Lucas 8

Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ąįįtł'ęę gehjuu gwanaa Jesus kwaiik'it gwinlęįį gwitee neehidik ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa Veegwinii'ee eenjit Gwandak Nizįį eegoovaagwaandak. Vitsyaa 12 nąįį chan giiyaahaajil,
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 ąįįts'ą' chan zhit juu tr'injaa shranaazhik ts'ą' zhit juu ch'anky'aa iizųų goots'an tr'idiindhat nąįį chan Jesus haa gahaajil: Mary Magdalene (gwehkįį dąį' Jesus ch'anky'aa iizųų 7 yats'an tr'iinlii)
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Joanna (Chuza va'at juu Herod vizheh gook'ąąhtii) Susanna, chan ts'ą' tr'injaa lęįį nąįį dagalaraa haa, jidii datthak eenjit Jesus chan ts'ą' Vitsyaa nąįį haa ts'igiinyą' nąįį chan goovaa gahaajil.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Dinjii lęįį nąįį nihky'aa kwaiik'it gwinlęįį gwats'an Jesus eenineegiidal ąįįts'ą' nijin lęįį nąįį khaihłan niinjil dąį' Jesus gwandak ąhtsii zhit geegoovąąhtan.
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Ch'ihłan dinjii gwa'an cheiinzhii ts'ą' gwihiiłshii. Ąįįts'ą' gwanzhįh gwit'ilii gwiizhit valat kwaii an-nihłik nan kat tąįį nijyaa, ąįį kwaii kat neegihiidal ts'ą' chan chiitsal nąįį giiyiin'al.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Valat kwaii chan łųh vitee kii gwanlii teiinjil ts'ą' nijin khan naahshii dąį' chųų kwaa geh'an agąįį.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Valat kwaii chan khoh teiinjil ts'ą' gwitee niłshįį gaa khoh ąįį yiiłkhwąįį.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Valat chan nan nizįį kat niinjil ts'ą' gwinzii vakat gwiiłshįį, ch'ihłak gaa vakat gwanzhįh 100 vakat niłshįį.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Vitsyaa nąįį jii gwandak iłtsąįį zhit geech'ǫąąhtan ąįį deegwinyąą t'igwinyąą gaagoondaii giindhan.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Ąįįts'ą' Jesus jyaa goovahnyąą, “Gwik'irahaandal eenjit gogwantrii gaa nihk'it K'eegwaadhat Veegwinii'ee eenjit gaagweheendaii nakhwiłtsąįį gaa ch'izhii nąįį gwandak zhit gwizhrįh gwats'an gogogwahaa'ee. Gwinzii googwąąh'in ji' gaa gwinzii goovaa gweheechy'aa kwaa eenjit ąįįts'ą' chan gwinzii ch'agoołk'įį ji' gaa deegwinyąą t'igwinyąą gaageheendaii kwaa eenjit.”
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Jii gwandak t'ee jyaanyąą t'inyąą, “Ąįį gwanzhįh tsal gwit'ilii kwaii t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa viginjik t'inchy'aa.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Zhit gwanzhįh an-nihłik tąįį gwiinjik naadhak t'ee zhit juu ch'oołk'įį gaa Ch'anky'aa Tr'aanduu jidii Vit'eegwijyąhchy'aa Viginjik gaak'įį ąįį goodrii ts'an noonjik. Gwik'iinjigeheeghit kwaa ts'ą' neegeheezhii kwaa geenjit, ąįį nąįį t'arahnyąą.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Zhit gwanzhįh łųh vitee kii teiinjil ąįį chan juu ch'oołk'įį ts'ą' shoh haa Vit'eegwijyąhchy'aa Viginjik goontą'. Gaa Viginjik goozhit nahshii kwaa, ts'ą' ch'ihłee gwizhrįh gwik'iinjigiighit ąįįtł'ęę nijin goovaagogwantrii nagwaanąįį dąį' gook'injigwiighit akhooheenjyaa nąįį t'arahnyąą.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Zhit gwanzhįh khoh teiinjil chan juu gwinzii ch'oołk'įį gaa geetee hee goovaagogwantrii ts'ą' chan łyaa gwinzii googwandaii, ąįįts'ą' chan łyaa gwiizųų gwizhit shroonchy'aa googwahtsii. Jii datthak goovaa nihteegwadal ts'ą' K'eegwaadhat eenjit gwitr'it googwah'in kwaa t'agwarahnyąą.