Hebreus 12

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sese yande, yaicuase setá ité evocoi ava oime omboyecua vahe Tũpa rese oyeroyasa, iyacatu ité yaseyapa opacatu mbahe ndayande mbohe catui vahe Tũpa upendar mbahe rese iyavei yande angaipa yande mboha tuprɨ vahe. Ichui yayemovɨracuaño itera yande cuaita Tũpa ombou vahe rese yandeu inungar ivava catu vahe.
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 Yamahe tuprɨ itera Jesús rese. Ahe ichui niha yareco yande yeroyasa Tũpa rese. Ahe avei oyese yande mboporeroya tuprɨ catu. Oiporara curusu rese omano ochĩẽhɨsa pɨpe. Esepia, ahe oicua ité oparaɨsu pare vɨrecora ovɨharetesa, oguapɨse omborerecuasave Vu acato cotɨ oĩ.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Pe avei catu, pepɨhañemoñeta Jesús recocuer rese; ahe oiporara ité mbahe rasɨcuer ava yangaipa vahe mara-mara tẽi güerecose. Sese pecuerai eme Cristo rese peico ãgua iyavei, “Ndorequerẽhɨ iri” ndapeyei chira.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Esepia, pe ndapemano vɨtei eté angaipa upe pe yembopɨhavɨ̃racuasa pɨpe.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 Peresarai eté Tũpa pe mboaracuasa sui tahɨr ité pe recosa pɨpe; icuachiaprɨ aracahendar pɨpe aipo ehi:
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 Esepia, Tũpa osecomohɨvi tuprɨ ava güembiaɨsu iyavei omombaraɨsu rane guahɨr sereco ãgua” ehi.
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 Peñemosaño catu pe mombaraɨsusa upe pe reco mohɨvi ãgua. Esepia, Tũpa ẽgüe ehise pẽu guahɨr ité pe rereco. ¿Oime pĩha que ñepei ava guahɨr upe noñehe pĩratai vahe secocuer mohɨvi ãgua?
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 Tũpa ndape recocuer mohɨvise inungar oyapo ambuae guahɨreta upe yepi, pe evocoiyase inungar-ra chĩhivahe ndiyesupai vahe, ẽgüe peye tẽi peico chupe.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Iyavei, chĩhivahe tẽi vɨte yaicose, yande yesupa co ɨvɨ pɨpendar yande nupa yande recocuer mohɨvi ãgua, ahese yamboetei. Sese yamboetei catura yande Ru Tũpa ɨva pendar tecovesa rereco ãgua.
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Yande yesupa co ɨvɨ pɨpendar opɨhañemoñetagüer rupi tẽi yande nupa yaicove raimi tẽise co ɨvɨ pɨpe; Tũpa rumo yande mombaraɨsu yandeu mbahe tuprɨ ãgua rese yande reco maranehɨ ãgua inungar ahe ndaseco marai vahe.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Supi eté yɨpɨndar, poronupasa yaipɨsɨ ramose, tasɨ yandeu. Coiye rumo yande imboyeroyasa pɨpe yayapo catura mbahe ihɨ̃vi vahe. Ahe evocoiyase yande recocuer rerecora mbahe tuprɨ pɨpe.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Sese pemopoase iri pe reco pĩratasa iyavei peyemonguerẽhɨ iri pe guata ãgua yande Yar rupi.
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 Ipare peseca perɨ ihɨ̃vi vahe pe recocuer uve nara ‘toingatu che pɨ ndoguatai vahe’ pe yapave ‘timara catu iri eme’ pe hesa pɨpe.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 Peico catu opacatu ava upe mbahe tuprɨ pɨpe, peico avei pe reco maranehɨ pɨpe. Esepia, ava ndovɨrecoi vahe güeco maranehɨ, ndosepiai chietera yande Yar.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 Peñearo tuprɨ catu, tipo eme ava ndoipɨsɨi vahe Tũpa porovasasa pe pãhuve, iyavei tipo eme mbahe tẽi que ava pɨha pɨpe; avɨyeteramo opacatu rese ova tiẽtera.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 Tipo eme catu pe pãhu pendar oyemboaguasa tẽi vahe. Tipo eme avei ava Tũpa upendar mbahe vɨroɨ̃ro vahe pe pãhuve inungar Esaú aracahe. Ahe omondo Tũpa porovasasa oyeupendar tahɨr ɨpɨ güecosa resendar mimoi repɨrã tẽi vɨvrɨ upe.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Iyavei peicua, ipare acoi Esaú oipɨsɨ pota Tũpa porovasasa vu sui viña. Ahe rumo ndiya iri eté sovasapɨrã secoi. Yepe oyasehó iteanga viña, ndiya iri eté rumo mbahe sembierecovɨ rãgüer mboyevɨ ãgua chupe.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 Peyemboyase Tũpa rese, ndahei inungar pe ramoi israelita aracahendar. Esepia, ahe ɨvɨtrɨ Sinaí sese yapoco vahe rese tẽi oyemboya vahe yuvɨreco; ahe ɨvɨtrɨ rese sendɨ́ ité inungar tata rendɨgüer; oime pɨ̃tu, pɨ̃tumimbi vahe, ɨvɨtu ai avei sese.
