Atos 21

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Evocoiyase oroseyase ore rɨvɨreta yuvɨreco, oromohɨvi voi oroso carite pɨpe Cos ve. Ahere ayihive oroyepota Rodas ve, ichui oroyepota Pátara ve oroso.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Aheve orosepia carite oso vaherã Fenicia ve, ahe ipɨpe oroha, oroso.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Orosasase para guasu oroso, orosepia caha pãhu guasu Chipre serer vahe. Ahe oroñocua yande mbahe rese pocoẽhɨsa cotɨ, oroso ɨvɨ Siria ve, para guasu rovai. Carite rumo seroyemboyasa tecua Tiro ve ipɨpendar mbahe reya ãgua.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Aheve orosepia Jesús reroyasar yuvɨrecoi vahe. Ahese oropɨta siete arɨ ipɨri. Yepe ahe Jesús reroyasar aipo ehi Pablo upe yuvɨreco: “Espíritu Santo oñehe oreu. Evocoiyase eresoi rene Jerusalén ve” ehi yuvɨreco chupe viña,
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 siete arɨ pare rumo, orosoño ité para guasu popɨve. Opacatu Jesús reroyasar yugüeru, güembireco, guahɨr reseve-seve ore rupi. Aheve oroñenopɨhapa ore yerure ãgua.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 “Avɨye, toroso rane” ore he pare chupe yuvɨreco, oroha carite pɨpe. Ahe evocoiyase oyevɨ yuvɨraso güẽtave.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Tiro sui oroso Tolemaida ve. Oroyepotase, oroso Jesús reroyasar repia ãgua. Aheve oropɨta ñepei arɨ.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ahere ayihive oroso Cesarea ve. Aheve oroique, oropɨta Felipe rẽta ve, ahe oguata vahe Jesús recocuer mombehu. Ahe mbɨa iporavoprɨ secoi aracaco ambuae seis yuvɨrecoi vahe pãhuve.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Evocoi Felipe vɨreco irungatu guayrɨ ndomendai vahe. Tayrɨ Tũpa ñehe mombehusar pãve yuvɨrecoi.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Oropɨtase setá arɨmi ipɨri, ahese oyepota Judea sui mbɨa Agabo serer vahe oreu. Ahe avei Tũpa ñehe mombehusar secoi.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ouse ore pãhuve, vɨrocua Pablo rumbɨcuasa ichui. Ipɨpe oñapɨchi opɨ, opo avei. Ahese aipo ehi oreu:
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Orosenduse aipo ihe, ore, evocoi Cesarea pendar avei, oromombehu Pablo upe: “Eresoi rene Jerusalén ve” orohe tẽi chupe.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Omboyevɨ rumo oreu:
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ndoroicatuise ipɨhañemoñetasa rerova ãgua, oropoiño ichui aipo orohe:
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ipare cute oroyemoingatu ore so ãgua Jerusalén ve.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Ichui yuvɨraso avei movɨro ore rupi Jesús reroyasar Cesarea pendar. Ahe ore reraso Chipre pendarer Mnasón rẽtave. Ahe oremoingue oyepɨri. Ahe yɨpɨve ité vɨroya yande Yar oico.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Oroyepotase Jerusalén ve, ahe pendar Jesús reroyasar nihapɨsɨi ore pɨsɨ yuvɨreco.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ahere ayihive Pablo, ore avei oroso Santiago repia. Aheve yuvɨrecove avei opacatu Jesús reroyasar rãrosar Jerusalén pendar.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pablo, “Avɨrave” ehi opacatu oñemonuha vahe upe. Ipare omombehu tuprɨ yɨpɨsuive oyeupe Tũpa mbahe oyapo uca vahe ava ndahei vahe judío pãhu rupi.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Osenduse, omboetei guasu Tũpa yuvɨreco. Omombehu Pablo upe yuvɨreco:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Osendu tẽi nde rembiapo yuvɨreco. Omombehu tẽi avei aipo nde he yande mu ambuae tecua rupindar yuvɨrecoi vahe upe: “ ‘Peseya Moisés porocuaita. Pembocircuncida iri rene pe rahɨr. Peico iri rene yande recocuer aracahendar pɨpe’ aipo ehi tẽi oico” ehi nde mombehu yuvɨreco —ehi Pablo upe yuvɨreco—.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Mara yahera vo? Esepia, oyandura nde yepotasa cohave yuvɨreco.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Avɨye catu ereyapora ore porocuaita oromombehu vahe ndeu. Oime irungatu mbɨa ore pãhuve. Ahe mbɨa omboavɨyera güemimombehu Tũpa upe yuvɨreco.