Lucas 1
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs ACF
1 Shijyaa Theophilus,
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Juu tr'ookit dąį' googwąąh'ya' nąįį t'ee K'eegwaadhat Viginjik eech'ǫąąhtan nąįį gaadlit, ąįį nąįį t'ee diits'ą' nideech'iriin'ąįį geediinaagogwaandak. Jii kwaii dagogwąąntł'oo.
2 Segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde oprincípio, e foram ministros da palavra,
3 Ąįįts'ą' t'ee shijyaa, yeenii niighit tr'ookit dąį' gwats'an jii kwaii datthak geenjit gwinzii adagool'ee tł'ęę neenjit datthak gwinzii gwik'it tee ch'adanoihtł'oo.
3 Pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelente Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio;
4 Jii kwaii tthak geenjit ginigwirił'e' ąįį łyaa łi'didlii t'inchy'aa gaanahandaii eenjit t'iilik.
4 Para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Judea nahkat gwa'an Herod ąįį King nilii dąį', Giinkhih ch'ihłak Zechariah oaazhii, ąįį yeenii Giinkhih Abijah ts'an deedhaa. Zechariah va'at chan Elizabeth oaazhii, ąįį chan yeenii Giinkhih Aaron ts'an deedhaa.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; e o seu nome era Isabel.
6 Vit'eegwijyąhchy'aa vandee ts'ą' gwinzii googwandaii ts'ą' K'eegwaadhat Vidęhtły'aa Choh deegwehee'yaa goo'aii datthak gwik'eegogwahthat.
6 E eram ambos justos perante Deus, andando sem repreensão em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Googii kwaa Elizabeth tr'iinin vee'agwantrii geh'an ąįįts'ą' adan chan ts'ą' Zechariah haa łyaa googhaii lęįį.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Ch'ihłan drin Zechariah Giinkhih gwitr'it geegwitr'it t'agwah'in. Zhat drin adan t'ihee'yaa goo'aii.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Izhit dąį' gwanaa Giinkhih nąįį geegwitr'it t'agogwahah'yaa eenjit nihłitineegogwaha'ak ts'ą' nihłoozhri' khagilii ąįįts'ą' t'ee zhat drin adan vakaa'aa kat incense haahky'aa goo'aii. Ąįįts'ą' t'ee Kharigidiinjii Zhee Gwachoo nihdeiinzhii.
9 Segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Izhit gwiizhit dinjii lęįį nąįį incense daak'a' dąį' chiitąįį khadigiinjii chy'aa gwik'it t'igwii'in.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Vit'eegwijyąhchy'aa zheekat gwich'in yats'ą' igwiilkįį, ąįį incense vakaii'aa chil'ee kat daak'a' ąįį shriits'ąįį nadhat.
11 E um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Nijin Zechariah niyiił'in dąį' hilghaa ts'ą' naajat.
12 E Zacarias, vendo-o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Gaa ąįį zheekat gwich'in jyaa yahnyąą “Nanjat kwaa, Zechariah! Vit'eegwijyąhchy'aa khadigiinji' dąį' niitth'ak, ąįįts'ą' na'at Elizabeth nigii chyaatsal hee'yaa t'oonchy'aa. Voozhri' John hąhtsyąą.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Łyaa tsee'in hinlyaa ts'ą' chan łyaa shoohiinlyaa, ąįįts'ą' nijin vagoodlit ji' lęįį nąįį geenjit shoo heelyaa!
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 K'eegwaadhat vandee ts'ą' dinjii gwintsii veegoo'aii heelyaa. Kwanchų' nint'aii akwat jak chų' haa heenjyaa kwaa goo'aii. Vagoodlit gwats'an Ch'anky'aa Shroodiinyąą hee'ya'.
15 Porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Israel gwich'in lęįį nąįį Vit'eegwijyąhchy'aa Gook'eegwaadhat ts'ą' gwik'iinjiighit neegoovahahtsyaa.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus,
17 K'eegwaadhat ts'ii heekhaa ts'ą' yeenii Elijah Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii nilii ąįį k'it vanky'aa heent'aii. Ch'iti', digigii nąįį haa nihłaa gwinzii nineegwehee'aa. Ąįįts'ą' chan juu K'eegwaadhat gwik'eegogwahthat kwaa nąįį gwik'eegwahthat neehahtsyaa ts'ą' dinjii nąįį K'eegwaadhat eenjit goodivee shrigweheelyaa.”
