Mateus 22
Cohamacʉ Yare Yahari Tjuel (GVC) vs NVT
1 Ã yoa pari turi to tʉhotua mehne paye quiti mehne tinare buhe dʉcare Jesu:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 —Mʉano macariro pʉhtoro to sʉho jiro ahri quiti yoaro sehe jira. Cʉ̃ yahpa macaina bui pʉhtoro jiha. Ã yoa to macʉno ya nʉmʉ bose nʉmʉ yoaha. To wamomaca dʉhteri bose nʉmʉ jiha.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Ã yoa pʉhtoro tirore dahra cohtainare bose nʉmʉre ñʉa tahtinare pji dutiro warocamaha. Tina sehe ta duaeraha.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Ã jiro painare pji dutiro warocamaha tjoa tirore dahra cohtainare. “Yʉ pjirocainare õ sehe ni yahuga. ‘Mari chʉhtire dahre tuhsʉhre. Wachʉare, wachʉacã dihi tiinacã cʉ̃hʉre wajã tuhsʉhre. Ã yoa jipihtiro bose nʉmʉ macaa cjihtire cahno tuhsʉhre. Ã jina bose nʉmʉ macaare chʉna taga’, ni yahuga tinare”, ni warocamaha pʉhtoro tirore dahra cohtainare.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Dahra cohtaina ti ã yahuri baharo to pjirocarina cjiri ã tʉhotunocaha. Bose nʉmʉre ñʉa wahaeraha. Cʉ̃iro to wesepʉ wahaa wahaha. Pairo to dahraare ñʉno wahaha.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Paina sehe tirore dahra cohtainare ñaha, tinare ñano yoa, wajãnocaha jʉna.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Ti ã yoachʉ tʉhoro, pʉhtoro sehe suaha. Sua, ti ã wajãri buhiri buhiri dahre dutiro to surarare warocaha. Ã jia surara tinare wajã pahño, ti ya macare jʉ̃nocaha.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ti ã yoari baharo, pʉhtoro tirore dahra cohtainare õ sehe niha: “Bose nʉmʉ macaa cjihtire cahno tuhsʉmahre. Wiho mejeta yʉ pjiroca mʉhtarina cjiri yʉ bose nʉmʉre ñʉborina jierara. Ñaina jira tina.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Ã jina macare jia maharipʉ dohse jiina mʉsa boca sʉinare bose nʉmʉre ñʉhtinare pjiga”, niha tirore dahra cohtainare.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 To ã nichʉ tirore dahra cohtaina maharipʉ waha, jipihtinare ti boca sʉinare, ñaina, noaina cʉ̃hʉre yahuha. Ti ã pjiri baharo to cahapʉ sʉha tina peri. Noano tí bose nʉmʉ ti yoari tahtiare masa wahpata yʉhdʉa wahaha.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 ’Tói ti dujichʉ pʉhtoro sehe cʉ̃irore wamomaca dʉhteri nʉmʉ macari suhtirore sãaerarirore ñʉha.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 “¿Ne coyeiro, dohse yoacʉ wamomaca dʉhteri nʉmʉ macari suhtirore sãaerapaihta sã tari mʉhʉ?” ni sinituha pʉhtoro. To ã sinituchʉ masʉno sehe yʉhtieraha.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 To ã yʉhtierachʉ ñʉno tirore dahra cohtainare õ sehe niha: “Ahrirore to wamomacarine dʉhtega. To dahpori cʉ̃hʉre dʉhtega. Dʉhte tuhsʉ na wijaa, sopacapʉ cohãga tirore nahitianopʉ. Tópʉ tiro tuaro tii, cahyaro mehne bahca dihorohca”, niha pʉhtoro —ni yahure Jesu.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 To ã niri baharo õ sehe ni batoare tiro:
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 To ã niri baharo fariseo curua macaina waha, Jesure ti yahusãhtore ti basi durucuha tina. To ñano yʉhtichʉ tʉho duaa nimaha tirore yahusãa taa.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Ã durucua tina mehne macainare, Herode ya curua macaina cʉ̃hʉre Jesure sinitu dutia warocaha. Tina sehe Jesu cahapʉ wihi, tirore mahño cũ sinitu ñʉmare:
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Ã jicʉ sãre yahuga. ¿Roma macariro jipihtina bui pʉhtoro jirirore gobierno macaare marine waparo cahmajari, mʉ tʉhotuchʉ? ¿Mari dutia tirore wapa dutijari? —ni siniture tina Jesure.