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 “Zhit gwanzhįh nan nizįį kat naadhak kwaii chan zhit juu gwinzii ch'oołk'įį ts'ą', łi'didlii haa digidrii zhit deegwinyąą t'igwinyąą gaagiindaii ts'ą' chan gwik'eegogwahahtthat ts'ą' chan K'eegwaadhat eenjit gwitr'it gwinzii t'igihee'yaa ąįį kwaii t'agwarahnyąą.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 “Ch'ihłee gaa duuyeh khwaiidaak'a' dahk'ii ąįįtł'ęę k'ik yideekat dichįį akwat chan duuyeh dehk'it gwit'eh yakaii gaa vakaii'aa kat deeyeheekaa. Jyąhts'ą' gwik'iighai' juu nihdąhkhat nąįį ch'aadrii googwahąąh'yaa.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 “Gwit'eegwirił'ąįį eenjit gogwantrii akwat gwit'eegwirił'ąįį ts'ą' ch'ihłak gaa gaaheendaii kwaa ts'ą' gwizhrįh nagwahaadhal chan gogwantrii.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 “Gwinzii ch'oodǫǫhk'įį ts'ą' nakhwadrii zhit gooh'ąįį, juu gwinzii ch'oołk'įį ts'ą' didrii zhit gwin'ąįį t'ee gwats'an gwandaa tł'eegwahaadhaa, juu gwinzii ch'oołk'įį kwaa ts'ą' gwintsal gwizhrįh gaandaii t'ee datthak vits'į' neerooheendal.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Jesus zheh gwizhit dinjii lęįį nąįį haa dhidii gwiizhit vahan chan ts'ą' vachaa nąįį haa giiyahaah'yaa eenjit giits'ą' haa'oo. Nihdeegaha'oo gaa tr'ihkhit goots'ooghaii dinjii gwanlii,
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Ąįįts'ą' dinjii ch'ihłak ąįį Jesus jyaa dahnyąą, “Nahan, nachaa haa chiitąįį nagadhat, łyaa narooh'ya' nagoonyąą.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Datthak ts'ą' Jesus jyaa goovahnyąą, “Juu Vit'eegwijyąhchy'aa viginjik oołk'įį ts'ą' gwik'it dinjii nilii ąįįt'ee shahan, shachaa nąįį haa k'it t'igiinchy'aa t'oonchy'aa.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Ch'ihłan gwanaa Jesus, ditsyaa nąįį haa tr'ihchoh zhiinzhii ts'ą' t'agoovahnyąą, “Oonjik van ndųhts'ąįį gwats'ą' tr'ahoojyaa.”
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Ąįįts'ą' k'iinji' geekwaa gwiizhit Jesus naachįį. Khan hee gwiint'aii van kat teiintr'ąįį ts'ą' tr'ihchoh zhit chųų deedahkhii. Tr'ihchoo goovaachilit. Gwint'aii van kat teiintr'ąįį.|src="cn01707b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="St. Luke 8.23"
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Jesus vitsyaa nąįį Jesus khakigiiyiin'ąįį ts'ą' t'igiiyahnyąą “Jesus, Jesus! Tr'ahahchyaa ji' gaa neenjit k'eegwiichy'aa t'igweheechy'aa kwaa?”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Ąįįtł'ęę ditsyaa nąįį t'ahnyąą, “Shit'injuhchy'a' jaghaii?”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Galilee van ndųhts'ąįį gwats'an Jesus ditsyaa nąįį haa yaagha' Gerasa nahkat gwats'ą' neeginkwaii.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Jesus teedhizhii gwiizhit kwaiik'it gwats'an dinjii vizhit ch'anky'aa iizųų yeeniinzhii. Łyaa niighyuk gwach'aa ehdan dhidii ts'ą' dizheh chan duuyeh dhidii, gaa kii zhit tth'ank'it goodlii izhit gwizhrįh idiildii.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Nijin Jesus niił'in dąį' gwint'aii khaiintrii ts'ą' yakwai' ehzhee oo'an teehiilnaii ts'ą' azhral ts'ą' jyaa nyąą, “Jesus, Vit'eegwijyąhchy'aa Choh Vidinji'! Jaghaii shaanagwiin'ąįį t'ini'in? Khaiinjich'ashǫhthat shrǫ'!”
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Yizhit ch'anky'aa iizųų gihłeehahchįį geh'an jyaa nyąą. Gwehkįį gwinlęįį yaa oo'an neet'eehaadhak ts'ą' yaa khaiinjich'ohoodhat, ch'iitsii tły'ah haa vanli', vakwai' haa dach'akhwachaa gaa łeeyaahnaii ts'ą' ąįį vizhit ch'anky'aa iizųų oo'at nangwinjir k'ii'an yahah'ak.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Jesus yuahkat, “Nats'ąą noozhri'?”
