Gênesis 47
Endagaano Empyaka Omu Lugwere (GWR) vs NTLH
1 Awo oYusufu nʼayaba eeri oFalaawo, nʼamukoba ati, “Obbaabba nʼabaganda bange batuukire okuzwa omu kyalo kyʼe Kanani. Baizire nʼentaama nʼente gyabwe, nʼebintu byonabyona ebibali nabyo, era atyanu bali mwitwale lyʼe Goseni.”
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Era oYusufu nʼalondamu abataanu oku bagandabe nʼabatwala eeri oFalaawo.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 OFalaawo nʼababuulya ati, “Mukola mulimoki?” Ni bamwiramu bati, “Iswe abaweereryabo, tuli baliisya ngʼabazeiza baiswe owebabbaire.”
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Era ni bongeraku bati, “Twizire kubbaaku omu kyalo kinu, olwʼokubba omu kyalo kyʼe Kanani enzala nene, era mpaayo nʼeisubi lyʼokuliisya ebyayo byaiswe. Kale atyanu, tukwegairiire, otwikirirye iswe abaweereryabo tubbe omwitwale lyʼe Goseni.”
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Awo oFalaawo nʼakoba oYusufu ati, “Atyanu oiteewo nʼabagandabo baizire egyoli,
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 ate ngʼekyalo kyʼe Misiri kiri mu bwezyebwo. Obateeke awakira obujimu omu kyalo kinu ekyʼe Misiri, babbe omwitwale lyʼe Goseni. Era ooba ngʼomaite mwibo abayezya okulabirira ebisolo, obakwatisye ebyange babirabirire.”
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Awo oYusufu nʼatwala oYaakobbo oiteeye, era nʼamwanjula eeri oFalaawo. OYaakobbo nʼasabira oFalaawo enkabi.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 OFalaawo nʼabuulya oYaakobbo ati, “Oli nʼemyanka mimeka?”
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 OYaakobbo nʼamwiramu ati, “Mbaire oku kyalo okumala emyanka 130 nga nsengukasenguka. Emyanka egyo gibbaire migosi era mitono tigyenkanankana nʼegyʼabazeiza egibamalire oku kyalo.”
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Era oYaakobbo nʼasabira oFalaawo enkabi ngʼamuseebula, kaisi oYaakobbo nʼazwayo.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Awo oYusufu nʼakola ngʼoFalaawo oweyamulagiire, nʼawa oiteeye nʼabagandabe eitakali batyamemu. Yabawaire mu kitundu kyʼe Lameseesi awakira obujimu omu kyalo kyʼe Misiri.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 OYusufu nʼasuniranga oiteeye nʼabagandabe ebyokulya. Yasuniranga nʼabʼomu kisito kya iteeye bonabona ngʼoteekereku nʼabaana abakira obutobuto.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Atyanu wabbaire mpaawo byokulya omu kyalo kyonakyona, kale enzala nʼebba nene ino, era abantu abʼomu Misiri nʼabʼomu Kanani ni bawaamu amaani olwʼenzala.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 OYusufu ngʼagulya abantu engaano, nʼakumbaania empiiya gyonagyona egyʼomu kyalo kyʼe Misiri, nʼegyʼomu kyalo kyʼe Kanani, era nʼagitwala omu lubiri lwa Falaawo.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Empiiya gyonagyona owegyawoire oku bantu bʼe Misiri, nʼabʼe Kanani, abantu bʼe Misiri bonabona ni baaba eeri oYusufu, ni bamukoba bati, “Otuwe ebyokulya. Lwaki otuleka ni tufa ngʼolingiriire. Empiiya gituwoireku.”
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 OYusufu nʼakoba ati, “Aale muleete ebyayo byanywe mbaweemu ebyokulya, abba ngʼempiiya gibawoireku.”