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Eraso co mbɨa ndeyeupi, eñemoatɨro supi eso, emboepɨ avei mbahe Tũpa upe icuavẽheprɨ. Ahese ahe mbɨa oicatura oñeapi yuvɨreco. Eremboavɨyese evocoi mborocuaita, opacatu judío nde reroyara, oicuara ava semira tẽise mbahe nde rembiapo rese yuvɨreco. Oicua aveira, nde ereroya vɨte Moisés suindar mborocuaita —ehi yuvɨreco chupe—.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ndoroyocuai rumo ava Jesús reroyasar ndahei vahe judío evocoi nungar mbahe rese. Esepia, opa icuachiasa chupe: “Pehui rene mbahe mɨmba yucaprɨ mbahe rahanga tẽi upendar seropovẽheprɨ, pehui rene mbahe ruvɨ, pehui rene mbahe mɨmba yucaprɨ suvɨ renosepɨrẽhɨ vahe iyavei peaguasai rene” orohe chupe —ehi yuvɨreco.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Evocoiyase Pablo vɨraso ahe irungatu mbɨa yuvɨrecoi vahe oyeupi. Ahere ayihive oyoya oñemoatɨro yuvɨreco. Ipare yuvɨroique judío tũparo guasu pɨpe, omombehu yuvɨreco pahi upe: “Oroñemoatɨro ramo. Sese oroyevɨra siete arɨ pɨpe oromombase ore ñemoatɨrosa. Ahese oromondo pota ndeu porerecosa Tũpa porocuaita rupi icuavẽhepɨrã” ehi yuvɨreco pahi upe.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Opa potase evocoi siete arɨ, judío Asia pendar osepia Pablo tũparo pɨpe yuvɨreco. Ahese omoñemoɨro uca opacatu ava rehɨi tũparo pendar. Ipare ipɨsɨse,
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 sãse yuvɨreco: “¡Ore mu, ore pɨ̃tɨvɨi peye co mbɨa oroipɨsɨ vahe rese! Esepia, oguata opacatu rupi. Oñehe tẽi yande rese, Moisés porocuaita rese, yande tũparo rese avei iyavei vɨroique ava ndahei vahe judío yande tũparo pɨpe. Sese omonguɨha tẽi yande tũparo maranehɨ” ehi yuvɨreco chupe.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Co rese aipo ehi. Esepia, cuese osepia Pablo vɨroguatase Trófimo oyeupi, ahe mbɨa Efeso pendar ndahei vahe judío. Sese ipɨhañemoñeta ‘Pablo vɨroguata ava ndahei vahe judío yande tũparo pɨpe’ oya yuvɨreco viña.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Opacatu Jerusalén pendar ndasorɨi yuvɨreco. Cũriteimi ava yuvɨnoña guasu tũparove. Oipɨsɨ Pablo ombotɨrɨrɨ senose tũparo pɨpe sui yuvɨreco. Ahese omboya voi guaquɨcuei tũparo roquenda yuvɨreco.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Oyuca potase yuvɨreco, ahese yaɨvu rẽracua oyepota sundao rerecuar guasu upe.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Cũriteimi serecuar vɨraso sundao, yuvɨnoña yaɨvu vahe upe yuvɨraso. Osepiase ava sundao rerecuar guasu, isundao avei yuvɨreco, ndoyuvɨrocua iri Pablo rese yuvɨreco.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ahese ahe sundao rerecuar guasu oyemboya oso Pablo rese, oipɨsɨ uca. Ipare oyocuai osundao, “Tapeicuhacua ñuvɨrío carena pɨpe” ehi. Evocoiyase oporandu ava upe: “¿Ava vo co mbɨa? ¿Mbahe vo oyapo pẽu?” ehi judío eta upe.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Ahese amove ava ñepei mbahe rese oñehe, ambuae, ambuae mbahe rese tẽi yuvɨreco. Evocoiyase sundao rerecuar ndoicatui supi eté vahe mbahe rendu ãgua yaɨvu guasu vahe pãhuve. Sese, “Peraso cuartelve” ehi.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Vɨroyepotase yeupisave, ichui osupi sundao oachihɨve seraso yuvɨreco ava rehɨi ñemoɨró iteangasa sui.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ava rehɨi rumo yuvɨrasoño ité saquɨcuei, “¡Tomano!” ehi pucu-pucu yuvɨreco chupe.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Omoingue potase Pablo cuartel pɨpe yuvɨreco, aipo ehi sundao rerecuar guasu upe:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ¿Ndahei vo nde Egipto pendar, vavasa oyapo vahecuer ereico? Nde revo acoi ereraso oporoyuca vahe pãve cuatro mil tuprɨ ɨvɨ iporupɨrẽhɨsa rupi —ehi sundao rerecuar chupe.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Evocoiyase,
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Evocoiyase mborerecuar, “Avɨye” ehi chupe. Ipare opũha yeupisa harɨve, omopuha opo ava eta monguiriri ãgua. Ahese oyapɨsaca tuprɨ ava rehɨi yuvɨreco. Ahe ava upe oñehe hebreo ñehe pɨpe aipo ehi:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.