João 11
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs ARA
1 Dinjii Lazarus oaazhii Bethany kwaiik'it gwizhit gwich'įį ąįį iłts'ik naanaii. Bethany gwizhit t'ee Mary chan ts'ą' veejii Elizabeth haa gwigwich'įį.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Jii Mary t'ee gwehkįį K'eegwaadhat vakwai' kat gwanzhįh chų' gwinzii vagwaatsan t'inlik ts'ą' dikiighai' haa yach'ąhjik ąįį voondee Lazarus ąįį iłts'ik.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ąįį tr'injaa neekwaii t'ee Jesus ts'ą' nideech'igiin'ąįį, “K'eegwaadhat, nijyaa gwilęįį iłts'ik,” giiyahnyąą.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Nijin Jesus jyaa ginyąą gaviitth'ak dąį' jyaa nyąą, “Jii ts'ik haa niheedhaa kwaa t'inchy'aa, gaa Vit'eegwijyąhchy'aa vich'eegwahdrii gwizhrįh nagwahaatth'aa ąįįts'ą' gwik'iighai' shįį Vit'eegwijyąhchy'aa Vidinji' shich'eegwahahdrii.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Jesus ąįį Martha chan ts'ą' vijuu Mary, Lazarus nąįį haa eet'iindhan.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Nijin Jesus Lazarus iłts'ik gwinyąą gwiitth'ak dąį', drin neekwaii gwahaadhat gaa nihk'it zhat dhidii.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ąįįtł'ęę ditsyaa nąįį jyaa ahnyąą, “Judea gwits'eerahoojyaa.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 “Geech'ǫąąhtan,” vitsyaa nąįį yahnyąą, “Niighit kwaa gwanaa dąį' Judea nąįį kii haa narookhwaa nagoonyąą; chan hee zhat gwits'eehindyaa lee t'iinyąą?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jesus jyaa nyąą, “12 hr. gwizhrįh drin goo'aii, izhit gwizhrįh dinjii vaagweech'in ts'ą' duuyeh gat'aadhak.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Gaa tǫǫ gwiizhit zhit gwa'an neehidik ji' git'eehaadhak, ąįį dinjii vizhit tǫǫ gwanlii geh'an.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jesus jyaa nyąą, “Diijyaa Lazarus naachįį, gaa vats'ą' hihshyaa ts'ą' khakihih'aa.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Vitsyaa nąįį t'igiiyahnyąą, “K'eegwaadhat, dhichįį t'inchy'aa ji', veenjit gwinzii neegweheelyaa t'inchy'aa.” ginyąą.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Gaa Jesus ąįį Lazarus niindhat nyąą t'inyąą, zhyaa dhichįį yahnyąą t'inyąą giiyuunyąą.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ąįįts'ą' łyaa gwinzii gavaa gwaandak, “Lazarus niindhat t'inchy'aa,
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 gaa nakhweh'an vaa iidi' kwaa eenjit shoo ihłii shik'injahohkhit eenjit. It'ee vats'ą' tr'ahoojyaa.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Thomas (Twin chan oozhii) ąįį ch'izhii Jesus vitsyaa nąįį jyaa ahnyąą, “Geech'ǫąąhtan datthak vaa tr'ahoojyaa, nireheedhaa eenjit.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Nijin Jesus k'idik dąį', drin dǫǫ gwanaa dąį' hee giiyaahtsii łee.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Bethany kwaiik'it t'ee Jerusalem gwats'ą' mile neekwaii goo'aii,
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 ts'ą' Israel lęįį nąįį Mary, Martha, haa goochaa niindhat geenjit gavaatr'igwigwidii
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Nijin Martha ąįį Jesus ahaa gwiintth'ak dąį' dizheh gwats'an yats'ą' chiinzhii, gaa Mary ąįį zhat gwizhit dhidii.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Martha ąįį Jesus jyaa dahnyąą, “Shik'eegwaadhat, dząą iindi' ji' duuyeh diichaa niighit!
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Juk zhat Vit'eegwijyąhchy'aa oahkat ji' nik'eegwahahthat gaashandaii.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 “Nachaa neegweheendaii t'inchy'aa,” Jesus yahnyąą.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 “Drin ndaagwąą'ąį' ji' neegweheendaii ąįį gaashandaii,” Martha yahnyąą.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jesus jyaa yahnyąą, “Shįį t'ee niindhat nąįį khakihlii tł'ęę neegogwandaii neegoovałtsii.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Juu shik'iinjiighit nąįį t'ee nigiindhat ji' gaa neegwigweheendaii giheelyaa. Shik'iinjiighit eenjit khit gweheendaii ts'ą' duuyeh niighit jii nik'ee gwik'iinjinghit?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 “Aahą' K'eegwaadhat, Christ, Vit'eegwijyąhchy'aa Vidinji' inlii ts'ą' dząą nankat gwats'ą' hinkhaa naashandaii,” Martha yahnyąą.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ąįįtł'ęę t'ee Martha dizheh nihdineezhii ts'ą' gweentak dijuu Mary oozhrii, “Geech'ǫąąhtan dząą dhidii, ts'ą' nǫh'ya' noonyąą,” jyaa yahnyąą.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Nijin Mary gwaak'įį dąį' khan yats'ą' haazhii.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 (Jesus ąįį kwaiik'it gwats'ą' niighit kwaa nijin Martha yąąh'ya' chy'aa tth'aii hee dhidii.)
