Atos 16
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NVT
1 Pablo ondugüer reseve yuvɨraso Derbe ve, Listra ve avei. Aheve osepia Jesús reroyasar, Timoteo serer vahe, judía, Jesús reroyasar membrɨ. Iyesupa rumo griego.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 “Evocoi Timoteo avɨye eteprɨ” ehi Jesús reroyasar Listra pendar, Iconio pendar avei yuvɨreco chupe.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Pablo vɨroguata potaño ité Timoteo oyeupi. Sese seroguata renondeve, ombocircuncida uca seroɨ̃roẽhɨ ãgua judío yuvɨrecoi vahe upe. Esepia, opacatu oicua Timoteo ru griego secose yuvɨreco.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Evocoiyase opacatu tecua iguatagüer rupi omombehu ahe mborocuaita apóstol, Jesús reroyasar rãrosar Jerusalén pendar ombou vahe yuvɨreco chupe.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Sese Jesús reroyasar ahe tecua rupindar oyemovɨracua catu yuvɨreco Jesús reroyasa pɨpe iyavei oyemboeta catu yuvɨreco arɨ rupi.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Espíritu Santo ndoipotai Asia rupi yuvɨraso vaherã Tũpa Ñehengagüer mombehu ãgua. Sese oyahuva yuvɨraso Frigia rupi, Galacia rupi avei.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Ẽgüe ehi oyepota Misia popɨve yuvɨreco. Ichui yuvɨraso pota tẽi Bitinia ve. Jesús Espíritu rumo ndoipotai icho ãgua supi.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Ahese osasaviño yuvɨraso Misia sui carite guasu yemboyasa Troas ve oyepota ãgua yuvɨreco.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Oyepotase aheve, ahe pɨ̃tu pɨpe Pablo oquer nungar pɨpe osepia mbɨa, Macedonia pendar, “Ereyumira Macedonia ve ore pɨ̃tɨvɨi ãgua viña” ehi ohã chupe.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Ipare ore oroyemoingatu voi eté Macedonia ve ore so ãgua. Esepia, ore oroicua ité Tũpa aheve ore mondora ñehesa pɨ̃sɨrosa resendar mombehu ãgua.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Oroso carite pɨpe Troas sui oromohɨviño voi oroso evocoi ɨvɨ para guasu Samotracia ve. Ahere ayihive oroyepota Neápolis ve.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Ichui oroso ɨvɨ rupi Filipos ve, ahe tecua seroyaprɨ catu vahe ambuae tecua sui, ahe ɨvɨ Macedonia rupindar. Aheve Roma ɨguar oyeyecuai, oyocuai avei opacatu tecua ɨvɨrindar ava yuvɨreco. Aheve movɨro arɨ tẽi oroico.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Mbɨtuhusa arɨ pɨpe orosẽ evocoi tecua sui ɨai popɨve. “Aheve oñemonuhara judío oyeroquɨ ãgua” orohe. Aheseve cuña oñemonuha yugüeru. Aheve oroyepota chupe, oroguapɨ ipãhuve. Ipare oromombehu co ñehesa pɨ̃sɨrosa resendar yuvɨreco chupe.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Ñepei imboetasa, Lidia serer vahe, Tiatira pendar, oyapɨsaca ore ñehe rese oĩ. Ahe Tũpa mboeteisar secoi, turucuar suendɨ vahe mbovendesar avei secoi. Yande Yar omohɨvi ipɨhañemoñetasa iyapɨsaca ãgua Pablo remimombehu rese.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Sese ñapiramosa, opacatu sẽta pendar reseve. Ipare ore mombɨta pota güẽtave.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Ipare ambuae arɨ oroso irise oroyeroquɨ ãgua, cuñatai ore rovaĩchi, ahe cuñatai caruguar pĩratasa pɨpe mbahe mombehusar. Oicatu ava upe mbahe oime vaherã mombehu. Omombehuse mbahe, setá oipɨsɨ seprɨ guarepochi güerecuar yuvɨrecoi vahe upe nara yepi.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Ahe cuñatai ou ore raquɨcuei,
