Números 11
guz (GUZ) vs BKJ
1 Abanto bakerera ase engencho y’emechando yabo. Ekero Omonene aigwete okwereera kwabo akaba n’endamwamu enene, agatoma omorero ogoka ase egati y’ abanto, na omorero oria ogasamba abanto barenge ase chinsinyo chi’ebitwori.
1 E quando o povo se queixou, isso desagradou ao SENHOR, e o SENHOR ouviu isto; e a sua ira se acendeu, e o fogo do SENHOR ardeu entre eles, e consumiu os que estavam nas partes mais distantes do acampamento.
2 Abanto bakarera ase Musa ng’a bakonywe, nere agasaba Omonene, na omorero oria okarimigwa.
2 E o povo clamou a Moisés, e quando Moisés orou ao SENHOR, o fogo se apagou.
3 Aase aria akarokwa Tabera, ekiagera omorero Omonene bwogete ase egati y’ abanto.
3 E ele chamou aquele lugar de Taberá, porque o fogo do SENHOR acendera entre eles.
4 Abanto baria basang’anaine n’Abaisraeli nigo barenge nobotoonu obonene bw’okogania chinyama, na Abaisraeli boigo bakarera bagateeba, “Naki totanyora chinyama torie?
4 E no meio deles havia alguns estrangeiros que sentiram um anseio, e os filhos de Israel também choraram outra vez, e perguntaram: Quem nos dará carne para comer?
5 Twainyoire chinswe twarenge koria ase ense ya Misiri totare goakanera, na endagera ende enga buna emiongo emerandi, na emenyobio, na ebitunguo biare ao ao, ebiororo amo nebiroro.
5 Nós nos lembramos dos peixes que comíamos livremente no Egito; e os pepinos, e os melões, e os alhos-porros, e as cebolas, e os alhos.
6 Na bono chinguru chiaito chiatoereire, titobwati endagera ende tokoria otatiga Mana yoka.”
6 Mas agora a nossa alma está seca; não há nada além deste maná, diante dos nossos olhos.
7 Mana nigo yarenge kororekana buna chinyeke chi’amaemba enkomba.
7 E o maná era como semente de coentro, e a sua cor como a cor do bdélio.
8 Abanto nigo barenge gosoka bayesangereria, naende bayesia ne chingena, gose bayeswaga ase chikonu. Erio baba bakoyeiyekera ase chinyongo na koyeroisia yaba emagaati. Igo yarenge gwansa buna amaandasi aroiseirie amaguta.
8 E o povo ia e o colhia, e o moía em moinhos ou esmagava em pilões, e o cozinhava em panelas, e fazia bolos deles; e o seu sabor era como o do azeite fresco.
9 Mana eyio nigo yarenge kogwa amo ne riime ase ebitwori ekero kia botuko.
9 E quando caía o orvalho sobre o acampamento, à noite, o maná descia sobre ele.
10 Musa akaigwa abanto bakwereera ase chiamate chiabo, kera omonto ase egesoero ki’eema yaye. Omonene akaba nendamwamu enene ase bare; ase ayio Musa akagechigwa.
10 Então, Moisés ouviu o povo chorar, as suas famílias, cada homem à porta da sua tenda; e a ira do SENHOR se acendeu grandemente. Moisés também estava descontente.
11 Ere akamoteebia Omonene, “Nase ki gwankoreire inche, omosomba oo, obobe obo iga? Naende ’ntanyoreti ogwancherwa ase ore. Nase ki kwang’eire emeremo emenene ase okoraa abanto aba?
11 E Moisés disse ao SENHOR: Por que afligiste a teu servo, e por que não encontrei favor aos teus olhos, por qual razão colocaste os cuidados de todo este povo sobre mim?
12 Inee! Ninche naiborete abanto aba bonsi? Gose ninche nabatongete? Naki rende ogonteebia ng’a ’mbabogorie na kobarera ase egekuba kiane, buna omoreri akobogoria omwana ekeng’werere okogonka, goika imbaikie ase ense eria kwarierete chisokoro chiabo eira ng’a nobayee?”
12 Eu concebi todo este povo? Fui eu que o gerei, para que me dissesses: Leva-os no teu seio, como a ama leva a criança que ainda é amamentada à terra que juraste aos seus pais?
13 Ng’ai ’nkorusia chinyama ’nkoa abanto aba bonsi? Barabwo nigo bakorera ase ’nde bagoteeba: Toe chinyama torie!
13 De onde eu poderia obter carne para dar a todo este povo? Porque choram a mim, e dizem: Dá-nos carne para que possamos comer.
14 Inche bweka tinkonyara koraa abanto aba, egurube eye n’endito mono ase ’nde.
14 Eu sozinho não sou capaz de suportar com todo este povo, porque isto é pesado demais para mim.
15 Onye aye kogonkorera amang’ana buna ayio, indorere amaabera, ong’ite rimo rioka inkwe ase obosio bwao, erinde timbaisa korora obokong’u obo.
15 E, se ages assim comigo, eu te peço, mata-me se encontrei favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha desgraça.
16 Omonene akamoiraneria, “Sangereria abagaaka b’Abaisraeli emerongo etan’ebere, abwo basikire, bamanyekanete bare abatang’ani b’ abanto, obarente agwo ase Eema y’Omosangererekano, batenene aroro amo naye.
16 E o SENHOR disse a Moisés: Reúne para mim setenta homens dos anciãos de Israel, a quem conheces como anciãos do povo e seus oficiais; e traze-os ao tabernáculo da congregação, para que possam ficar ali contigo.
