João 11
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ACF
1 Oime ava imbaheasɨ vahe serer Lázaro, tecua Betania pendar. Güeindrɨ Marta iyavei María reseve yuvɨrecoi aheve.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ahe María, oipɨyere vahe mbahe sɨ̃acua vahe yande Yar pɨ rese. Ipare oiquɨtɨ oha pɨpe.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Ahe seindrɨ omondo oñehe Jesús upe yuvɨreco aipo ehi:
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ahe osenduse aipo ehi:
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yepe osaɨsú iteanga Marta icupɨhɨr reseve iyavei iquɨvrɨ Lázaro viña,
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 oyanduse rumo Lázaro mbaherasɨsa, opɨta vɨteño ité ñuvɨrío arɨ güecosave.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Ipare omombehu ore supi oroico vahe upe:
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Ore rumo aipo orohe chupe:
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Oreu rumo aipo ehi:
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 acoi oguata vahe rumo pɨ̃tu pɨpe, oyepɨapi eté. Esepia, ipane tesapesa chupe —ehi oreu.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ipare aipo ehi:
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Evocoiyase ore aipo orohe chupe:
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 ‘Omano ité’ oyapave tẽi aipo ehi. Ore rumo orepɨhañemoñeta: “Oque tẽi revo” orohe chupe viña.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Ipare rumo omombehu tuprɨ ité aipo ehi oreu:
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Avɨharete che ndaicoise aheve. Esepia, ẽgüe ehise ité avɨye catura pẽu pe che reroya ãgua. Yaso ru catu sepia —ehi oreu.
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Evocoiyase Tomás, Gemelo serosa vahe, aipo ehi ore imboetasa oroico vahe upe:
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 — ausente —
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 Setá judío yuvɨraso Marta iyavei María pɨri iquɨvrɨ mano agüer sui imbovɨha ãgua.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Oicuase Marta Jesús yepota seni, oso voi eté sapeve; María rumo opɨtaño oɨ pɨpe.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Evocoiyase Marta aipo ehi voi chupe:
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Che rumo aicua Tũpa omboura opacatu nde porandusa ndeu —ehi Marta chupe.
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 —Nde quɨvrɨ rumo ocuerayevɨ irira —ehi Marta upe.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 —Supi eté aicua niha ocuerayevɨra opacatu omano vahecuer reseve arɨ ipa vahe pɨpe —ehi Marta.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 —Che niha cuerayevɨsa aico iyavei tecovesa. Acoi ava che reroya vahe, yepe omano tẽira viña, oicoveño itera rumo.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Acoi che reroya vahe güecoveseve, nomanoi chietera. ¿Ereroya aipo che hesa? —ehi Marta upe.
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 —Orovɨroya ité, che Yar. Nde niha Poropɨ̃sɨrosar ereico Tũpa Rahɨr, ore remiaro ereyu vaherã co ɨvɨ pɨpe oreu nara —ehi Marta Jesús upe.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Aipo ohe pare, Marta oso ocupɨhɨr María reca, chupeñomi aipo ehi:
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Evocoiyase María oso voi eté sepia.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Jesús rumo ndoique vɨtei eté tecua pɨpe; Marta rese oyoepiasave vɨteño ité secoi.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Osepiase María sẽ poyava, judío eta sẽtave yuvɨrecoi vahe imbovɨhasar yuvɨraso voi saquɨcuerive, “Oquɨvrɨ ruvɨpave revo osora oyaseho” ehi yuvɨreco viña.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Evocoiyase María oyepotase chupe, oñenopɨha sovai aipo ehi:
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Osepiase María yaseho iyavei judío eta yuvɨraso vahe supi, opɨha pɨpe oyandu ité ovɨharẽhɨsa.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Evocoiyase oporandu:
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Ahese Jesús oyaseho.
35 Jesus chorou.
36 Judío evocoiyase aipo ehi yuvɨreco:
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ambuae rumo ipãhu pendar aipo ehi yuvɨreco:
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Jesús oyemboya suvɨpave ovɨharẽhɨsa pɨpe; ahe suvɨpa ita hoprɨ, sovapɨsa ita avei.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 —Perocua sovapɨsa ita ichui —ehi.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 —¿“Che reroyase eve, Tũpa pĩratasa eresepiara” ndahei vo acoi ndeu? —ehi Marta upe.
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Aipo ihe pare, vɨrocua ita yuvɨreco ichui. Evocoiyase omahe ɨva rese aipo ehi:
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Che aicua nde eresenduño ité che ñehe yepi, che rumo aipo ahe co ava eta rembiepiave ‘tovɨroya avei nde che mbousa co ɨvɨ pɨpe yuvɨreco’ che yapave —ehi.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Aipo ohe pare, oñehe pĩrata aipo ehi:
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Omano vahe evocoiyase osẽ voi opacatu turucuar omamasa reseve. Jesús evocoiyase aipo ehi ava upe:
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Osepiase co poromondɨisa, judío eta yuvɨraso vahe María rupi setá ité Jesús vɨroya yuvɨreco.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ipãhu pendar rumo movɨro yuvɨraso voi ava fariseo rerecuareta uve sembiapo mombehu ãgua.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Evocoiyase fariseo rerecuareta iyavei pahi rerecuareta oñemonuha guasu yuvɨreco aipo ehi:
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Ndayayapoise mbahe chupe, opacatu tiẽte ava vɨroyara yuvɨreco viña iyavei avɨyeteramo mborerecuar Roma ɨguar yanduse, yugüerura yande tũparo mondurupa iyavei omocañɨ tẽi uca aveira yande recua yande sui —ehi oyeupe yuvɨreco.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ñepei rumo mbɨa ipãhu pendar Caifás serer vahe, ahe ité pahi eta rerecuar ɨvate catu vahe ahe aravɨter pɨpe, aipo ehi ava upe:
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 ndapesenducuai avei co tecocuer; avɨye catura ñepei mbɨa omanose yande recocuer rese, ndahei que opacatu yande mocañɨ tẽi ãgua —ehi omboetasa eta upe.
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Ahe rumo ndahei oyesui tẽi aipo ehi; Tũpa ité aipo ombohe uca. Esepia, ahe ité mborerecuar guasu chini ahese. Sese aipo ehi: “Jesús omanora yande recocuer rese” ehi.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Iyavei ndahei chira ahe ava reseño, omanora opacatu ava Tũpa Rahɨr oñemosai tẽi vahe ñepei reseve imonuha ãgua.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Ẽgüe ehi ahe arɨ pɨpeve judío eta rerecuar oyemoingatupa voi yuca ãgua yuvɨreco.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Sese ndoguata iri ava judío eta pãhu rupi. Ahe rumo osẽ ɨvɨ Judea sui, oso ɨvɨ iporupɨrẽhɨ vahe rerovɨcave, tecua Efraín ve. Aheve opacatu oropɨta supi.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Vɨrovɨse judío Pascua pieta apo ãgua, setá iteanga ava ambuae tecua rupindar yuvɨraso tecua Jerusalén ve oyeecocuer moatɨro ahe pieta mboetei ãgua renondeve.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Oseca tẽi Jesús yuvɨreco. Ipare tũparove yuvɨroiquese, oporandu-randu oyeupe yuvɨreco:
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Yɨpɨve rumo fariseo rerecuar iyavei pahi rerecuar oyocuai ava, “Pesepiase Jesús, pemombehu voi oreu ipɨsɨ ãgua” ehi yuvɨreco chupe.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.