Atos 5
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs NVT
1 Dinjii ch'ihłak Ananias oozhii. Ąįįts'ą' va'at Sapphira oozhii. Daganan' tr'oiinkwat giłtsąįį.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Ąįį gwalaraa lat Tr'ihił'e' nąįį antł'eegiinlii, gaa datthak gwintł'eegiiyinlii adagaa'įį. Larąą lat idigeenjit k'eegąąhtii. Va'at dee'in datthak yaandaii ts'ą' adan t'ee veechįį t'igwii'in.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Peter gwint'aii jyaa diiyahnyąą, “Ananias, jidii t'ihini'yaa kwaa ąįį t'inizhik, Satan jyaa nahnyąą k'iighai'. Ch'anky'aa Shroodiinyąą ts'ą' oonts'it. ‘Nanan tr'oiinkwat, ąįį gwalaraa datthak gwantł'eiinlii,’ diinyąą gąą gwik'it t'inizhik kwaa. Valat tth'aii hee khadhanzhii. Ąįį haa Ch'anky'aa Shroodiinyąą tsinteehąąhkaii gwik'eegwiindaii.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Nan gwitł'eehinlyaa gwehkįį dąį' gwats'an, nanan nilįį t'inchy'aa. Ąįįtł'ęę gwit'įį larąą oodhiinjik, ąįįt'ee nalaraa t'inchy'aa. Nats'ahts'ą' vat'oołchy'a' oiinyąą gwik'it vit'eehąąhchy'aa goo'aii. Jaghaii jyaa dooshi'ya', yiindhan? Dinjii zhrįh ts'ą' oonts'it kwaa, gąą Vit'eegwijyąhchy'aa chan ts'ą' oonts'it gwizhit vininjigwanzhii t'ini'in.” yahnyąą.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Nijin Ananias gwiintth'ak dąį', khants'ą' niindhat. Dinjii nąįį niindhat gwigwiitth'ak dąį', łyaa datthak gąąnjat nagaanaii.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Ąįįtł'ęę tsyaa zhat dilk'ii nąįį gwach'aa giinǫǫłjik. Ąįįts'ą' cheegiihiłchįį tł'ęę giinąąhjik.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Shriit'ahkhyuk gwahaadhat tł'ęę va'at chan zhat nihdeiinzhii. Vakai' niindhat geenjit tth'aii hee gwiitth'ak kwaa.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Peter jyaa yahnyąą, “Nijin nakhwanan gwantł'oolii dąį', jii larąą zhrįh lee gwit'įį oodhoojik?”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 “Jaghaii nan ts'ą' nakai' haa K'eegwaadhat Vach'anky'aa Shroodiinyąą tsinteehookaii gwik'eegǫhdaii? Yee'at chiitąįį tsyaa nąįį nakąį' anagąąhjik juk dilk'ii ts'ą' nan chan dząą gwats'an chineenagahahchyaa t'oonchy'aa.” Peter yahnyąą.
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Sapphira yats'ą' nadhat gwiizhik zhat googwahkhan adan t'ee niindhat. Ąįįtł'ęę tsyaa nąįį nihdeegiinjil, niindhat giiyąąh'in. Adan t'ee cheegiiyihiłchįį, ts'ą' giikąį' eeghaii giinąąhjik.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Jii t'igwiizhik geh'an juu Jesus k'injiighit nąįį datthak, gwiitth'ak dąį' gwintł'oo gihilghaa ts'ą' gąąnjat nagaanaii.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Tr'ihił'e' nąįį dinjii tee gwinlęįį gwigwee'in ts'ą' nindal gwaahchy'aa gwitr'it t'agwagwah'in. Kharigidiinjii Zheh gwizhit gwadąįį charantąįį Solomon goozhii, izhik Jesus k'injiighit nąįį nihłaa łineegaadal.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Dinjii nąįį datthak goodigihił'e' gaa gooteegiheedaa geenjit łyaa gagąąnjat.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Googaa dinjii, ts'ą' tr'injaa haa lęįį nąįį K'eegwaadhat k'injigiindhat ts'ą' ąįį nąįį K'eegwaadhat k'injiighit tee giinjil.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Tr'ihił'e' nąįį gwigwee'in gwinlęįį t'igii'in gwigwiitth'ak k'iighai' iłts'ik nąįį tąįį gwinjik gwats'ą' gahaadlii eechehk'it, ts'at haa kat deegoogiinlii. Jii t'igii'in, Peter zhat tąįį gwinjik heekhaa goo'aii, vagwank'oh gookat t'iheenjyaa ji' geenjit, ąįį haa gooveenjit gwinzii neegweheelyaa geenjit.