1 Coríntios 4
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARC
1 Iya aipo peye: “Co mbɨa Cristo povrɨ pendar yuvɨrecoi, icuaita ité niha Tũpa suindar ñehesa oyecua ramo vahe rese iporombohe ãgua” peyera oreu viña.
1 Que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Acoi vɨreco vahe ocuaitarã, iya ité omboyecua ocuaita mboavɨye tuprɨsa.
2 Além disso, requer-se nos despenseiros que cada um se ache fiel.
3 Mara etemo che areco pe che recocuer rese peporanduse viña. Iyavei cheu mbahemi tẽi che reraso potase que ava tẽi porandusave che recocuer rese porandu ãgua yuvɨreco. Che avei ndaicuai eté che recocuer cuapa tuprɨ.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por algum juízo humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Yepe ndaicuai que mbahe che rembiavɨ che cuaita sui viña, ndiyai chira rumo, “Che amboavɨye tuprɨ che cuaita” ahe vaherã pẽu. Yande Yar rumo oicua.
4 Porque em nada me sinto culpado; mas nem por isso me considero justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Sese pe, “Ahe ava recocuer avɨye ai”; anise, “Ahe ava recocuer naporai vahe” ndapeye voi tẽi chira. Pesãro ranera rumo yande Yar yevɨ ãgua. Ahe niha omboyecuara opacatu mbahe ndoyecuai vahe, iyavei omboyecuapara ñepei-pei yande pɨhañemoñetasa. Ipare aipo ehira yandeu: “Avɨye, nde eremboavɨye tuprɨ nde cuaita” ehira; anise, “Nderemboavɨyei nde cuaita” ehira ñepei-pei yandeu.
5 Portanto, nada julgueis antes de tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas e manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá de Deus o louvor.
6 Che rɨvɨreta, che añehe cheyese ae, Apolos rese avei pẽu mbahe tuprɨ ãgua rese ‘ore recocuer sui toyembohe yuvɨreco Tũpa remimbotar icuachiaprɨ rupi tuprɨ yuvɨrecoi ãgua’ ore yapave pẽu. Pe evocoiyase, “Co mbɨa seco ɨvate catu vahe co ambuae mbɨa sui” ndapeyei chira pe yemboɨvate aisa pɨpe oreu.
6 E eu, irmãos, apliquei essas coisas, por semelhança, a mim e a Apolo, por amor de vós, para que, em nós, aprendais a não ir além do que está escrito, não vos ensoberbecendo a favor de um contra outro.
7 ¿Pe tie avɨye catu vahe peico ambuae ava sui? Opacatu rumo mbahe pe rembiereco, ahe Tũpa suindar. ¡Sese ndiyai peyeecomboɨvate eteprɨ co mbahe pereco vahe rese! ¡Avɨye opacatu mbahe peyesui tẽi pe reco vahe viña!
7 Porque quem te diferença? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias como se não o houveras recebido?
8 Ndoyavɨi pereco ité vahe opacatu mbahe pe remimbotar viña, ndoyavɨi avei nipanei vahe ité Tũpa suindar mbahe pẽu. Peyeupe revo ndoyavɨi mborerecuar guasu peico ore sui viña. ¡Ẽgüe peye itera tarahu viña! Ahese, ore avei mborerecuar oroicora pe pãhuve viña.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós reinais! E prouvera Deus reinásseis para que também nós reinemos convosco!
9 Ore rumo apóstol oroico vahe ndoyavɨi cheu Tũpa ore renoi ipa tẽi vahe ore mano tẽi ãgua. Sese seroɨ̃rombrɨ oroico inungar ava imboguaiprɨ yucapɨrã. Ẽgüe orohe oroico opacatu ava rovaque, Tũpa rembiguai eta ɨva pendar rovaque avei.
9 Porque tenho para mim que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Iyavei, “Co ndayaracuai vahe” ehi rutei ava yuvɨreco oreu Cristo rese ité ore recose; ahese avei rumo pe peyeapo imbahecua eteprɨ vahe peico Cristo rese pe recosa pɨpe. Iyavei ore ndoyavɨi ndaseco pĩratai vahe oroico ava rembiepiave; aheseve avei rumo peyeecomomirata tẽi peico. Ore seroɨ̃rombrɨ tẽi oroico, pe evocoiyase ava pe mboetei guasu pe rereco yuvɨreco.