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Ti ã nichʉ tʉhoro tirore ti yahusã duaare masino õ sehe nire:
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Mipʉre niñeru tʉre pʉhtoare wapahti tʉre na tahga. Tí tʉre ñʉjihna —nire tiro.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Ti ã na tachʉ õ sehe ni siniture tiro tinare:
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 —César, masa bui pʉhtoro masʉ, to wama cʉ̃hʉ wahãna —ni yʉhtire tina.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 To ã nichʉ tʉhoa, tʉho cʉaa waha, wahaa wahare Herode ya curua macaina.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Ã yoa tí dachoihta cãina saduceo curua macaina Jesu cahapʉ wihire. Saduceo curua macaina sehe “Cohamacʉ yariainare masosi”, ni tʉhotuina jire. Ã jia õ sehe nire tirore tina:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 —Buheriro, õ sehe ni buhea tiha Moise cjiro: “Cʉ̃iro to wahmino namo tiriro pohna mariaparota to yariachʉ to bahʉrore to wahmino namono cjirore nʉoano cahmana. Ã yoaro to wahmino mʉnano to pohna tiboro seheta pohna tiro cahmana to bahʉrore. Ã jia to pohna to wahmino mʉnano pohna yoaro sehe jiahca”, ni joaa tiha Moise cjiro —nire tina saduceo curua macaina.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Tíre ã ni yahu tuhsʉ ahri quitire yahu namore tina Jesure:
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 To ã nʉoari baharo to wahmino yoaro seheta pohna mariaparota yariaa wahaha tjoa. Ã yoa ahriro bahʉro to wahmino mʉnano yoaro seheta pohna mariaparota yariaa wahaha. Ã dihta wahaha cʉ̃iro pohna waro. Ne pohna mariapahta yaria pihtia wahaha tina.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Ti namono cjiro cʉ̃hʉ ti baharota yariaa wahaha jʉna.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 ¿Ne, Cohamacʉ jipihtinare yariaina cjirire to masochʉ diro baro namono jibocari ticoro? Tina jipihtina ticorore namo tirina cjiri jiha. ¿Ã yoa diro namono sehe jibocari ticoro pototi? —ni siniture tina.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Jesu õ sehe ni yʉhtire tinare:
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Yariarina cjiri ti masa mʉjari baharo tina anjoa yoaro sehe jira. Tina namo marieina, manʉ mariea numia jira tópʉre.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Yariarina cjiri ti masa wijaahto sehere mʉsare yahuihtja. ¿Cohamacʉ mʉsare to niri cjirire ne buherari mʉsa? Õ sehe niha tiro:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 “ ‘Yʉhʉ Abrahã, Isaa, Jacobo ti pʉhtoro tjija’, nina Cohamacʉ”, ni joaa tiha panopʉre. Ti yariari baharo “Ti pʉhtoro tjija”, ni yahuha Cohamacʉ. Ã niparota yariarina cjiri pʉhtoro jierara Cohamacʉ. “Ti pʉhtoro tjija”, to nia mehne catiina ti jichʉ masija mari. Tiro catiina pʉhtoro jira —ni yahure Jesu tinare.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 To ã ni buhechʉ tʉhoa payʉ masa tʉho cʉaa wahare.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Ã yoa saduceo curua macaina Jesure ti yʉhti masierachʉ tʉhoa, fariseo curua macaina sehe tiro cahapʉ cahmachure.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Cahmachu, tina mehne macariro marine judio masare buheriro sehe Jesu to ñano nichʉ tʉho duaro mahño cũ sinitu ñʉmare tirore.
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 —¿Buheriro Cohamacʉ ya dutia noa yʉhdʉaro di baro sehe jijari, mʉ tʉhotuchʉ? —ni siniture tiro.
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Jesu tirore õ sehe ni yʉhtire:
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Ahri dutiata paye dutia yʉhdoro noa yʉhdʉara.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Ahri dutia baharo paye dutia noa yʉhdʉara: “Mʉ basi mʉ cahĩno seheta mʉ cahai jiina cʉ̃hʉre cahĩga”, nina Cohamacʉ.
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Ahri pʉaro dutiare yoana, jipihtia paye dutiare yoa pahñona nija mari. Cohamacʉ yare yahu mʉhtaina cjiri panopʉ ti joari cʉ̃hʉre yoa pahñona nija mari —ni yahure Jesu.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Ã yoa fariseo curua macaina tói cahmachuina ti jichʉ
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 Jesu tinare õ sehe ni siniture:
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Jesu õ sehe ni yahure tinare:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 “Cohamacʉ yʉ pʉhtorore õ sehe nire:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Ã ni joarota Davi cjiro pʉhtoro tiha Cristore. ¿Davi cjiro Cristo ñʉchʉno cjiro jiro dohsearo tiro pʉhtoro tiari Cristore? (Cristo Davi cjiro pʉhtoro tjira) —ni yahure Jesu.
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 To ã ni yahuchʉ tina tirore ne yʉhti masierare. Ã jia tó purota sinitu duhunocare tina tirore. Tuhsʉ tirore cuia pari turi sinitu ñʉerare tirore jʉna.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.