Apocalipse 10

Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zheekat gwich'in niint'aii, zheezhit gwats'an k'iidąą ahaa nał'in. Zheek'ǫh vanooljik k'it t'inchy'aa ts'ą' viki' eelin chan shreevyaa nakhwat'aii; vinin drin oozhrii k'it adrii, ts'ą' vatth'an kwaii chan ts'iivii neekwaii k'iidak kǫ' daak'a' k'it t'inchy'aa.
1 Vi então outro anjo vigoroso descer do céu, revestido de uma nuvem e com o arco-íris em torno da cabeça. Seu rosto era como sol, e as suas pernas como colunas de fogo.
2 Dantł'ee dęhtły'aa nakhwadǫǫ tsal ootą'. Shriits'ąįį dakwai' chųų choh kat deelyuu ts'ą' tł'ohts'ąįį dakwai' chan nankat deelyuu.
2 Segurava na mão um pequeno livro aberto. Pôs o pé direito sobre o mar, o esquerdo sobre a terra
3 ts'ą' lion hahchik k'it t'inyąą ts'ą' gwint'aii khaginkhee. Khaginkhee tł'ęę, nahtan seven łąą yidii khoołtin, gwizhit gwideezhuh dihtth'ak.
3 e começou a clamar em alta voz, como um leão que ruge. Quando clamou, os sete trovões ressoaram.
4 Khaginkhee gwagwahkhan gwidihihtł'oo gaa chan zheezhit gwats'an gwideezhuh jyaa dinyąą gwiihtth'ak, “Nahtan seven nąįį deeginyąą nagwąą'įį, gwadoiintł'oo shrǫ'!” gwinyąą.
4 Quando cessaram de falar, dispunha-me a escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: Sela o que falaram os sete trovões e não o escrevas.
5 Ąįįtł'ęę zhit zheekat gwich'in, chųų choh ts'ą' nankat haa nadhat shriits'ąįį danli' oodak zheekat gwats'ą' niłjik nał'in,
5 Então o anjo, que eu vira de pé sobre o mar e a terra, levantou a mão direita para o céu
6 ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa voozhri' zhit deehee'yaa nyąą ąįį gwik'it t'ihee'yaa nyąą, Vit'eegwijyąhchy'aa juu khit ts'ą' khit geenjit gwandaii, juu zheezhit, nan kat datthak ts'ą' chųų zhit kwaii datthak gwiłtsąįį. “Chan duuyeh nagwarool'in!
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, que criou o céu e tudo o que há nele, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que encerra, que não haveria mais tempo;
7 Gaa nijin zheekat gwich'in seventh nilii da-trumpet zhiinzhol ąįįtł'ęę t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa deehee'yaa nagwah'įį gwik'it t'ihee'yaa, jidii gwik'injiighit nąįį ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii nąįį daihnyą' ąįįt'ee gwik'it t'ihee'yaa.” zheekat gwich'in nyąą.
7 mas nos dias em que soasse a trombeta do sétimo anjo, se cumpriria o mistério de Deus, de acordo com a boa nova que confiou a seus servos, os profetas.
8 Tł'ęę zhit gwideezhuh dihtth'ak chy'aa chan hee zheezhit gwats'an shats'ą' khaginkhee ts'ą' jyaa nyąą, “Zhit zheekat gwich'in chųų choh ts'ą' nankat haa nadhat vats'a' hinkhaii ts'ą' vantł'ee dęhtły'aa nakhwadǫǫ oiinjii.” Shahnyąą.
8 Então a voz que ouvi do céu falou-me de novo, e disse: Vai e toma o pequeno livro aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e a terra.
9 Zheekat gwich'in vats'a' hoiizhii ts'ą' ąįį dęhtły'aa nakhwadǫǫ tsal shantł'eiin'ąįį vaihnyąą. T'ashahnyąą, “Oiinjii ts'ą' in'aa; nazhrak zhit tr'aakaii nahaadhal t'inchy'aa, gaa niighit ąįį ch'ineendzit soongąįį k'it gwinzii vagwahaandaii t'inchy'aa,” nyąą.
9 Fui eu, pois, ter com o anjo, dizendo-lhe que me desse o pequeno livro. E ele me disse: Toma e devora-o! Ele te será amargo nas entranhas, mas, na boca, doce como o mel.
10 Dęhtły'aa nakhwadǫǫ vanli' ts'an oodhiijik ts'ą' ii'al, ts'ą' łyaa ch'ineendzit soongąįį k'it gwinzii vagwaandaii gaa hooltłee ąįįtł'ęę shavat zhit khiits'at naanaii.
10 Tomei então o pequeno livro da mão do anjo e o comi. De fato, em minha boca tinha a doçura do mel, mas depois de o ter comido, amargou-me nas entranhas.
11 Ąįįtł'ęę chan t'asharahnyąą; “Chan hee nahkat gwich'in, dinjii nihłehjuk t'iichy'aa, dinjii nihłehjuk ginjik giginkhii, ts'ą' K'eegwaadhat choo nąįį gooveenjit (Jii deegweheenjyaa gwinyąą) Vit'eegwijyąhchy'aa vagwandak eeginkhii.” sharahnyąą.
11 Então foi-me explicado: Urge que ainda profetizes de novo a numerosas nações, povos, línguas e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.