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Nijin ąįį Israel gwich'in yaatr'igwidii nąįį khan chiinzhii giiyąąh'in dąį' giitąįį haajil, tth'ank'it gwats'ą' heekhaa ts'ą' tr'igwiheedii t'ii'in giiyuunyąą.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Nijin Mary ąįį Jesus ts'ą' tr'iinzhii ts'ą' niyiił'in dąį' yakwai' eeghaii nikiigwiintthaii. “K'eegwaadhat, dząą iindi' ji' duuyeh shachaa niighit!” yahnyąą.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nijin Jesus, Mary chan ts'ą' tr'igwidii nąįį gwąąh'in ts'ą' adan chan haa tr'igwigwidii.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 “Nijin vanǫǫhjik?” goovahnyąą.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Jesus iintrii.
35 Jesus chorou.
36 Ts'ą' Israel gwich'in nąįį jyaa ginyąą, “Deegwahtł'oo yeet'iindhan nǫh'in!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Gaa goolat nąįį jyaa ginyąą, “Dinjii vandee kwaa gaa haagweech'in neegwiłtsąįį! Lazarus niheedhaa gwits'į' yits'iheenjyaa shrǫǫ?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Chan hee gwintł'oo gitr'ii'ee ts'ą' Jesus yatth'ank'it gwats'ą' haazhii, ąįį tth'ank'it kii zhit gweedii ąįį gwadąįį kii dha'aii.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 “Gwadąįį kii gihłeehoh'ąįį!” Jesus gavahnyąą.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Jesus jyaa yahnyąą, “Gwik'iinjuhkhit ji' Vit'eegwijyąhchy'aa vich'eegwąhndit hǫǫh'yaa nakhwaihnyąą gaanoondaii?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Gwadąįį kii gihłeegahaa'aii. Jesus yeedak gwąąh'in ts'ą' jyaa nyąą, “Shoodǫǫhk'įį geenjit mahsį', Shiti'.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Khit ts'ą' shoodǫǫhk'įį gaashandaii, gaa jii dinjii nąįį dząą giilk'ii geh'an t'ihnyąą, shohǫǫh'e' ąįį shaagiheendaii eenjit.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ąįį jyaa diinyą' tł'ęę gwint'aii khashraa'iintrat ts'ą' jyaa nyąą, “Lazarus, cheehinkhaii!” none|src="cn01768b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="JHN 11.43"
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ąįį dinjii niindhat chy'aa chiinzhii, vanli', vakwai' haa gwach'aa vanooljik, vinin kat chan gwach'aa t'inchy'aa. “Gwach'aa vakat gihłeehohłii ts'ą' vanoohjii,” Jesus jyaa gavahnyąą.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Israel gwich'in lęįį nąįį Mary haa neegihiidal nąįį Jesus deezhik googwąąh'ya', ts'ą' giik'iinjihkhit.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Gaa goolat nąįį Pharisee nąįį ts'ą' neegahoojil ts'ą' Jesus deezhik geegoovaagwaandak.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Ąįįts'ą' t'ee jii Pharisee chan ts'ą' giinkhih kįh dilk'ii nąįį haa Israel gwakhaihkwai' nąįį ts'ą' giginkhe' ąįįtł'ęę jyaa ginyąą. “Deereheelyaa? Gwitr'it geegwaroolii kwaa lęįį t'ii'in!
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Jyąhts'ą' datthak zhyaa tr'ąąh'in ji' juu nąįį datthak giik'iinjiheeghit, ts'ą' Roman gwakhaihkwaii nąįį dząą gwats'ą' giheedaa ts'ą' Kharigidiinjii Zheh Gwachoh chan ts'ą' jii nahkat datthak an googwahahtsyaa!”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Gootee dinjii ch'ihłak, Caiaphas, oaazhii ąįį zhat dąį' ndak khii giinkhih choh nilii ąįį jyaa nyąą, “Gaa deegwii'in gaakhwandaii kwaa t'ohnyąą!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Jii nahkat datthak an gweheelyaa gwits'į' dinjii nąįį eenjit gwizhrįh dinjii ch'ihłak ąįį tr'iiłkhwąįį ji' ts'ąįį gweheezyaa nik'ee gaakhwandaii?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Zhyaa t'inyąą kwaa gaandaii gaa zhat dąį' ndak khii giinkhih choh ts'ą' Israel gwich'in nąįį eenjit niheedhaa yaandaii t'iiyahnyąą, ąįį
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 nąįį zhrįh eenjit kwaa gaa Vit'eegwijyąhchy'aa vigii nąįį, an-nihłik gwa'an gwigwich'įį nąįį ch'ihłak neehahtsyaa eenjit.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Izhit drin gwats'an t'ee Israel gwakhaihkwaii nąįį Jesus nats'ąą gahaahkhwaa geegiginkhii.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ąįįts'ą' t'ee Jesus gaandaii ts'ą' Judea nahkat gwandah neehidik kwaa, gaa neehoozhii ts'ą' nangwinjir gwa'an kwaiik'it Ephraim gwats'ą' haazhii ts'ą' ditsyaa nąįį haa dhidii.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Israel gwich'in nąįį Passover it'ee khaiinjii geenigwiindhat, ts'ą' dinjii lęįį nihky'aa nanhtee gwats'an Jerusalem gwats'ą' gahaajil, Passover gwats'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa eenjit shriitr'eedagahaachyaa.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Datthak Jesus keegihi'ik, Kharigidiinjii Zheh Gwachoh gwizhit khaihłan nigiinjil ts'ą' nihłaagwaakat, “Veenjit deeyųųhthan? Łyaa duuyeh dząą gwats'ą' hahaii gwich'in, shrǫǫ ohnyąą?” nihłagaanyąą.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Pharisee chan ts'ą' giinkhih kįh dilk'ii nąįį haa juu Jesus nah'ya' ji' geegǫǫndak ginyąą, zheegwaazhrąįį nigiihahchyaa geenjit.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.