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Setá arɨ ẽgüe ehi oico oreu. Omañeco tẽise rumo Pablo, oyemboyere chupe cute, aipo ehi icaruguar upe:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Evocoiyase cuñatai rerecuar oyanduse, “Ndoipɨsɨ uca iri chira guarepochi yandeu” ehi yuvɨreco. Imboasɨpave oipɨsɨ Pablo, Silas mborerecuar upe ocarusuve seraso yuvɨreco.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Ipare mborerecuar yuvɨrecoi vahe upe aipo ehi yuvɨreco:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Oporombohe güecocuer rese yuvɨreco. Secocuer rumo naporai oreu. Ore Roma ɨguar oroico, sese ndoroicatui secocuer moña ãgua —ehi yuvɨreco mborerecuar upe.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Evocoiyase ava eta oyamotarẽhɨ Pablo iyavei Silas yuvɨreco iyavei mborerecuar, “Pesequɨi iturucuar ichui. Ipare peinupara ɨvɨra pɨpe” ehi.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Inupá iteanga pare, osoquenda yuvɨreco. Oyocuai pĩrata soquendaprɨ rãrosar yuvɨreco, “Esãro tuprɨ” ehi yuvɨreco chupe.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Aipo oyeupe he ramoseve, soquendaprɨ rãrosar omoingue Pablo, Silas oɨ ava nose catui vahesa pɨpe. Aheve omopaha cepo pɨpe.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Ahe pɨ̃tu mbɨter rupi rumo Pablo, Silas oyeroquɨ, osapucai Tũpa mboeteisave yuvɨreco. Ambuae ava soquendaprɨ evocoiyase osenduño tẽi yuvɨreco isapucai.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Ahese avɨyeteramo tẽi ɨvɨ orɨrɨi eteanga. Opa omomara ava roquendasa movɨracuasa, opacatu oquenda oyemboi iyavei opacatu carena oyera soquendaprɨ sui.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ahese soquendaprɨ rãrosar omahe yesapɨha. Osepiase oquenda imboiprɨ, ahese vɨnose oquɨse pucu sɨru sui oyeyuca ãgua viña. Esepia niha, “Opacatu ité revo soquendaprɨ yuvɨraso” ehi viña.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Pablo rumo,
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Evocoiyase soquendaprɨ rãrosar, “Emboumi tataendɨ” ehi ondugüer upe. Ichui oña oique, orɨrɨi, osɨquɨyepave oñenopɨha Pablo, Silas rovai oso.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Vɨnose pare soquendasa sui oporandu chupe:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 —Eroya yande Yar Jesucristo. Ichui ahe nde pɨ̃sɨrora, nde rẽta pendar avei —ehi yuvɨreco chupe.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Ahese omombehu yuvɨreco Tũpa Ñehengagüer soquendaprɨ rãrosar upe, opacatu sẽta pendar upe avei.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Ahe pɨ̃tu pɨpeve avei soquendaprɨ rãrosar vɨraso oyeupi, yapichasa oyoseipa chupe. Ahese Pablo, Silas oñapiramo guãrosarer, sẽta pendar avei yuvɨreco.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Vɨraso pare sãrosar güẽtave, ombocaru. Ahe sẽta pendar avei ovɨharete ité yuvɨreco Tũpa reroyasa rese.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Cõhese mborerecuareta omondo sundao ava rese icuaiprɨ soquendasave yuvɨreco. Oyepotase yuvɨreco, aipo ehi: “Emosepa evocoi mbɨa judío” ehi.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Ahese soquendaprɨ rãrosar omombehu co ñehesa Pablo upe:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Omboyevɨ rumo chupe,
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Ipare sundao ava rese icuaiprɨ omombehu güerecuareta upe Pablo ñehe. Oyanduse Pablo, Silas romano secose, osɨquɨyé iteanga yuvɨreco.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Ahese ahe teieté yuvɨraso Pablo, Silas oyeupe ñero ãgua rese yuvɨreco: “Peso tuprɨño ore recua sui” ehi yuvɨreco chupe.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Pablo, Silas yuvɨnosese voquendasa sui, yuvɨraso iri Lidia rẽtave. Oñemonuha irise ambuae Jesús reroyasar pãhuve, omonguerẽhɨ catu yuvɨreco. Ipare yuvɨraso ichui.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.