Atos 21
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARA
1 Evocoiyase oroseyase ore rɨvɨreta yuvɨreco, oromohɨvi voi oroso carite pɨpe Cos ve. Ahere ayihive oroyepota Rodas ve, ichui oroyepota Pátara ve oroso.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Aheve orosepia carite oso vaherã Fenicia ve, ahe ipɨpe oroha, oroso.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Orosasase para guasu oroso, orosepia caha pãhu guasu Chipre serer vahe. Ahe oroñocua yande mbahe rese pocoẽhɨsa cotɨ, oroso ɨvɨ Siria ve, para guasu rovai. Carite rumo seroyemboyasa tecua Tiro ve ipɨpendar mbahe reya ãgua.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Aheve orosepia Jesús reroyasar yuvɨrecoi vahe. Ahese oropɨta siete arɨ ipɨri. Yepe ahe Jesús reroyasar aipo ehi Pablo upe yuvɨreco: “Espíritu Santo oñehe oreu. Evocoiyase eresoi rene Jerusalén ve” ehi yuvɨreco chupe viña,
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 siete arɨ pare rumo, orosoño ité para guasu popɨve. Opacatu Jesús reroyasar yugüeru, güembireco, guahɨr reseve-seve ore rupi. Aheve oroñenopɨhapa ore yerure ãgua.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 “Avɨye, toroso rane” ore he pare chupe yuvɨreco, oroha carite pɨpe. Ahe evocoiyase oyevɨ yuvɨraso güẽtave.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Tiro sui oroso Tolemaida ve. Oroyepotase, oroso Jesús reroyasar repia ãgua. Aheve oropɨta ñepei arɨ.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ahere ayihive oroso Cesarea ve. Aheve oroique, oropɨta Felipe rẽta ve, ahe oguata vahe Jesús recocuer mombehu. Ahe mbɨa iporavoprɨ secoi aracaco ambuae seis yuvɨrecoi vahe pãhuve.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Evocoi Felipe vɨreco irungatu guayrɨ ndomendai vahe. Tayrɨ Tũpa ñehe mombehusar pãve yuvɨrecoi.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Oropɨtase setá arɨmi ipɨri, ahese oyepota Judea sui mbɨa Agabo serer vahe oreu. Ahe avei Tũpa ñehe mombehusar secoi.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Ouse ore pãhuve, vɨrocua Pablo rumbɨcuasa ichui. Ipɨpe oñapɨchi opɨ, opo avei. Ahese aipo ehi oreu:
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Orosenduse aipo ihe, ore, evocoi Cesarea pendar avei, oromombehu Pablo upe: “Eresoi rene Jerusalén ve” orohe tẽi chupe.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Omboyevɨ rumo oreu:
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ndoroicatuise ipɨhañemoñetasa rerova ãgua, oropoiño ichui aipo orohe:
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ipare cute oroyemoingatu ore so ãgua Jerusalén ve.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Ichui yuvɨraso avei movɨro ore rupi Jesús reroyasar Cesarea pendar. Ahe ore reraso Chipre pendarer Mnasón rẽtave. Ahe oremoingue oyepɨri. Ahe yɨpɨve ité vɨroya yande Yar oico.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Oroyepotase Jerusalén ve, ahe pendar Jesús reroyasar nihapɨsɨi ore pɨsɨ yuvɨreco.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ahere ayihive Pablo, ore avei oroso Santiago repia. Aheve yuvɨrecove avei opacatu Jesús reroyasar rãrosar Jerusalén pendar.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pablo, “Avɨrave” ehi opacatu oñemonuha vahe upe. Ipare omombehu tuprɨ yɨpɨsuive oyeupe Tũpa mbahe oyapo uca vahe ava ndahei vahe judío pãhu rupi.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Osenduse, omboetei guasu Tũpa yuvɨreco. Omombehu Pablo upe yuvɨreco:
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Osendu tẽi nde rembiapo yuvɨreco. Omombehu tẽi avei aipo nde he yande mu ambuae tecua rupindar yuvɨrecoi vahe upe: “ ‘Peseya Moisés porocuaita. Pembocircuncida iri rene pe rahɨr. Peico iri rene yande recocuer aracahendar pɨpe’ aipo ehi tẽi oico” ehi nde mombehu yuvɨreco —ehi Pablo upe yuvɨreco—.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 ¿Mara yahera vo? Esepia, oyandura nde yepotasa cohave yuvɨreco.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Avɨye catu ereyapora ore porocuaita oromombehu vahe ndeu. Oime irungatu mbɨa ore pãhuve. Ahe mbɨa omboavɨyera güemimombehu Tũpa upe yuvɨreco.