgua ɨvɨ Galilea rupi. Aheve osepia Felipe, aipo ehi chupe:
43 No dia imediato, resolveu Jesus partir para a Galileia e encontrou a Filipe, a quem disse: Segue-me.
44 “Avɨye” ehi Felipe, ahe Pedro iyavei Andrés recua Betsaida pendar secoi.
44 Ora, Filipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 Ipare oso Natanael reca, aipo ehi chupe:
45 Filipe encontrou a Natanael e disse-lhe: Achamos aquele de quem Moisés escreveu na lei, e a quem se referiram os profetas: Jesus, o Nazareno, filho de José.
46 Natanael rumo aipo ehi:
46 Perguntou-lhe Natanael: De Nazaré pode sair alguma coisa boa? Respondeu-lhe Filipe: Vem e vê.
47 Acoi oyepota senise Natanael ou, Jesús sepiase, aipo ehi voi chupe:
47 Jesus viu Natanael aproximar-se e disse a seu respeito: Eis um verdadeiro israelita, em quem não há dolo!
48 —¿Mara ere che cua eve? —ehi Natanael chupe.
48 Perguntou-lhe Natanael: Donde me conheces? Respondeu-lhe Jesus: Antes de Filipe te chamar, eu te vi, quando estavas debaixo da figueira.
49 —Porombohesar, ¡nde niha Tũpa Rahɨr ereico, Israel ɨguar rerecuar guasu! —ehi Natanael chupe.
49 Então, exclamou Natanael: Mestre, tu és o Filho de Deus, tu és o Rei de Israel!
50 —¡Che reroya voi eté acoi, “Oroepia ɨvɨravrɨve” che he sui tẽi eve! Eresepiara rumo co mbahe sui avɨye catu vahe —ehi.
50 Ao que Jesus lhe respondeu: Porque te disse que te vi debaixo da figueira, crês? Pois maiores coisas do que estas verás.
51 Iyavei aipo ehi opacatu upe:
51 E acrescentou: Em verdade, em verdade vos digo que vereis o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.