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Ąįį ch'anky'aa iizųų nąįį oozhak gwit'eh goo'aii kwaa gwats'ą' Jesus goovahahchyaa kwaa eenjit giits'ą' gwinzii ginkhii.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Geeghaih gwa'an taihkhyuu pig lęįį ch'a'aa. Ąįįts'ą' pig kwaii zhit digiheedhaa gwats'ą' t'agoohahkhyaa eenjit Jesus goahkat, ąįįts'ą' gwats'ą' t'agoovahthan.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Ąįį dinjii ts'an tr'ineegiijil ts'ą' pig kwaii zhit deegiindhat. Ąįį pig t'ąąnchy'aa datthak taihdik vanzhit oondaa gahaajil ts'ą' teenagahoonii.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Ąįį juu pig k'ąąhtii nąįį tthak googwąąh'ya', ts'ą' gihłeegalgihiljil ts'ą' zhat gwa'an gogwąąhshii dehk'it goodlii gwich'įį nąįį chan ts'ą' kwaiik'it haa gwa'an geegoogwaandak.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Dinjii nąįį zhat googwahąąh'yaa eenjit zhat gwats'ą' gahaajil, ąįįts'ą' nijin Jesus ts'ą' tr'igiinjil dąį', ąįį dinjii vizhit ch'anky'aa iizųų tr'iinjil ąįį Jesus vakwai' ehzhee dhidii agogwąh'ąįį, gwach'aa chan naazhii ts'ą' gwinzii chan niinjich'adhat łee, ąįįts'ą' datthak giiyaanjat.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Ąįįts'ą' dinjii gwah'ya' nąįį nats'ahts'ą' yats'ą' tr'iinjik geegoovaagogwaandak.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Ąįįts'ą' izhit nahkat gwich'in nąįį datthak Jesus gihłeehindii agahnyąą, goozhit ch'andaii in'ąįį geh'an. Ąįįts'ą' t'ee Jesus tr'ihchoo zhineezhii ts'ą' neehoozhii.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Ąįį dinjii vizhit ch'anky'aa iizųų tr'ineiinlii chy'aa Jesus oahkat, “Naaneehooshizhi'.”
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Nizheh gwits'eehindii ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa neenjit deezhik geegwandak.”
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Nijin Jesus van ndųhts'ąįį gwats'an k'iinaa neehoozhii dąį' dinjii lęįį niiyul'in nąįį giiyeenjit shoo dhidlit.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Dinjii lat nąįį Jesus ts'ą' giginkhii gwizhik dinjii Jairus oozhii k'idik. Israel nąįį tee gwa'an tr'igiinkhii zheh gwizhit gwats'ą' k'eegwaadhat nilii. Jesus vakwai' eeghaii zhak gwiint'aii nikiigwiintthaii ts'ą', “Shizheh gwats'ą' shaahinkhaii!” yahnyąą.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 “Shigii nich'it tsal veenjit gwinzii neegwąhtsii, ąįį zhrįh shigii t'iinchy'aa,” yahnyąą. Ąįįts'ą' Jesus yaahaazhii.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Gootee tr'injaa ch'ihłak łyaa niighyuk ąįį dah vats'an an ilii haa khaiinjich'iighit. Dah gwiintł'oo vats'an an ilii haa, łyaa dalaraa di'įį datthak chan iłts'ik shrinilii ts'ą' an yiłtsąįį gaa giiyeenjit gwinzii neegwąhtsii kwaa.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Jesus ant'ii niinzhii ts'ą' yi'ik kat yeentak naanjik ts'ą' veenjit gwinzii nagwaanąįį.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Jesus ch'oahkat, “Juu shakat naanjik?”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Gaa Jesus ąįį t'iiyahnyąą, “Sharąąhjik dąį' shat'aii lat shats'an t'iizhik gwiky'aljik t'ihnyąą!”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Nijin zhit tr'injaa vik'igwaanjik gwiky'aanjik dąį' naajat googaa Jesus ts'ą' haazhii, ts'ą' yehzhee nikiigwiintthaii. Juu nąįį tthak andah t'iiyahnyąą, “Shįį nakat naaljik ts'ą' sheenjit gwinzii neegwaanąįį.”
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Jesus ąįį t'iiyahnyąą, “Shik'injiinghit geh'an neenjit gwinzii neegahoodlit, tsinehdan haa oo'an neehiindii.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Jesus jyaanyąą gwiizhit, dinjii ch'ihłak Jairus vizheh gwats'an oo'ee haazhii, ts'ą' Jairus t'ahnyąą, “Nigii nich'it tsal ch'adąį' niindhat. Jesus gwahkwaa ni'in vaiinyąą ch'adąį' hee nigii niindhat t'oonchy'aa.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Jesus deegwinyąą gwaak'įį ts'ą' t'agoovahnyąą, “Nanjat kwaa, shik'injinghit ji' neegweheendaii t'inchy'aa.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Nijin Jesus Jairus vizheh nihdeegiinjil dąį' Peter, John, James, nich'it tsal vahan ts'ą' viti' nąįį haa giiyaa nihdeiinjil ąįįts'ą' ch'izhii dinjii nąįį vaanihdijyaa gitr'ii'ee.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Juu chiitąįį itree nąįį datthak tr'iinin niindhat eenjit gitree. “Ohtree kwaa ahnyąą tr'iinin niindhat kwaa zhyaa dhichįį t'inchy'aa,” goovahnyąą.
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Ąįį juu chiitąįį dilk'ii nąįį nich'it tsal niindhat gaagiindaii ts'ą' Jesus deenyąą eegeedlaa.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Jesus nich'it tsal anli' oonjii ts'ą' “Nich'it tsal, ndak nineenjii!” yahnyąą.
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Khan hee nich'it tsal vizhin yizhit needeedhat gwandaii neekhwadlit ts'ą' ndak niinzhii. Yihee'aa ji' vantł'ohtsit, goovahnyąą.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Viiyehghan nąįį łyaa goovandaa t'igwiizhik gaa Jesus “Jii deegwiizhik geegǫǫndak shrǫ',” goovahnyąą.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.