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Kale ni batwaliranga oYusufu ebyayo byabwe nga iye abawaamu ebyokulya. Bamuwanga embalaasi, nʼentaama, nʼembuli, nʼente, nʼempunda. Era nʼabambuca omwanka ogwo ngʼomu byayo byabwe byonabyona abawaamu ebyokulya.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Awo omwanka ogwo owegwawoireku, ni baaba egyali omu mwanka ogwairirireku, ni bamukoba bati, “Titwakubisabise musengwa waiswe. Ekikulu kiri kiti, empiiya gyaiswe gyonagyona gyatuwoireku, kaisi ngʼebyayo byaiswe byonabyona atyanu bibyo. Mpaawo ekindi ekitusigazire ekitwezya okukuwaamu, okutoolaku okukuwa obwomi bwaiswe nʼamatakali gaiswe.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Tiwatuleka ni tufa ni tuleka nʼamatakali gaiswe nga mpaamu bantu. Otugule iswe abanyere nʼamatakali gaiswe, otuweemu ebyokulya. Twabbanga bagalama ba Falaawo, nʼamatakali gaiswe gaabba gage. Otuwe engaano egyʼokulya kaisi titwafa, era otuwe nʼegyʼokusiga tusige emisiri gyaiswe.”
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Kale awo oYusufu nʼagulira oFalaawo eitakali lyonalyona omu Misiri. Nabuli Mumisiri nʼatunda eitakalirye, olwʼokubba enzala yababitiriireku. Eitakali lyonalyona ni libba lya Falaawo.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Abantu bʼomu Misiri okuzwa oku nsalo okutuuka oku nsalo egendi eyʼekyalo kyʼe Misiri, oYusufu nʼabasuuca bagalama ba Falaawo.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Eitakali lyʼabakabona lyonkani niiryo erinandi nʼagula, olwʼokubba oFalaawo yaawanga abakabona ensako eyababbeesyangawo, kagira tibatundire amatakali gaabwe.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Awo oYusufu nʼakoba abantu ati, “Mbagulire, inywe atyanu muli bantu ba Falaawo, era ni mbagulaku nʼamatakali gaanywe gona atyanu ga Falaawo. Kale ensigo nginu mwezye okusiga emisiri.
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Neye omu makungula, muli nʼokuwa oFalaawo ekitundu kimo oku bitundu ebitaanu ebyʼamakungula. Ebitundu ebina ebisigalawo, niibyo ebyabbanga ebyanywe ebyʼokusiga nʼokulya, inywe aamo nʼabʼomu bisito byanywe.”
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Abantu ni bakoba oYusufu bati, “Otulamirye okufa! Era musengwa twikiriirye okubba bagalama ba Falaawo olwʼokubba otulagire ekisa.”
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Awo oYusufu nʼateeka eiteeka omu Misiri erikaali liriwo paka lwatyanu, abantu okuwanga oFalaawo ekitundu ekimo oku bitundu ebitaanu ebyʼamakungula. Amatakali gʼabakabona gonkani niigo etigasuukire ga Falaawo.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Atyanu aBaisirairi ni batyama omu kyalo kyʼe Misiri, omwitwale lyʼe Goseni. Era nga bali eeyo ni basuna ebyobusuni era ni babyalagana, ni beeyongera ino obungi.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 OYaakobbo nʼamala emyanka ikumi na musanvu omu kyalo kyʼe Misiri, atyo nʼayerya emyanka 147.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Oweyabbaire nga yatira okufa, nʼayeta omwanawe oYusufu, nʼamukoba ati, “Obwobba ngʼonseegaku kusani, okwate ansi oku kisambi kyange, kaisi olayire oti walindaga ekisa era nʼobba mwesigwa nandi nʼondiika omu Misiri.
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Wazira owenalifa ni nsenja abazeiza bange, walintoola omu Misiri, nʼoyaba nʼondiika mu kifo e gibaliikire abazeiza bange.” OYusufu nʼairamu ati, “Nalikola ekyonkobere.”
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 OYaakobbo nʼakoba ati, “Olayire oti walikola otyo.” Awo oYusufu nʼalayira era oYaakobbo nʼakotamya omutwe aawo oku buliribwe nʼasinza.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.