Atos 9

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jerusalén ve rumo Saulo oñemoɨró iteanga vɨte yande Yar reroyasar upe oico. Oyucapa potaño ité. Sese oso pahi rerecuar ɨvate catu vahe upe,
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 oporandu chupe: “Ereyapomira mbahe icatuprɨ vahe cheu” ehi. “Taso Damasco ve, taseca co Tecocuer Pɨasu rupi cuimbahe, cuña yuvɨrecoi vahe” ehi. “Taipɨsɨpa seru cohave nde rer pɨpe” ehi, “evocoiyase eremombehura cuachiar pɨpe Damasco pendar tũparo rerecuar upe” ehi pahi rerecuar ɨvate catu vahe upe.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Ẽgüe ehi yuvɨnose Jerusalén sui, yuvɨraso Damasco ve ambuae ava reseve. Vɨrovɨ potase rumo Damasco yuvɨraso, avɨyeteramo tẽi osesape guasu ɨva sui chupe.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Evocoiyase ovɨapi oso ɨvɨve. Osendu ɨva pendar ñehesa aipo ehi vahe: “Saulo, Saulo, ¿mahera vo che moña-moña eve?” ehi chupe.
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Evocoiyase oporandu chupe: “¿Ava vo nde ereico, nde mbɨa?” ehi. “Che Jesús, che niha co che moña che rereco eve” ehi chupe.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 “Epũha, eique Damasco ve. Aheve amombehu ucara mbahe nde rembiapoguã ndeu” ehi chupe.
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Ava rumo, yuvɨraso vahe supi, osɨquɨyé iteanga osenduse ñehesa ɨva suindar yuvɨreco. Esepia, ndosepiai eté ɨvate oñehe vahe yuvɨreco.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ipare Saulo opũha, omahe tẽi; ndoicatui rumo mbahe repia. Ichui supindar oipɨsɨ iyɨva rese seraso Damasco ve yuvɨreco.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Aheve mbosapɨ arɨ ndasesapɨsoi, ndocarui, ndoɨhui avei oico.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Aheve mbɨa Jesucristo reroyasar Ananías serer vahe secoi. Ahe iquer nungarve oyemboyecua yande Yar aipo ehi chupe: “¡Ananías!” ehi. “Co aico, che Yar” ehi imboyevɨ chupe.
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Evocoiyase yande Yar aipo ehi chupe: “Epũha, eso calle Ihɨ̃vi serer vahe rupi. Eporandu Judas rẽtave Saulo, tecua Tarso pendar, rese. Ahe oyeroquɨ cũritei.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Oquerve angahu osepia mbɨa Ananías serer vahe omondose opo iharɨve omboesapɨso iri” ehi.
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Evocoiyase omboyevɨ chupe: “¡Too! Che Yar, setá rumo evocoi mbɨa recocuer omombehu yuvɨreco cheu. Mbahe tẽi oyapo vahe nde reroyasar reco maranehɨ upe Jerusalén ve.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Cũritei ou rutei ahe mbɨa pahi rerecuar porocuaita rupi opacatu nde rer rese oyeroya vahe roquendapa ãgua” ehi.
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Yande Yar rumo aipo ehi chupe: “Eso. Esepia, aiporavo evocoi mbɨa che recocuer rese oñehe vaherã ava ndahei vahe judío upe iyavei serecuar guasu yuvɨrecoi vahe upe, judío upe avei.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Che ae amboyecuara setá mbahe tẽi chupe oiporara vaherã che remimbotar mboavɨye ãgua” ehi yande Yar chupe.
