Atos 7
Golin New Testament (GVF_WBT) vs NTLH
1 Ena Yuda ka main kenin erungwa yal bil sirin bile Sitiben tere iru dungwa, “Yal kobe ka dungwa kawen dimo?”
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Dungure Sitiben dungwa, “Enan kobe te na abe kobe, ka diralga piro. Na ibal kobe sanamoi Ebarakam, Keran gariba gul ole pekere Mesopotemia gariba mile paingure, God kamin mina Yal Singaba wen u maribe pire
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 iru di Ebarakam tongwa, ‘I ibalin kobe pisere te garibanin pisere, gariba ta i maribe ere i teralga po.’
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Dungure yalini Kaldia gariba gul pisere pi Keran gariba ki pai milemua. Ebarakam nen gulungure pare God gariba gul i, na ibal kobe ki pai milebinga gul Ebarakam awli umua.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Awli umba gariba tekemua. Tawle wen ta tekemua. Gaan ta kule yekungwa milimba, ‘Gariba i te gawlin kobe teralwa,’ dire God iru di Ebarakam tomua.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 God ka iru di yalini tongwa, ‘I gawlin kobe gariba baan ta milangwa, nilerari yal me erin binanwenbile, po kandret mile gain giil piramua.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 I gawlin kobe gariba baan ta ibal nil konagi ye tenangure, na ka kol ere ibalin kobe tere sirabinwa. Sirabingire pare i gawlin kobe gariba i pisere ere abila ure, ana dire deminin si na tenamua.’
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 God iru dire pare, ‘Gamege gain bile ero,’ dire kaman tongure, Ebarakam wan Aisaka kule nere are kaun anan kole muru kole sutakobe wei sungure, gain bile eremua. Aisaka wan Yakobo kule nongure, Yakobo na sanamoi gilekume anan kole kole muru kawnan milin sutan kule nomua.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 “Na ibal kobe sanamoi gilekume san baale Yosepe tere Yosepe nil konagi ere milama dire, Isipi ibal tere kobile moni imua. Iru erimba God yalini bole milere
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 yalini taalime paingwa aa ki dimua. Yalini Isipi yal bil kaan Pero milungwa gul nomanin paire naanin paingwa, Pero kanere wai pire tomua. Isipi gariba muru te inin ogu kenin erama dire, Pero konagi iru ere Yosepe tomua.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Iru ere milungwa Isipi gariba te Kenan gariba para, kenan bil gulungwa kaun u bawa dungure, ibal kobe kenan gule giil piremua. Na ibal kobe sanamoi gilekume komina waa duumba, ta kanekimua.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Isipi gariba suna komina dungwa Yakobo pirere wan kobe kawn kule nusi erungure, Isipi omua.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Kaun ta kwi ongure Yosepe, ‘I kebininbi na miliwa,’ di maribe ere kebin abin kobe tomua. Yosepe nen te kebin abin milungwa, Pero para kane pol simua.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Yosepe ‘Ere wo,’ di nen te ibalin kobe tongure, nen te ibal binanbile, sewenti paib, para Isipi gariba omua.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Yakobo Isipi gariba pire gulungure yalini wan kobe, na sanamoi gilekume milungwa para gulemua.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Gulungure yobilagi i pi gariba ta kaan Sikem i ongure, goma Ebarakam mile Kemo wan gariba kobile moni tere gibilin sungwa, gariba iray maul si yomua.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 “Goma God aan kere yere ka di Ebarakam tongwa mere, u maribe nangwa kaun u maala ongure na ibalan kobe Isipi milungwa maale sulu dimua.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Kaun iray Isipi yal bil ta Yosepe kal erungwa pirekire, Isipi ibal kenin ere ke milemua.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Milere na sanamoi gilekume kobe kal digan ere bawle tere, na sanamoi gawlin kobe gulama dire pusi mena erungwa mere ‘Iru ero,’ di tomua.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Iru ere milungwa kaun iray, Mose man kule nongure guman wai wen kulemua. Ba sutakobe nen man inin ogin kenin ere milemua.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 I mena erungure Pero abilin kanere inin wan milungwa mere, kenin ere mua kulemua.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Isipi main paingwa mere yal kobe kile kaman ka di Mose tongure, yalini kal dime di ere te ka dire naanin paimua.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 “Ena Mose me erin yal sutan aan kawn muru milungwa, na ibalan kobe Isirel nen, ‘Kanalwa,’ dire nomanin si pire ere omua.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Pire Isipi yal ta Isirel yal ta sungwa kanere, ibalin kobe aa ki dire Isipi yal si gulemua.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Si gulungwa iru nomanin si pirungwa, ‘Na ibalan kobe aa ki di tegire, u wai nama di piriwa.’ Iru nomanin si pirimba ibalin kobe pirekun erekimua.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Mose ul paire alere, kwimile kwi omua. Pirere Isirel yal sutan bole kura bilungwa kanere, yal su u taran nama dire iru di tongwa, ‘Yalkane, i enin kobe milinga kura bilekio.’
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Dimba kura goma erungwa yal, Mose anu si tayan ere iru di tongwa, ‘Kenin erangwa yal mile ka kol pire na terala di piringa, ibena iru ero di i tome?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Erima Isipi yal ta si gulinga mere, na si gulano?’