17 E irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Zechariah ąįį zheekat gwich'in jyaa ahnyąą, “Łyaa t'igwinyąą ji' nats'ąą gaashahandaii? Shaghaii lęįį ts'ą' chan sha'at chan vaghaii lęįį.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como saberei isto? pois eu já sou velho, e minha mulher avançada em idade.
19 Zheekat gwich'in jyaa yahnyąą. “Shįį Gabriel t'ihchy'aa, ąįįts'ą' K'eegwaadhat vandah nihthat ts'ą' nats'ą' gihihkhyaa eenjit nats'ą' shihił'e', jii gwandak nizįį eenaagwahaldak eenjit.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Gaa jii deenaihnyąą shik'iinjinghit kwaa t'ee nijin gwik'it nagwaanąįį ji' gwik'it t'igweheenjyaa. Deenainyą' gwik'it t'igwiizhik gwats'ą' niighit hee kwaa.”
20 E eis que ficarás mudo, e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Izhit gwiizhit dinjii nąįį Zechariah nagwal'in. Jaghaii Kharigidiinjii Zhee Gwachoo gwizhit niighyuk gwats'ą' hiljii li' giiyuunyąą.
21 E o povo estava esperando a Zacarias, e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Nijin chineezhii dąį' vighit kwaa ts'ą' k'eegwiichy'aa gwąąh'ya' ts'ą' giiyaandaii vighit kwaa ts'ą' goots'ą' danli' haa ginkhii.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tinha tido uma visão no templo. E falava por acenos, e ficou mudo.
23 Nijin ąįį Kharigidiinjii Zhee Gwachoo gwizhit deehee'yaa goo'aii chy'aa gwik'it t'iizhik dąį', Zechariah oo'an dizheh gwits'eehoozhii.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Ąįįtł'ęę niighit kwaa gwahaadhat tł'ęę t'ee va'at Elizabeth vizhit tr'iinin dhidlit, ts'ą' shreenanh ch'ihłoanli' gwizhit datthak dizheh gwizhit khaihłan indi'.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 “Gohch'it dee K'eegwaadhat jyąhts'ą' shits'iinyą',” Elizabeth nyąą. “Ideenjit oozhii ihłii chy'aa shihłeegwahaa'ąįį!”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Elizabeth it'ee shreenanh nihk'iitik tr'iinin vats'an nilii haa niinzhii gwiizhit Vit'eegwijyąhchy'aa zheekat gwich'in Gabriel oaazhii, Nazareth kwaiik'it Galilee nahkat gwats'ą' hił'e'. Zheekat gwich'in Mary ts'ą' idigweekįį.|src="cn01606b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="St. Luke 1.26"
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Izhit gwiizhit nich'it Mary oaazhii ąįį dinjii Joseph ooheendal goo'aii, ąįį Joseph t'ee yeenii King David ts'an tr'idiindhat.
27 A uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ąįį zheekat gwich'in Mary ts'ą' idigweelkįį ts'ą' jyaa dahnyąą, “Tsinehdan naa nilii! K'eegwaadhat naa nilii t'oonchy'aa ts'ą' k'eegwiichy'aa gwinzii neenjit t'iheenjyaa!”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Mary łyaa zheekat gwich'in deenyąą t'inyąą gwinzii gaandaii kwaa ts'ą' gwintł'oo gininjich'ahthat.
29 E, vendo-o ela, turbou-se muito com aquelas palavras, e considerava que saudação seria esta.
30 Ąįį Zheekat gwich'in jyaa yahnyąą, “Nanjat kwaa Mary, Vit'eegwijyąhchy'aa neenjit łyaa ch'eegoonzhrįį gwii'įį!
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus.
31 Tr'iinin nats'an heelyaa ts'ą' tsyaa tsal ni'yaa ąįį Jesus voozhri' hąhtsyąą.
31 E eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Łyaa gwintsii veegwehee'aa ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa Ndak Khii Vidinji' giihaanjyaa. K'eegwaadhat dalak David k'it gwi-King heelyaa yahahtsyaa.
