Atos 7

Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Et'ee łyaa łi'didlii haa neegwagwaandak lee t'iginyąą?” jyaa ndak khii giinkhih choh Stephen ahnyąą.
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Stephen datthak jyaa goovahnyąą, “Gwiti' nąįį ts'ą' shalak nąįį haa, shoodǫǫhk'įį! Yeenaa dąį' diiti', Abraham tth'aii hee Mesopotamia nahkat gwich'įį gwiizhit, Vit'eegwijyąhchy'aa dich'eegwąhndit yits'ą' igweelkįį. Haran kwaiik'it tth'aii gweheechy'aa geenjit gwats'ą' hahkhaii kwaa dąį'.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Ąįįts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa yits'ą' ginkhii, ‘Nanahkat ts'ą' nalak nąįį datthak haa ihłeehinkhaii. Ąįįtł'ęę nijin gwats'ą' hinkhaa gwik'eenahaałtyaa,’ yahnyąą.
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Ąįįts'ą' danahkat Chaldea gihłeehaazhii ts'ą' Haran kwaiik'it gweheechy'aa geenjit gwats'ą' haazhii. Abraham viti' niindhat ąįįtł'ęę dzaa juk gweheechy'aa geenjit Vit'eegwijyąhchy'aa gwats'ą' haazhii yiłtsąįį. none|src="cn01916b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="ACT 7.4"
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Izhik zhat dąį', nan hee'yaa eenjit tth'aii hee yintł'eeya'ąįį kwaa. Nantsal yakat niheedhat googaa di'įį kwaa. Gąą ‘nan nintł'eehih'aa, nanan heelyaa eenjit,’ yahnyąą. Niindhat tł'ęę, vigii nąįį nihzhyaaneedijii nan yahąą'yaa eenjit. Izhik zhat dąį', ‘nan nintł'eehih'aa.’ yaiinyą' dąį', tr'iinin tth'aii di'įį kwaa.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Vit'eegwijyąhchy'aa jii jyaa yaiinyą', ‘Nihzhyaaneedijii nąįį aakin nahkat gwa'an gwigweheechy'aa ts'ą' 400 (years) gąhkhyuk datthak slaves giheelyaa gwiizhit gwiizųų khaiinjich'agoogahahthat.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Gaa ąįį dinjii nąįį nigii nihzhyaaneedijii nąįį slaves nilįį giłtsąįį ąįį nąįį googwahąąłshii. Ąįįtł'ęę ąįį nahkat gwats'an cheegiheedaa. Dząą gwits'eegiheedaa. Ąįįts'ą' shats'ą' khadigigeheejyaa.’ jyaa Vit'eegwijyąhchy'aa Abraham ahnyąą.
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Jyąhts'ą' t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa ts'ą' Abraham haa nihłaa gwinzii deegwigwiiłtsąįį. Nigii tsyaa tsal nąįį datthak gootthąį' kat khangwahaht'ii ts'ą' googwahahkyaa. Nats'ahts'ą' nan, shįį haa gwinzii nihłaa deegwariiłtsąįį gineehoondaii geenjit Vit'eegwijyąhchy'aa yahnyąą. Drin 8 gwahaadhat ąįįtł'ęę Abraham didinji' Isaac kat khagwąht'uu. Ąįį gwik'it Isaac chan didinji' Jacob jyaa dinlik. Ąįį gwik'it Jacob chan didinji' 12 nąįį kat khagwałt'uu. Jii nihchaa 12 nąįį deenaadąį' diitsii gwinzii vaagwiindaii nąįį t'arahnyąą.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 “Ąįį nąįį goochaa, Joseph oozhii, k'eegwiichy'aa datthak eenjit giitr'ii'ee. Yee'an dinjii ts'ą' gwintł'eegiiyahchįį. Ąįį nąįį giiyoiinkwat, ts'ą' Egypt nahkat gwats'ą' giihiłchįį. Izhik t'inchy'aa datthak Vit'eegwijyąhchy'aa yaa nilįį.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Nijin khaiinjich'iidhat dąį', K'eegwaadhat yits'iinyą'. Egypt nahkat gwizhit k'eedeegwaadhat choh kįh dhidii, Pharaoh oozhii, ąįį ęhdaa nadhat dąį', Vit'eegwijyąhchy'aa k'iighai' dinjii nizįį nilįį ts'ą' gwizhįh chan di'įį ts'ą' łyaa yeenjit shoo nilįį. Ąįįtł'ęę Pharaoh danahkat gwizhit ts'ą' dizheh gwizhit dinjii gwich'įį nąįį eenjit k'eedeegwaadhat yiłtsąįį.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Ąįįtł'ęę Egypt ąįįts'ą' Canaan nahkat gwizhit shih kwaa goodlit. Ąįį geh'an dinjii lęįį nąįį khaiinjich'igiidhat. Izhik zhat dąį' diitsii nąįį khyų' shih gooheendal agwagwąh'ąįį.