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Geeghaih gwa'an kwaiik'it gwatsal goodlii gwats'an dinjii lęįį nąįį Jerusalem k'eedal. Dagalak iłts'ik nąįį ąįįts'ą' dinjii ch'anky'aa iizųų di'įį nąįį haa adahaa k'eegilik. Datthak Tr'ihił'e' Nąįį goots'ą' tr'iinjik.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Ndak khii ginkhih choh, vaa kįh dilk'ii nąįį ts'ą' Sadducee ts'an nilįį nąįį haa Tr'ihił'e' nąįį ts'ą' gwintł'oo shooginlii kwaa. Gooveenjit k'eegwiichy'aa t'igwehee'yaa gwizhrįh giindhan.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Tr'ihił'e' Nąįį teegwigwįłjik ts'ą' zhee gwaazhrąįį nagoogiinlii.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Izhik tǫǫ K'eegwaadhat vizheekat gwich'in ch'ihłak zhee gwaazhrąįį gindeiinvyaa giveenjit gihdįįntin ts'ą' cheegaviinlii. Ts'ą' jyaa gavahnyąą, none|src="CN01911B.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="ACT 5.19"
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Kharigidiinjii Zheh gwizhit nihdǫhjyaa. Izhik gwizhit nohthat ts'ą' gwandaii k'eejit eenjit dinjii nąįį haa goondak.” goovahnyąą.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Vanh dąį', Tr'ihił'e' nąįį Kharigidiinjii Zheh gwats'ą' gahaajil ts'ą' eech'agǫąąhtan.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Gąą niveet'ah'in nąįį zhee gwaazhrąįį k'eegiidal dąį', googwagwah'ąįį kwaa ts'ą' zhyąą oo'ee neegeejil ts'ą' jyaa diginyąą,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “Zhee gwaazhrąįį k'eeriidal dąį', gindeiinvyaa łyaa gwinzii gihdįįntin. Ąįįts'ą' gwak'ąąhtii nąįį chan zhat gwadąįį nigiilzhii, tr'agwah'in. Gąą nijin nihdeeriinjil dąį', dinjii ch'ihłak gaa gwizhit dhidii kwaa!” ginyąą.
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Nijin niveet'ah'in kįh dhidii Kharigidiinjii Zheh gwizhit gwak'ąąhtii nąįį ąįįts'ą' giinkhih kįh dilk'ii nąįį haa gwigwiitth'ak dąį', Tr'ihił'e' nąįį deegiizhik li' gaagoondaii giindhan.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Gwiizhit dinjii ch'ihłak nihdeiinzhii ts'ą' gootee khaginkhee, “Shoodǫǫhk'įį! Dinjii zhee gwaazhrąįį noolii chy'ąą, juk Kharigidiinjii Zheh gwizhit nigeelzhii ts'ą' Jesus eech'agǫąąhtan!” gavahnyąą.
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Ąįįtł'ęę niveet'ah'in kįh dhidii ditsyaa nąįį haa Kharigidiinjii Zheh gwats'ą' gahaajil, datthak gootee neegwigwiłjik ts'ą' oo'ee neegoogahaadlii. Gwint'aii gook'eegahąąndak ąįį zhit gagąąnjat, jyaa digii'in ji', dinjii nąįį kii haa diigooheekit giindhan.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Tr'ihił'e' nąįį nihdeegoogiinlii dąį', k'eedeegwaadhat nąįį (Council) ts'ą' nigiilzhii googiłtsąįį. Ąįįtł'ęę ndak khii giinkhih choh googahkat,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 “Dinjii, Jesus oozhii, eech'oohǫhchyaa kwaa gwintł'oo nakhwaraiinyą'. Deenakhwaraiinyą' gaakhwandaii, googaa nihk'it t'akhwa'in. Jerusalem gwizhit gwich'in nąįį datthak jii geech'ǫąąhtan gwigwiitth'ak. Jesus dǫǫhkhwąįį, diinohnyąą ts'ą' diineegǫǫhkhii diits'ą' gideehohtrat gwik'eegǫhdaii!” goovahnyąą.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Peter ąįįts'ą' ch'izhii Tr'ihił'e' nąįį haa jyaa googahnyąą, “Vit'eegwijyąhchy'aa, deeni'in diinahnyąą gwizhrįh gwik'it t'igwehee'yaa goo'aii! ts'ą' dinjii nąįį, ch'ijuk t'akhwa'in diinahnyąą, duuyeh gwik'it t'igwii'in t'oonchy'aa!
