Atos 9
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NTLH
1 Jerusalén ve rumo Saulo oñemoɨró iteanga vɨte yande Yar reroyasar upe oico. Oyucapa potaño ité. Sese oso pahi rerecuar ɨvate catu vahe upe,
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 oporandu chupe: “Ereyapomira mbahe icatuprɨ vahe cheu” ehi. “Taso Damasco ve, taseca co Tecocuer Pɨasu rupi cuimbahe, cuña yuvɨrecoi vahe” ehi. “Taipɨsɨpa seru cohave nde rer pɨpe” ehi, “evocoiyase eremombehura cuachiar pɨpe Damasco pendar tũparo rerecuar upe” ehi pahi rerecuar ɨvate catu vahe upe.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Ẽgüe ehi yuvɨnose Jerusalén sui, yuvɨraso Damasco ve ambuae ava reseve. Vɨrovɨ potase rumo Damasco yuvɨraso, avɨyeteramo tẽi osesape guasu ɨva sui chupe.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Evocoiyase ovɨapi oso ɨvɨve. Osendu ɨva pendar ñehesa aipo ehi vahe: “Saulo, Saulo, ¿mahera vo che moña-moña eve?” ehi chupe.
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Evocoiyase oporandu chupe: “¿Ava vo nde ereico, nde mbɨa?” ehi. “Che Jesús, che niha co che moña che rereco eve” ehi chupe.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 “Epũha, eique Damasco ve. Aheve amombehu ucara mbahe nde rembiapoguã ndeu” ehi chupe.
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Ava rumo, yuvɨraso vahe supi, osɨquɨyé iteanga osenduse ñehesa ɨva suindar yuvɨreco. Esepia, ndosepiai eté ɨvate oñehe vahe yuvɨreco.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Ipare Saulo opũha, omahe tẽi; ndoicatui rumo mbahe repia. Ichui supindar oipɨsɨ iyɨva rese seraso Damasco ve yuvɨreco.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Aheve mbosapɨ arɨ ndasesapɨsoi, ndocarui, ndoɨhui avei oico.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Aheve mbɨa Jesucristo reroyasar Ananías serer vahe secoi. Ahe iquer nungarve oyemboyecua yande Yar aipo ehi chupe: “¡Ananías!” ehi. “Co aico, che Yar” ehi imboyevɨ chupe.
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Evocoiyase yande Yar aipo ehi chupe: “Epũha, eso calle Ihɨ̃vi serer vahe rupi. Eporandu Judas rẽtave Saulo, tecua Tarso pendar, rese. Ahe oyeroquɨ cũritei.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Oquerve angahu osepia mbɨa Ananías serer vahe omondose opo iharɨve omboesapɨso iri” ehi.
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Evocoiyase omboyevɨ chupe: “¡Too! Che Yar, setá rumo evocoi mbɨa recocuer omombehu yuvɨreco cheu. Mbahe tẽi oyapo vahe nde reroyasar reco maranehɨ upe Jerusalén ve.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Cũritei ou rutei ahe mbɨa pahi rerecuar porocuaita rupi opacatu nde rer rese oyeroya vahe roquendapa ãgua” ehi.
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Yande Yar rumo aipo ehi chupe: “Eso. Esepia, aiporavo evocoi mbɨa che recocuer rese oñehe vaherã ava ndahei vahe judío upe iyavei serecuar guasu yuvɨrecoi vahe upe, judío upe avei.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Che ae amboyecuara setá mbahe tẽi chupe oiporara vaherã che remimbotar mboavɨye ãgua” ehi yande Yar chupe.
