Hebreus 6

Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ąįįts'ą' juk gwandaa k'iindaa tr'ineeroojyaa, ąįįtł'ęę ch'anjaa gooltin k'it t'igweheechy'aa ts'ą' diikhwan t'ee geech'aroohahchyaa, ąįįts'ą' juk zhyaa k'ii'an diigwitr'it gwanlii ąįį khit sheenjit ganandee gweheenjyaa ts'ą' geegireheehkhyaa kwaa ts'ą' nijin tr'ookit Vit'eegwijyąhchy'aa vik'injiriighit chy'aa ąįį gwik'it t'igweheechy'aa
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 Jii kwaii geenjit geech'arahtan, chųų gwats'an tr'ahtsii diinanli' haa gook'aa naraandak, niindhat ts'ą' needhikhin, ts'ą' khaiinkǫǫ drin zhit ji' ch'aroohahkat eenjit geech'oorahtan.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Jii datthak ęhdaa tr'aroojyaa, ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa gwik'it t'iindhan ji', gwik'it t'igweheenjyaa.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 Ąįįts'ą' zhit juu gwik'injiighit gwats'an łihts'eedaa'ee nąįį nats'ahts'ą' chan hee shatr'agwaanduu kwaa giheenjyaa? Vit'eegwijyąhchy'aa viginjik łi'didlii gaagwiindaii, ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa chan goots'ą' ch'eiinzhrii ts'ą' ch'izhii gwik'injiighit nąįį k'it Ch'anky'aa Shroodiinyąą goots'an dhidlit t'oonchy'aa.
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 Yeenaa gwats'an Vit'eegwijyąhchy'aa viginjik nizįį chan gaagiindaii, ąįįts'ą' chan K'eegwaadhat Veegwinii'ee gwat'aii gwanlii chan gaagiindaii.
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 Ąįįtł'ęę chan gwik'injigiighit akhagagoonjik! Jyaa diginjik dąį' tr'agwaanduu ts'an łihts'eedagahaa'ee gwakwaa. Chan hee Vit'eegwijyąhchy'aa Vidinji' Cross kat gagiłtsak k'it t'oonchy'aa ts'ą' dinjii nąįį andah oozhii vats'an tr'ahtsii k'it t'oonchy'aa geh'an.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Dzaa nankat ąhtsin dąį' gwanzhįh k'ąąhtii nąįį eenjit gwinzii gwahąąhshįį geenjit Vit'eegwijyąhchy'aa ąhtsin gwahtsii. Ąįįts'ą' gwanzhįh vit'eegwaahchy'aa vakat haahshii.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Gaa khoh ts'ą' tł'oo li' iizųų haa niłshįį ji' zhyaa ginilih kwaa heelyaa, ts'ą' duulee Vit'eegwijyąhchy'aa iizųų yahaanjyaa ts'ą' kǫ' zhit heek'an ts'ą' an heelyaa.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Diijyaa veet'igwiindhan nąįį, jii jyąhts'ą' nakhwats'ą' girinkhii gaa nakhweenjit gwinzii gaagwiindaii. Neekhwazhii geenjit nakhweenjit gwinzii t'igwii'in.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Vit'eegwijyąhchy'aa khit ts'ą' gwinzii t'ii'in ts'ą' ch'ihłok gaa gwiizųų t'ii'in kwaa. Jidii gwitr'it veenjit t'agoh'ya', duuyeh ganaandee ts'ą' ch'eet'igwiniindhan haa juu gwik'injiighit nąįį ts'ohnyaa ts'ą' tth'aii hee gwik'it t'akhwa'in ąįį chan duuyeh nakhweenjit ganaandee t'inchy'aa.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Deegwąhkhyuk gǫhdaii datthak ch'izhii nąįį eenjit ch'eet'igwiniindhan akhwa'į' nakhwaroonyąą, ąįį gwik'iighai' yeendaa ji' jidii nakhwantł'eegwaroo'aa nohthan ąįį gwik'it gweheelyaa geenjit.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Tr'agoodiinjik ǫhłį' shrǫ' nakhwaroonyąą gaa zhit juu gwik'injiighit nąįį ts'ą' khai'gwidlii nagool'in nąįį k'it t'ohchy'aa ąįį ji' Vit'eegwijyąhchy'aa jidii nakhwantł'eeheelyaa nyąą ąįį nakhwats'an hahtsyaa t'oonchy'aa.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Nijin Vit'eegwijyąhchy'aa Abraham neenjit jyaa dishi'yaa ahnyąą dąį', deehee'yaa nyąą ąįį łyaa gwik'it t'ihee'yaa t'inyąą. Vandaa jiintsii ch'ihłak gaa gwanlii kwaa geh'an doozhri' t'aahchy'aa haa deehee'yaa nyąą ąįį gwik'it t'ishi'yaa nyąą, t'inchy'aa.
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 “Jidii datthak zhit gwinzii nats'ą' t'ishi'yaa ts'ą' nats'an deedhaa lęįį gweheelyaa gwahałtsyaa.” yahnyąą.
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Abraham ąįį jyaa dishi'yaa ahnyąą ts'ą' Abraham khai'gwidlii nagwal'in. Ąįį gwik'iighai' Vit'eegwijyąhchy'aa jidii nantł'eehih'aa yahnyąą yantł'eiin'ąįį t'inchy'aa.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Nijin jyaa shi'yaa gwinyąą ąįį gwik'it t'igwii'in dąį' juu voozhri' diinandaa jiintsii t'eegwaahchy'aa ts'ą' deeshi'yaa nyąą ąįį dinjii nąįį ts'ą' adan haa gwinzii gwilik t'oonchy'aa.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Vit'eegwijyąhchy'aa deeshi'yaa nyąą ąįį gwik'it t'ihee'yaa ąįį juu antł'eeyehee'aa nąįį gwinzii gaagoondaii goovoonyąą, ts'ą' duuyeh gooveenjit deeshi'yaa nyąą ąįį akhagoonyąą t'inchy'aa.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Jii ginjik neekwaii duuyeh ch'ijuk t'iinjii ts'ą' duuyeh Vit'eegwijyąhchy'aa deehee'yaa nyąą gwik'it t'ihee'yaa akwat doozhri' zhit deeheenjyaa nyąą gwik'it t'ihee'yaa geenjit oots'it t'inchy'aa. Ąįį haa deehee'yaa nyąą ąįį gwik'it t'ihee'aa ąįį haa diik'aahtii vaagwiindaii yeendaa ji' diinantł'eeyehee'yaa gwint'aii gwaroontą' t'oonchy'aa.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Jii deeshi'yaa nyąą ąįį gwik'it t'ihee'yaa vaagwiindaii ąįį diidrii zhit gwirił'ąįį. Ąįį diineenjit deehee'yaa nyąą gwik'it t'ihee'yaa t'ee Jesus t'inchy'aa ts'ą' juu Kharigidiinjii Zheh gwizhit ji' gwaa'ai' gwihil'ee goo'aii gwizhit gwach'aa gindeiinvyaa ąįį ankeegijyaa t'inchy'aa.
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 Ąįįt'ee Jesus, adan tr'ookit diineenjit nihdeiinzhii, ąįįts'ą' Melchizedek giinkhih iinli' k'it khit ndaanąą'ąį' kwaa gwats'ą' geenjit ndak khii giinkhih choo dhidlit t'inchy'aa.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.