Lucas 1
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs BKJ
1 Shijyaa Theophilus,
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Juu tr'ookit dąį' googwąąh'ya' nąįį t'ee K'eegwaadhat Viginjik eech'ǫąąhtan nąįį gaadlit, ąįį nąįį t'ee diits'ą' nideech'iriin'ąįį geediinaagogwaandak. Jii kwaii dagogwąąntł'oo.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ąįįts'ą' t'ee shijyaa, yeenii niighit tr'ookit dąį' gwats'an jii kwaii datthak geenjit gwinzii adagool'ee tł'ęę neenjit datthak gwinzii gwik'it tee ch'adanoihtł'oo.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Jii kwaii tthak geenjit ginigwirił'e' ąįį łyaa łi'didlii t'inchy'aa gaanahandaii eenjit t'iilik.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Judea nahkat gwa'an Herod ąįį King nilii dąį', Giinkhih ch'ihłak Zechariah oaazhii, ąįį yeenii Giinkhih Abijah ts'an deedhaa. Zechariah va'at chan Elizabeth oaazhii, ąįį chan yeenii Giinkhih Aaron ts'an deedhaa.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Vit'eegwijyąhchy'aa vandee ts'ą' gwinzii googwandaii ts'ą' K'eegwaadhat Vidęhtły'aa Choh deegwehee'yaa goo'aii datthak gwik'eegogwahthat.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Googii kwaa Elizabeth tr'iinin vee'agwantrii geh'an ąįįts'ą' adan chan ts'ą' Zechariah haa łyaa googhaii lęįį.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Ch'ihłan drin Zechariah Giinkhih gwitr'it geegwitr'it t'agwah'in. Zhat drin adan t'ihee'yaa goo'aii.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Izhit dąį' gwanaa Giinkhih nąįį geegwitr'it t'agogwahah'yaa eenjit nihłitineegogwaha'ak ts'ą' nihłoozhri' khagilii ąįįts'ą' t'ee zhat drin adan vakaa'aa kat incense haahky'aa goo'aii. Ąįįts'ą' t'ee Kharigidiinjii Zhee Gwachoo nihdeiinzhii.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Izhit gwiizhit dinjii lęįį nąįį incense daak'a' dąį' chiitąįį khadigiinjii chy'aa gwik'it t'igwii'in.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Vit'eegwijyąhchy'aa zheekat gwich'in yats'ą' igwiilkįį, ąįį incense vakaii'aa chil'ee kat daak'a' ąįį shriits'ąįį nadhat.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Nijin Zechariah niyiił'in dąį' hilghaa ts'ą' naajat.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Gaa ąįį zheekat gwich'in jyaa yahnyąą “Nanjat kwaa, Zechariah! Vit'eegwijyąhchy'aa khadigiinji' dąį' niitth'ak, ąįįts'ą' na'at Elizabeth nigii chyaatsal hee'yaa t'oonchy'aa. Voozhri' John hąhtsyąą.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Łyaa tsee'in hinlyaa ts'ą' chan łyaa shoohiinlyaa, ąįįts'ą' nijin vagoodlit ji' lęįį nąįį geenjit shoo heelyaa!
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 K'eegwaadhat vandee ts'ą' dinjii gwintsii veegoo'aii heelyaa. Kwanchų' nint'aii akwat jak chų' haa heenjyaa kwaa goo'aii. Vagoodlit gwats'an Ch'anky'aa Shroodiinyąą hee'ya'.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Israel gwich'in lęįį nąįį Vit'eegwijyąhchy'aa Gook'eegwaadhat ts'ą' gwik'iinjiighit neegoovahahtsyaa.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 K'eegwaadhat ts'ii heekhaa ts'ą' yeenii Elijah Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii nilii ąįį k'it vanky'aa heent'aii. Ch'iti', digigii nąįį haa nihłaa gwinzii nineegwehee'aa. Ąįįts'ą' chan juu K'eegwaadhat gwik'eegogwahthat kwaa nąįį gwik'eegwahthat neehahtsyaa ts'ą' dinjii nąįį K'eegwaadhat eenjit goodivee shrigweheelyaa.”
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Zechariah ąįį zheekat gwich'in jyaa ahnyąą, “Łyaa t'igwinyąą ji' nats'ąą gaashahandaii? Shaghaii lęįį ts'ą' chan sha'at chan vaghaii lęįį.”
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Zheekat gwich'in jyaa yahnyąą. “Shįį Gabriel t'ihchy'aa, ąįįts'ą' K'eegwaadhat vandah nihthat ts'ą' nats'ą' gihihkhyaa eenjit nats'ą' shihił'e', jii gwandak nizįį eenaagwahaldak eenjit.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Gaa jii deenaihnyąą shik'iinjinghit kwaa t'ee nijin gwik'it nagwaanąįį ji' gwik'it t'igweheenjyaa. Deenainyą' gwik'it t'igwiizhik gwats'ą' niighit hee kwaa.”