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, ilustres, e nós, vis.
11 Cũritei ore oroicove vɨte ité ore rɨeporẽhɨ pɨpe, ore husei tẽi iyavei ndore turucuai eté. Ava rumo evocoiyase mara-mara tẽi ore rereco yuvɨreco. Iyavei ndorovɨrecoi ore rẽta ité.
11 Até esta presente hora, sofremos fome e sede, e estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 Ore oroporavɨquɨño ité, oroyembogüerai tẽi ipɨpe. Ava rumo iñehe mara-mara tẽi eté yuvɨreco oreu; ore evocoiyase oromboyevɨño iñehe mbahe tuprɨ pɨpe chupe. Ore reca-reca catuño ité ore momara ãgua yuvɨreco; ore rumo oroñemosaño ité yuvɨreco chupe.
12 e nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos; somos injuriados e bendizemos; somos perseguidos e sofremos;
13 Iñehe-ñehe tẽi ore rese yuvɨreco; ore rumo saɨsusa pɨpe oromboyevɨ iñehe yuvɨreco chupe. Ore rereco ɨtɨ nungar tẽi iyavei ore rereco inungar ava ẽgüe ehi tẽi vahe yuvɨreco. Cũritei ẽgüe ehi vɨteño ité yuvɨreco oreu.
13 somos blasfemados e rogamos; até ao presente, temos chegado a ser como o lixo deste mundo e como a escória de todos.
14 Ndahei pe mochi ãgua aipo ahe icuachía pẽu, ẽgüe ehi rumo pe mboaracua ãgua tẽi. Inungar che rahɨr ité, che rembiaɨsu opovɨreco.
14 Não escrevo essas coisas para vos envergonhar; mas admoesto- vos como meus filhos amados.
15 Esepia, yepe pereco atɨ pe pɨ̃tɨvɨisar Cristo rese pe reco ãgua viña, ndaperecoi rumo setá pe yesupa. Esepia, che amombehuse niha ñehesa pɨ̃sɨrosa resendar pẽu, ahese ramo peroya Jesucristo. Seroyasa pɨpe evocoiyase che inungar pe yesupa ité aico pẽu.
15 Porque, ainda que tivésseis dez mil aios em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; porque eu, pelo evangelho, vos gerei em Jesus Cristo.
16 Sese che aipota ité che recocuer moña peye.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Sese che amondo che rembiaɨsu Timoteo pẽu, che rahɨr nungar omboavɨye vahe ocuaita yande Yar suindar. Ahe pe momahenduhara Cristo rupi che guatasa rese. Ahe oyoya che porombohe agüer rese che sose opacatu Jesús reroyasar ñemonuhasa rupi yepi.
17 Por esta causa vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda parte ensino em cada igreja.
18 Amove oime pe pãhuve oyeecomboɨvate ai vahe. “Ndou iri chietera revo cohave yande repia” ehi yuvɨreco cheu viña;
18 Mas alguns andam inchados, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 aso pɨhaiviño itera rumo pe repia yande Yar oipotase cheu. Ahese aicua tuprɨra oyemboɨvate ai vahe reco pĩratasa yuvɨreco. Ndahei chira iñehe güeraño tẽi aicuara.
19 Mas, em breve, irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam inchados, mas a virtude.
20 Esepia, Tũpa omborerecuasave, ndahei oñehe pɨpe tẽi oporocuai, opĩratasa pɨpe rumo ẽgüe ehi.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em virtude.
21 ¿Mbahe pĩha peipota peico? ¿Peipota pĩha che aso vaherã pẽu che ñehe pĩrata pe mboaracua ãgua mbahe pe rembiavɨ rese? Anise, pemoingatu rane pe recocuer, ahese asora mbahe tuprɨ pɨpe pe pɨri.
21 Que quereis? Irei ter convosco com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.