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Gooti' Jacob, “Egypt nahkat shih lęįį k'eerahtii,” gwinyąą gwiitth'ak dąį', izhik zhat shih gooheekwat geenjit didinji' nąįį gwats'ą' goohił'e'. Jii t'ee tr'ookit zhat gwats'ą' gahaajil dąį'.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Jii tł'ęę chan zhat nineegiijyaa dąį', ‘Shįį t'ee, nakhwachaa ihłii chy'aa t'ihchy'aa.’ Joseph gavahnyąą. Ąįįtł'ęę Pharaoh, Joseph valak nąįį gwanlii eenjit gwiitth'ak.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Ąįįts'ą' Joseph diti' Jacob ts'ą' nideech'iin'ąįį. ‘Nalak nąįį datthak haa dząą Egypt gwats'ą' hinkhaii.’ yahnyąą. Datthak khaihłok dinjii 75 nąįį ginlii.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Nijin Jacob gwiitth'ak dąį', Egypt gwats'ą' haazhii. Izhik zhat ninghyuk gwahaadhat ąįįtł'ęę, adan ąįįts'ą' vidinji' nąįį ts'ą' diitsii ginlii nąįį haa, datthak nigiinjik. Izhik dąį' Joseph adan t'ee niindhat.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Nigiinjik tł'ęę, dząą Shechem kwaiik'it gwits'eegoogahaadlii. Izhik kii ch'a'an Abraham, Hamor vidinji' ts'an goiinkwat chy'ąą. Izhik gwizhit goonagąąhjik.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 “Gwehkįį ninghit dąį' gwanaa Vit'eegwijyąhchy'aa Abraham ts'ą' ginkhe', Egypt gwats'an cheenakhwahihłyaa nyąą chy'ah, ąįįt'ee juk nagwiindhat. Zhat Egypt gwizhit diitsii nąįį t'inchy'aa nihzhyaaneedijii gwandaa lęįį gilii.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Ąįįtł'ęę Egypt gwizhit k'eedeegwaadhat choh k'eejit Pharaoh deek'it nineezhii, Joseph haandaii kwaa.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Diitsii nąįį ininjigwaazhii ąįįts'ą' gwiizųų goots'ą' t'ii'in. Nijin googii tr'iinin tsal gwilik dąį', digizheh gwats'an cheegoogahahchik oo'ok zhyąą nigiheedhaa geenjit, googahtsii.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Ąįį jyaa gwii'in gwizhit, Moses adan t'ee vagoodlit. Łyaa tr'iinin tsal gwinzii viyiichy'a' nilįį ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa yeenjit shoo nilįį. Shree nan tik gwizhit gwizhrįh viyehghan nąįį nehshrit giik'aahtį'.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Ąįįtł'ęę adan t'ee oo'ok zhyąą niheedhaa eenjit cheegiiyąhchįį. Izhik dąį' Pharaoh vichi' yagwąh'ąįį. Yuunjik ts'ą' dizheh gwits'ee yihiłchįį. Akhai' digii tsyaa dinky'ahkhit k'it dink'iyahthat.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Egypt gwizhit dinjii goonzhįį nąįį googwizhi' datthak eeroołtin. Gwizhįh haa ginkhii ts'ą' k'eegwiichy'aa gwinlęįį gwinzii gwitr'it t'agwah'in.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 “Nijin 40 years dhidlit dąį', valak Jews nilįį nąįį nats'ąą gook'aantii li' geenjit gooveenihihshyaa, yiindhan.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Izhik zhat valak ch'ihłak Egypt dinjii khaiinjich'iiyahthat, nah'in. Nijin yąąh'in dąį', yits'inyąą ts'ą' ąįį Egypt dinjii diłkhwąįį.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Shalak nąįį gaageheendaii Vit'eegwijyąhchy'aa goots'ą' shihił'e' goots'ihįhjyaa ts'ą' Egypt gwats'an tr'ineegoohihłyaa eenjit, yiindhan. Gąą geedan jyąhts'ą' ninjich'agadhat kwaa.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Gęhdaa drin chan valak neekwąįį nihłaaghwąįį, gwąąh'in. ‘Nihłagahaaghwaa kwaa gavoołtsyaa, nihlak nąįį ǫhłįį, jaghaii nihłooghwaii?’ gavahnyąą.