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Izhit gwiizhit dinjii nąįį Zechariah nagwal'in. Jaghaii Kharigidiinjii Zhee Gwachoo gwizhit niighyuk gwats'ą' hiljii li' giiyuunyąą.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Nijin chineezhii dąį' vighit kwaa ts'ą' k'eegwiichy'aa gwąąh'ya' ts'ą' giiyaandaii vighit kwaa ts'ą' goots'ą' danli' haa ginkhii.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Nijin ąįį Kharigidiinjii Zhee Gwachoo gwizhit deehee'yaa goo'aii chy'aa gwik'it t'iizhik dąį', Zechariah oo'an dizheh gwits'eehoozhii.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Ąįįtł'ęę niighit kwaa gwahaadhat tł'ęę t'ee va'at Elizabeth vizhit tr'iinin dhidlit, ts'ą' shreenanh ch'ihłoanli' gwizhit datthak dizheh gwizhit khaihłan indi'.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 “Gohch'it dee K'eegwaadhat jyąhts'ą' shits'iinyą',” Elizabeth nyąą. “Ideenjit oozhii ihłii chy'aa shihłeegwahaa'ąįį!”
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Elizabeth it'ee shreenanh nihk'iitik tr'iinin vats'an nilii haa niinzhii gwiizhit Vit'eegwijyąhchy'aa zheekat gwich'in Gabriel oaazhii, Nazareth kwaiik'it Galilee nahkat gwats'ą' hił'e'. Zheekat gwich'in Mary ts'ą' idigweekįį.|src="cn01606b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="St. Luke 1.26"
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Izhit gwiizhit nich'it Mary oaazhii ąįį dinjii Joseph ooheendal goo'aii, ąįį Joseph t'ee yeenii King David ts'an tr'idiindhat.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ąįį zheekat gwich'in Mary ts'ą' idigweelkįį ts'ą' jyaa dahnyąą, “Tsinehdan naa nilii! K'eegwaadhat naa nilii t'oonchy'aa ts'ą' k'eegwiichy'aa gwinzii neenjit t'iheenjyaa!”
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Mary łyaa zheekat gwich'in deenyąą t'inyąą gwinzii gaandaii kwaa ts'ą' gwintł'oo gininjich'ahthat.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Ąįį Zheekat gwich'in jyaa yahnyąą, “Nanjat kwaa Mary, Vit'eegwijyąhchy'aa neenjit łyaa ch'eegoonzhrįį gwii'įį!
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Tr'iinin nats'an heelyaa ts'ą' tsyaa tsal ni'yaa ąįį Jesus voozhri' hąhtsyąą.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Łyaa gwintsii veegwehee'aa ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa Ndak Khii Vidinji' giihaanjyaa. K'eegwaadhat dalak David k'it gwi-King heelyaa yahahtsyaa.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Khit yeendaa ndaagwąą'ąį' kwaa gwats'ą' datthak geenjit Jacob ts'an deedhaa nąįį eenjit King heelyaa.”
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Mary, zheekat gwich'in jyaa ahnyąą, “Dinjii gaa haa dhiichįį kwaa gwiizhit nats'ahts'ą' t'agwaiinyąą?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Gabriel t'iiyahnyąą, “Ch'anky'aa Shroodiinyąą nak'aa t'iheenjyaa ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa vat'aii naa heelyaa. Jii kwaii geh'an ąįį tr'iinin Shroodiinyąą nilii ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa Vidinji' oohaazhyaa.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Nalak Elizabeth vanandaii. Tr'iinin vee'agwantrii varahnyąą, googaa juk shreenanh nihk'iitik tr'iinin vats'an nilii, vaghaii lęįį gaa nihk'it.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Vit'eegwijyąhchy'aa łyaa t'ihee'yaa kwaa veegwakwaa.”
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Mary jyaa yahnyąą, “K'eegwaadhat vitsyaa ihłii, deeshaiinyąą gwik'it gooli'!” Ąįįts'ą' it'ee zheekat gwich'in yihłeedahoodhat.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Izhit ąįįtł'ęę gwats'an niighit kwaa t'ee Mary heekhaa eenjit shrigwiinlik ts'ą' Judea taih tee nahkat gwa'an kwaiik'it khalchį' haa gwats'ą' haazhii.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Zechariah vizheh nihdeiinzhii ts'ą' Elizabeth ts'ą' niinzhii.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 — ausente —
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 — ausente —
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Jaghaii jii shats'ą' gwinzii t'igwiizhik, Shik'eegwaadhat vahan sheenihee t'igwii'in?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Shoo haa shats'ą' niinzhii niitth'ak Googwahkhan shizhit tr'iinin shoo haa iihaanii.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 K'eegwaadhat naadeegweheenjyaa nahnyąą chy'aa gwik'it t'igweheenjyaa ąįį gwik'iinjinghit geh'an łyaa naashroonchy'aa.”