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Evocoiyase oso secosave. Oiquese ahe oɨ pɨpe, oso, omondo opo Saulo rese aipo ehi chupe:
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Ahese voi eté pira pirer nungar mbahe ovɨapipa sesa sui. Ahese voi sesapɨso iri. Ichui opũha. Ipare voi Ananías oñapiramo.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Ipare Saulo ocaruse, ipĩrata catu iri. Movɨro arɨ tẽi opɨta iri Jesús reroyasar pɨri Damasco ve.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Ipare voi oso oñehe judío tũparo yacatu rupi Damasco ve aipo ehi: “Jesús Tũpa Rahɨr ité secoi” ehi ahe pendar ava upe.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Ava opacatu osendu vahe iñehe,
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Saulo rumo omombehu tuprɨ catu Jesús recocuer. Osecopɨ opacatu omu Damasco pendar. Omboyecua catu chupe Jesús Tũpa Rembiporavo ava pɨ̃sɨro ãgua secosa. Sese ndoicatui judío iñehe mboyevɨ yuvɨreco.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Setá arɨ pare judío ahe pendar omboguai yuca ãgua Saulo yuvɨreco viña.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Ahe rumo oyandu omboguaisa judío osãrose tecua ãchisa roquendɨpɨve arɨ, pɨ̃tu momba yuvɨreco yuca ãgua viña.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Jesús reroyasar rumo pɨ̃tu pɨpe tecua tapia ãchisa oyere tuprɨ vahe tecua rese, icupe rupi ombogüeyɨ ɨruova guasu pɨpe imoñemi imondo yuvɨreco.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Coiye Saulo oyepota Jerusalén ve. Aheve oyemboya pota tẽi Jesucristo reroyasar rese. Osɨquɨye rumo yuvɨreco ichui. “Avɨyeteramo co Saulo, ‘Aroya Jesucristo cute’ ehi tuprɨ tẽira yandeu” ehiño oyeupe yuvɨreco.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ipare rumo Bernabé vɨraso Saulo apóstol yuvɨrecoi vahe upe. Aheve Bernabé omombehupa chupe aipo ehi: “Co mbɨa Saulo osepia yande Yar perɨ rupi iyavei yande Yar oñehe chupe. Ichui co oñehe osɨquɨyeẽhɨsa pɨpe Damasco ve Jesús recocuer rese” ehi.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Evocoiyase Saulo opɨta aheve ipɨri. Arɨ yacatu rupi apóstol rupi oguata yepi, iyavei omombehu yande Yar recocuer osɨquɨyeẽhɨsave.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Oiñehepoepɨ avei secocuer rese judío griego pɨpe oñehe vahe yuvɨreco. Ichui rumo oyuca potaño yuvɨreco.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Oicuase rumo Jesucristo reroyasar yuvɨreco, vɨraso voi eté Saulo Cesarea ve. Ichui omondo Tarso ve yuvɨreco.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Evocoiyase opacatu Jesús reroyasar yuvɨrecoi vahe Judea rupindar, Galilea rupindar iyavei Samaria rupindar, chupe oime mbahe tuprɨ. Iyavei oyemovɨracua tuprɨ catu yuvɨreco yande Yar mboeteisa pɨpe, Espíritu Santo oipɨ̃tɨvɨi iyemboeta catu ãgua yuvɨreco.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Pedro oguata opacatu rupi oso Jesucristo reroyasar repia. Ahe oso, osepia avei tecua Lida pendar Jesús reroyasar.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Aheve osepia mbɨa Eneas serer vahe, ahe ndoguatai vahe. Vupave tẽi tui vahe ocho aravɨter rupi.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Pedro aipo ehi chupe:
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Osepiase opacatu Lida pendar, Sarón pendar co ndoguatai vahecuer guatase, vɨroyapa voi eté yande Yar yuvɨreco.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ahe aravɨter pɨpe Jope ve cuña Tabita serer vahe secoi, griego ñehe pɨpe rumo Dorcas serer. Ahe Jesucristo reroyasar secoi. Ahe secocuer avɨye vahe oporopɨ̃tɨvɨi yepi.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Imbaheasɨ guasu rumo. Coiye omano. Ipare ava sehõgüer oyosei yuvɨreco. Ichui vɨroyeupi oɨ ɨvate vahesave seraso yuvɨreco.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Jope namombrɨimi Lida sui. Evocoiyase oyanduse Jesús reroyasar Jope pendar Pedro Lida ve secoise, ahese omondo ñuvɨrío mbɨa seru poyava ãgua Jope ve yuvɨreco.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Evocoiyase Pedro oso supi yuvɨreco oyepota yuvɨraso Jope ve. Aheve vɨroyeupi oɨ ɨvateve seraso tehõgüersave yuvɨreco. Opacatu cuña imer mano vahecuer oyere atɨ voi, oyaseho Pedro ɨvɨi yuvɨreco. Omboyecua avei oturucuar iharɨ pendar reseve Dorcas rembiapogüer yuvɨreco chupe.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Ipare Pedro omosepa rane opacatu ava ocarve. Ahese ahe ae oñenopɨha, oyerure Tũpa upe. Ichui omahe ahe cuña omano vahe rese aipo ehi chupe:
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Ahese oipɨsɨ Tabita po rese imoñarapuha. Ipare, “Perio” ehi opacatu Jesús reroyasar, cuña imer mano vahecuer upe avei, “Pesepia ocuerayevɨ” ehi chupe.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Serãcua oyanduse opacatu Jope rupi yuvɨreco, setá ava yande Yar vɨroya yuvɨreco.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Evocoiyase Pedro opɨta setá arɨ aheve, mbɨa mbahe pirer mopɨtasar, Simón serer vahe, pɨri.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.