Lucas 8

Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ąįįtł'ęę gehjuu gwanaa Jesus kwaiik'it gwinlęįį gwitee neehidik ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa Veegwinii'ee eenjit Gwandak Nizįį eegoovaagwaandak. Vitsyaa 12 nąįį chan giiyaahaajil,
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 ąįįts'ą' chan zhit juu tr'injaa shranaazhik ts'ą' zhit juu ch'anky'aa iizųų goots'an tr'idiindhat nąįį chan Jesus haa gahaajil: Mary Magdalene (gwehkįį dąį' Jesus ch'anky'aa iizųų 7 yats'an tr'iinlii)
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Joanna (Chuza va'at juu Herod vizheh gook'ąąhtii) Susanna, chan ts'ą' tr'injaa lęįį nąįį dagalaraa haa, jidii datthak eenjit Jesus chan ts'ą' Vitsyaa nąįį haa ts'igiinyą' nąįį chan goovaa gahaajil.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 Dinjii lęįį nąįį nihky'aa kwaiik'it gwinlęįį gwats'an Jesus eenineegiidal ąįįts'ą' nijin lęįį nąįį khaihłan niinjil dąį' Jesus gwandak ąhtsii zhit geegoovąąhtan.
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 “Ch'ihłan dinjii gwa'an cheiinzhii ts'ą' gwihiiłshii. Ąįįts'ą' gwanzhįh gwit'ilii gwiizhit valat kwaii an-nihłik nan kat tąįį nijyaa, ąįį kwaii kat neegihiidal ts'ą' chan chiitsal nąįį giiyiin'al.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Valat kwaii chan łųh vitee kii gwanlii teiinjil ts'ą' nijin khan naahshii dąį' chųų kwaa geh'an agąįį.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Valat kwaii chan khoh teiinjil ts'ą' gwitee niłshįį gaa khoh ąįį yiiłkhwąįį.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Valat chan nan nizįį kat niinjil ts'ą' gwinzii vakat gwiiłshįį, ch'ihłak gaa vakat gwanzhįh 100 vakat niłshįį.”
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Vitsyaa nąįį jii gwandak iłtsąįį zhit geech'ǫąąhtan ąįį deegwinyąą t'igwinyąą gaagoondaii giindhan.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ąįįts'ą' Jesus jyaa goovahnyąą, “Gwik'irahaandal eenjit gogwantrii gaa nihk'it K'eegwaadhat Veegwinii'ee eenjit gaagweheendaii nakhwiłtsąįį gaa ch'izhii nąįį gwandak zhit gwizhrįh gwats'an gogogwahaa'ee. Gwinzii googwąąh'in ji' gaa gwinzii goovaa gweheechy'aa kwaa eenjit ąįįts'ą' chan gwinzii ch'agoołk'įį ji' gaa deegwinyąą t'igwinyąą gaageheendaii kwaa eenjit.”
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Jii gwandak t'ee jyaanyąą t'inyąą, “Ąįį gwanzhįh tsal gwit'ilii kwaii t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa viginjik t'inchy'aa.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 Zhit gwanzhįh an-nihłik tąįį gwiinjik naadhak t'ee zhit juu ch'oołk'įį gaa Ch'anky'aa Tr'aanduu jidii Vit'eegwijyąhchy'aa Viginjik gaak'įį ąįį goodrii ts'an noonjik. Gwik'iinjigeheeghit kwaa ts'ą' neegeheezhii kwaa geenjit, ąįį nąįį t'arahnyąą.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 Zhit gwanzhįh łųh vitee kii teiinjil ąįį chan juu ch'oołk'įį ts'ą' shoh haa Vit'eegwijyąhchy'aa Viginjik goontą'. Gaa Viginjik goozhit nahshii kwaa, ts'ą' ch'ihłee gwizhrįh gwik'iinjigiighit ąįįtł'ęę nijin goovaagogwantrii nagwaanąįį dąį' gook'injigwiighit akhooheenjyaa nąįį t'arahnyąą.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 Zhit gwanzhįh khoh teiinjil chan juu gwinzii ch'oołk'įį gaa geetee hee goovaagogwantrii ts'ą' chan łyaa gwinzii googwandaii, ąįįts'ą' chan łyaa gwiizųų gwizhit shroonchy'aa googwahtsii. Jii datthak goovaa nihteegwadal ts'ą' K'eegwaadhat eenjit gwitr'it googwah'in kwaa t'agwarahnyąą.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 “Zhit gwanzhįh nan nizįį kat naadhak kwaii chan zhit juu gwinzii ch'oołk'įį ts'ą', łi'didlii haa digidrii zhit deegwinyąą t'igwinyąą gaagiindaii ts'ą' chan gwik'eegogwahahtthat ts'ą' chan K'eegwaadhat eenjit gwitr'it gwinzii t'igihee'yaa ąįį kwaii t'agwarahnyąą.
