Atos 9

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jerusalén ve rumo Saulo oñemoɨró iteanga vɨte yande Yar reroyasar upe oico. Oyucapa potaño ité. Sese oso pahi rerecuar ɨvate catu vahe upe,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 oporandu chupe: “Ereyapomira mbahe icatuprɨ vahe cheu” ehi. “Taso Damasco ve, taseca co Tecocuer Pɨasu rupi cuimbahe, cuña yuvɨrecoi vahe” ehi. “Taipɨsɨpa seru cohave nde rer pɨpe” ehi, “evocoiyase eremombehura cuachiar pɨpe Damasco pendar tũparo rerecuar upe” ehi pahi rerecuar ɨvate catu vahe upe.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Ẽgüe ehi yuvɨnose Jerusalén sui, yuvɨraso Damasco ve ambuae ava reseve. Vɨrovɨ potase rumo Damasco yuvɨraso, avɨyeteramo tẽi osesape guasu ɨva sui chupe.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Evocoiyase ovɨapi oso ɨvɨve. Osendu ɨva pendar ñehesa aipo ehi vahe: “Saulo, Saulo, ¿mahera vo che moña-moña eve?” ehi chupe.
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Evocoiyase oporandu chupe: “¿Ava vo nde ereico, nde mbɨa?” ehi. “Che Jesús, che niha co che moña che rereco eve” ehi chupe.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 “Epũha, eique Damasco ve. Aheve amombehu ucara mbahe nde rembiapoguã ndeu” ehi chupe.
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Ava rumo, yuvɨraso vahe supi, osɨquɨyé iteanga osenduse ñehesa ɨva suindar yuvɨreco. Esepia, ndosepiai eté ɨvate oñehe vahe yuvɨreco.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Ipare Saulo opũha, omahe tẽi; ndoicatui rumo mbahe repia. Ichui supindar oipɨsɨ iyɨva rese seraso Damasco ve yuvɨreco.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Aheve mbosapɨ arɨ ndasesapɨsoi, ndocarui, ndoɨhui avei oico.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Aheve mbɨa Jesucristo reroyasar Ananías serer vahe secoi. Ahe iquer nungarve oyemboyecua yande Yar aipo ehi chupe: “¡Ananías!” ehi. “Co aico, che Yar” ehi imboyevɨ chupe.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Evocoiyase yande Yar aipo ehi chupe: “Epũha, eso calle Ihɨ̃vi serer vahe rupi. Eporandu Judas rẽtave Saulo, tecua Tarso pendar, rese. Ahe oyeroquɨ cũritei.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Oquerve angahu osepia mbɨa Ananías serer vahe omondose opo iharɨve omboesapɨso iri” ehi.
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Evocoiyase omboyevɨ chupe: “¡Too! Che Yar, setá rumo evocoi mbɨa recocuer omombehu yuvɨreco cheu. Mbahe tẽi oyapo vahe nde reroyasar reco maranehɨ upe Jerusalén ve.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Cũritei ou rutei ahe mbɨa pahi rerecuar porocuaita rupi opacatu nde rer rese oyeroya vahe roquendapa ãgua” ehi.
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Yande Yar rumo aipo ehi chupe: “Eso. Esepia, aiporavo evocoi mbɨa che recocuer rese oñehe vaherã ava ndahei vahe judío upe iyavei serecuar guasu yuvɨrecoi vahe upe, judío upe avei.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Che ae amboyecuara setá mbahe tẽi chupe oiporara vaherã che remimbotar mboavɨye ãgua” ehi yande Yar chupe.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Evocoiyase oso secosave. Oiquese ahe oɨ pɨpe, oso, omondo opo Saulo rese aipo ehi chupe:
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ahese voi eté pira pirer nungar mbahe ovɨapipa sesa sui. Ahese voi sesapɨso iri. Ichui opũha. Ipare voi Ananías oñapiramo.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Ipare Saulo ocaruse, ipĩrata catu iri. Movɨro arɨ tẽi opɨta iri Jesús reroyasar pɨri Damasco ve.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Ipare voi oso oñehe judío tũparo yacatu rupi Damasco ve aipo ehi: “Jesús Tũpa Rahɨr ité secoi” ehi ahe pendar ava upe.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ava opacatu osendu vahe iñehe,