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Eraso co mbɨa ndeyeupi, eñemoatɨro supi eso, emboepɨ avei mbahe Tũpa upe icuavẽheprɨ. Ahese ahe mbɨa oicatura oñeapi yuvɨreco. Eremboavɨyese evocoi mborocuaita, opacatu judío nde reroyara, oicuara ava semira tẽise mbahe nde rembiapo rese yuvɨreco. Oicua aveira, nde ereroya vɨte Moisés suindar mborocuaita —ehi yuvɨreco chupe—.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Ndoroyocuai rumo ava Jesús reroyasar ndahei vahe judío evocoi nungar mbahe rese. Esepia, opa icuachiasa chupe: “Pehui rene mbahe mɨmba yucaprɨ mbahe rahanga tẽi upendar seropovẽheprɨ, pehui rene mbahe ruvɨ, pehui rene mbahe mɨmba yucaprɨ suvɨ renosepɨrẽhɨ vahe iyavei peaguasai rene” orohe chupe —ehi yuvɨreco.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Evocoiyase Pablo vɨraso ahe irungatu mbɨa yuvɨrecoi vahe oyeupi. Ahere ayihive oyoya oñemoatɨro yuvɨreco. Ipare yuvɨroique judío tũparo guasu pɨpe, omombehu yuvɨreco pahi upe: “Oroñemoatɨro ramo. Sese oroyevɨra siete arɨ pɨpe oromombase ore ñemoatɨrosa. Ahese oromondo pota ndeu porerecosa Tũpa porocuaita rupi icuavẽhepɨrã” ehi yuvɨreco pahi upe.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Opa potase evocoi siete arɨ, judío Asia pendar osepia Pablo tũparo pɨpe yuvɨreco. Ahese omoñemoɨro uca opacatu ava rehɨi tũparo pendar. Ipare ipɨsɨse,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 sãse yuvɨreco: “¡Ore mu, ore pɨ̃tɨvɨi peye co mbɨa oroipɨsɨ vahe rese! Esepia, oguata opacatu rupi. Oñehe tẽi yande rese, Moisés porocuaita rese, yande tũparo rese avei iyavei vɨroique ava ndahei vahe judío yande tũparo pɨpe. Sese omonguɨha tẽi yande tũparo maranehɨ” ehi yuvɨreco chupe.
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Co rese aipo ehi. Esepia, cuese osepia Pablo vɨroguatase Trófimo oyeupi, ahe mbɨa Efeso pendar ndahei vahe judío. Sese ipɨhañemoñeta ‘Pablo vɨroguata ava ndahei vahe judío yande tũparo pɨpe’ oya yuvɨreco viña.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Opacatu Jerusalén pendar ndasorɨi yuvɨreco. Cũriteimi ava yuvɨnoña guasu tũparove. Oipɨsɨ Pablo ombotɨrɨrɨ senose tũparo pɨpe sui yuvɨreco. Ahese omboya voi guaquɨcuei tũparo roquenda yuvɨreco.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Oyuca potase yuvɨreco, ahese yaɨvu rẽracua oyepota sundao rerecuar guasu upe.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Cũriteimi serecuar vɨraso sundao, yuvɨnoña yaɨvu vahe upe yuvɨraso. Osepiase ava sundao rerecuar guasu, isundao avei yuvɨreco, ndoyuvɨrocua iri Pablo rese yuvɨreco.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Ahese ahe sundao rerecuar guasu oyemboya oso Pablo rese, oipɨsɨ uca. Ipare oyocuai osundao, “Tapeicuhacua ñuvɨrío carena pɨpe” ehi. Evocoiyase oporandu ava upe: “¿Ava vo co mbɨa? ¿Mbahe vo oyapo pẽu?” ehi judío eta upe.
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Ahese amove ava ñepei mbahe rese oñehe, ambuae, ambuae mbahe rese tẽi yuvɨreco. Evocoiyase sundao rerecuar ndoicatui supi eté vahe mbahe rendu ãgua yaɨvu guasu vahe pãhuve. Sese, “Peraso cuartelve” ehi.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Vɨroyepotase yeupisave, ichui osupi sundao oachihɨve seraso yuvɨreco ava rehɨi ñemoɨró iteangasa sui.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ava rehɨi rumo yuvɨrasoño ité saquɨcuei, “¡Tomano!” ehi pucu-pucu yuvɨreco chupe.
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Omoingue potase Pablo cuartel pɨpe yuvɨreco, aipo ehi sundao rerecuar guasu upe:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 ¿Ndahei vo nde Egipto pendar, vavasa oyapo vahecuer ereico? Nde revo acoi ereraso oporoyuca vahe pãve cuatro mil tuprɨ ɨvɨ iporupɨrẽhɨsa rupi —ehi sundao rerecuar chupe.
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Evocoiyase,
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Evocoiyase mborerecuar, “Avɨye” ehi chupe. Ipare opũha yeupisa harɨve, omopuha opo ava eta monguiriri ãgua. Ahese oyapɨsaca tuprɨ ava rehɨi yuvɨreco. Ahe ava upe oñehe hebreo ñehe pɨpe aipo ehi:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.