Rute 2
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NVT
1 Atyanu wabbairewo omusaiza omusuni era omututumuki ogubayetanga bati Bbowaazi. Omusaiza oyo yabbaire wʼomu kika kyʼErimereki oibaaye wa Nawume.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Lwabbaire lumo oLuusi omukali oMumowaabbu nʼakoba oNawume odaaniwe ati, “Oleke njabeku omu musiri, gwʼomuntu yenayena eyankwatira ekisa, nʼanjikirirya ni nnondeekererya omu musirigwe obbaale asigala omu musiri nga bakesa.”
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Kale oLuusi nʼayaba era nʼazwangaku e nyuma wa bakesi ngʼalondeekererya obbaale abakesi ogubalekamu. Era yeeyajiirye ngʼaali mu musiri gwa Bbowaazi owʼekika kyʼErimereki.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Awo nʼoBbowaazi onyere omusiri yena nʼatuukirawo ngʼazwa e Bbeserekeemu era nʼasugirya abakesi ati, “OMusengwa abbe na inywe.”
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 OBbowaazi nʼabuulya onyampala wʼabakesibe ati, “Omwala oyo waani?”
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Onyampala nʼamwiramu ati, “Oyo niiye omukali oMumowaabbu, eyairire nʼoNawume okuzwa e Mowaabbu.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Ansabire mmwikirirye alondeekererye obbaale omu nsaalaala abakesi omubamalire okukesa. Aizire omu musiri era asiibire ngʼakola mantayeera okuzwa amakeezi paka saawa enu, okutoolaku okuwuumulangaku akatono omu kiwolu.”
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Awo oBbowaazi nʼayaba e giri oLuusi nʼamukoba ati, “Atyanu owulisisye mwana wange. Tiwayaba okulondeekererya omu musiri ogundi era tiwaazwa aanu. Osigale aanu nʼabaala abaweererya bange.
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 Weetegereze abasaiza e gibakesa era obasengererye ngʼozwaku abaala abaweererya bange e nyuma. Ntumwire nʼabasaiza okutakuloberya. Era enyonta oweyakulumanga, wayabanga e giri ensaka, nʼonywa amaizi agebasukiremu.”
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 OLuusi oweyawuliire ebyo nʼafuunama nʼaica empumi ansi okwitakali, nʼatumula omu kuwuninkirira ati, “Kizwire kuuki iwe okundaga okutaka okwenkana awo, nʼokunkwatira ekisa, nze omunamawanga?”
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 OBbowaazi nʼamwiramu ati, “Bankobeire ira byonabyona ebyokoleire odaaniwo, kasookeede oibaawo afa, era ngʼowewalekere oiteewo nʼomaawo, nʼekyalo kyʼe waanywe, nʼoiza okutyama omu bantu abewabbaire tomaiteku.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Nsaba oMusengwa akusasule olwʼebyo ebyokolere. Nsaba oMusengwa iye oKibbumba wa Isirairi oguwaizire okukukuumanga akuwe empeera nene.”
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Awo oLuusi nʼakoba ati, “Onkodoocerye musengwa wange. Ondeeteire okuwulira kusani era otumwire na nze omuweereryawo ebyʼekisa, waire nga tindi kadi kwidaala lyʼomoiza oku baala abaweereryabo!”
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Awo ebiseera ebyokulya owebyatuukire, oBbowaazi nʼakoba oLuusi ati, “Oize aanu. Otoole omugaati, okozye omu nviinyo ensasaami.”
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 Awo oLuusi oweyasetukire okukanga okulondeekererya, oBbowaazi nʼalagira abasaizabe ati, “Nʼoweyalondeekererya awali ebinywa, timwamuvunaana.
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Wakiri, mumukuusiramu ebikolo omu binywa ni mumulekera aawo nʼaiza nʼalondya era timwamukaawukira.”
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Kale oLuusi nʼalondeekererya omu musiri paka igulo. Awo nʼakona obbaale oguyabbaire akumbaanirye, nʼasunamu ekiro egibita omwikumi na isatu.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Ni yeetiika nʼagitwala omu kibuga, era odaaniwe nʼabona obungi obwakumbaanirye. Era oLuusi nʼatoolayo nʼebiyabbaire aliireku nʼalekaku ngʼamalire okwikuta nʼabimuwa.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Odaaniwe nʼamubuulya ati, “Olondeekereirye yaina olwatyanu? Okolere yaina? Omusaiza oyo akutakire atyo oMusengwa amuwe enkabi.”
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 ONawume nʼakoba omulyawe ati, “OMusengwa oyo atalekeire awo okukwatira aboomi nʼabafu ekisa, amuwe enkabi.” Era nʼayongeraku ati, “Omusaiza oyo atuliku oluganda olwʼokumpi; moiza oku bali nʼobuvunaanyizibwa okwira omu kigere kya ibaawo.”
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Awo oLuusi omukali oMumowaabbu nʼakoba ati, “Era ankobere nʼokunkoba ati, ‘Osigale ngʼobba nʼabakoli bange paka owebamala okukesa obbaale wange yenayena.’ ”
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 ONawume nʼakoba oLuusi omulyawe ati, “Kisa mwana wange, kukolanga nʼabaalabe abo olwʼokubba singa oyaba omu musiri gwʼomuntu ogondi abantu bayinza okukutuucaaku akabbikabbi.”
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Kale oLuusi nʼakolanga na baala abaweererya abo aba Bbowaazi okulondeekereryanga obbaale nʼengaano, paka eikesa eryo oweryawoireku. Era nʼabbanga nʼodaaniwe.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.