Hebreus 7
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs VC
1 Co Melquisedec aipo mborerecuar guasu Salem pendar, iyavei pahi Tũpa ɨvate catu vahe upendar secoi aracahe. Abraham oyevɨse perɨ rupi ovavasa sui ou mborerecuar guasu eta momba pare, ahese aipo osẽ voi eté oso Abraham rovaĩchi Tũpa porovasasa mondo ãgua chupe.
1 Este Melquisedec, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, que saiu ao encontro de Abraão quando este regressava da derrota dos reis e o abençoou,
2 Iyavei aipo Abraham omondo oporerecosa vavasa sui mbahe güeru vahe diez vahe sui ñepei-pei chupe. ‘Mborerecuar guasu seco ɨ̃vi vahe’ oyapave Melquisedec ehi. Iyavei ahe mborerecuar Salem pendar, ahe tecua Salem ‘mbahe tuprɨ’ oya; sese mborerecuar guasu mbahe tuprɨ vahe secoi.
2 ao qual Abraão ofereceu o dízimo de todos os seus despojos, é, conforme seu nome indica, primeiramente "rei de justiça" e, depois, rei de Salém, isto é, "rei de paz".
3 Ahe iyesupa rumo ndicuasai eté iyavei ichɨ, tamoi, arɨ iharagüer ndicuasai vahe ité. Ndicuasai avei imano agüer yuvɨreco. Secocuer rumo inungar Tũpa Rahɨr recocuer; ahe pahi apɨrẽhɨ vahe ité.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, a sua vida não tem começo nem fim; comparável sob todos os pontos ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Peyapɨsaca tuprɨ co mbɨa recocuer rese: ɨvate ité secoi aracahe. Yande ramoi Abraham teieté avei omondo diez sui ñepei-pei mbahe porerecosa mborerecuar guasu eta sui güembierocua chupe.
4 Considerai, pois, quão grande é aquele a quem até o patriarca Abraão deu o dízimo dos seus mais ricos espólios.
5 Moisés porocuaita pɨpe rumo opacatu Leví suindar pahi eta yuvɨrecoi vahe vɨreco ité ocuaita opacatu ava sui diez sui ñepei-pei iporavɨquɨmi rerocua ãgua yuvɨreco. Abraham suindar ité niha ẽgüe ehi yuvɨreco.
5 Os filhos de Levi, revestidos do sacerdócio, na qualidade de filhos de Abraão, têm por missão receber o dízimo legal do povo, isto é, de seus irmãos.
6 Yepe Melquisedec ndahei Leví suindar viña, ahe rumo oipɨsɨ ité Abraham sui evocoi porerecosa; Abraham, ahe acoi oipɨsɨ vaherã mbahe Tũpa remimombehu. Ẽgüe ehi Melquisedec Abraham rovasa.
6 Naquele caso, porém, foi um estrangeiro que recebeu os dízimos de Abraão e abençoou o detentor das promessas.
7 Supi eté sovasaprɨ sui oporovasa vahe ɨvate catu secoi yepi.
7 Ora, é indiscutível: é o inferior que recebe a. bênção do que é superior.
8 Evocoi levita suindar oipɨsɨ ava poravɨquɨ reprɨ diez sui ñepei-pei. Ahe ava rumo omano vaherã tẽi yuvɨrecoi. Icuachiaprɨ aracahendar pɨpe rumo Melquisedec serer vahe oicoveño vahe ité.
8 De mais, aqui, os levitas que recebem os dízimos são homens mortais; lá, porém, se trata de alguém do qual é atestado que vive.
9 Ndoyavɨi evocoiyase opacatu pahi eta Levi suindar omondo vahe porerecosa Abraham rupive chupe yuvɨreco viña.
9 Por fim, por assim dizer, também Levi, que recebe os dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão,
10 Esepia, Abraham oyeseve vɨte Levi oyesuindar vɨreco, evocoiyase ihaẽhɨ vɨteseve oyeepia Melquisedec rese yuvɨreco aracahe.
10 pois ele já estava em germe no íntimo deste, quando aconteceu o encontro com Melquisedec.
11 Ava israelita yuvɨrecoi vahe oipɨsɨ mborocuaita pahi levita sui yuvɨreco; ahe Aarón suindar yuvɨrecoi. Supi etese rumo ava vɨrecose Tũpa suindar güeco catuprɨsa evocoi mborocuaita reroya pɨpe viña, evocoiyase ndoyemboyecuai chietera ambuae pahi viña. Ndahei chira rumo ahe Aarón nungar, ahe Melquisedec nungar itera.
11 Se a perfeição tivesse sido realizada pelo sacerdócio levítico {porque é sobre este que se funda a legislação dada ao povo}, que necessidade havia ainda de que surgisse outro sacerdote segundo a ordem de Melquisedec, e não segundo a ordem de Aarão?
12 Esepia, Tũpa osecuñarose evocoi pahi cuaita, osecuñaro aveira supive mborocuaita;
12 Pois, transferido o sacerdócio, forçoso é que se faça também a mudança da lei.
13 iyavei yande Yar, ahe sese acoi icuachiaprɨ pɨpe ñehesa, ndahei Levi suindar, ahe rumo ambuae judío ramoi suindar. Ahe ichui acoi ndipoi eté osẽ vahe ambuae pahi.
