Lucas 8
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs ARIB
1 Ąįįtł'ęę gehjuu gwanaa Jesus kwaiik'it gwinlęįį gwitee neehidik ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa Veegwinii'ee eenjit Gwandak Nizįį eegoovaagwaandak. Vitsyaa 12 nąįį chan giiyaahaajil,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 ąįįts'ą' chan zhit juu tr'injaa shranaazhik ts'ą' zhit juu ch'anky'aa iizųų goots'an tr'idiindhat nąįį chan Jesus haa gahaajil: Mary Magdalene (gwehkįį dąį' Jesus ch'anky'aa iizųų 7 yats'an tr'iinlii)
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Joanna (Chuza va'at juu Herod vizheh gook'ąąhtii) Susanna, chan ts'ą' tr'injaa lęįį nąįį dagalaraa haa, jidii datthak eenjit Jesus chan ts'ą' Vitsyaa nąįį haa ts'igiinyą' nąįį chan goovaa gahaajil.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Dinjii lęįį nąįį nihky'aa kwaiik'it gwinlęįį gwats'an Jesus eenineegiidal ąįįts'ą' nijin lęįį nąįį khaihłan niinjil dąį' Jesus gwandak ąhtsii zhit geegoovąąhtan.
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Ch'ihłan dinjii gwa'an cheiinzhii ts'ą' gwihiiłshii. Ąįįts'ą' gwanzhįh gwit'ilii gwiizhit valat kwaii an-nihłik nan kat tąįį nijyaa, ąįį kwaii kat neegihiidal ts'ą' chan chiitsal nąįį giiyiin'al.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Valat kwaii chan łųh vitee kii gwanlii teiinjil ts'ą' nijin khan naahshii dąį' chųų kwaa geh'an agąįį.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Valat kwaii chan khoh teiinjil ts'ą' gwitee niłshįį gaa khoh ąįį yiiłkhwąįį.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Valat chan nan nizįį kat niinjil ts'ą' gwinzii vakat gwiiłshįį, ch'ihłak gaa vakat gwanzhįh 100 vakat niłshįį.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Vitsyaa nąįį jii gwandak iłtsąįį zhit geech'ǫąąhtan ąįį deegwinyąą t'igwinyąą gaagoondaii giindhan.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Ąįįts'ą' Jesus jyaa goovahnyąą, “Gwik'irahaandal eenjit gogwantrii gaa nihk'it K'eegwaadhat Veegwinii'ee eenjit gaagweheendaii nakhwiłtsąįį gaa ch'izhii nąįį gwandak zhit gwizhrįh gwats'an gogogwahaa'ee. Gwinzii googwąąh'in ji' gaa gwinzii goovaa gweheechy'aa kwaa eenjit ąįįts'ą' chan gwinzii ch'agoołk'įį ji' gaa deegwinyąą t'igwinyąą gaageheendaii kwaa eenjit.”
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Jii gwandak t'ee jyaanyąą t'inyąą, “Ąįį gwanzhįh tsal gwit'ilii kwaii t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa viginjik t'inchy'aa.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Zhit gwanzhįh an-nihłik tąįį gwiinjik naadhak t'ee zhit juu ch'oołk'įį gaa Ch'anky'aa Tr'aanduu jidii Vit'eegwijyąhchy'aa Viginjik gaak'įį ąįį goodrii ts'an noonjik. Gwik'iinjigeheeghit kwaa ts'ą' neegeheezhii kwaa geenjit, ąįį nąįį t'arahnyąą.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Zhit gwanzhįh łųh vitee kii teiinjil ąįį chan juu ch'oołk'įį ts'ą' shoh haa Vit'eegwijyąhchy'aa Viginjik goontą'. Gaa Viginjik goozhit nahshii kwaa, ts'ą' ch'ihłee gwizhrįh gwik'iinjigiighit ąįįtł'ęę nijin goovaagogwantrii nagwaanąįį dąį' gook'injigwiighit akhooheenjyaa nąįį t'arahnyąą.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Zhit gwanzhįh khoh teiinjil chan juu gwinzii ch'oołk'įį gaa geetee hee goovaagogwantrii ts'ą' chan łyaa gwinzii googwandaii, ąįįts'ą' chan łyaa gwiizųų gwizhit shroonchy'aa googwahtsii. Jii datthak goovaa nihteegwadal ts'ą' K'eegwaadhat eenjit gwitr'it googwah'in kwaa t'agwarahnyąą.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 “Zhit gwanzhįh nan nizįį kat naadhak kwaii chan zhit juu gwinzii ch'oołk'įį ts'ą', łi'didlii haa digidrii zhit deegwinyąą t'igwinyąą gaagiindaii ts'ą' chan gwik'eegogwahahtthat ts'ą' chan K'eegwaadhat eenjit gwitr'it gwinzii t'igihee'yaa ąįį kwaii t'agwarahnyąą.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 “Ch'ihłee gaa duuyeh khwaiidaak'a' dahk'ii ąįįtł'ęę k'ik yideekat dichįį akwat chan duuyeh dehk'it gwit'eh yakaii gaa vakaii'aa kat deeyeheekaa. Jyąhts'ą' gwik'iighai' juu nihdąhkhat nąįį ch'aadrii googwahąąh'yaa.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 “Gwit'eegwirił'ąįį eenjit gogwantrii akwat gwit'eegwirił'ąįį ts'ą' ch'ihłak gaa gaaheendaii kwaa ts'ą' gwizhrįh nagwahaadhal chan gogwantrii.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 “Gwinzii ch'oodǫǫhk'įį ts'ą' nakhwadrii zhit gooh'ąįį, juu gwinzii ch'oołk'įį ts'ą' didrii zhit gwin'ąįį t'ee gwats'an gwandaa tł'eegwahaadhaa, juu gwinzii ch'oołk'įį kwaa ts'ą' gwintsal gwizhrįh gaandaii t'ee datthak vits'į' neerooheendal.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Jesus zheh gwizhit dinjii lęįį nąįį haa dhidii gwiizhit vahan chan ts'ą' vachaa nąįį haa giiyahaah'yaa eenjit giits'ą' haa'oo. Nihdeegaha'oo gaa tr'ihkhit goots'ooghaii dinjii gwanlii,
