Atos 22
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NAA
1 “Che mu eta, peyapɨsaca, che añehemira che yoepɨ ãgua pẽu cũritei” ehi.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Oñehe hebreo ñehe pɨpe. Sese osenduse, oyapɨsaca tuprɨ catu yuvɨreco.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Che judío aico. Aha Cilicia ɨvɨ pɨpe Tarso ve. Cohave rumo acuacua, Jerusalén pɨpe, Gamaliel che mbohe oyeroquɨsave. Aheve ayembohe tuprɨ yande ramoi porocuaita rese. Ahe che mbohesa pɨpe avei ayembohe Tũpa mboetei ãgua rese vichico inungar pe peico cũritei.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Che yɨpɨndar aseca-seca catu ava co Tecocuer Pɨasu rupi oguata vahe yamotarẽhɨsave. Supitɨsave, añapɨchi-pɨchi yuvɨreco yepi, asoquenda-quenda cuimbahe, cuña avei. Ayuca uca pota rai ahe ava yuvɨreco.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Pahi rerecuar ɨvate catu vahe iyavei opacatu tecua pendar rerecuar oicua che reco yuvɨreco. Ichui niha aipɨsɨ cuachiar aru vaherã yande mu tũparo rerecuar Damasco pendar upe, ‘Taso Damasco ve pahi rerecuar rer pɨpe ava Jesús reroyasar pɨsɨ ãgua. Ichui tarupa cohave imombaraɨsu ãgua’ ahe viña.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Evocoiyase aso Damasco ve. Ahe ipiar rupi arovɨse vicho mbɨter arɨ rupi, avɨyeteramo tẽi osesape guasu ɨva sui oreu.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ahese avɨapi ɨvɨve. Asendu avei ñehesa: ‘Saulo, Saulo, ¿mahera vo che amotarẽhɨ eteprɨ eve?’ ehi vahe cheu.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ahese aporandu: ‘¿Ava vo nde ereico, Mbɨa?’ ahe chupe. ‘Che Jesús, Nazaret pendar aico. Che niha che amotarẽhɨ eteprɨ che rereco eve’ ehi cheu.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Che rupindar osepia sendɨgüer, osɨquɨye avei yuvɨreco ichui. Ndosendui rumo ñehesa cheundar yuvɨreco.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Aipo ahe chupe no: ‘¿Che Yar, mara ahera vo vichico?’ Ahese ahe aipo ehi cheu: ‘Epũha, eso Damasco ve. Aheve ava opara omombehu mbahe nde rembiaporã’ ehi cheu.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Sendɨ́ iteanga vahe, ndache mboesapɨsoise, ahese che rupindar che po pɨsɨ che reraso Damasco ve yuvɨreco” ehi.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Aheve mbɨa, Ananías serer vahe, ou cheu. Ahe Tũpa mboyeroyasar ité, vɨroya tuprɨ vahe avei iporocuaita; sese opacatu judío secua pendar: ‘Co mbɨa avɨye vahe ité’ ehi yuvɨreco chupe.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Oyepotase, aipo ehi: ‘Che rɨvrɨ, Saulo, esareco iri’ ehi. Aheseve iporẽhɨ iri mbahe cheu.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ipare aipo ehi: ‘Yande ramoi rembieroya, yande Ru Tũpa, nde poravo güemimbotar cua ãgua. Oipota avei eresepia vaherã ichuindar ava seco ɨ̃vi vahe, eresendu aveira iñehe’ ehi.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 ‘Nde evocoiyase eremombehura secocuer opacatu ava upe; eremombehura nde rembiepia, eresendu vahe avei’ ehi cheu.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 ‘Evocoiyase, cũritei ndiya iri eresãro’ ehi. ‘Epũha, toroãpiramo. Eporandu yande Yar upe nde reco moatɨro ãgua nde angaipa sui’ ehi Ananías cheu.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Coiye catu, ayevɨ irise Jerusalén ve, ayerure tũparo guasu pɨpe. Ahese che quer nungarve asepia mbahe.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Asepia yande Yar. Ahe aipo ehi cheu: ‘Nde poyava, eso voi Jerusalén sui. Esepia, Jerusalén pendar ndoyapɨsaca potai chira eremombehuse ñehesa che resendar’ ehi Jesús cheu.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Che aipo ahe chupe: ‘Che Yar, opacatu che cua nde reroyasar roquenda-quendase, ainupa-nupa ucase avei aguatase judío tũparo yacatu rupi’ ahe.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Aipo ahe avei chupe: ‘Oyucase Esteban yuvɨreco, ahe nde recocuer mombehusar, che ahese asepia. Chepɨhañemoñeta rupi avɨyeño oyucase yuvɨreco. Sese asãro yucasar yeaosa vihã’ ahe chupe.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Che Yar rumo omboyevɨ cheu: ‘Eso, oromondora coi rupi ava ndahei vahe judío pãhuve’ ehi che Yar cheu” ehi Pablo ava rehɨi upe.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Aipo rupi osendu iñehe yuvɨreco. Ahese rumo osapucai pĩrata yuvɨreco chupe: “¡Tomano co mbɨa! ¡Toicove vɨte iri eme co ɨvɨ pɨpe!” ehi yuvɨreco chupe.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Osapuca-pucai, osequɨipa oyeaosa oñemoɨrombave yuvɨreco iyavei omombo-mombo ɨvɨ cuhi ɨvate cotɨ yuvɨreco yamotarẽhɨmbave.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ahese sundao rerecuar guasu omoingue uca cuartelve, aipo ehi osundao upe: “Peinupa, ahese revo omombehura mbahe sui vo sãse atɨ yamotarẽhɨmbave ava yuvɨreco chupe” ehi osundao upe.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Oñapɨchise rumo inupa ãgua yuvɨreco, Pablo omombehu ñepei sundao rerecuar upe:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Osenduse iñehe, oso voi omombehu güerecuar upe.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Evocoiyase sundao rerecuar guasu ou chupe:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ahese sundao rerecuar guasu aipo ehi chupe:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ahese oinupa pota vahe osɨquɨyepave oyepepɨ yuvɨreco ichui; sundao rerecuar guasu avei oicuase Pablo romano secosa rese, osɨquɨye ñapɨchi ucase.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ahere ayihive sundao rerecuar guasu oicua tuprɨ pota: ¿Mbahe sui pĩha judío oyamotarẽhɨ Pablo yuvɨreco? Evocoiyase oyora. Ahese oyocuai porandusa pendar ɨvate catu vahe ahe opacatu judío pahi rerecuar, opacatu ambuae judío rerecuar iñemonuha ãgua yuvɨreco. Ahese ovɨraso uca Pablo yuvɨreco chupe.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.