13 De fato, aquele ao qual se aplicam estas palavras é de outra tribo, da qual ninguém foi encarregado do serviço do altar.
14 Esepia, icuaprɨ ité yande Yar Judá suindar secoise. Iyavei Moisés noñehei ahe ichuindar turi vahe rese oñehese pahi cuaita rese.
14 E é notório que nosso Senhor nasceu da tribo de Judá, tribo à qual Moisés nada encarregou ao falar do sacerdócio.
15 Iyavei co oyecua tuprɨ catu itera, oyecuase pahi ipɨasu vahe Melquisedec nungar.
15 Isto se torna ainda mais evidente se se tem em conta que este outro sacerdote, que surge à semelhança de Melquisedec,
16 Ahe rumo ndahei porocuaita “uma sui osẽra pahiguã” ehi vahe sui oique pahi güeco ãgua; güecocuer pĩrata ndopai vahe reseve oique.
16 foi constituído não por prescrição de uma lei humana, mas pela sua imortalidade.
17 Esepia, Tũpa ité aipo ehi oñehe sese:
17 Porque está escrito: Tu és sacerdote eternamente, segundo a ordem de Melquisedec.
18 Sese mborocuaita aracahendar opa ité. Esepia, ahe nipiratai, ndayande pɨ̃tɨvɨi eté.
18 Com isso, está abolida a antiga legislação, por causa de sua ineficácia e inutilidade.
19 Esepia, Moisés porocuaita ndosecocuer mbocatuprɨi eté ava. Yande rumo yasãro mbahe avɨye catu vahe yande recocuer uve nara. Supi niha yayemboya Tũpa rese.
19 Pois a lei nada levou à perfeição. Apenas foi portadora de uma esperança melhor que nos leva a Deus.
20 Tũpa rumo oñehe omoingatu ñepei reseve güerer pɨpe. Ambuae pahi rumo ndahei ñepei reseve senoiprɨ yuvɨrecoi Tũpa rer pɨpe.
20 E isso não foi feito sem juramento. Os outros sacerdotes foram instituídos sem juramento.
21 Yande Yar rumo Tũpa osenoi ñepei reseve güerer pɨpe pahi seco ãgua icuachiaprɨ pɨpe aipo ehise chupe:
21 Para ele, ao contrário, interveio o juramento daquele que disse: Jurou o Senhor e não se arrependerá: tu és sacerdote eternamente.
22 Sese Jesús rese yaicua Tũpa omboavɨyera güemimbotar ipɨasu vahe yandeu avɨye catu vahe yɨpɨndar vahe sui.
22 E esta aliança da qual Jesus é o Senhor, é-lhe muito superior.
23 Yɨpɨndar setá pahi yuvɨrecoi. Opa-opaño rumo omano.
23 Além disso, os primeiros sacerdotes deviam suceder-se em grande número, porquanto a morte não permitia que permanecessem sempre.
24 Jesús rumo nomanoi vahe ité, sese nomondoi chietera pahi güecosa ambuae upe.
24 Este, porque vive para sempre, possui um sacerdócio eterno.
25 Sese ahe oicatu ité ñepei reseve vɨroyasar Tũpa rese oyemboya vahe pɨ̃sɨro ãgua apɨrẽhɨ. Esepia, ahe oicove vaherã ité apɨrẽhɨ oyeroquɨ vaherã Vu Tũpa upe sese.
25 É por isso que lhe é possível levar a termo a salvação daqueles que por ele vão a Deus, porque vive sempre para interceder em seu favor.
26 Supi eté Jesús pahi ɨvate catu vahe secoi. Evocoi nungar niha ipane ité yandeu yɨpɨndar. Ahe ndaseco marai vahe, ndoyapoi vahe mbahe tẽi güeco maranehɨsa pɨpe, ndahoyoyai avei ava angaipa viyar rese, iyavei ahe ɨvate catu vahe ɨva pendar sui.
26 Tal é, com efeito, o Pontífice que nos convinha: santo, inocente, imaculado, separado dos pecadores e elevado além dos céus,
27 Ndahei eté ambuae pahi eta nungar secoi, ndoyuca ranei arɨ yacatu rupi mbahe mɨmba Tũpa upe seropovẽhe ãgua yɨpɨndar oangaipa rese, ipare opacatu ambuae angaipa rese. Ñepei reseve ité rumo güete vɨropovẽhe opacatu ava angaipa repɨrã.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer todos os dias sacrifícios, primeiro pelos pecados próprios, depois pelos do povo; pois isto o fez de uma só vez para sempre, oferecendo-se a si mesmo.
28 Moisés porocuaita rupi iporavoprɨ pahi ɨvate catu vaherã ava ndahei seco tuprɨ vahe; Tũpa rumo Moisés porocuaita pare osenoi ñepei reseve Guahɨr seco catuprɨ vahe ‘tasecoi pahi ɨvate catu vahe apɨrẽhɨ vaherã ité’ oya.
28 Enquanto a lei elevava ao sacerdócio homens sujeitos às fraquezas, o juramento, que sucedeu à lei, constitui o Filho, que é eternamente perfeito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.