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Dinjii ch'ihłee gaiich'ahtsii, ąįį Moses an yąąhtrat. ‘Juu diineenjit k'eedeegwaadhat ts'ą' ch'oohahkat choh hinlyaa geenjit niłtsąįį?’ yahnyąą.
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 ‘K'ehdąį' Egypt dinjii dǫǫhkhwąįį gwik'it shįį chan shookhwaa niindhan lee t'iinyąą?’ Moses ahnyąą.
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Nijin Moses jyaa dinyąą yiitth'ak dąį', jii geenjit Egypt gihłeehilghaa. Midian nahkat gwats'ą' haazhii, ts'ą' zhat gwich'įį. Izhik zhat gwats'an tr'injaa oonjik ts'ą' vidinji' neekwąįį nąįį goodlit.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 “Zhat dąį' 40 years gitł'eegoodhat, tł'ęę gwats'an tr'ineezhii. Ąįįtł'ęę Ddhah Sinai geeghaih gwa'an nangwinjir gwa'an tr'ał daak'a', nah'in. Izhit zheekat gwich'in vats'ą' agweelkįį.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Łyaa geegoolii kwaa veenjit t'igwiizhik, jyąhts'ą' gwahąąh'yaa łyaa, yiindhan kwaa. Gwats'ą' ninghyuk kwaa niinzhii, gwinzii gwahąąh'yaa eenjit. Izhik zhat gwats'an K'eegwaadhat yits'ą' ginkhii gwiitth'ak.
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 “Shįį t'ee deenaa dąį' niti' nąįį Goovit'eegwijyąhchy'aa ihłįį. Abraham, Isaac, Jacob nąįį haa Goovit'eegwijyąhchy'aa ihłįį,” K'eegwaadhat yahnyąą. Moses naajat ts'ą' daatrat naanaii, ąįį tr'ał daak'a' nooł'ya', niindhan kwaa.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 ‘Nakwaiitryaa zhit tr'iin'yaa, shahǫǫh'ęę gwik'eech'ahąhtyaa eenjit. Ąįį nan juk vakat nindhat, shroodiinyąą nilįį t'inchy'aa. Shįį dząą gwakat t'ihchy'aa, Vit'eegwijyąhchy'aa ihłįį geh'an.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Nats'ahts'ą' shigii nąįį datthak Egypt gwizhit khaiinjich'igiijii, ąįį gwąął'in. Khagiitree chan giviihtth'ak ts'ą' khaiinjich'igiighit gwats'an tr'ineegoohihłyaa geenjit dzaa gwats'ą' hoiizhii. Juk aanaii, Egypt gwats'ą' nahał'aa eenjit.’ K'eegwaadhat yahnyąą.
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 “Moses t'ee Israel dinjii nąįį gwehkįį dąį', an-giiyąąhtrat. ‘Juu k'eegwaadhat hinlyaa eenjit diineenjit niłtsąįį,’ giiyaiinyą' chy'ąh. Ąįįtł'ęę tr'ał daak'a' zhit zheekat gwich'in nah'ya', gwats'an k'eedeegwaadhat heelyaa geenjit Vit'eegwijyąhchy'aa goots'ą' neeyihił'e'. Gwehkįį dąį' giiyeet'iindhan kwaa googaa chan goots'eeyihił'e'.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Egypt gwizhit Chųų Choh Daatsik oozhii deetaa neegiinjil ąįįts'ą' nijin nangwinjir gwa'an neegihiidal dąį', jii kwaii gwizhit łyaa gwigwee'in gwintsii gwitr'it t'agwah'ya'. 40 (years) neegwiidhat gąhkhyuk gwilii giinjil.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 ‘Dinjii ch'ihłak nakhwatee gwats'an shik'it t'inchy'aa Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii heelyaa yeendaa ji', nakhwats'ą' nahahchyaa.’ Moses, Israel gwich'in nąįį jyaa ahnyąą.
