Atos 21

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Evocoiyase oroseyase ore rɨvɨreta yuvɨreco, oromohɨvi voi oroso carite pɨpe Cos ve. Ahere ayihive oroyepota Rodas ve, ichui oroyepota Pátara ve oroso.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Aheve orosepia carite oso vaherã Fenicia ve, ahe ipɨpe oroha, oroso.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Orosasase para guasu oroso, orosepia caha pãhu guasu Chipre serer vahe. Ahe oroñocua yande mbahe rese pocoẽhɨsa cotɨ, oroso ɨvɨ Siria ve, para guasu rovai. Carite rumo seroyemboyasa tecua Tiro ve ipɨpendar mbahe reya ãgua.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Aheve orosepia Jesús reroyasar yuvɨrecoi vahe. Ahese oropɨta siete arɨ ipɨri. Yepe ahe Jesús reroyasar aipo ehi Pablo upe yuvɨreco: “Espíritu Santo oñehe oreu. Evocoiyase eresoi rene Jerusalén ve” ehi yuvɨreco chupe viña,
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 siete arɨ pare rumo, orosoño ité para guasu popɨve. Opacatu Jesús reroyasar yugüeru, güembireco, guahɨr reseve-seve ore rupi. Aheve oroñenopɨhapa ore yerure ãgua.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 “Avɨye, toroso rane” ore he pare chupe yuvɨreco, oroha carite pɨpe. Ahe evocoiyase oyevɨ yuvɨraso güẽtave.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Tiro sui oroso Tolemaida ve. Oroyepotase, oroso Jesús reroyasar repia ãgua. Aheve oropɨta ñepei arɨ.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ahere ayihive oroso Cesarea ve. Aheve oroique, oropɨta Felipe rẽta ve, ahe oguata vahe Jesús recocuer mombehu. Ahe mbɨa iporavoprɨ secoi aracaco ambuae seis yuvɨrecoi vahe pãhuve.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Evocoi Felipe vɨreco irungatu guayrɨ ndomendai vahe. Tayrɨ Tũpa ñehe mombehusar pãve yuvɨrecoi.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Oropɨtase setá arɨmi ipɨri, ahese oyepota Judea sui mbɨa Agabo serer vahe oreu. Ahe avei Tũpa ñehe mombehusar secoi.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Ouse ore pãhuve, vɨrocua Pablo rumbɨcuasa ichui. Ipɨpe oñapɨchi opɨ, opo avei. Ahese aipo ehi oreu:
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Orosenduse aipo ihe, ore, evocoi Cesarea pendar avei, oromombehu Pablo upe: “Eresoi rene Jerusalén ve” orohe tẽi chupe.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Omboyevɨ rumo oreu:
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ndoroicatuise ipɨhañemoñetasa rerova ãgua, oropoiño ichui aipo orohe:
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ipare cute oroyemoingatu ore so ãgua Jerusalén ve.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ichui yuvɨraso avei movɨro ore rupi Jesús reroyasar Cesarea pendar. Ahe ore reraso Chipre pendarer Mnasón rẽtave. Ahe oremoingue oyepɨri. Ahe yɨpɨve ité vɨroya yande Yar oico.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Oroyepotase Jerusalén ve, ahe pendar Jesús reroyasar nihapɨsɨi ore pɨsɨ yuvɨreco.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ahere ayihive Pablo, ore avei oroso Santiago repia. Aheve yuvɨrecove avei opacatu Jesús reroyasar rãrosar Jerusalén pendar.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Pablo, “Avɨrave” ehi opacatu oñemonuha vahe upe. Ipare omombehu tuprɨ yɨpɨsuive oyeupe Tũpa mbahe oyapo uca vahe ava ndahei vahe judío pãhu rupi.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Osenduse, omboetei guasu Tũpa yuvɨreco. Omombehu Pablo upe yuvɨreco:
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Osendu tẽi nde rembiapo yuvɨreco. Omombehu tẽi avei aipo nde he yande mu ambuae tecua rupindar yuvɨrecoi vahe upe: “ ‘Peseya Moisés porocuaita. Pembocircuncida iri rene pe rahɨr. Peico iri rene yande recocuer aracahendar pɨpe’ aipo ehi tẽi oico” ehi nde mombehu yuvɨreco —ehi Pablo upe yuvɨreco—.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 ¿Mara yahera vo? Esepia, oyandura nde yepotasa cohave yuvɨreco.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Avɨye catu ereyapora ore porocuaita oromombehu vahe ndeu. Oime irungatu mbɨa ore pãhuve. Ahe mbɨa omboavɨyera güemimombehu Tũpa upe yuvɨreco.