Rute 1
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NTLH
1 Eira eyo omu biseera abalamuzi nga niibo abakubbembera ekyalo kyʼe Isirairi, enzala nʼegwa omu kyalo ekyo. Awo ni wabbaawo omusaiza owʼe Bbeserekeemu ekyʼomu Buyudaaya, nʼayaba nʼomukaliwe, nʼabataane baabwe ababiri, ni basenga omu kyalo kyʼe Mowaabbu.
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 Omusaiza oyo yabbaire niiye Erimereki, omukaliwe nga niiye oNawume, abataane baabwe ababiri nga niibo oMakuloni nʼoKiriyoni. Abantu abo, babbaire bʼomu kika kyʼaBeefulaasi okuzwa omu Bbeserekeemu ekyʼomu Buyudaaya. Baabire omu kyalo kyʼe Mowaabbu ni babba eeyo.
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 Atyanu Erimereki oibaaye wa Nawume nʼafa, era oNawume nʼasigala nʼabataane ababiri.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 Ni bafumbirwa abakali aBamowaabbu, omoiza nga niiye Olupa nʼogondi bati Luusi. Oluzwanyuma lwʼokutyama eeyo emyanka ooti ikumi,
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 oMakuloni nʼoKiriyoni bona ni bafa. Atyo oNawume nʼasigala ngʼabula abataane abo ababiri nʼoibaaye.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Awo oNawume ngʼaali omu kyalo kyʼe Mowaabbu, nʼawulira ati, oMusengwa agabiriire abantube amakungula amasa. Kale iye nʼategeka okuzwayo akange e ika nʼabalyabe.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Yasetukire nʼabalyabe nʼazwa e giyabbaire atyama, nʼakwata oluguudo olumukanja omu kyalo kyʼe Buyudaaya.
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Cooka owebabbaire baaba, oNawume nʼakoba abalyabe abo ababiri ati, “Nabuli moiza akange e waabwe, e gibamubyala. Era nsaba nti oMusengwa abakwatire ekisa, nga nywena owemwankwatiire nze nʼabagenzi ekisa.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Era nsaba oMusengwa awe nabuli moiza kwinywe eidembe omu kisito kyʼomusaiza ogondi oguyafumbirwa.”
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 era ni bamukoba bati, “Kadi, twakanga na iwe omu bantubo.”
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Neye era oNawume nʼabakoba ati, “Mukange e waanywe baana bange. Lwaki mutaka okwaba na nze? Museega muti nkaali mpezya okubabyalira abaisuka abandi babafumbirwe?
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Mukange e waanywe baana bange; nze nkairiire ino era timpezya okusuna omusaiza ogondi. Nʼowenandiseegere nti nkaali ndiyo nʼeisuubi okufumbirwa, ni mba nʼomusaiza olwatyanu, ni mbyala abaana abaisuka,
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 olwo mwandikuumire paka owebandikulire? Mwandyekuumire nandi ni mufumbirwa ni mubakuuma niibo? Kadi, baana bange. Embeera yange mbiibbi ino okukiraku eyaanywe, olwʼokubba nze oMusengwa ali kundumyanga ino.”
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Era owebawuliire ebyo tete ni bakuukulya. Awo Olupa nʼagwa odaaniwe omu kifubba okumuseebula, neye oLuusi iye ni yeesiba oku Nawume.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 ONawume nʼakoba oLuusi ati, “Obone enu, omwalikwawo akangire omu bantube, era eeri abakibbumbabe. Wena oyabe.”
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Neye oLuusi nʼamwiramu ati, “Tiwaneegairira okukuleka, ooba okukuzwaku. Iwe e giwayabanga, zena ginayabanga, era e giwaabbanga zena ginaabbanga. Abantubo, niibo ababbanga abantu bange era oKibbumbawo, niiye eyabbanga oKibbumba wange.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 E giwalifeera, zena ginalifeera era gibalindiika. OMusengwa ambonerezanga nʼobukambwe singa owewalibbaawo ekinjawukanisya na iwe, okutoolaku okufa.”
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 ONawume oweyaboine ngʼoLuusi amaliriire okwaba naye, nʼalekeraawo okumwegairira okumuleka.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Kale abakali abo bombi ni beeyongerayo paka owebatuukire e Bbeserekeemu. Owebatuukire eeyo, ekibuga kyonakyona ni kisamaalirira olwʼokubabona. Abakali baayo ni beebuulya bati, “Onu niiye oNawume?”
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 ONawume nʼabakoba ati, “Timwanjeta muti Nawume, neye munjete muti Mala, olwʼokubba oMusengwa oWabwezye Bwonabwona yaleeteire obwomi bwange okunakuwala ino.
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Nazwire kunu nga ndi nʼomusaiza nʼabaana, neye oMusengwa anjirirye nga ndi denge. Munjetera niki oNawume? OMusengwa yandeetereku obugosi; oMusengwa oWabwezye Bwonabwona yandeetereku ekisiraani.”
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Atyo oNawume weyakangire okuzwa omu kyalo kyʼe Mowaabbu, ngʼali nʼoLuusi omulyawe, owʼomu kyalo kyʼe Mowaabbu. Batuukire e Bbeserekeemu ngʼamakungula ga bbaale gatandiika.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.