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Nijin nangwinjir gwa'an datthak nihłaałigiiljil dąį', izhik zhat Moses zhrįh gavaa t'inchy'aa. Nijin zheekat gwich'in Sinai-Ddhah kat ginkhii dąį', Moses zhrįh ts'ą' ginkhe'. Izhik dąį' Moses diitsii nąįį haa t'inchy'aa. Izhik Vit'eegwijyąhchy'aa viginjik nats'ahts'ą' gwigweheendaii geenjit jyaa danakhwahnyąą. Ąįį Moses nakhweenjit vintł'eerinlii chy'ah. Ąįį juk tr'ii'įį.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 “Gąą diitsii nąįį dahnyąą gwik'it t'igii'in kwaa. Moses goots'ą' k'eedeegwaadhat giiyeet'iindhan kwaa. Egypt gwits'ee tr'ahoojyaa, ąįį gwizhrįh datthak giindhan.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Nijin Moses Sinai-Ddhah kiit'ik dhidii gwiizhik Aaron ts'ą' giginkhii, ‘Adan ataiinjii ąhtsii nilįį eenjit. Moses, Egypt gwats'an dząą gwats'ą' nakhwats'įį niinzhii, ąįį juk deezhik vaagwiindaii kwaa ginyąą. Ch'ik'itiltsį' kwaii diivit'eegwijyąhchy'aa heelyaa ts'ą' tąįį gwinjik diits'ii giheehaa geenjit ąhtsii!’ jyaa Aaron agahnyąą.
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Izhik zhat dąį' larąą daatsik (gold) haa aak'ii viji' gwanlii giik'itiltsį' vit'eegwijyąhchy'aa gahaa'yaa gooveenjit iłtsąįį. Aak'ii ts'ą' divii k'it t'inchy'aa ąįį kwaii giiłkhwąįį. Ąįį giiyandah niinlii, ataiinjii heelyaa eenjit. Ąįįtł'ęę jii ch'ik'itiltsį' geedąhkhai' giiyiłtsąįį eenjit łyaa shoo ginlii.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Jii geh'an Vit'eegwijyąhchy'aa goots'į' an-nil'ee ts'ą' zheekat są' dhidlii kwaii ts'ą' khadigiheejyaa geenjit gwintł'ee goovinlii. Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii nilįį nąįį gwehkįį ninghit dąį' hee geenjit ch'adagąąntł'oo:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Nakhwazheh gwadhah zhit nakhwavit'eegwijyąhchy'aa voozhri' Moloch oozhii vik'iteeyiltsį' neehoozhik, ts'ą'
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 “Diitsii nąįį nangwinjir neegihiidal dąį' zhee gwadhah adahaa neegahaazhik, ąįį zhit Moses va-law khagilzhii. Vit'eegwijyąhchy'aa deegihee'yaa ts'ą' deegihee'yaa kwaa gavahnyąą ąįį zhee gwadhah zhit chan ts'ą' khadigigiinjii. Jii zhee gwadhah Moses, Vit'eegwijyąhchy'aa nats'ahts'ą' yats'ą' gwigweelkįį gwik'it hohtsyaa gavahnyąą, k'it giiyiłtsąįį.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Niighyuk gwahaadhat ąįįtł'ęę nijin Jews nilįį kwaa nahkat gwats'ą' nich'itsigahthat ąįį gwits'ii Joshua ahaa dąį', Vit'eegwijyąhchy'aa jii nan ts'ą' gihłeegoohaanzhit, zheh gwadhah zhit khagigidiinjii eenjit t'eegaahchy'aa ąįį dahaa ch'adanh nahkat gwats'ą' giihiłtsuu. Ts'ą' dahthee King David niheehaa gwats'ą' datthak giit'aahchy'a'.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Vit'eegwijyąhchy'aa łyaa David eet'iinghya', ‘Shik'eegwaadhat, deenaa dąį' Jacob Vivit'eegwijyąhchy'aa ąįį inlii. Łyaa zheh gwintsii neenjit gwołtsyaa yiihthan, Kharigidiinjii Zheh gweheelyaa eenjit.’ David Vit'eegwijyąhchy'aa ahnyąą.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Vit'eegwijyąhchy'aa gwahahtsyaa gwats'ą' geenjit t'iiyahthan kwaa. Gąą vidinji' Solomon oozhii, ąįį zheh gwintsii Vit'eegwijyąhchy'aa eenjit gwiłtsąįį.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 “Gaa Vit'eegwijyąhchy'aa jiintsii ąįį zheh dinjii gwiłtsąįį gwizhit gwich'įį kwaa; Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii nilįį ąįį ch'ihłak gwadąąntł'oo,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Zheekat, izhik gwats'an t'ee k'eegwaaldhat.
