João 6
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs ARA
1 Jii ąįįtł'ęę, Jesus Galilee van ndųhts'ąįį neiinzhii (Tiberias van chan oozhii)
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Gwitr'it geegwaroolii kwaa haa iłts'ik lęįį nąįį shrineiinlik giiyąąh'ya' geh'an lęįį nąįį giitąįį adaa.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Jesus taih kat ditsyaa nąįį haa naadii.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 It'ee niighit kwaa Jews Passover ch'arehee'aa geenigwiighit.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Jesus zhit gwa'an gwąąh'in akhai' lęįį nąįį yats'ą' adaa nigwiił'in ts'ą' Philip jyaa ahnyąą, “Jii dinjii lęįį nąįį nijin shih gavaanchy'aa tr'ooheekwat?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 (Philip deeheenjyaa ji' niindhan eenjit t'inyąą; adan ch'adąį' hee deehee'yaa gaandaii.)
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Philip jyaa yahnyąą, “Jii dinjii nąįį nitsya' giin'al ji' gaa łųhchy'aa $200 gwandaa heelyaa.” Łuhchy'aa ts'a' łuk.|src="hk00155b.tif" size="col" copy="©The British & Foreign Bible Society" ref="JHN 6.7"
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Vitsyaa ch'ihłak ąįį Simon Peter vachaa Andrew oozhii ąįį t'iiyahnyąą,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Yaagha' gwitee gwa'an tsyaa tsal dhidii ąįį łųhchy'aa barley ch'ihłoanli' ts'ą' łuk neekwaii haa di'įį. Gaa jii kwaii duuyeh jii dinjii nąįį datthak eenjit tr'oonadhat!”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Jesus t'iiyahnyąą, “Dinjii nąįį dook'įį gavahtsii,” (Zhat tł'oo kat goo'aii.) Ąįįts'ą' t'ee dinjii nąįį gaandii; dinjii 5000 andaa t'ąąnchy'aa zhat dilk'ii.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Jesus łųhchy'aa oonjik, Vit'eegwijyąhchy'aa mahsį' ahnyąą ts'ą' zhat dinjii dilk'ii nąįį teeyiłtsit. Łuk chan gwik'it t'inlik. Daanchy'aa tr'oo'aa giindhan gwik'it ch'igin'al.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Datthak gwintł'oo ch'igiin'al, ąįįtł'ęę ditsyaa nąįį jyaa ahnyąą, “Zhit jidii giiyeech'aa'al kwaii vit'ineegohjii, ch'ihłok gaa zhyaa an oolį' shrǫ'!”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ąįįts'ą' t'ee giitineegwįłjik ts'ą', tyah ch'ihłoaatin ants'ą' neekwaii zhit deedigiiyiinlii, ąįįt'ee zhit łųhchy'aa ch'ihłoanli' ts'an reh.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Ąįį juu zhat dinjii dilk'ii ąįį Jesus gwitr'it gwintsii gwąąh'ya' nąįį jyaa ginyąą, “Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii nilii ts'ą' jii nankat gwats'ą' haazhii ąįį t'inchy'aa łee!”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Jesus et'ee gitr'ii'ee ji' gaa King giihahtsyaa eenjit giiyuuheendal ts'ą' gaandaii. Izhit geenjit neehoozhii ts'ą' adan zhrįh taih tee gwats'ą' haazhii. none|src="lb00213b.tif" size="span" copy="©The British & Foreign Bible Society" ref="JHN 6.17"
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Khaa nigwiighit gwiizhit vitsyaa nąįį ootthan van ts'ą' gahaajil
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 ts'ą' tr'ihchoo zhit giinjil ts'ą' van ndųhts'ąįį Capernaum kwaiik'it goo'aii gwats'ą' neegahoojil. Tǫǫ goodlit gaa tth'aii Jesus oo'ee nidii kwaa,