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Jesus cross kat gadhohtsak ts'ą' dǫǫhkhwąįį. Ąįįtł'ęę diitsii nąįį, Goovit'eegwijyąhchy'aa, digii Jesus neegwiindaii niłtsąįį.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Ąįįtł'ęę ndak deeyihiłchįį ts'ą' dishriits'ąįį niyąąhchįį. Vit'eegwijyąhchy'aa, Diik'eegwaadhat yiłtsąįį, diitr'agwaanduu gwats'an neediihahshii heelyaa geenjit. Israel gwich'in nąįį, tr'agwaanduu t'igii'in gwats'an łihts'eedigiheedaa ts'ą' gootr'agwaanduu oo'an gweheelyaa geenjit.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Vit'eegwijyąhchy'aa dinjii yik'eegwahthat nąįį Ch'anky'aa Shroodiinyąą ts'an iłtsąįį, diikhwan Ch'anky'aa Shroodiinyąą k'iighai' łi'deegwidlii haa deegwiizhik gwarąąh'yą' geegwaraandak.” t'igwinyąą.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Jii k'eedeegwaadhat nąįį deegwinyąą gwigwiintth'ak dąį', gwint'aii gook'įį goodlit ts'ą' Tr'ihił'e' nąįį ęhdaa tr'agaroo'aa ginyąą.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Gąą goots'an dinjii ch'ihłak Pharisee nąįį ts'an nilįį, Gamaliel oozhii. Jews nąįį eenjit Law eech'ǫąąhtan nilįį. Dinjii datthak giihił'ee. K'eedeegwaadhat nąįį tee nidhikhin ts'ą' goots'ą' khaginkhee, “Ch'ihłee chineegavǫhłii!” goovahnyąą.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Ąįįts'ą' chineegoogiinlii tł'ęę k'eedeegwaadhat nąįį ts'ą' ginkhii, “Shalak Israel nąįį, jii dinjii nąįį goots'ą' deekhwa'yaa izhik gwak'ǫǫhtii.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Ninghit kwaa gwanaa dąį' dinjii, Theudas oozhii, gwiindaii dąį', ‘łyaa dinjii nitsii ihłii.’ adaanyąą. Ąįįts'ą' dinjii 400 nąįį giiyaa niinjil. Ąįįtł'ęę tr'eełkhwąįį. Vitsyaa nąįį datthak shrihteegaajil. Jidii t'ee'ya' datthak ndaagwąąn'ąį', ąįį zhit ganoondaii.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Ąįįtł'ęę Rome nahkat dinjii tr'eechyaa gwanaa dąį', Galilee nahkat gwats'an dinjii k'ii'an tr'agwah'in Judas oozhii, ąįį chan dinjii lęįį yaa haajil. Jii dinjii chan tr'iiłkhwąįį. Ąįįts'ą' vitsyaa nąįį datthak chan shrihteegaajil.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Jii geh'an jii dinjii nąįį gwik'it t'igihee'yaa kwaa gavohtsii ji' gwiizųų. Dagakhai' dagat'aii haa t'igii'in ji', geedan t'ee shrihteegiheedaa t'igiinchy'aa.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Gąą Vit'eegwijyąhchy'aa vat'aii k'iighai' t'igii'in łee ji', duuyeh gwik'it t'igii'in kwaa goorahtsii t'igiinchy'aa. Vit'eegwijyąhchy'aa ts'ą' nich'itsarahthat t'igwii'in łee gwik'eegahaandal t'oonchy'aa.” jyaa gavahnyąą.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Ąįįtł'ęę Tr'ihił'e' nąįį nihdineegiinlii. Viitrii haa goorahahtrii goots'an gwigwiłtsąįį. “Chan Jesus voozhri' eeneegohkhyaa shrǫ'!” łyaa gwint'aii googahnyąą, ts'ą' gooneegiinjik.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Nijin k'eedeegwaadhat nąįį łeeljil gwats'an tr'ineegiijil dąį', Jesus voozhri' zhit khaiinjich'agooriłthat geenjit shoo giinlii.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Ąįįtł'ęę drin gwiteegogwąąnchy'aa ąįį Kharigidiinjii Zheh ąįįts'ą' nihłi'adan zheh gwizhit Jesus adan t'ee dinjii neehahshii t'inchy'aa ginyąą ts'ą' eech'agǫąąhtan.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.