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Shįį k'eegwiichy'aa datthak
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 “Datthak ts'ą' łyaa nakhwaki' tth'an dach'at. Vit'eegwijyąhchy'aa deenakhwa'in, nakhwahnyąą gwik'it t'akhwa'in geet'ohthan kwaa. Ąįįts'ą' chan łyaa gwik'injohjii kwaa. Yeenii Nakhwati' nąįį łąą k'it t'ohchy'aa. Ch'anky'aa Shroodiinyąą deekhwa'in, nakhwahnyąą khit gwik'it t'akhwa'in geet'ohthan kwaa.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Yeenii nakhwatsįį nąįį Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii nilįį nąįį khaiinjich'igiłthat, ts'ą' Christ neeheedyaa ginyąą geenjit googiiłkhwąįį. Christ t'ee khit Vit'eegwijyąhchy'aa k'eegwahthat, ts'ą' niighit kwaa dąį' juu yitr'ii'ee nąįį antł'ohchįį ts'ą' giiyiiłkhwąįį t'oonchy'aa.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Vit'eegwijyąhchy'aa zheekat gwich'in k'iighai' Moses va-law yeenii nakhwats'įį nąįį ts'an iłtsąįį. Ąįį juk t'ee datthak vakhwa'įį. Gąą vik'injuhkhit kwaa ts'ą' datthak vik'eegohthat kwaa.” jii datthak Stephen k'eedeegwaadhat kįh dilk'ii nąįį ąįįnyą' ts'ą' ndaanich'igįįnkhee.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Nijin k'eedeegwaadhat nąįį deenyąą giiyiitth'ak dąį', gwintł'oo geenjit gook'įį gwanlii. It'ee shrit gook'įį gwanlii ts'ąįį googho' gąą igweech'in.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Gąą Stephen, Ch'anky'aa Shroodiinyąą gwintł'oo vizhit deehee'yaa haa, zheekat k'iidak gwizhrįh gwąąh'in. Izhik Vit'eegwijyąhchy'aa ch'eegwąhndit nah'in ts'ą' Jesus, Vit'eegwijyąhchy'aa vishriits'ąįį nadhat ts'ą' yaa K'eegwaadhat nilįį ąįį gwąąh'in.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 “K'iidak gooh'in! Zheekat nihky'aa t'igwiizhik, ts'ą' Gwidinji' ąįį Vit'eegwijyąhchy'aa vishriits'ąįį nadhat, yaa K'eegwaadhat nilįį gwąął'in.” Stephen gavahnyąą.
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Shraa haa daganli' digidzii gihdangahtrat. Datthak khaihłok gwintł'oo gazhral ts'ą' gaagal haa giik'aahaajil. Giiyiitth'ak geet'igiindhan kwaa eenjit.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Ąįįtł'ęę gwagwahkhan giiyuunjik ts'ą' kwaiik'it gwachoh gwats'an geh'at gwa'an nigiiyąąhchįį. Ąįįtł'ęę ndakhąįį digi'ik nineegilzhii. Ąįį tsyaa, Saul oozhii, yik'eehąąhtyąą eenjit antł'eegiiyinlii, ąįį gwiizhik Stephen gwint'aii kii haa gookit, jyąhts'ą' giihaahkhwaa eenjit. none|src="cn01923b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="ACT 7.58"
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Kii haa giiyuukit gwiizhik K'eegwaadhat ts'ą' khagidiinjii, “K'eegwaadhat Jesus shanky'aa oiinjii!” nyąą.
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ąįįtł'ęę nikiigwiintthaii ts'ą', “K'eegwaadhat, jii tr'agwaanduu t'igii'in geenjit googǫǫhshii shrǫ'!” gwintł'oo azhral ts'ą' jyaa nyąą, tł'ęę niindhat. Saul łyaa Stephen tr'iiłkhwąįį geenjit shoo nilįį.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.