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Ąįįts'ą' dinjii ch'ihłak ąįį Jesus jyaa dahnyąą, “Nahan, nachaa haa chiitąįį nagadhat, łyaa narooh'ya' nagoonyąą.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Datthak ts'ą' Jesus jyaa goovahnyąą, “Juu Vit'eegwijyąhchy'aa viginjik oołk'įį ts'ą' gwik'it dinjii nilii ąįįt'ee shahan, shachaa nąįį haa k'it t'igiinchy'aa t'oonchy'aa.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ch'ihłan gwanaa Jesus, ditsyaa nąįį haa tr'ihchoh zhiinzhii ts'ą' t'agoovahnyąą, “Oonjik van ndųhts'ąįį gwats'ą' tr'ahoojyaa.”
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Ąįįts'ą' k'iinji' geekwaa gwiizhit Jesus naachįį. Khan hee gwiint'aii van kat teiintr'ąįį ts'ą' tr'ihchoh zhit chųų deedahkhii. Tr'ihchoo goovaachilit. Gwint'aii van kat teiintr'ąįį.|src="cn01707b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="St. Luke 8.23"
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Jesus vitsyaa nąįį Jesus khakigiiyiin'ąįį ts'ą' t'igiiyahnyąą “Jesus, Jesus! Tr'ahahchyaa ji' gaa neenjit k'eegwiichy'aa t'igweheechy'aa kwaa?”
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ąįįtł'ęę ditsyaa nąįį t'ahnyąą, “Shit'injuhchy'a' jaghaii?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Galilee van ndųhts'ąįį gwats'an Jesus ditsyaa nąįį haa yaagha' Gerasa nahkat gwats'ą' neeginkwaii.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Jesus teedhizhii gwiizhit kwaiik'it gwats'an dinjii vizhit ch'anky'aa iizųų yeeniinzhii. Łyaa niighyuk gwach'aa ehdan dhidii ts'ą' dizheh chan duuyeh dhidii, gaa kii zhit tth'ank'it goodlii izhit gwizhrįh idiildii.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Nijin Jesus niił'in dąį' gwint'aii khaiintrii ts'ą' yakwai' ehzhee oo'an teehiilnaii ts'ą' azhral ts'ą' jyaa nyąą, “Jesus, Vit'eegwijyąhchy'aa Choh Vidinji'! Jaghaii shaanagwiin'ąįį t'ini'in? Khaiinjich'ashǫhthat shrǫ'!”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Yizhit ch'anky'aa iizųų gihłeehahchįį geh'an jyaa nyąą. Gwehkįį gwinlęįį yaa oo'an neet'eehaadhak ts'ą' yaa khaiinjich'ohoodhat, ch'iitsii tły'ah haa vanli', vakwai' haa dach'akhwachaa gaa łeeyaahnaii ts'ą' ąįį vizhit ch'anky'aa iizųų oo'at nangwinjir k'ii'an yahah'ak.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jesus yuahkat, “Nats'ąą noozhri'?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ąįį ch'anky'aa iizųų nąįį oozhak gwit'eh goo'aii kwaa gwats'ą' Jesus goovahahchyaa kwaa eenjit giits'ą' gwinzii ginkhii.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Geeghaih gwa'an taihkhyuu pig lęįį ch'a'aa. Ąįįts'ą' pig kwaii zhit digiheedhaa gwats'ą' t'agoohahkhyaa eenjit Jesus goahkat, ąįįts'ą' gwats'ą' t'agoovahthan.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Ąįį dinjii ts'an tr'ineegiijil ts'ą' pig kwaii zhit deegiindhat. Ąįį pig t'ąąnchy'aa datthak taihdik vanzhit oondaa gahaajil ts'ą' teenagahoonii.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Ąįį juu pig k'ąąhtii nąįį tthak googwąąh'ya', ts'ą' gihłeegalgihiljil ts'ą' zhat gwa'an gogwąąhshii dehk'it goodlii gwich'įį nąįį chan ts'ą' kwaiik'it haa gwa'an geegoogwaandak.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Dinjii nąįį zhat googwahąąh'yaa eenjit zhat gwats'ą' gahaajil, ąįįts'ą' nijin Jesus ts'ą' tr'igiinjil dąį', ąįį dinjii vizhit ch'anky'aa iizųų tr'iinjil ąįį Jesus vakwai' ehzhee dhidii agogwąh'ąįį, gwach'aa chan naazhii ts'ą' gwinzii chan niinjich'adhat łee, ąįįts'ą' datthak giiyaanjat.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Ąįįts'ą' dinjii gwah'ya' nąįį nats'ahts'ą' yats'ą' tr'iinjik geegoovaagogwaandak.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Ąįįts'ą' izhit nahkat gwich'in nąįį datthak Jesus gihłeehindii agahnyąą, goozhit ch'andaii in'ąįį geh'an. Ąįįts'ą' t'ee Jesus tr'ihchoo zhineezhii ts'ą' neehoozhii.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Ąįį dinjii vizhit ch'anky'aa iizųų tr'ineiinlii chy'aa Jesus oahkat, “Naaneehooshizhi'.”