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 Iyavei ndapesendui mimbɨ imoñeheprɨ, Tũpa ñehe avei. Aracahendar rumo osendu ité yuvɨreco. Iñehe renduse rumo, osɨquɨyepave ndoipota iri ahe oyeupe ñehe yuvɨreco.
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 Esepia, ahe oyembosɨquɨye ité evocoi porocuaita aipo ehi vahe sui: “Acoi opɨ̃ro vahe ɨvɨtrɨ rese, yepe que mbahe mɨmba tẽi viña, ahe peyapi-yapi yuca ita pɨpe, anise lanza pɨpe avei” ehi.
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Ahe mbahe oyecua vahe aipo oporombosɨquɨye vahe ité. Evocoiyase Moisés teieté aipo ehi: “Che sɨquɨyepave arɨrɨi eté” ehi.
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Pe rumo peyemboya ɨva pendar ɨvɨtrɨ Sión ve, Tũpa oicove vahe recuave. Ahe tecua Jerusalén ɨva pendar. Aheve Tũpa rembiguai setá iteanga vahe oñemonuha imboetei ãgua yuvɨreco yepi.
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 Iyavei peyemboya opacatu ava Tũpa rahɨr ɨpɨ Cristo reroyasar rese, ahe serer icuachiaprɨ ɨvave. Peyemboya avei Tũpa rese, ahe niha yande recocuer rese oporandu vahe secoi; iyavei peyemboya ava seco avɨye vahe espíritu yuvɨrecoi vahe rese. Ahe niha Tũpa osecomohɨvi tuprɨ sereco.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 Peyemboya avei Jesús rese, ahe omoime yandeu Tũpa remimbotar ipɨasu vahe, ahe suvɨ yande moatɨro vahe. Ahe avɨye catu yandeu Abel ruvɨ sui.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 Sese peicua catu, “Ndorovɨroyai” peye vaherã acoi pẽu oñehe vahe upe. Esepia, Moisés reroyaẽhɨsa pɨpe pe ramoi noñemi eté Tũpa ñemoɨrosa sui yuvɨreco, oyeupe, “¡Peicua catu!” ehise co ɨvɨ pɨpe aracahe. Ẽgüe ehise chupe yuvɨreco aracahe, ẽgüe ehi catu iri tiẽtera yandeu. Nayañemi chietera ichui cute ndayaroyaise co ɨva pendar, “Peicua catu” ehise yandeu.
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 Tũpa oñehe pɨpe omborɨrɨi eté ɨvɨ aracahe; cũritei rumo yandeu aipo ehi: “Che amborɨrɨ irira ɨvɨ, ndahei chira rumo ɨvɨ güeraño, ɨva avei amborɨrɨira” ehi.
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 ‘Amborɨrɨ irira’ aipo oyapave aipo ehi: “Opara mbahe omɨi vahe omocañɨ güembiapo Tũpa ‘topɨta apɨrẽhɨ mbahe nomɨi vahe’ oyapave” ehi.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 Tũpa mborerecuasa ombou vahe yandeu ahe nomɨi chietera. “Avɨye ndeu” yahera evocoiyase sese chupe; ipɨpe sui yayerure catu yande pɨha pɨpe chupe imboeteisave semimbotar rupi.
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 Esepia niha, ahe inungar tata ñepei reseve mbahe omocañɨpa vahe.
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.