Números 11

guz (GUZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Abanto bakerera ase engencho y’emechando yabo. Ekero Omonene aigwete okwereera kwabo akaba n’endamwamu enene, agatoma omorero ogoka ase egati y’ abanto, na omorero oria ogasamba abanto barenge ase chinsinyo chi’ebitwori.
1 O povo pôs-se a murmurar amargamente aos ouvidos do Senhor. O Senhor, ouvindo isso, irou-se: o fogo do Senhor acendeu-se entre eles e devorou a extremidade do acampamento.
2 Abanto bakarera ase Musa ng’a bakonywe, nere agasaba Omonene, na omorero oria okarimigwa.
2 O povo clamou a Moisés; Moisés orou ao Senhor e o fogo extinguiu-se.
3 Aase aria akarokwa Tabera, ekiagera omorero Omonene bwogete ase egati y’ abanto.
3 Deu-se àquele lugar o nome de Tabeera, porque o fogo do Senhor se tinha acendido no meio deles.
4 Abanto baria basang’anaine n’Abaisraeli nigo barenge nobotoonu obonene bw’okogania chinyama, na Abaisraeli boigo bakarera bagateeba, “Naki totanyora chinyama torie?
4 A população que estava no meio de Israel foi atacada por um desejo desordenado; e mesmo os israelitas recomeçaram a gemer: "Quem nos dará carne para comer?, diziam eles.
5 Twainyoire chinswe twarenge koria ase ense ya Misiri totare goakanera, na endagera ende enga buna emiongo emerandi, na emenyobio, na ebitunguo biare ao ao, ebiororo amo nebiroro.
5 Lembramo-nos dos peixes que comíamos de graça no Egito, os pepinos, os melões, os alhos bravos, as cebolas e os alhos.
6 Na bono chinguru chiaito chiatoereire, titobwati endagera ende tokoria otatiga Mana yoka.”
6 Agora nossa alma está seca. Não há mais nada, e só vemos maná diante de nossos olhos."
7 Mana nigo yarenge kororekana buna chinyeke chi’amaemba enkomba.
7 O maná assemelhava-se ao grão de coentro e parecia-se com o bdélio.
8 Abanto nigo barenge gosoka bayesangereria, naende bayesia ne chingena, gose bayeswaga ase chikonu. Erio baba bakoyeiyekera ase chinyongo na koyeroisia yaba emagaati. Igo yarenge gwansa buna amaandasi aroiseirie amaguta.
8 O povo dispersava-se para colhê-lo; moía-o com a mó ou esmagava-o num pilão, cozia-o numa panela e fazia bolos com ele, os quais tinham o sabor de um bolo amassado com óleo.
9 Mana eyio nigo yarenge kogwa amo ne riime ase ebitwori ekero kia botuko.
9 Enquanto de noite caía o orvalho no campo, caía também com ele o maná.
10 Musa akaigwa abanto bakwereera ase chiamate chiabo, kera omonto ase egesoero ki’eema yaye. Omonene akaba nendamwamu enene ase bare; ase ayio Musa akagechigwa.
10 Ouviu Moisés o povo que chorava, agrupado por famílias, cada uma à entrada de sua tenda. A cólera do Senhor acendeu-se com violência. Moisés entristeceu-se.
11 Ere akamoteebia Omonene, “Nase ki gwankoreire inche, omosomba oo, obobe obo iga? Naende ’ntanyoreti ogwancherwa ase ore. Nase ki kwang’eire emeremo emenene ase okoraa abanto aba?
11 E disse ao Senhor: "Por que afligis vosso servo? Por que não acho eu favor a vossos olhos, vós que me impusestes a carga de todo esse povo?
12 Inee! Ninche naiborete abanto aba bonsi? Gose ninche nabatongete? Naki rende ogonteebia ng’a ’mbabogorie na kobarera ase egekuba kiane, buna omoreri akobogoria omwana ekeng’werere okogonka, goika imbaikie ase ense eria kwarierete chisokoro chiabo eira ng’a nobayee?”
12 Porventura fui eu que concebi esse povo? Ou acaso fui eu que o dei à luz, para me dizerdes: leva-o em teu seio como a ama costuma levar o bebê, para a terra que, com juramento, prometi aos seus pais?