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Nizheh gwits'eehindii ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa neenjit deezhik geegwandak.”
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Nijin Jesus van ndųhts'ąįį gwats'an k'iinaa neehoozhii dąį' dinjii lęįį niiyul'in nąįį giiyeenjit shoo dhidlit.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Dinjii lat nąįį Jesus ts'ą' giginkhii gwizhik dinjii Jairus oozhii k'idik. Israel nąįį tee gwa'an tr'igiinkhii zheh gwizhit gwats'ą' k'eegwaadhat nilii. Jesus vakwai' eeghaii zhak gwiint'aii nikiigwiintthaii ts'ą', “Shizheh gwats'ą' shaahinkhaii!” yahnyąą.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 “Shigii nich'it tsal veenjit gwinzii neegwąhtsii, ąįį zhrįh shigii t'iinchy'aa,” yahnyąą. Ąįįts'ą' Jesus yaahaazhii.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Gootee tr'injaa ch'ihłak łyaa niighyuk ąįį dah vats'an an ilii haa khaiinjich'iighit. Dah gwiintł'oo vats'an an ilii haa, łyaa dalaraa di'įį datthak chan iłts'ik shrinilii ts'ą' an yiłtsąįį gaa giiyeenjit gwinzii neegwąhtsii kwaa.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Jesus ant'ii niinzhii ts'ą' yi'ik kat yeentak naanjik ts'ą' veenjit gwinzii nagwaanąįį.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Jesus ch'oahkat, “Juu shakat naanjik?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Gaa Jesus ąįį t'iiyahnyąą, “Sharąąhjik dąį' shat'aii lat shats'an t'iizhik gwiky'aljik t'ihnyąą!”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Nijin zhit tr'injaa vik'igwaanjik gwiky'aanjik dąį' naajat googaa Jesus ts'ą' haazhii, ts'ą' yehzhee nikiigwiintthaii. Juu nąįį tthak andah t'iiyahnyąą, “Shįį nakat naaljik ts'ą' sheenjit gwinzii neegwaanąįį.”
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Jesus ąįį t'iiyahnyąą, “Shik'injiinghit geh'an neenjit gwinzii neegahoodlit, tsinehdan haa oo'an neehiindii.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Jesus jyaanyąą gwiizhit, dinjii ch'ihłak Jairus vizheh gwats'an oo'ee haazhii, ts'ą' Jairus t'ahnyąą, “Nigii nich'it tsal ch'adąį' niindhat. Jesus gwahkwaa ni'in vaiinyąą ch'adąį' hee nigii niindhat t'oonchy'aa.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Jesus deegwinyąą gwaak'įį ts'ą' t'agoovahnyąą, “Nanjat kwaa, shik'injinghit ji' neegweheendaii t'inchy'aa.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Nijin Jesus Jairus vizheh nihdeegiinjil dąį' Peter, John, James, nich'it tsal vahan ts'ą' viti' nąįį haa giiyaa nihdeiinjil ąįįts'ą' ch'izhii dinjii nąįį vaanihdijyaa gitr'ii'ee.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Juu chiitąįį itree nąįį datthak tr'iinin niindhat eenjit gitree. “Ohtree kwaa ahnyąą tr'iinin niindhat kwaa zhyaa dhichįį t'inchy'aa,” goovahnyąą.
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ąįį juu chiitąįį dilk'ii nąįį nich'it tsal niindhat gaagiindaii ts'ą' Jesus deenyąą eegeedlaa.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Jesus nich'it tsal anli' oonjii ts'ą' “Nich'it tsal, ndak nineenjii!” yahnyąą.
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Khan hee nich'it tsal vizhin yizhit needeedhat gwandaii neekhwadlit ts'ą' ndak niinzhii. Yihee'aa ji' vantł'ohtsit, goovahnyąą.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Viiyehghan nąįį łyaa goovandaa t'igwiizhik gaa Jesus “Jii deegwiizhik geegǫǫndak shrǫ',” goovahnyąą.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.