32 Este será grande, e será chamado filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Khit yeendaa ndaagwąą'ąį' kwaa gwats'ą' datthak geenjit Jacob ts'an deedhaa nąįį eenjit King heelyaa.”
33 E reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Mary, zheekat gwich'in jyaa ahnyąą, “Dinjii gaa haa dhiichįį kwaa gwiizhit nats'ahts'ą' t'agwaiinyąą?”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isto, visto que não conheço homem algum?
35 Gabriel t'iiyahnyąą, “Ch'anky'aa Shroodiinyąą nak'aa t'iheenjyaa ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa vat'aii naa heelyaa. Jii kwaii geh'an ąįį tr'iinin Shroodiinyąą nilii ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa Vidinji' oohaazhyaa.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Nalak Elizabeth vanandaii. Tr'iinin vee'agwantrii varahnyąą, googaa juk shreenanh nihk'iitik tr'iinin vats'an nilii, vaghaii lęįį gaa nihk'it.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Vit'eegwijyąhchy'aa łyaa t'ihee'yaa kwaa veegwakwaa.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Mary jyaa yahnyąą, “K'eegwaadhat vitsyaa ihłii, deeshaiinyąą gwik'it gooli'!” Ąįįts'ą' it'ee zheekat gwich'in yihłeedahoodhat.
38 Disse então Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Izhit ąįįtł'ęę gwats'an niighit kwaa t'ee Mary heekhaa eenjit shrigwiinlik ts'ą' Judea taih tee nahkat gwa'an kwaiik'it khalchį' haa gwats'ą' haazhii.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Zechariah vizheh nihdeiinzhii ts'ą' Elizabeth ts'ą' niinzhii.
40 E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 — ausente —
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo.
42 — ausente —
42 E exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre.
43 Jaghaii jii shats'ą' gwinzii t'igwiizhik, Shik'eegwaadhat vahan sheenihee t'igwii'in?
43 E de onde me provém isto a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Shoo haa shats'ą' niinzhii niitth'ak Googwahkhan shizhit tr'iinin shoo haa iihaanii.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 K'eegwaadhat naadeegweheenjyaa nahnyąą chy'aa gwik'it t'igweheenjyaa ąįį gwik'iinjinghit geh'an łyaa naashroonchy'aa.”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Mary ąįį jyaanyąą, ts'ą' ch'iilii,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ts'ą' shizhin shoo nilii,
47 E o meu espírito se alegra em Deus meu Salvador;
48 Ąįįts'ą' chan vitsyaa ihłii ts'ą' neeshraałchy'aa geh'an shanaandaii!
48 Porque atentou na baixeza de sua serva; Pois eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Vit'eegwijyąhchy'aa vat'aii haa sheenjit gwintł'oo łyaa Shroodiinyąą.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; E santo é seu nome.
50 Juu yaanjat nąįį neeshraahchy'aa oonyąą, ąįįt'ee yeenii nihzhyaaneedijii nąįį reh.
50 E a sua misericórdia é de geração em geração Sobre os que o temem.
51 Digin haa gwiintsii t'ii'in ts'ą' juu khaiinjihil'ee nąįį jyaa deegwehee'yaa giindhan nąįį shrihteedhidlii.
51 Com o seu braço agiu valorosamente; Dissipou os soberbos no pensamento de seus corações.
52 Gwats'ą' k'eedeegwaadhat nąįį zhat gihiłchįį,
52 Depôs dos tronos os poderosos, E elevou os humildes.
53 Juu vizhit gwiłts'ik nąįį gwinzii ach'ąh'al ts'ą' chan valaraa gwanlii nąįį intł'eech'ahtsit kwaa,
53 Encheu de bens os famintos, E despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Israel seu servo, Recordando-se da sua misericórdia;
55 — ausente —
55 Como falou a nossos pais, Para com Abraão e a sua posteridade, para sempre.
56 Mary shreenanh tik gwizhit datthak Elizabeth haa gwinch'į' tł'ęę dizheh gwits'eehoozhii.
56 E Maria ficou com ela quase três meses, e depois voltou para sua casa.
57 It'ee Elizabeth tr'iinin haa iłts'ik naanaii, ts'ą' tsyaa tsal di'įį.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ąįį juu yeeghaii gwich'įį chan ts'ą' valak nąįį haa łyaa K'eegwaadhat yeenjit shroonchy'aa t'iizhik łee googwaak'įį, ts'ą' giiyaa shoo nilii.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia, e alegraram-se com ela.