13 Ng’ai ’nkorusia chinyama ’nkoa abanto aba bonsi? Barabwo nigo bakorera ase ’nde bagoteeba: Toe chinyama torie!
13 Onde encontrarei carne para dar a todo esse povo que vem chorar perto de mim, dizendo: dá-nos carne para comer?
14 Inche bweka tinkonyara koraa abanto aba, egurube eye n’endito mono ase ’nde.
14 Eu sozinho não posso suportar todo esse povo; ele é pesado demais para mim.
15 Onye aye kogonkorera amang’ana buna ayio, indorere amaabera, ong’ite rimo rioka inkwe ase obosio bwao, erinde timbaisa korora obokong’u obo.
15 Em lugar de tratar-me assim, rogo-vos que antes me façais morrer, se achei agrado a vossos olhos, a fim de que eu não veja a minha infelicidade!
16 Omonene akamoiraneria, “Sangereria abagaaka b’Abaisraeli emerongo etan’ebere, abwo basikire, bamanyekanete bare abatang’ani b’ abanto, obarente agwo ase Eema y’Omosangererekano, batenene aroro amo naye.
16 O Senhor respondeu a Moisés: "Junta-me setenta homens entre os anciãos de Israel, que sabes serem os anciãos do povo e tenham autoridade sobre ele. Conduze-os à tenda de reunião, onde estarão contigo.
17 Inche ning’ike korwa igoro, ’nkwane naye aroro agwo. Naende nimbae barabwo omoika korwa ase omoika oria ore ime yao. Erio barabwo bakore emeremo amo naye, erinde tobaisa kobogoria obokong’u bw’okoraa abanto aba aye bweka.
17 Então descerei e ali falarei contigo. Tomarei do espírito que está em ti e o derramarei sobre eles, para que possam levar contigo a carga do povo e não estejas mais sozinho.
18 Kwana n’abanto, obateebie: Echene inwe abanyene ase engencho y’ankio; namonyore chinyama mokoria. Omonene oigure okwereera kwaino na buna mwaboria: Ning’o ogotoa chinyama torie? Ekero twarenge ase ense ya Misiri, nigo twarenge buya. Ase ayio Omonene nache abae chinyama morie.
18 Dirás ao povo: santificai-vos para amanhã, e tereis carne para comer, pois chorasses aos ouvidos do Eterno, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Estávamos tão bem no Egito!... O Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Timogochiria ase rituko erimo rioka, gose ase amatuko abere, gose atano, gose ikomi, gose emerongo ebere,
19 E comereis não só um dia, nem dois, nem cinco, nem dez, nem vinte,
20 korende ’namorie chinyama ase omotienyi omogima goika mochiroke chietere ase chimioro na kobagara‐garia emioyo. Ayio nigo arakoreke, ekiagera mwangire Omonene oria omenyete ase egati yaino, mwarerire ase obosio bwaye na gokwana: Ninki kiagerete tokarua Misiri?”
20 mas durante um mês inteiro, até que ela vos saia pelas narinas e vos cause nojo: porque rejeitasses o Senhor que está no meio de vós e dissestes-lhe chorando: por que saímos nós do Egito?"
21 Musa agateebia Omonene, “Abanto aba nkoraa, nigo bare abarwani chilifu amagana atano nomo bagotaara namagoro, naye bono gwateebire ng’a nobae chinyama barie ase omotienyi omogima.
21 Moisés disse: "Este povo, no meio do qual estou, conta seiscentos mil homens de pé, e dizeis que lhes dareis carne para que comam um mês inteiro!
22 Inee! Ntonyare konyenya ching’ondi gose chiombe chiisaine abanto aba baegwe barie baigote? Gose ne chinswe chionsi chia nyancha chirasangererigwe, erinde chibaisane?”
22 Porventura matar-se-á tanta quantidade de ovelhas e bois até que tenham bastante? Ou juntar-se-ão todos os peixes do mar para fartá-los?"
23 Omonene agateebia Musa, “Inee! Nigo orooche ng’a okoboko kwane nokweng’e? Bono norore gose amang’ana ane naikeranigwe ase ore, gose yaaya.”
23 O Senhor respondeu a Moisés: "Acaso será impotente a mão do Senhor? Verás sem demora se se fará ou não o que eu te disse."
24 Ase ayio Musa akageenda, agateebia abanto amang’ana onsi Omonene akwanete. Agasangereria abagaaka emerongo etan’ebere, nabwo bagatenena agwo goetanana Eema y’Omosangererekano.
24 Moisés saiu e referiu ao povo as palavras do Senhor. Reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou em volta da tenda.
