Marcos 5
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs ARA
1 Ąįįtł'ęę van ndųhts'ąįį Gerasa nahkat ąįį zhit k'eegiidal.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nijin Jesus, tr'ihchoh zhit gwats'an deiinzhii dąį' dinjii vizhit ch'anky'aa iizųų ąįį, kii ch'a'an zhit tth'an k'it goodlii gwats'an khaiinzhii ts'ą' yats'ą' tr'iinzhii, none|src="cn01709b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="MRK 5.2"
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 ąįį tth'an k'it gwa'an gwitee gwich'įį ts'ą' juu nąįį datthak ch'iitsii tły'ah haa dineegiiyahchaa googaa khyų' giiyųųntą'.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Deegwahtł'oo giiyanli', ts'ą' giikwai' haa ch'iitsii tły'ah haa dineegiiyahchal, googaa nihk'it ch'iitsii tły'ah łahnaii gwats'an tr'inidik. It'ee shrit nint'aii ts'ąįį k'iizhak giiyahoontą' geenjit gaa gwagwantrii.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Tǫǫ ts'ą' drin haa tth'ank'it gwitee, ts'ą' taih tee haa gwa'an neehihdik ts'ą' azhral ts'ą' kii haa datthąį' khadant'ii.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Nijin shriit'ąhthee ahaa gwiizhit, Jesus neeł'in dąį' yats'ą' hilgik ts'ą' yats'ą' nikiigwiintthaii,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 ts'ą' gwint'aii azhral ts'ą' jyaa nyąą, “Jesus, Vit'eegwijyąhchy'aa Jiintsii, Vidinji' inlii, deeshahah'yaa eenjit t'ini'in? Vit'eegwijyąhchy'aa vik'iighai' nadach'ooshakwat t'inyąą khaiinjich'ashǫhthat shrǫ'!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Ąįį jyaa nyąą geh'an Jesus jii jyaa nyąą, “Ch'anky'aa iizųų, jii dinjii vizhit gwats'an khaiinkhaii.” yahnyąą.
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Jesus yuahkat, “Noozhri' doozhii?” Ąįį dinjii yidii ginkhe', “Shoozhri' Legion (niveet'ah'in lęįį) oaazhii, it'ee shrit tr'iinlęįį ts'ąįį jyąhts'ą' diinoozhri' t'oonchy'aa!”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ąįį dinjii vizhit ch'anky'aa iizųų kwaii, Jesus ts'ą' gwintł'oo ch'oodigiikwat, “Dzaa nahkat gwats'an gihłeediihoiinlyaa shrǫ'!” yahnyąą.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Izhik geeghaih gwa'an taih khyųų pig lęįį kwaii ch'a'aa.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ąįįts'ą' zhit ch'anky'aa iizųų nąįį Jesus eech'oodigiikwat ts'ą' t'iginyąą, “Pig kwaii ts'ą' tr'iheedaa ts'ą' goozhit direheedhaa.” ginyąą.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ąįį gwik'it t'igiizhik goots'an gwiłtsąįį, ąįį dinjii ts'an tr'ineegiijil ts'ą' pig kwaii zhit digiindhat. Ąįį pigs naatł'ii 2,000 aanchy'aa kwaii datthak taihdik gwats'an van zhit oondaa gahaajil ts'ą' teenagahoonii.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ąįį pigs k'ąąhtii nąįį datthak gihłeegalgihiljil ts'ą' zhat kwaiik'it gwatsal gwitee gwich'įį nąįį ts'ą' zhat gwa'an juu gwanzhįh nahshii gwich'įį nąįį datthak haa gwagwaandak, ts'ą' dinjii nąįį deegwiizhik t'igwinyąą li' geenjit gwagwahąąh'yaa gwats'an gahaajil.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Zhat gwa'an dinjii nąįį datthak Jesus ts'ą' gahaajil, ąįį dinjii vizhit ch'anky'aa iizųų lęįį yizhit t'inchy'aa chy'ah, giiyąąh'in, akhai' veenjit gwinzii ts'ą' gwinzii chan niinjich'adhat ts'ą' zhat dhidii, ts'ą' gwach'aa naazhii. Dinjii nąįį datthak gwagwah'in dąį' gąąnjat nagaanaii.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Dinjii datthak gwehkįį deegwiizhik gwagwąąh'ya' nąįį, dinjii zhat nijyaa nąįį datthak zhit dinjii ts'ą' pigs haa deegiizhik goovaagwagwaandak.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ąįįts'ą' zhat dinjii nąįį datthak Jesus diinahkat gihłeehindii agahnyąą.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 It'ee Jesus tr'ihchoh zhit neehidii gwiizhit, ąįį dinjii vizhit ch'anky'aa iizųų tr'iniinlii chy'ah yach'adookwat ts'ą' jyaa nyąą, “Naa neeshozhi'” yahnyąą.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Gaa Jesus jyaa yahnyąą, “Nakwaa! Nizheh gwits'ee hindii ts'ą' nizheh k'ąą nąįį K'eegwaadhat deegwahtł'oo neeshraahchy'aa noonyąą ts'ą' neenjit deezhik datthak goovaagwandak.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ąįįts'ą', ąįį dinjii Decapolis nahkat gwitee haazhii ts'ą' Jesus yeenjit deezhik datthak geegwaandak. Juu yiitth'ak nąįį datthak łahchy'aa gooveenjit geegagoolii kwaa t'igwiizhik.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Nijin Jesus, van ndųhts'ąįį gwits'ee hoozhii dąį' aiizhit van vee gwa'an, dinjii lęįį nąįį yeelin łeeljil.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ąįįtł'ęę nijin Jews' tr'igiinkhii zheh gwizhit gwats'ą' k'eedeegwaadhat ch'ihłee Jairus oozhii zhat k'idik dąį', Jesus neeł'in gwagwahkhan, yakwai' eeghaii nikiigwiintthaii ts'ą',