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Saulo rumo omombehu tuprɨ catu Jesús recocuer. Osecopɨ opacatu omu Damasco pendar. Omboyecua catu chupe Jesús Tũpa Rembiporavo ava pɨ̃sɨro ãgua secosa. Sese ndoicatui judío iñehe mboyevɨ yuvɨreco.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Setá arɨ pare judío ahe pendar omboguai yuca ãgua Saulo yuvɨreco viña.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Ahe rumo oyandu omboguaisa judío osãrose tecua ãchisa roquendɨpɨve arɨ, pɨ̃tu momba yuvɨreco yuca ãgua viña.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Jesús reroyasar rumo pɨ̃tu pɨpe tecua tapia ãchisa oyere tuprɨ vahe tecua rese, icupe rupi ombogüeyɨ ɨruova guasu pɨpe imoñemi imondo yuvɨreco.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Coiye Saulo oyepota Jerusalén ve. Aheve oyemboya pota tẽi Jesucristo reroyasar rese. Osɨquɨye rumo yuvɨreco ichui. “Avɨyeteramo co Saulo, ‘Aroya Jesucristo cute’ ehi tuprɨ tẽira yandeu” ehiño oyeupe yuvɨreco.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Ipare rumo Bernabé vɨraso Saulo apóstol yuvɨrecoi vahe upe. Aheve Bernabé omombehupa chupe aipo ehi: “Co mbɨa Saulo osepia yande Yar perɨ rupi iyavei yande Yar oñehe chupe. Ichui co oñehe osɨquɨyeẽhɨsa pɨpe Damasco ve Jesús recocuer rese” ehi.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Evocoiyase Saulo opɨta aheve ipɨri. Arɨ yacatu rupi apóstol rupi oguata yepi, iyavei omombehu yande Yar recocuer osɨquɨyeẽhɨsave.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Oiñehepoepɨ avei secocuer rese judío griego pɨpe oñehe vahe yuvɨreco. Ichui rumo oyuca potaño yuvɨreco.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Oicuase rumo Jesucristo reroyasar yuvɨreco, vɨraso voi eté Saulo Cesarea ve. Ichui omondo Tarso ve yuvɨreco.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Evocoiyase opacatu Jesús reroyasar yuvɨrecoi vahe Judea rupindar, Galilea rupindar iyavei Samaria rupindar, chupe oime mbahe tuprɨ. Iyavei oyemovɨracua tuprɨ catu yuvɨreco yande Yar mboeteisa pɨpe, Espíritu Santo oipɨ̃tɨvɨi iyemboeta catu ãgua yuvɨreco.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Pedro oguata opacatu rupi oso Jesucristo reroyasar repia. Ahe oso, osepia avei tecua Lida pendar Jesús reroyasar.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Aheve osepia mbɨa Eneas serer vahe, ahe ndoguatai vahe. Vupave tẽi tui vahe ocho aravɨter rupi.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Pedro aipo ehi chupe:
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Osepiase opacatu Lida pendar, Sarón pendar co ndoguatai vahecuer guatase, vɨroyapa voi eté yande Yar yuvɨreco.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Ahe aravɨter pɨpe Jope ve cuña Tabita serer vahe secoi, griego ñehe pɨpe rumo Dorcas serer. Ahe Jesucristo reroyasar secoi. Ahe secocuer avɨye vahe oporopɨ̃tɨvɨi yepi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Imbaheasɨ guasu rumo. Coiye omano. Ipare ava sehõgüer oyosei yuvɨreco. Ichui vɨroyeupi oɨ ɨvate vahesave seraso yuvɨreco.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Jope namombrɨimi Lida sui. Evocoiyase oyanduse Jesús reroyasar Jope pendar Pedro Lida ve secoise, ahese omondo ñuvɨrío mbɨa seru poyava ãgua Jope ve yuvɨreco.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Evocoiyase Pedro oso supi yuvɨreco oyepota yuvɨraso Jope ve. Aheve vɨroyeupi oɨ ɨvateve seraso tehõgüersave yuvɨreco. Opacatu cuña imer mano vahecuer oyere atɨ voi, oyaseho Pedro ɨvɨi yuvɨreco. Omboyecua avei oturucuar iharɨ pendar reseve Dorcas rembiapogüer yuvɨreco chupe.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Ipare Pedro omosepa rane opacatu ava ocarve. Ahese ahe ae oñenopɨha, oyerure Tũpa upe. Ichui omahe ahe cuña omano vahe rese aipo ehi chupe:
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ahese oipɨsɨ Tabita po rese imoñarapuha. Ipare, “Perio” ehi opacatu Jesús reroyasar, cuña imer mano vahecuer upe avei, “Pesepia ocuerayevɨ” ehi chupe.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Serãcua oyanduse opacatu Jope rupi yuvɨreco, setá ava yande Yar vɨroya yuvɨreco.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Evocoiyase Pedro opɨta setá arɨ aheve, mbɨa mbahe pirer mopɨtasar, Simón serer vahe, pɨri.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.