25 Eri’Omonene agaika korwa igoro ore riire ime, agakwana na Musa, na akaa abagaaka baria emerongo etan’ebere korwa ase omoika oria oria orenge ime ase Musa. Ekero omoika oria obete igoro ase bare barabwo bakabana, korende tibagenderera gokora igo naende nonya ndinde.
25 O Senhor desceu na nuvem e falou a Moisés; tomou uma parte do espírito que o animava e a pôs sobre os setenta anciãos. Apenas repousara o espírito sobre eles, começaram a profetizar; mas não continuaram.
26 Bono abanto babere, Elidadi na Medadi, barabwo bagatigara ase egetwori, na omoika ogaacha igoro ase bare. Igo barenge abamo b’abwo bachoretwe, korende tibageenda agwo ase Eema, na barabwo bakabanera agwo ase egetwori.
26 Dois homens tinham ficado no acampamento: um chamava-se Eldad e o outro, Medad, e o espírito repousou também sobre eles, pois tinham sido alistados, mas não tinham ido à tenda; e profetizaram no acampamento.
27 Omonto oyomo omosae akaminyoka ase Musa, akamoteebia, “Elidadi na Medadi ’nkobana bare ase egetwori.”
27 Um jovem correu a dar notícias a Moisés: "Eldad e Medad, disse ele, profetizam no acampamento."
28 Yoshua, mosinto o Nuni, nigo arenge omokoreri o Musa korwa ekero arenge omosae. Ere agakwana na Musa, akamoteebia, “Musa Omonene one, bakanie.”
28 Então Josué, filho de Nun, servo de Moisés desde a sua juventude, tomou a palavra: "Moisés, disse ele, meu senhor, impede-os."
29 Musa akamobooria, “Aye nigo ore neribero ase emeremo y’ane? Ninganetie ng’a Omonene ae abanto bonsi omoika oye, erinde babe ababani.”
29 Moisés, porém, respondeu: "Por que és tão zeloso por mim? Prouvera a Deus que todo o povo do Senhor profetizasse, e que o Senhor lhe desse o seu espírito!"
30 Erio Musa na abagaaka b’Abaisraeli bakairana ase egetwori.
30 E Moisés retirou-se do acampamento com os anciãos de Israel.
31 Omonene akarenta omwaga, na omwaga oyio okarenta chinkware korwa ase enyancha, ogachiruta igoro y’ebitwori gochia ase oboare bw’orogeendo rwe rituko erimo goetania ebitwori chigatorerekana, chikaba chinduenyi gocha igoro koreng’ana ekerengo ki’amaboko abere.
31 Um vento mandado pelo Senhor, vindo das bandas do mar, trouxe consigo codornizes, e derramou-as sobre o acampamento, numa extensão de cerca de um dia de caminho para ambos os lados em volta do acampamento; e cobriam o solo, cerca de dois côvados de alto sobre a superfície da terra.
32 Abanto bakaimoka, bagasangereria chinkware chiria ase rituko riria rigima, na obotuko bwonsi, naende rituko ria kabere. Oyosangereretie chinke nigo asangereretie chiaisaine goetania ebitonga rigana erimo. Bagachikora emetanda aande onsi ase ebitwori.
32 Levantou-se então o povo, e ajuntou durante todo aquele dia, toda a noite e todo o dia seguinte tantas codornizes, que aquele que menos ajuntou conseguiu encher dez homeres. E estenderam-nas, para si mesmos, em toda a volta do acampamento.
33 Ekero abanto babekire chinyama menwa yabo, na konya batarachimera, Omonene akaba nendamwamu enene ase bare, akabaita ase okobaaka namaakwa amanene mono.
33 Ainda a carne estava nos seus dentes, e ainda não estava mastigada, quando a cólera do Senhor se inflamou contra o povo e o Senhor feriu o povo com um grande flagelo.
34 Aase aaria akarokwa Kibiroti‐Hatawa, ekiagera aroro agwo nao abanto baria barenge abatoonu b’okogania chinyama batindegetwe.
34 Chamou-se àquele lugar Quibrot-Hataava, porque ali sepultou-se o povo que se deixara dominar pelo desordenado.
35 Abanto bakarua Kibiroti‐Hatawa, bakageenda bagaika Haseroti, bakabeera aroro.
35 De Quibrot-Hataava, partiu o povo para Haserot, onde se deteve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.