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 gwiizhit t'ee gwint'aii hiłtr'aii ts'ą' tit nitsii.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Vitsyaa nąįį tik akwat dǫǫ mile aanchy'aa niighit oondaa geekwaa gwiizhit Jesus chųų kat ahaa nigwigwiił'in, tr'ihchoo ts'ą' niighit kwaa niinzhii, łyaa datthak gihilghaa.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 “Noojat kwaa, shįį t'ihchy'aa!” Jesus gavahnyąą
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Jyaa diinyą' geh'an it'ee tr'ihchoo zhit giihaahchįį gwiizhit nijin gwats'ą' geedaa chy'aa zhat teeghaih nagwaanąįį.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Gęhdaa drin ąįį juu oonin Jesus vitsyaa nąįį haa haajil kwaa nąįį tr'ihchoo ch'ihłak tth'aii zhat dhitin łee gwik'igaanjik. Jesus ditsyaa nąįį haa haazhii kwaa gaagiindaii gaa ąįį tr'ihchoo zhat dhitin geh'an giiyehdan haajil łee gwik'igaanjik.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Gwiizhit Tiberias kwaiik'it gwachoo gwats'an tr'ihchoo lat zhat teedhidlit, geeghaih gwa'an Jesus łųhchy'aa eenjit K'eegwaadhat mahsį' ąįįnyą' ąįįtł'ęę gach'ąh'al izhit.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Nijin Jesus akwat vitsyaa nąįį haa zhat gwąąh'ya' kwaa dąį', tr'ihchoo zhit giinjil ts'ą' oonin Capernaum gwats'ą' giiyinkeegwahaah'yaa eenjit gwats'ą' gahaajil.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Nijin ąįį dinjii nąįį van ndųhts'ąįį Jesus agogwąh'ąįį dąį' jyaa giiyahnyąą, “Geech'ǫąąhtan, nijin dąį' dząą k'eiindik?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Jesus t'agavahnyąą, “Łi'didlii haa nakhwaa gwahaldak: Deenohthan gwik'it łųhchy'aa oo'al ąįį geh'an shinkeegoh'in gaa t'aih haa gwitr'it t'agwał'ya' gǫǫh'ya' geh'an nakwaa.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Shih khan iizųų ilii ąįį eenjit gwitr'it t'agoh'ya' shrǫ', shih khit vaa gwireheendaii ąįį gwandaa nizįį. Jii shih t'ee Gwidinji' nintł'eeyahahchaa. Gwiti' ąįį Gwidinji' deegwahtł'oo t'aih yintł'eiin'ąįį gwagwaakįį.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Ąįįtł'ęę jii giiyųąhkat, “Jidii k'it t'inchy'aa Vit'eegwijyąhchy'aa vigwitr'it t'igwehee'yaa t'agwaiinyąą?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 “Jii gwitr'it t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa t'akhwa'ya' nakhoonyaa, Juu hił'e' ąįį vik'injuhkhit.” Jesus jyaa gavahnyąą.
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Jyaa giiyahnyąą, “Gwarahąąh'yaa ts'ą' gik'iinjireheeghit eenjit jidii t'aih diinandah t'ini'yaa? Deehini'yaa?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Yeenii diilak nąįį nangwinjir gwa'an łųhchy'aa giin'al, jii Dęhtły'aa Choh zhit geenjit jyaa digwinyąą: ‘Zheekat gwats'an ch'igihee'aa eenjit łųhchy'aa goots'ą' nahtsit.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 “Łi'didlii haa nakhwaa gwahaldak!” Jesus gavahnyąą. “Jidii Moses nakhwantł'in'ąįį t'ee zheekat gwats'an łųhchy'aa t'inchy'aa kwaa. Shiti' ąįįt'ee łųhchy'aa zheekat gwats'an nakhwantł'in'ąįį t'igwii'in.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Vit'eegwijyąhchy'aa jidii łųhchy'aa gwantł'ahchak ąįį t'ee zheekat gwats'an nilii ts'ą' jii nankat gwandaii gwats'an ąhtsii.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 “K'eegwaadhat, jii łųhchy'aa khit geenjit diinantł'ahtsit.” giiyahnyąą.