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Jesus ts'ą' ch'oodiikwat haa yuahkat, “Shigii nich'it tsal gwint'aii iłts'ik, Ąįį vakat nahaandal ts'ą' veenjit gwinzii neegwahahtsyaa geenjit shaa hinkhaii!” yahnyąą.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Ąįįts'ą' Jesus yaa haazhii, dinjii lęįį vaa adaa ts'ąįį nihłehjuk datthak an giiyahtrak.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Gootee tr'injaa ch'ihłak niighyuk (12 years) datthak gwintł'oo, dah vats'an an ilii haa khaiinjich'iighit.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Dinjii iłts'ik shrinilik nilii nąįį ts'ą' łyaa dalaraa datthak an iłtsąįį, gaa giiyeenjit gwinzii neegwąhtsii kwaa, ąįįts'ą' gwandaa veenjit gwiizųų gwilii.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Jesus, eenjit gwiitth'ak ts'ą' dinjii lęįį łeeljil tee gwats'an yant'ii niinzhii,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 “Vagwach'aa kat naaljik ji' gaa sheenjit gwinzii neegweheelyaa gwizhrįh.” adaa nyąą.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ąįįts'ą' yi'ik kat naanjik, gwagwahkhan vadaa an ilii kwaa nagwaanąįį, veenjit gwinzii neegahoodlit łee dizhit gwats'an idiky'aanjik.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Gwagwahkhan dinjii gwanlii tee Jesus vat'aii kwaa nagwaanąįį. Giky'aanjik gwagwahkhan łihts'eediil'ee ts'ą' ch'oahkat, “Juu shagwach'aa kat naanjik?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 “Dinjii neelin gwanlii gwiizhit jaghaii juu nakat naanjik, diinyąą ts'ą' ch'oahkat?” vitsyaa nąįį giiyahnyąą.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Googaa nihk'it Jesus juu t'iizhik li' geenjit gootee gwąąh'in.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Nijin tr'injaa vats'a' deegwiizhit gwiky'aanjik dąį', najat haa daatrat gwiizhit gaa Jesus eeninzhii ts'ą', yikwaiichan nikiigwiintthaii ts'ą' łi'deegwidlii haa deegwiizhii datthak yaagwaandak.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 “Shichi', nigwik'iinjigwiighit k'iighai' neenjit gwinzii neegahoodlit ąįįts'ą' nidivee gwiizųų datthak gwinzii neegahoodlit, shigii tsinehdan haa oo'an neehiindii,” Jesus, yahnyąą.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Tth'aii hee ginkhii gwiizhit, Jairus vizheh gwats'ąnh dinjii lat nąįį k'eegiidal ts'ą' Jairus jyaa agahnyąą, “Nigii nich'it tsal ch'adąį' hee niindhat t'oonchy'aa. Jaghaii ąįį geech'ǫąąhtan vaandeegwiin'ąįį?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Gaa Jesus, deeginyąą zhyaa gwiitth'ak ts'ą' Jairus ąįį t'ahnyąą, “Nanjat kwaa ts'ą' gwik'injiinghit gwizhrįh t'inchy'aa!” yahnyąą.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ąįįtł'ęę, Peter, James ts'ą' vachaa John nąįį zhrįh giiyaaheedaa gwiłtsąįį.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Nijin Jairus vizheh k'eegiidal dąį' zhat dinjii nąįį gitree, ts'ą' tree'yaa dha'aii gwiizhit gwinzii goovaa goo'aii kwaa, Jesus goovah'in,
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 ąįįts'ą' nijin nihdeiinzhii dąį' t'agavahnyąą, “Jaghaii nakhwaa gwinzii goo'aii kwaa, ts'ą' ohtree? Jii nich'it tsal niindhat kwaa gąą zhyaa dhichįį t'inchy'aa.” gavahnyąą.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ąįįts'ą', ąįį zhit zhat, Jesus deenyąą eenjit giiyeedlaa. Ąįįts'ą' datthak cheegoovahaadlii, ts'ą' zhit nich'it tsal, viti' ts'ą' vahan, ts'ą' ditsyaa tik nąįį zhrįh dahaa nihdeiinlii. Ąįįts'ą' nijin nich'it tsal gilt'aii gwats'ą' haazhii ts'ą',
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 yanli' oonjik ts'ą' t'iiyahnyąą, “Talitha Koum!” (Jii t'ee “Nich'it tsal khakeena'ąįį naihnyąą!” gwinyąą t'igwinyąą.)
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Zhat gwagwahkhan ndak needhijin ts'ą' zhat gwa'an neehidik. (12 years old nilii jyaa digwiizhit dąį'.) Zhat łyaa datthak goovaa nindal gwaazhit.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Gaa Jesus t'agavahnyąą, “Łyaa zhyaa ch'ihłak gaa haa goondak shrǫ'! Shih yihee'aa, ji' vantł'ohtsit,” gavahnyąą.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.