Atos 12
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARIB
1 Ahe aravɨter pɨpe avei mborerecuar guasu Herodes omboɨpɨ Jesús reroyasar mombaraɨsu.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Ahese oyuca uca quɨse pucu pɨpe Santiago, ahe Juan rɨquehɨr.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Oyanduse mborerecuar guasu rembiapo, sorɨvete judío rerecuar yuvɨreco. Sese Herodes oipɨsɨ uca Pedro Pascua pieta pɨpe. Ahe arɨ rupi ohu judío pan ndayapepoi vahe yuvɨreco yepi.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Pedro roquenda pare omondo irungatu imar sui irungatu-ngatu sundao omondo sãro ãgua yuvɨreco. Mborerecuar ipɨhañemoñeta: “Opase co Pascua pieta, amboyecua ucara ava rovaque” ehi viña.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Evocoiyase Pedro opɨta voquendasave sãrombrɨ tuprɨ chini. Jesús reroyasar rumo oyeroquɨ pĩrata Tũpa upe yuvɨreco sese.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Ahe arɨ vɨnose potase Herodes Pedro soquendasa sui, ahe pɨ̃tu pɨpe Pedro oque ñuvɨrío sundao guãrosar rese. Ñapɨchisa ñuvɨrío carena pɨpe ou, ñuvɨnohambe avei sãrosar soquendasa roquendɨpɨve.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Avɨyeteramo tẽi Tũpa rembiguai oyemboyecua ique vɨteseve chupe. Ahese sendɨ guasú iteanga soquendasa pɨpe. Ahe oñatoi Pedro ɨqueve imomahe: “¡Epũha poyava!” ehi chupe. Ipũhase, opa voi oyera carena ipo sui.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Ahese Tũpa rembiguai aipo ehi chupe: “Eyemonde, emonde nde pɨtaqui” ehi. Evocoiyase Pedro omonde. Ipare aipo ehi iri: “Emonde avei nde yeaosa, eyu che raquɨcuei” ehi chupe.
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Ẽgüe ehi oso saquɨcuei. Ahe rumo ndoicuai Tũpa rembiguai oyeupe ẽgüe ehise. Ndoyavɨi iquerve tẽi ẽgüe ehi vahe chupe.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Ichui yuvɨnose, oñocua yɨpɨndar guãrosar yuvɨreco. Ipare yuvɨraso catumi ambuae imoñuvɨriosa guãrosar oñocua avei. Oyepota oquenda guasu guarepochi apoprɨve ocarve yuvɨnose ãgua yuvɨreco. Ahe oquenda oyemboi ahe ae ité chupe yuvɨreco. Ipare yuvɨnose yuvɨraso pucumi ocarusu rupi. Avɨyeteramo tẽi Tũpa rembiguai ndoyecua iri chupe.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Evocoiyase Pedro aipo ehi oyeupe: “¡Too! Supi eté Tũpa ombou cheu güembiguai che renose ãgua Herodes povrɨ sui. Tũpa che pɨ̃sɨro judío rerecuar che yuca rãgüer sui” ehi oyeupe.
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Oyese opɨhañemoñeta pare, oso, oyepota Juan Marcos sɨ María rẽtave oso. Aheve setá ava oñemonuha oyeroquɨ yuvɨreco sese.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Oñehese Pedro oquenda ocar cotɨndarve, cuñatai, Rode serer vahe, osẽ imboi ãgua chupe.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Osenduse rumo Pedro ñehe, oquenda omboi rãgüer sui, oña oique oɨ pɨpe vorɨvetesave, omombehu: “Pe Pedro ihãi oquendɨpɨve” ehi oɨ pɨpendar upe.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Ahe rumo,
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Aheseve Pedro oñehe vɨteño ité oquendɨpɨve ohã. Ichui omboise oquenda yuvɨreco chupe cute, oyembosɨquɨye iriño tẽi sepiase yuvɨreco.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Pedro rumo opo omopuha imonguiriri ãgua. Ichui opa omombehu yande Yar opɨ̃sɨro agüer voquendasa sui chupe yuvɨreco. Ipare aipo ehi chupe:
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Cõhese sundao oyepɨhamondɨi eteanga yuvɨreco. “¿Que pĩha Pedro?” ehi tẽi oyeupe yuvɨreco.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Ipare Herodes omondo sundao Pedro reca. Ndoyosui eté rumo yuvɨreco. Evocoiyase Herodes porocuaita rupi oporandu tuprɨ sãrosar upe: “¿Que vo secoi?” ehi tẽi chupe. Sese oyocuai ambuae sundao opacatu ahe sãrosar yucapa ãgua. Ipare Herodes osẽ Judea sui oso Cesarea ve oyemboerecua.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Yɨpɨndar rumo Herodes ndasorɨi eté ava Tiro pendar upe, Sidón pendar upe avei. Evocoiyase ahe pendar oyoya ipɨhañemoñeta yuvɨraso vaherã mborerecuar rovai. Ahe evocoiyase oyemborɨ Blasto rese yuvɨreco, ahe mborerecuar Herodes mboyoyasar. Ahe oporandu Blasto upe Herodes moñero uca ãgua rese yuvɨreco. Esepia, Herodes porocuaita sui oipɨsɨ mbahe güemihura yuvɨreco.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Herodes evocoiyase omombehu arɨ oñehe vaherã chupe. Osupitɨse ahe arɨ, omonde sese iturucuar mborerecuar secosa resendar yɨvɨrindar yuvɨreco. Ipare güenda imboeteiprɨ harɨve oguapɨ oĩ. Aheve oñehe ava rehɨi upe.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Evocoiyase ava rehɨi osapucai pĩrata yuvɨreco aipo ehi: “¡Co mbɨa oñehe vahe ndahei ava tẽi, Tũpa ité!” ehi yuvɨreco Herodes upe imboeteisave.
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Ava aipo iheseve voi, ñepei Tũpa rembiguai oyapo mbaherasɨ guasu chupe. Ichui mbahe rasoi ocaru yavɨter rupi yuvɨreco. Esepia, nomboetei eté Tũpa. Sese omano.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Tũpa Ñehengagüer rumo imombehusa catu opacatu rupi.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Iyavei Bernabé, Saulo ocuaita mboavɨye pare, vɨroyevɨ Juan Marcos seraso yuvɨreco.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.