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 “Ąįį łųhchy'aa vik'iighai' gwarandaii, ąįįt'ee shįį t'ihchy'aa,” Jesus gavahnyąą. “Juu shaa nilii nąįį duuyeh goozhit gwiłts'ik. Juu shik'iinjiighit nąįį duuyeh chųų dahłįį.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Shǫǫh'ya', nakhwaiinyą' gaa reh nihk'it gwik'iinjuhkhit kwaa.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Shiti' juu shantł'ahchįį ąįį nąįį shats'ą' heedaa. Juu shaa nilii nąįį duuyeh an gavaal'ee.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Zheekat gwats'an tr'iizhii ts'ą' jidii shi'yaa goo'aii sharahnyąą ąįį gwik'it t'ishi'yaa, shįį shakhai' t'ishi'in kwaa.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Juu shihił'e' t'ee jii kwaii t'ooshi'ya' shoonyąą: juu shantł'eegoovinlii nąįį gaatr'agwałjii shrǫ' shoonyąą, gaa Khaiinkǫǫ Drinzhit ndaanąą'ąį' ji', datthak gwandaii neegoohałtsyaa eenjit.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Shiti' jii kwaii gwinkeet'iindhan: Juu Gwidinji' k'injiighit ts'ą' giik'iinjiighit nąįį khit gwarandaii goots'an hałtsyaa. Khaiinkǫǫ Drin ndaanąą'ąį' ji' gwandaii neegoohałtsyaa.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Israel gwich'in nąįį giiyeenjit vik'įį gwanlii, jii jyaa nyąą geh'an, “Ąįį łųhchy'aa vik'iighai' gwarandaii, ąįįt'ee shįį t'ihchy'aa.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Izhit geh'an jyaa ginyąą, “Joseph vidinji' Jesus lee t'inchy'aa? Vahan, viti' haa gwiindaii t'inchy'aa adan t'inchy'aa ji', nats'ąą zheekat gwats'an ihshyaa nyąą t'inyąą?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Jesus jyaa gavahnyąą, “Zhyaa gookhii kwaa!
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Juu Shiti' shats'ą' yihił'ee nąįį ji' gwizhrįh shats'ą' heedaa; ts'ą' Khaiinkǫǫ Drin zhit ndaanąą'ąį' ji' gwandaii vats'an neehałtsyaa.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Yeenii Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii nąįį jii dagogwąąntł'oo, ‘Dinjii datthak Vit'eegwijyąhchy'aa googwahah'e'.’ Juu Shiti' diitth'ak ts'ą' yats'an googwaa'ee t'ee shaa nilii.
45 Está escrito nos profetas:
46 Gwiti' nah'ya' gwinyąą t'igwinyąą kwaa; juu Vit'eegwijyąhchy'aa ts'an ahaa zhrįh Gwiti' nah'ya' t'oonchy'aa.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Łi'didlii haa nakhwaa gwahaldak, juu gwik'iinjiighit di'įį t'ee khit gwarandaii hee'yaa.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Łųhchy'aa vik'iighai' gwarandaii t'ihchy'aa.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Yeenii nakhwalak nąįį nangwinjir gwa'an manna giin'al, gaa nigiindhat.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Gaa juu zheekat gwats'an łųhchy'aa a'aa t'ee khit gweheendaii.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Zheekat gwats'an łųhchy'aa gwandaii ąįį t'ihchy'aa. Juu yiin'al t'ee khit geenjit gweheendaii. Ąįį łųhchy'aa antł'eehałchaa t'ee shatthąį' t'inchy'aa. Jii nankat datthak gwantł'eehałchaa.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 “Jii gwigwiitth'ak dąį' geenjit Jews nąįį nihzheedagąąn'ee. Jii dinjii nats'ąą datthąį' diihah'aa t'inyąą?” ginyąą.