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Mary ąįį jyaanyąą, ts'ą' ch'iilii,
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ts'ą' shizhin shoo nilii,
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 Ąįįts'ą' chan vitsyaa ihłii ts'ą' neeshraałchy'aa geh'an shanaandaii!
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 Vit'eegwijyąhchy'aa vat'aii haa sheenjit gwintł'oo łyaa Shroodiinyąą.
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Juu yaanjat nąįį neeshraahchy'aa oonyąą, ąįįt'ee yeenii nihzhyaaneedijii nąįį reh.
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Digin haa gwiintsii t'ii'in ts'ą' juu khaiinjihil'ee nąįį jyaa deegwehee'yaa giindhan nąįį shrihteedhidlii.
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 Gwats'ą' k'eedeegwaadhat nąįį zhat gihiłchįį,
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 Juu vizhit gwiłts'ik nąįį gwinzii ach'ąh'al ts'ą' chan valaraa gwanlii nąįį intł'eech'ahtsit kwaa,
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 — ausente —
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 — ausente —
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Mary shreenanh tik gwizhit datthak Elizabeth haa gwinch'į' tł'ęę dizheh gwits'eehoozhii.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 It'ee Elizabeth tr'iinin haa iłts'ik naanaii, ts'ą' tsyaa tsal di'įį.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Ąįį juu yeeghaii gwich'įį chan ts'ą' valak nąįį haa łyaa K'eegwaadhat yeenjit shroonchy'aa t'iizhik łee googwaak'įį, ts'ą' giiyaa shoo nilii.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Tr'iinin tsal vagoodlit tł'ęę nihk'iidǫǫ gwahaadhat ts'ą' giidhah gihłeehaht'al eenjit ts'ą', diti' k'it voozhri' Zechariah oohaazhyaa giiyahnyąą.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Akhai' vahan ąįį, “Nakwaa!” nyąą. “John ąįį oohaazhyaa” goovahnyąą.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Jyaa giiyahnyąą, “Gaa nalak nąįį tee ch'ihłak gaa jyąhts'ą' voozhri' kwaa t'oonchy'aa.”
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ąįįtł'ęę viti' ąįį daganli' haa giiyųąhkat, “Nats'ąą ąįį tsyaa tsal vooheezhri' eenjit.”
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Zechariah dęhtły'aa shantł'ohtsuu goovahnyąą ąįį kat jii daantł'oo “Voozhri' John oaazhii t'inchy'aa.” Geegagoolii kwaa t'iizhik.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Izhit zhat Zechariah vighit neegahoodlit ts'ą' t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa deehiił'ee.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Judea taih tee gwich'įį nąįį gwiitth'ak dąį' datthak gihilghaa.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Juu gwiitth'ak nąįį datthak gininjich'agahthat ąįįtł'ęę ch'agoahkat, “Jii tr'iinin jidii heelyaa t'inchy'aa?”
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 John viti' Zechariah it'ee Ch'anky'aa Shroodiinyąą vaanilii ts'ą' jii Vit'eegwijyąhchy'aa viginjik kwaii teech'iginkhii,
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Israel gwizhit Vit'eegwijyąhchy'aa, Diik'eegwaadhat deerahoh'ee. Israel nąįį ts'iinyą' ts'ą' gooneiinjik.
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Neediinahshii ts'ą' t'aih nitsii di'įį ąįį chan diinantł'ahchįį, ąįįt'ee yeenii ditsyaa David ts'an deedhaa.
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 Niighit dąį' gwanaa gwats'an Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii, Shroodiinyąą nąįį k'iighai' jii jyaanyąą.
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 diitr'ii'ee nąįį ts'an neediihahshii nyąą chan gwik'it t'iizhik, ąįįts'ą' juu diitr'ii'ee nąįį goot'aii ts'an chan neediihahshii.
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 Yeenii diilak nąįį neeshraahchy'aa ooheenjyaa nyąą ts'ą' nakhweenjit deeshi'yaa nyąą chy'aa gwik'it t'ii'in ąįį gineehaandaii.
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 — ausente —
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 “Shigii łyaa ndak khii Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii hinlyaa, ąįį eenjit jyąhts'ą' nooheezhri' t'oonchy'aa.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 Gootr'agwaanduu gooveenjit oo'an gwihiinlyaa,
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 Vit'eegwijyąhchy'aa didrii haa datthak diineenjit neeshraahchy'aa dinooheenjyaa geh'an.
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 Juu ch'ichį' agwank'oh akwat tǫǫ zhit dilk'ii gwik'it ąįįts'ą' zheekat gwach'aadrii intł'eegwehee'aa ts'ą' tsinehdan tr'ihee'yaa eenjit diihaa gwats'ą' diihahchyaa.”
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Ąįį tr'iinin dink'indhat ts'ą' vizhin, vanky'aa haa diink'iindhat. Nangwinjir gwa'an gwinch'į' ąįįtł'ęę Israel gwich'in nąįį gwizhrįh niinzhii.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.