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 “Ch'ihłee gaa duuyeh khwaiidaak'a' dahk'ii ąįįtł'ęę k'ik yideekat dichįį akwat chan duuyeh dehk'it gwit'eh yakaii gaa vakaii'aa kat deeyeheekaa. Jyąhts'ą' gwik'iighai' juu nihdąhkhat nąįį ch'aadrii googwahąąh'yaa.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 “Gwit'eegwirił'ąįį eenjit gogwantrii akwat gwit'eegwirił'ąįį ts'ą' ch'ihłak gaa gaaheendaii kwaa ts'ą' gwizhrįh nagwahaadhal chan gogwantrii.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 “Gwinzii ch'oodǫǫhk'įį ts'ą' nakhwadrii zhit gooh'ąįį, juu gwinzii ch'oołk'įį ts'ą' didrii zhit gwin'ąįį t'ee gwats'an gwandaa tł'eegwahaadhaa, juu gwinzii ch'oołk'įį kwaa ts'ą' gwintsal gwizhrįh gaandaii t'ee datthak vits'į' neerooheendal.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Jesus zheh gwizhit dinjii lęįį nąįį haa dhidii gwiizhit vahan chan ts'ą' vachaa nąįį haa giiyahaah'yaa eenjit giits'ą' haa'oo. Nihdeegaha'oo gaa tr'ihkhit goots'ooghaii dinjii gwanlii,
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ąįįts'ą' dinjii ch'ihłak ąįį Jesus jyaa dahnyąą, “Nahan, nachaa haa chiitąįį nagadhat, łyaa narooh'ya' nagoonyąą.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Datthak ts'ą' Jesus jyaa goovahnyąą, “Juu Vit'eegwijyąhchy'aa viginjik oołk'įį ts'ą' gwik'it dinjii nilii ąįįt'ee shahan, shachaa nąįį haa k'it t'igiinchy'aa t'oonchy'aa.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Ch'ihłan gwanaa Jesus, ditsyaa nąįį haa tr'ihchoh zhiinzhii ts'ą' t'agoovahnyąą, “Oonjik van ndųhts'ąįį gwats'ą' tr'ahoojyaa.”
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 Ąįįts'ą' k'iinji' geekwaa gwiizhit Jesus naachįį. Khan hee gwiint'aii van kat teiintr'ąįį ts'ą' tr'ihchoh zhit chųų deedahkhii. Tr'ihchoo goovaachilit. Gwint'aii van kat teiintr'ąįį.|src="cn01707b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="St. Luke 8.23"
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Jesus vitsyaa nąįį Jesus khakigiiyiin'ąįį ts'ą' t'igiiyahnyąą “Jesus, Jesus! Tr'ahahchyaa ji' gaa neenjit k'eegwiichy'aa t'igweheechy'aa kwaa?”
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ąįįtł'ęę ditsyaa nąįį t'ahnyąą, “Shit'injuhchy'a' jaghaii?”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Galilee van ndųhts'ąįį gwats'an Jesus ditsyaa nąįį haa yaagha' Gerasa nahkat gwats'ą' neeginkwaii.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 Jesus teedhizhii gwiizhit kwaiik'it gwats'an dinjii vizhit ch'anky'aa iizųų yeeniinzhii. Łyaa niighyuk gwach'aa ehdan dhidii ts'ą' dizheh chan duuyeh dhidii, gaa kii zhit tth'ank'it goodlii izhit gwizhrįh idiildii.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Nijin Jesus niił'in dąį' gwint'aii khaiintrii ts'ą' yakwai' ehzhee oo'an teehiilnaii ts'ą' azhral ts'ą' jyaa nyąą, “Jesus, Vit'eegwijyąhchy'aa Choh Vidinji'! Jaghaii shaanagwiin'ąįį t'ini'in? Khaiinjich'ashǫhthat shrǫ'!”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Yizhit ch'anky'aa iizųų gihłeehahchįį geh'an jyaa nyąą. Gwehkįį gwinlęįį yaa oo'an neet'eehaadhak ts'ą' yaa khaiinjich'ohoodhat, ch'iitsii tły'ah haa vanli', vakwai' haa dach'akhwachaa gaa łeeyaahnaii ts'ą' ąįį vizhit ch'anky'aa iizųų oo'at nangwinjir k'ii'an yahah'ak.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jesus yuahkat, “Nats'ąą noozhri'?”
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ąįį ch'anky'aa iizųų nąįį oozhak gwit'eh goo'aii kwaa gwats'ą' Jesus goovahahchyaa kwaa eenjit giits'ą' gwinzii ginkhii.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Geeghaih gwa'an taihkhyuu pig lęįį ch'a'aa. Ąįįts'ą' pig kwaii zhit digiheedhaa gwats'ą' t'agoohahkhyaa eenjit Jesus goahkat, ąįįts'ą' gwats'ą' t'agoovahthan.