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Eraso co mbɨa ndeyeupi, eñemoatɨro supi eso, emboepɨ avei mbahe Tũpa upe icuavẽheprɨ. Ahese ahe mbɨa oicatura oñeapi yuvɨreco. Eremboavɨyese evocoi mborocuaita, opacatu judío nde reroyara, oicuara ava semira tẽise mbahe nde rembiapo rese yuvɨreco. Oicua aveira, nde ereroya vɨte Moisés suindar mborocuaita —ehi yuvɨreco chupe—.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Ndoroyocuai rumo ava Jesús reroyasar ndahei vahe judío evocoi nungar mbahe rese. Esepia, opa icuachiasa chupe: “Pehui rene mbahe mɨmba yucaprɨ mbahe rahanga tẽi upendar seropovẽheprɨ, pehui rene mbahe ruvɨ, pehui rene mbahe mɨmba yucaprɨ suvɨ renosepɨrẽhɨ vahe iyavei peaguasai rene” orohe chupe —ehi yuvɨreco.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Evocoiyase Pablo vɨraso ahe irungatu mbɨa yuvɨrecoi vahe oyeupi. Ahere ayihive oyoya oñemoatɨro yuvɨreco. Ipare yuvɨroique judío tũparo guasu pɨpe, omombehu yuvɨreco pahi upe: “Oroñemoatɨro ramo. Sese oroyevɨra siete arɨ pɨpe oromombase ore ñemoatɨrosa. Ahese oromondo pota ndeu porerecosa Tũpa porocuaita rupi icuavẽhepɨrã” ehi yuvɨreco pahi upe.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Opa potase evocoi siete arɨ, judío Asia pendar osepia Pablo tũparo pɨpe yuvɨreco. Ahese omoñemoɨro uca opacatu ava rehɨi tũparo pendar. Ipare ipɨsɨse,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 sãse yuvɨreco: “¡Ore mu, ore pɨ̃tɨvɨi peye co mbɨa oroipɨsɨ vahe rese! Esepia, oguata opacatu rupi. Oñehe tẽi yande rese, Moisés porocuaita rese, yande tũparo rese avei iyavei vɨroique ava ndahei vahe judío yande tũparo pɨpe. Sese omonguɨha tẽi yande tũparo maranehɨ” ehi yuvɨreco chupe.
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Co rese aipo ehi. Esepia, cuese osepia Pablo vɨroguatase Trófimo oyeupi, ahe mbɨa Efeso pendar ndahei vahe judío. Sese ipɨhañemoñeta ‘Pablo vɨroguata ava ndahei vahe judío yande tũparo pɨpe’ oya yuvɨreco viña.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Opacatu Jerusalén pendar ndasorɨi yuvɨreco. Cũriteimi ava yuvɨnoña guasu tũparove. Oipɨsɨ Pablo ombotɨrɨrɨ senose tũparo pɨpe sui yuvɨreco. Ahese omboya voi guaquɨcuei tũparo roquenda yuvɨreco.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Oyuca potase yuvɨreco, ahese yaɨvu rẽracua oyepota sundao rerecuar guasu upe.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Cũriteimi serecuar vɨraso sundao, yuvɨnoña yaɨvu vahe upe yuvɨraso. Osepiase ava sundao rerecuar guasu, isundao avei yuvɨreco, ndoyuvɨrocua iri Pablo rese yuvɨreco.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Ahese ahe sundao rerecuar guasu oyemboya oso Pablo rese, oipɨsɨ uca. Ipare oyocuai osundao, “Tapeicuhacua ñuvɨrío carena pɨpe” ehi. Evocoiyase oporandu ava upe: “¿Ava vo co mbɨa? ¿Mbahe vo oyapo pẽu?” ehi judío eta upe.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Ahese amove ava ñepei mbahe rese oñehe, ambuae, ambuae mbahe rese tẽi yuvɨreco. Evocoiyase sundao rerecuar ndoicatui supi eté vahe mbahe rendu ãgua yaɨvu guasu vahe pãhuve. Sese, “Peraso cuartelve” ehi.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Vɨroyepotase yeupisave, ichui osupi sundao oachihɨve seraso yuvɨreco ava rehɨi ñemoɨró iteangasa sui.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Ava rehɨi rumo yuvɨrasoño ité saquɨcuei, “¡Tomano!” ehi pucu-pucu yuvɨreco chupe.
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Omoingue potase Pablo cuartel pɨpe yuvɨreco, aipo ehi sundao rerecuar guasu upe:
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 ¿Ndahei vo nde Egipto pendar, vavasa oyapo vahecuer ereico? Nde revo acoi ereraso oporoyuca vahe pãve cuatro mil tuprɨ ɨvɨ iporupɨrẽhɨsa rupi —ehi sundao rerecuar chupe.
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Evocoiyase,
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Evocoiyase mborerecuar, “Avɨye” ehi chupe. Ipare opũha yeupisa harɨve, omopuha opo ava eta monguiriri ãgua. Ahese oyapɨsaca tuprɨ ava rehɨi yuvɨreco. Ahe ava upe oñehe hebreo ñehe pɨpe aipo ehi:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.