Atos 12

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ahe aravɨter pɨpe avei mborerecuar guasu Herodes omboɨpɨ Jesús reroyasar mombaraɨsu.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Ahese oyuca uca quɨse pucu pɨpe Santiago, ahe Juan rɨquehɨr.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Oyanduse mborerecuar guasu rembiapo, sorɨvete judío rerecuar yuvɨreco. Sese Herodes oipɨsɨ uca Pedro Pascua pieta pɨpe. Ahe arɨ rupi ohu judío pan ndayapepoi vahe yuvɨreco yepi.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Pedro roquenda pare omondo irungatu imar sui irungatu-ngatu sundao omondo sãro ãgua yuvɨreco. Mborerecuar ipɨhañemoñeta: “Opase co Pascua pieta, amboyecua ucara ava rovaque” ehi viña.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Evocoiyase Pedro opɨta voquendasave sãrombrɨ tuprɨ chini. Jesús reroyasar rumo oyeroquɨ pĩrata Tũpa upe yuvɨreco sese.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Ahe arɨ vɨnose potase Herodes Pedro soquendasa sui, ahe pɨ̃tu pɨpe Pedro oque ñuvɨrío sundao guãrosar rese. Ñapɨchisa ñuvɨrío carena pɨpe ou, ñuvɨnohambe avei sãrosar soquendasa roquendɨpɨve.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Avɨyeteramo tẽi Tũpa rembiguai oyemboyecua ique vɨteseve chupe. Ahese sendɨ guasú iteanga soquendasa pɨpe. Ahe oñatoi Pedro ɨqueve imomahe: “¡Epũha poyava!” ehi chupe. Ipũhase, opa voi oyera carena ipo sui.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Ahese Tũpa rembiguai aipo ehi chupe: “Eyemonde, emonde nde pɨtaqui” ehi. Evocoiyase Pedro omonde. Ipare aipo ehi iri: “Emonde avei nde yeaosa, eyu che raquɨcuei” ehi chupe.
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Ẽgüe ehi oso saquɨcuei. Ahe rumo ndoicuai Tũpa rembiguai oyeupe ẽgüe ehise. Ndoyavɨi iquerve tẽi ẽgüe ehi vahe chupe.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Ichui yuvɨnose, oñocua yɨpɨndar guãrosar yuvɨreco. Ipare yuvɨraso catumi ambuae imoñuvɨriosa guãrosar oñocua avei. Oyepota oquenda guasu guarepochi apoprɨve ocarve yuvɨnose ãgua yuvɨreco. Ahe oquenda oyemboi ahe ae ité chupe yuvɨreco. Ipare yuvɨnose yuvɨraso pucumi ocarusu rupi. Avɨyeteramo tẽi Tũpa rembiguai ndoyecua iri chupe.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Evocoiyase Pedro aipo ehi oyeupe: “¡Too! Supi eté Tũpa ombou cheu güembiguai che renose ãgua Herodes povrɨ sui. Tũpa che pɨ̃sɨro judío rerecuar che yuca rãgüer sui” ehi oyeupe.
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Oyese opɨhañemoñeta pare, oso, oyepota Juan Marcos sɨ María rẽtave oso. Aheve setá ava oñemonuha oyeroquɨ yuvɨreco sese.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Oñehese Pedro oquenda ocar cotɨndarve, cuñatai, Rode serer vahe, osẽ imboi ãgua chupe.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Osenduse rumo Pedro ñehe, oquenda omboi rãgüer sui, oña oique oɨ pɨpe vorɨvetesave, omombehu: “Pe Pedro ihãi oquendɨpɨve” ehi oɨ pɨpendar upe.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Ahe rumo,
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Aheseve Pedro oñehe vɨteño ité oquendɨpɨve ohã. Ichui omboise oquenda yuvɨreco chupe cute, oyembosɨquɨye iriño tẽi sepiase yuvɨreco.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Pedro rumo opo omopuha imonguiriri ãgua. Ichui opa omombehu yande Yar opɨ̃sɨro agüer voquendasa sui chupe yuvɨreco. Ipare aipo ehi chupe:
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Cõhese sundao oyepɨhamondɨi eteanga yuvɨreco. “¿Que pĩha Pedro?” ehi tẽi oyeupe yuvɨreco.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Ipare Herodes omondo sundao Pedro reca. Ndoyosui eté rumo yuvɨreco. Evocoiyase Herodes porocuaita rupi oporandu tuprɨ sãrosar upe: “¿Que vo secoi?” ehi tẽi chupe. Sese oyocuai ambuae sundao opacatu ahe sãrosar yucapa ãgua. Ipare Herodes osẽ Judea sui oso Cesarea ve oyemboerecua.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Yɨpɨndar rumo Herodes ndasorɨi eté ava Tiro pendar upe, Sidón pendar upe avei. Evocoiyase ahe pendar oyoya ipɨhañemoñeta yuvɨraso vaherã mborerecuar rovai. Ahe evocoiyase oyemborɨ Blasto rese yuvɨreco, ahe mborerecuar Herodes mboyoyasar. Ahe oporandu Blasto upe Herodes moñero uca ãgua rese yuvɨreco. Esepia, Herodes porocuaita sui oipɨsɨ mbahe güemihura yuvɨreco.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Herodes evocoiyase omombehu arɨ oñehe vaherã chupe. Osupitɨse ahe arɨ, omonde sese iturucuar mborerecuar secosa resendar yɨvɨrindar yuvɨreco. Ipare güenda imboeteiprɨ harɨve oguapɨ oĩ. Aheve oñehe ava rehɨi upe.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Evocoiyase ava rehɨi osapucai pĩrata yuvɨreco aipo ehi: “¡Co mbɨa oñehe vahe ndahei ava tẽi, Tũpa ité!” ehi yuvɨreco Herodes upe imboeteisave.
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Ava aipo iheseve voi, ñepei Tũpa rembiguai oyapo mbaherasɨ guasu chupe. Ichui mbahe rasoi ocaru yavɨter rupi yuvɨreco. Esepia, nomboetei eté Tũpa. Sese omano.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Tũpa Ñehengagüer rumo imombehusa catu opacatu rupi.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Iyavei Bernabé, Saulo ocuaita mboavɨye pare, vɨroyevɨ Juan Marcos seraso yuvɨreco.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.