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Ka iru dungwa Mose pirere, si ere Midian gariba gul omua. Pi milere wan sutan kule nomua.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 “Ena me erin yal sutan aan kawn muru wei sungure, Mose gariba simi yongwa kamin kuul Sainai binan milungure, eri ta enderin bawl sungwa angel ta suna ali u bawa dimua.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Mose kane buul kune kanala dire ere maala ongure, God ka iru di tongwa,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘I sanamoi gilekume yalin kobi God na miliwa. Ebarakam te Aisaka te Yakobo, yalin kobi God na miliwa.’ Dungure Mose sigagu dire kuril pire ta kanekimua.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 God Singaba iru di tongwa, ‘Gariba i bolimina ale milinga kegemama yobina, i kawn tobilin gule ero.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Na ibalan kobe Isipi milere giil bilkaw wen pirungwa kanebingiwe. Giboi di milungwa pirere aa ki dibingire u wai nama dire ime wiwa. Uga i ungire nusi Isipi gariba eralwa,’ dimua.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 “Ena Mose iwe, Isirel ibal yalini muun kal waa tere, ‘Kenin erangwa yal mile ka kol pire na terala di piringa, ibena iru ero di i tome?’ dire ibal kobe ka iru dungwa, manaa di Mose tomua. Ibal manaa di tongwa yal i, Mose iwe, God angel eri suna i maribe erere, te Mose ibal kobe kenin ere mile aa ki dinangwa ibalin kobi sigare kule u wai pi milama dire, God yalini nusi eremua.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Mose te ibal kobe Isipi gariba pisere awli omua. Isipi gariba suna te pirin nil kaan Nilbaa dungwa binan, te gariba simi yongwa suna me erin yal sutan aan kawn muru, Mose kal guman kwi dungwa erungure, ibal kane buul kunemua.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Mose yalini, iru di Isirel ibal kobe tongwa, ‘God na nusi erungwa mere yal ta i suna milungwa, God ka kebe yere nusi ere i tenamua.’
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Isirel ibal kobe gariba simi yongwa gul u ku bile milungwa Mose bole para milere, na sanamoi gilekume bole para milere, te angel ta kamin kuul kaan Sainai bole milere, God ka main naanin paangwa si aine aine di na tenama dire, God ka di yalini tomua.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 “Na ibal kobe sanamoi gilekume Mose ka dungwa piserere, yalini baan ta anu si erere, kwi Isipi gariba gul nala di piremua.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Ibal kobe iru di Eron tongwa, ‘Galbale kobile ere na tenanga kobile i na gumanan mina yegire, na awli namua. Mose iwe, Isipi gariba pisere yalini na ibal kobe awli ungure, yalini baan ta om mo, gulim mo, pirekun erekibinwa.’
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Dire kaun iray ibal kobe galbale kobile bolimakau gawlin mere ere yerere, kabe si gale tere inin kalkan erungwa komina bil ki tomua.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Iru ere milungwa God ibal kobe pisere ibal are ba, te kulmama ana dire deminin si tenama dire, God iru ere tomua. Kal iru erungwa mere ka kebe yal ka minin iru bile paalungwa paamua,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 — ausente —
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 “Na ibal kobe sanamoi gilekume gariba simi yongwa gul milungure, God ‘Na sel ogu kio,’ di Mose tongwa mere kiimua. Kiingwa God ibal bole si dawle mile ka di tomua.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Eme inan sanamoi gilekume sel ogu i, wan kule yongwa si aine aine tongure ibal kobe sel ogu pema kiire aa te ire warungure, God gariba kobaan si kiranin bilungure u baan ta ongure, inin sanamoi te Yosua bole gariba imua. Debiti u maribe ongure sel ogu imo di paimua.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Debiti wai wen milungwa God gun ye tongure iru sirin bile God tongwa, ‘Ka main ogu ta ki Yakobo yalini God terabino?’
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Sirin bilimba Solomon ogu iray kiimua.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 “God Yal Bil yal kobe ogu kiingwa ki pai milekemua. God ka kebe yal dungwa mere iru bile paalungwa paamua,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 — ausente —
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 “Kal digan ere girin di milingi. Ibal pire gi dekungwa i nomanin iru paire, te God ka dungwa i pire nomanin suna yekingi. I sanamoi gilekume kura bile God Kegemama Iban tongwa mere, i para iru ere tengi.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 I sanamoi gilekume ka kebe yal taran tawle ta sekemo? Para muru simua. ‘Kal dime di erungwa yal unamua,’ dire iru gala dungwa yal kobe, i sanamoi gilekume para yalin kobi si gulemua. Malia kal dime di erungwa yal i para bale taal sire si gulinwa.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Angel kobe God kile kaman ka di maribe ere i tomba, i kenin ere wiina erekingi,” dire Sitiben iru dungwa.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Ena yalini ka dungwa ibal kobe nigi de pirere den gule yalini tere sigin gibin nuungwa.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Nuumba God Kegemama Iban yalini den miriin suna pire sipapa sungure, Sitiben kane kamin mina erere God naabilungwa kanere, te Yesu God aan wen kol milungwa para kanungwa.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Kanere iru dungwa, “Kamin kol yawlungwa kanere, te U Ibal Ongwa Yal God aan wen kol milungwa para kania, i kano.”
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Dungure kiraan aa gi di milere ibal kobe gala dire mugu di pi yalini milungwa gul pirere
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 aa gi dire awli ogu mena pire kobile kuba aa tere sungwa. Sire galsuna gule ere yal garamil kaan Sol kawn mina ye paalungure, kenin ere milungwa.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Ibal kobe kobile kuba aa tere sungwa, Sitiben ana iru di God tongwa, “Yesu Singaba, na ibanan iyo.”
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Dire yalini gobin bile mile iru gala bil dungwa, “Singabo, ibal kobe kal digan ere taalime erungwa i pirin pai tekio.” Dire pare gulungwa.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.