59 Tr'iinin tsal vagoodlit tł'ęę nihk'iidǫǫ gwahaadhat ts'ą' giidhah gihłeehaht'al eenjit ts'ą', diti' k'it voozhri' Zechariah oohaazhyaa giiyahnyąą.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino, e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Akhai' vahan ąįį, “Nakwaa!” nyąą. “John ąįį oohaazhyaa” goovahnyąą.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Jyaa giiyahnyąą, “Gaa nalak nąįį tee ch'ihłak gaa jyąhts'ą' voozhri' kwaa t'oonchy'aa.”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ąįįtł'ęę viti' ąįį daganli' haa giiyųąhkat, “Nats'ąą ąįį tsyaa tsal vooheezhri' eenjit.”
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Zechariah dęhtły'aa shantł'ohtsuu goovahnyąą ąįį kat jii daantł'oo “Voozhri' John oaazhii t'inchy'aa.” Geegagoolii kwaa t'iizhik.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Izhit zhat Zechariah vighit neegahoodlit ts'ą' t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa deehiił'ee.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Judea taih tee gwich'įį nąįį gwiitth'ak dąį' datthak gihilghaa.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Juu gwiitth'ak nąįį datthak gininjich'agahthat ąįįtł'ęę ch'agoahkat, “Jii tr'iinin jidii heelyaa t'inchy'aa?”
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seus corações, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 John viti' Zechariah it'ee Ch'anky'aa Shroodiinyąą vaanilii ts'ą' jii Vit'eegwijyąhchy'aa viginjik kwaii teech'iginkhii,
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Israel gwizhit Vit'eegwijyąhchy'aa, Diik'eegwaadhat deerahoh'ee. Israel nąįį ts'iinyą' ts'ą' gooneiinjik.
68 Bendito o Senhor Deus de Israel, Porque visitou e remiu o seu povo,
69 Neediinahshii ts'ą' t'aih nitsii di'įį ąįį chan diinantł'ahchįį, ąįįt'ee yeenii ditsyaa David ts'an deedhaa.
69 E nos levantou uma salvação poderosa Na casa de Davi seu servo.
70 Niighit dąį' gwanaa gwats'an Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii, Shroodiinyąą nąįį k'iighai' jii jyaanyąą.
70 Como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 diitr'ii'ee nąįį ts'an neediihahshii nyąą chan gwik'it t'iizhik, ąįįts'ą' juu diitr'ii'ee nąįį goot'aii ts'an chan neediihahshii.
71 Para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Yeenii diilak nąįį neeshraahchy'aa ooheenjyaa nyąą ts'ą' nakhweenjit deeshi'yaa nyąą chy'aa gwik'it t'ii'in ąįį gineehaandaii.
72 Para manifestar misericórdia a nossos pais, E lembrar-se da sua santa aliança,
73 — ausente —
73 E do juramento que jurou a Abraão nosso pai,
74 — ausente —
74 De conceder-nos que, Libertados da mão de nossos inimigos, o serviríamos sem temor,
75 — ausente —
75 Em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 “Shigii łyaa ndak khii Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii hinlyaa, ąįį eenjit jyąhts'ą' nooheezhri' t'oonchy'aa.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, Porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Gootr'agwaanduu gooveenjit oo'an gwihiinlyaa,
77 Para dar ao seu povo conhecimento da salvação, Na remissão dos seus pecados;
78 Vit'eegwijyąhchy'aa didrii haa datthak diineenjit neeshraahchy'aa dinooheenjyaa geh'an.
78 Pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, Com que o oriente do alto nos visitou;
79 Juu ch'ichį' agwank'oh akwat tǫǫ zhit dilk'ii gwik'it ąįįts'ą' zheekat gwach'aadrii intł'eegwehee'aa ts'ą' tsinehdan tr'ihee'yaa eenjit diihaa gwats'ą' diihahchyaa.”
79 Para iluminar aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte; A fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ąįį tr'iinin dink'indhat ts'ą' vizhin, vanky'aa haa diink'iindhat. Nangwinjir gwa'an gwinch'į' ąįįtł'ęę Israel gwich'in nąįį gwizhrįh niinzhii.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito. E esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.