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Ąįį dinjii ts'an tr'ineegiijil ts'ą' pig kwaii zhit deegiindhat. Ąįį pig t'ąąnchy'aa datthak taihdik vanzhit oondaa gahaajil ts'ą' teenagahoonii.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Ąįį juu pig k'ąąhtii nąįį tthak googwąąh'ya', ts'ą' gihłeegalgihiljil ts'ą' zhat gwa'an gogwąąhshii dehk'it goodlii gwich'įį nąįį chan ts'ą' kwaiik'it haa gwa'an geegoogwaandak.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Dinjii nąįį zhat googwahąąh'yaa eenjit zhat gwats'ą' gahaajil, ąįįts'ą' nijin Jesus ts'ą' tr'igiinjil dąį', ąįį dinjii vizhit ch'anky'aa iizųų tr'iinjil ąįį Jesus vakwai' ehzhee dhidii agogwąh'ąįį, gwach'aa chan naazhii ts'ą' gwinzii chan niinjich'adhat łee, ąįįts'ą' datthak giiyaanjat.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ąįįts'ą' dinjii gwah'ya' nąįį nats'ahts'ą' yats'ą' tr'iinjik geegoovaagogwaandak.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Ąįįts'ą' izhit nahkat gwich'in nąįį datthak Jesus gihłeehindii agahnyąą, goozhit ch'andaii in'ąįį geh'an. Ąįįts'ą' t'ee Jesus tr'ihchoo zhineezhii ts'ą' neehoozhii.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 Ąįį dinjii vizhit ch'anky'aa iizųų tr'ineiinlii chy'aa Jesus oahkat, “Naaneehooshizhi'.”
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Nizheh gwits'eehindii ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa neenjit deezhik geegwandak.”
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Nijin Jesus van ndųhts'ąįį gwats'an k'iinaa neehoozhii dąį' dinjii lęįį niiyul'in nąįį giiyeenjit shoo dhidlit.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Dinjii lat nąįį Jesus ts'ą' giginkhii gwizhik dinjii Jairus oozhii k'idik. Israel nąįį tee gwa'an tr'igiinkhii zheh gwizhit gwats'ą' k'eegwaadhat nilii. Jesus vakwai' eeghaii zhak gwiint'aii nikiigwiintthaii ts'ą', “Shizheh gwats'ą' shaahinkhaii!” yahnyąą.
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 “Shigii nich'it tsal veenjit gwinzii neegwąhtsii, ąįį zhrįh shigii t'iinchy'aa,” yahnyąą. Ąįįts'ą' Jesus yaahaazhii.
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Gootee tr'injaa ch'ihłak łyaa niighyuk ąįį dah vats'an an ilii haa khaiinjich'iighit. Dah gwiintł'oo vats'an an ilii haa, łyaa dalaraa di'įį datthak chan iłts'ik shrinilii ts'ą' an yiłtsąįį gaa giiyeenjit gwinzii neegwąhtsii kwaa.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Jesus ant'ii niinzhii ts'ą' yi'ik kat yeentak naanjik ts'ą' veenjit gwinzii nagwaanąįį.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Jesus ch'oahkat, “Juu shakat naanjik?”
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Gaa Jesus ąįį t'iiyahnyąą, “Sharąąhjik dąį' shat'aii lat shats'an t'iizhik gwiky'aljik t'ihnyąą!”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Nijin zhit tr'injaa vik'igwaanjik gwiky'aanjik dąį' naajat googaa Jesus ts'ą' haazhii, ts'ą' yehzhee nikiigwiintthaii. Juu nąįį tthak andah t'iiyahnyąą, “Shįį nakat naaljik ts'ą' sheenjit gwinzii neegwaanąįį.”
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Jesus ąįį t'iiyahnyąą, “Shik'injiinghit geh'an neenjit gwinzii neegahoodlit, tsinehdan haa oo'an neehiindii.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Jesus jyaanyąą gwiizhit, dinjii ch'ihłak Jairus vizheh gwats'an oo'ee haazhii, ts'ą' Jairus t'ahnyąą, “Nigii nich'it tsal ch'adąį' niindhat. Jesus gwahkwaa ni'in vaiinyąą ch'adąį' hee nigii niindhat t'oonchy'aa.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Jesus deegwinyąą gwaak'įį ts'ą' t'agoovahnyąą, “Nanjat kwaa, shik'injinghit ji' neegweheendaii t'inchy'aa.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Nijin Jesus Jairus vizheh nihdeegiinjil dąį' Peter, John, James, nich'it tsal vahan ts'ą' viti' nąįį haa giiyaa nihdeiinjil ąįįts'ą' ch'izhii dinjii nąįį vaanihdijyaa gitr'ii'ee.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Juu chiitąįį itree nąįį datthak tr'iinin niindhat eenjit gitree. “Ohtree kwaa ahnyąą tr'iinin niindhat kwaa zhyaa dhichįį t'inchy'aa,” goovahnyąą.
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Ąįį juu chiitąįį dilk'ii nąįį nich'it tsal niindhat gaagiindaii ts'ą' Jesus deenyąą eegeedlaa.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Jesus nich'it tsal anli' oonjii ts'ą' “Nich'it tsal, ndak nineenjii!” yahnyąą.
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 Khan hee nich'it tsal vizhin yizhit needeedhat gwandaii neekhwadlit ts'ą' ndak niinzhii. Yihee'aa ji' vantł'ohtsit, goovahnyąą.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Viiyehghan nąįį łyaa goovandaa t'igwiizhik gaa Jesus “Jii deegwiizhik geegǫǫndak shrǫ',” goovahnyąą.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.