Rute 2
guz (GUZ) vs NVT
1 Naomi nabwate omoamate oyomo ore korokwa Boazi, omonto omonda na bwesiko bw’eamate y’Elimeleki, omosacha oye. Ere nigo arenge omonto bwomong’uso, naende omonda.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Rutu, oria Omomoabu, agateebia Naomi, “Ntige ngende gochora ebigara ebitigari ase omogondo bw’omonto orang’e ribaga nkore bo.”
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Ase igo Rutu akagenda ase omogondo gete, akaba ogochora ebigara ebitigari korwa magega y’abagesi. Ruth ogochora ebigara ase omogondo o Boazi|alt="Ruth collects wheat at Boaz's farm" src="LB00098B.TIF" size="col" loc="Ruth 2:1-23" copy="Louise Bass" ref="2:3" Na bono egatoka ng’a omogondo oyio nigo orenge oyo o Boazi, omonto oria bw’eamate y’Elimeleki.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Erio agwo Boazi agacha aroro korwa Bethlehemu, agakwania abagesi, ogoteeba, “Omonene abe amo nainwe!”
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Boazi akaboria omoteneneri bw’abagesi baye, “Inee! Omosubati oyo, noyo ng’o?”
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Omoteneneri oria bw’abakori emeremo akamoiraneria, “Oyo nomosubati bw’Abamoabu, oria ochicha na Naomi korwa ase ense yabo.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Nigo aboria ribaga ri’ogochora ebigara ebitigari korwa magega y’abagesi, na korwa mambia goika bono nigo agendererete gochora ebigara, taratimoka rinde otatiga bono ase engaki ensinini akendererete ase ekegutu keria.”
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Erio Boazi agakwana na Rutu, akamoteebia, “Mwana one, ntegerera! Tobaisa kogenda gochora ebigara ebitigari ase omogondo omoao; obeere aa oka, obe kogokora emeremo na abaiseke aba.
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 Origererie orore ase bakogesa obabwatie korwa magega! Nakanirie abanto baane tibakogochanda. Gokorang’a, ogende ase chinsiongo echio baichoirie amaache, otaae onywe!”
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Rutu agatung’ama inse akaumama, akaboria Boazi, “Naki gwakora kwanyechandera na gonkorera buya iga, na inche nomomenyi inde aa?”
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Boazi akamoiraneria, “Nateebigwe amang’ana onsi gwakoreire nyoko biara korwa ekero omosacha oo akwete. Namanyire buna gwatigire iso na nyoko, na ense yao kwaiboreretwe, ogaacha komenya nabaanto otamanyete agwo ritang’ani.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Omonene agoakane ase aya gwakorire; ee, Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, oyo gwatameire, erinde orendwe inse ye chimbaaba chiaye.”
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Rutu akamoiraneria, “Omonene one, kwabeire omuya mono ase ’nde, kwandemirie ase ogokwana nobwororo nainche, omosomba oo, nonya tindenga’aini oyomo bw’abasomba bao abaiseke.”
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Ekero abanto bachete koragera, Boazi agateebia Rutu, “Inchuo aa, orie omogati otongerie ase omosori ore nedivai.” Naboigo Rutu agaikaransa amo nabagesi baria, na Boazi akamoa ebigara bisambire. Rutu akaria, akaigota, naende eyende egatigara.
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 Na ekero Rutu agendete gochora ebigara naende, Boazi agachiika abasomba baye, akabateebia, “Momotige achore ebigara nonya nase egati y’emesaima, timomokania.
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Naende momoruserie ebigara korwa ase emesaima, momotigere abichore, timobaisa komotanga.”
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Igo Rutu akagenderera gochora ebigara ase omogondo oria goika mogoroba, na ekero abibungete akanyora ng’a biaisanire ebitonga bibere.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Erio agetweka ebitonga biria, akairana gochia omochie, akaorokia ng’ina biara ebio achorete. Naende akamoa endagera eria yatigarete ekero ariete akaigota.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Naomi akamobooria, “Ng’ai kware gochora ebigara reero? Nase omogondo o ng’o kware gokora emeremo? Asesenigwe omonto oyio ogwechandera kogokonya!”
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Naomi agateebia Rutu, moka momura oye, “Boazi oyio tiga asesenigwe n’Omonene, oyio ogoikerania chiira chiaye chi’obwanchani ase abwo bare moyo, na ase abwo bakuure.” Naende agateeba, “Omonto oyio nomonyamwando ominto, oyomo bw’abaamate baito.”
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Naende Rutu, Omomoabu oria, akamoteebia, “Amo nayio ere nigo anteebia ng’a mbeere amo nabasomba baye goika bakoore rigesa riaye rionsi.”
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Erio Naomi ageteebia Rutu, “Ee, omwana one, mbuya mono kobua asore okore emeremo nabaiseke abwo bakomokorera Boazi. Oise kogenda ase omogondo bw’omonto omoao, abanto bare aroro mbaabaise kogokorera bobe.”
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Ase ayio Rutu agakora emeremo amo nabaiseke baria, akaba ogochora ebigara goika bagakoora rigesa ri’esairi na eri’engano. Korende akagenderera komenya amo na ng’ina biara.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.