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Evocoiyase oso secosave. Oiquese ahe oɨ pɨpe, oso, omondo opo Saulo rese aipo ehi chupe:
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ahese voi eté pira pirer nungar mbahe ovɨapipa sesa sui. Ahese voi sesapɨso iri. Ichui opũha. Ipare voi Ananías oñapiramo.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Ipare Saulo ocaruse, ipĩrata catu iri. Movɨro arɨ tẽi opɨta iri Jesús reroyasar pɨri Damasco ve.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Ipare voi oso oñehe judío tũparo yacatu rupi Damasco ve aipo ehi: “Jesús Tũpa Rahɨr ité secoi” ehi ahe pendar ava upe.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Ava opacatu osendu vahe iñehe,
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Saulo rumo omombehu tuprɨ catu Jesús recocuer. Osecopɨ opacatu omu Damasco pendar. Omboyecua catu chupe Jesús Tũpa Rembiporavo ava pɨ̃sɨro ãgua secosa. Sese ndoicatui judío iñehe mboyevɨ yuvɨreco.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Setá arɨ pare judío ahe pendar omboguai yuca ãgua Saulo yuvɨreco viña.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Ahe rumo oyandu omboguaisa judío osãrose tecua ãchisa roquendɨpɨve arɨ, pɨ̃tu momba yuvɨreco yuca ãgua viña.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Jesús reroyasar rumo pɨ̃tu pɨpe tecua tapia ãchisa oyere tuprɨ vahe tecua rese, icupe rupi ombogüeyɨ ɨruova guasu pɨpe imoñemi imondo yuvɨreco.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Coiye Saulo oyepota Jerusalén ve. Aheve oyemboya pota tẽi Jesucristo reroyasar rese. Osɨquɨye rumo yuvɨreco ichui. “Avɨyeteramo co Saulo, ‘Aroya Jesucristo cute’ ehi tuprɨ tẽira yandeu” ehiño oyeupe yuvɨreco.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Ipare rumo Bernabé vɨraso Saulo apóstol yuvɨrecoi vahe upe. Aheve Bernabé omombehupa chupe aipo ehi: “Co mbɨa Saulo osepia yande Yar perɨ rupi iyavei yande Yar oñehe chupe. Ichui co oñehe osɨquɨyeẽhɨsa pɨpe Damasco ve Jesús recocuer rese” ehi.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Evocoiyase Saulo opɨta aheve ipɨri. Arɨ yacatu rupi apóstol rupi oguata yepi, iyavei omombehu yande Yar recocuer osɨquɨyeẽhɨsave.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Oiñehepoepɨ avei secocuer rese judío griego pɨpe oñehe vahe yuvɨreco. Ichui rumo oyuca potaño yuvɨreco.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Oicuase rumo Jesucristo reroyasar yuvɨreco, vɨraso voi eté Saulo Cesarea ve. Ichui omondo Tarso ve yuvɨreco.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Evocoiyase opacatu Jesús reroyasar yuvɨrecoi vahe Judea rupindar, Galilea rupindar iyavei Samaria rupindar, chupe oime mbahe tuprɨ. Iyavei oyemovɨracua tuprɨ catu yuvɨreco yande Yar mboeteisa pɨpe, Espíritu Santo oipɨ̃tɨvɨi iyemboeta catu ãgua yuvɨreco.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Pedro oguata opacatu rupi oso Jesucristo reroyasar repia. Ahe oso, osepia avei tecua Lida pendar Jesús reroyasar.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Aheve osepia mbɨa Eneas serer vahe, ahe ndoguatai vahe. Vupave tẽi tui vahe ocho aravɨter rupi.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Pedro aipo ehi chupe:
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Osepiase opacatu Lida pendar, Sarón pendar co ndoguatai vahecuer guatase, vɨroyapa voi eté yande Yar yuvɨreco.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Ahe aravɨter pɨpe Jope ve cuña Tabita serer vahe secoi, griego ñehe pɨpe rumo Dorcas serer. Ahe Jesucristo reroyasar secoi. Ahe secocuer avɨye vahe oporopɨ̃tɨvɨi yepi.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Imbaheasɨ guasu rumo. Coiye omano. Ipare ava sehõgüer oyosei yuvɨreco. Ichui vɨroyeupi oɨ ɨvate vahesave seraso yuvɨreco.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Jope namombrɨimi Lida sui. Evocoiyase oyanduse Jesús reroyasar Jope pendar Pedro Lida ve secoise, ahese omondo ñuvɨrío mbɨa seru poyava ãgua Jope ve yuvɨreco.
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Evocoiyase Pedro oso supi yuvɨreco oyepota yuvɨraso Jope ve. Aheve vɨroyeupi oɨ ɨvateve seraso tehõgüersave yuvɨreco. Opacatu cuña imer mano vahecuer oyere atɨ voi, oyaseho Pedro ɨvɨi yuvɨreco. Omboyecua avei oturucuar iharɨ pendar reseve Dorcas rembiapogüer yuvɨreco chupe.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Ipare Pedro omosepa rane opacatu ava ocarve. Ahese ahe ae oñenopɨha, oyerure Tũpa upe. Ichui omahe ahe cuña omano vahe rese aipo ehi chupe:
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Ahese oipɨsɨ Tabita po rese imoñarapuha. Ipare, “Perio” ehi opacatu Jesús reroyasar, cuña imer mano vahecuer upe avei, “Pesepia ocuerayevɨ” ehi chupe.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Serãcua oyanduse opacatu Jope rupi yuvɨreco, setá ava yande Yar vɨroya yuvɨreco.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Evocoiyase Pedro opɨta setá arɨ aheve, mbɨa mbahe pirer mopɨtasar, Simón serer vahe, pɨri.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.