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Jesus jyaa gwahnyąą: “Łi'didlii haa nakhwaa gwahaldak: Gwidinji' vatthąį' in'aa kwaa ts'ą' vadaa ninįį kwaa ji' duuyeh gwarandaii ni'įį.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Juu shatthąį' a'aa ts'ą' shadaa dinįį t'ee khit gwarandaii hee'yaa, ąįįts'ą' Khaiinkǫǫ Drin zhit ndaanąą'ąį' ji' vineegwahałdaii.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Shatthąį' t'ee łyaa shih t'inchy'aa, shadaa t'ee łi'haa tr'iheenjyaa eenjit t'inchy'aa.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Juu shatthąį' a'aa ts'ą' shadaa dinįį t'ee shizhit gwandaii ts'ą' shįį chan vizhit gwįįhdaii.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Gwiti' gwandaii ąįįt'ee shihił'e' ąįįts'ą' veh'an gwįįhdaii. Izhit gwik'it, juu sha'aa t'ee shęh'an gweheendaii.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Izhit geh'an t'ee jii łųhchy'aa zheekat gwats'an t'inchy'aa; yeenii nakhwalak łųhchy'aa giin'al ts'ą' nigiindhat ąįį łųhchy'aa k'it t'inchy'aa t'arahnyąą kwaa. Jii łųhchy'aa ąįį juu yiin'al ji' khit gweheendaii.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Capernaum kwaiik'it gwizhit Israel tr'igiinkhii zheh gwizhit Jesus jii eenjit geech'ǫąąhtan. Jesus, Israel tr'iginkhii zheh gwizhit geech'oahtan.|src="lb00244b.tif" size="span" copy="©The British & Foreign Bible Society" ref="JHN 6.59"
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Vitsyaa lęįį nąįį jii datthak eenjit gwigwiitth'ak dąį' jyaa ginyąą, “Jii jidii eech'ǫąąhtan łyaa vagwantrii. Juu yuuhaahky'aa ts'ą' gwik'it t'ihee'yaa?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Jesus deeginyąą giiyaagwaandak kwaa gaa jidii eenjit nihzheedagąąn'ee gavaandaii ts'ą' ąįį eenjit jyaa gavahnyąą, “Jii jyaa diinyą' eenjit akhagohnyą' nohthan?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Ąįį ji', Gwidinji' gwehkįį nijin gwats'an tr'iinzhii gwits'eehoozhii nǫh'ya' ji' yu'?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Vit'eegwijyąhchy'aa vanky'aa t'ee gwandaii gwats'an ąhtsii; gwatthąį' ąįį jyaa dagwąhtsii veegoo'aii kwaa. Jii ginjih eenakhwaagwaldak ąįįt'ee łyaa shroodiinyąą ts'ą' gwandaii nilii.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Googaa nakhwalat nąįį jii deiinyą' gwik'iinjiighit kwaa.” (Tr'ookit dąį' gwats'an Jesus juu gootee gwik'iinjiighit kwaa ts'ą' juu gwintł'eeyahahchyaa.)
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Jii chan jyaanyąą, “Jii geh'an gwizhrįh jyaa nakhwaiinyą' duuyeh ch'ihłak gaa shats'ą' hahaii, Gwiti' jyąhts'ą' yeenjit gwiłtsąįį ji' gwizhrįh!”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Jii kwaii geh'an, vitsyaa lęįį nąįį akhagiiyuunyąą.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ąįįts'ą' Jesus ditsyaa 12 nąįį t'ahnyąą, “Nakhwan chan gavaahohjyaa nohthan?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Simon Peter jyaa yahnyąą, “Shik'eegwaadhat, juu vats'ą' tr'iheedaa gǫ'? Gwandaii ndaanąą'ąį' kwaa gweheelyaa eenjit nan zhrįh ginjik ni'įį.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Ąįįts'ą' juk Vit'eegwijyąhchy'aa vats'an Shroodiinyąą inlii naagwiindaii ts'ą' gwik'injiriighit.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Jesus jyaa gavahnyąą, “12 ǫhłįį ts'ą' gwitee tr'anakhwiilii, gaa nakhwatee ch'ihłak Ch'anky'aa Tr'aanduu nilii!”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 (Simon Iscariot vigii eeginkhii t'inyąą. Judas t'ee Vitsyaa 12 nąįį tee dhidii gaa gwintł'eeyahahchyaa.)
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.