17 Inche ning’ike korwa igoro, ’nkwane naye aroro agwo. Naende nimbae barabwo omoika korwa ase omoika oria ore ime yao. Erio barabwo bakore emeremo amo naye, erinde tobaisa kobogoria obokong’u bw’okoraa abanto aba aye bweka.
17 E eu descerei, e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o colocarei sobre eles; e eles levarão contigo a carga do povo, para que não a leves sozinho.
18 Kwana n’abanto, obateebie: Echene inwe abanyene ase engencho y’ankio; namonyore chinyama mokoria. Omonene oigure okwereera kwaino na buna mwaboria: Ning’o ogotoa chinyama torie? Ekero twarenge ase ense ya Misiri, nigo twarenge buya. Ase ayio Omonene nache abae chinyama morie.
18 E dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne, porque chorastes aos ouvidos do SENHOR, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Porque tudo ia bem conosco no Egito; e por isso o SENHOR vos dará carne, e comereis.
19 Timogochiria ase rituko erimo rioka, gose ase amatuko abere, gose atano, gose ikomi, gose emerongo ebere,
19 E não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 korende ’namorie chinyama ase omotienyi omogima goika mochiroke chietere ase chimioro na kobagara‐garia emioyo. Ayio nigo arakoreke, ekiagera mwangire Omonene oria omenyete ase egati yaino, mwarerire ase obosio bwaye na gokwana: Ninki kiagerete tokarua Misiri?”
20 mas durante um mês inteiro, até que vos saia pelas narinas, até que vos seja repugnante, porque desprezastes o SENHOR, que está no vosso meio, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Musa agateebia Omonene, “Abanto aba nkoraa, nigo bare abarwani chilifu amagana atano nomo bagotaara namagoro, naye bono gwateebire ng’a nobae chinyama barie ase omotienyi omogima.
21 E disse Moisés: O povo no meio do qual estou, são seiscentos mil homens de pé, e disseste: Eu lhes darei carne para que possam comer um mês inteiro.
22 Inee! Ntonyare konyenya ching’ondi gose chiombe chiisaine abanto aba baegwe barie baigote? Gose ne chinswe chionsi chia nyancha chirasangererigwe, erinde chibaisane?”
22 Deveremos matar os rebanhos e o gado, para satisfazê-los? Ou todos os peixes do mar serão reunidos para eles, para satisfazê-los?
23 Omonene agateebia Musa, “Inee! Nigo orooche ng’a okoboko kwane nokweng’e? Bono norore gose amang’ana ane naikeranigwe ase ore, gose yaaya.”
23 E o SENHOR disse a Moisés: Terá a mão do SENHOR ficado mais curta? Verás, agora, se a minha palavra acontecerá a ti ou não.
24 Ase ayio Musa akageenda, agateebia abanto amang’ana onsi Omonene akwanete. Agasangereria abagaaka emerongo etan’ebere, nabwo bagatenena agwo goetanana Eema y’Omosangererekano.
24 E Moisés saiu, e disse ao povo as palavras do SENHOR, e reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou ao redor do tabernáculo.
25 Eri’Omonene agaika korwa igoro ore riire ime, agakwana na Musa, na akaa abagaaka baria emerongo etan’ebere korwa ase omoika oria oria orenge ime ase Musa. Ekero omoika oria obete igoro ase bare barabwo bakabana, korende tibagenderera gokora igo naende nonya ndinde.
25 E o SENHOR desceu em uma nuvem, e lhe falou; e tomou do Espírito que estava sobre ele, e deu aos setenta anciãos; e sucedeu que, quando repousava sobre eles o Espírito, eles profetizaram, e não cessou.
26 Bono abanto babere, Elidadi na Medadi, barabwo bagatigara ase egetwori, na omoika ogaacha igoro ase bare. Igo barenge abamo b’abwo bachoretwe, korende tibageenda agwo ase Eema, na barabwo bakabanera agwo ase egetwori.
26 Mas ficaram dois dos homens no acampamento; um deles se chamava Eldade, e o outro Medade; e pousou sobre eles o Espírito, e eles estavam entre os inscritos, porém não foram ao tabernáculo, e eles profetizavam no acampamento.
27 Omonto oyomo omosae akaminyoka ase Musa, akamoteebia, “Elidadi na Medadi ’nkobana bare ase egetwori.”
27 E um jovem correu, e contou a Moisés, dizendo: Eldade e Medade estão profetizando no acampamento.
28 Yoshua, mosinto o Nuni, nigo arenge omokoreri o Musa korwa ekero arenge omosae. Ere agakwana na Musa, akamoteebia, “Musa Omonene one, bakanie.”
28 E Josué, filho de Num, servo de Moisés, um dos seus jovens, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe que façam isso.
29 Musa akamobooria, “Aye nigo ore neribero ase emeremo y’ane? Ninganetie ng’a Omonene ae abanto bonsi omoika oye, erinde babe ababani.”
29 E Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Quisera Deus que todo o povo do SENHOR fosse profeta, e que o SENHOR colocasse o seu Espírito sobre eles.
30 Erio Musa na abagaaka b’Abaisraeli bakairana ase egetwori.
30 E Moisés o levou ao acampamento, ele e os anciãos de Israel.
31 Omonene akarenta omwaga, na omwaga oyio okarenta chinkware korwa ase enyancha, ogachiruta igoro y’ebitwori gochia ase oboare bw’orogeendo rwe rituko erimo goetania ebitwori chigatorerekana, chikaba chinduenyi gocha igoro koreng’ana ekerengo ki’amaboko abere.
31 E então, veio um vento do SENHOR, e trouxe codornizes do mar, e as fez cair no acampamento, estavam um dia de viagem de um lado, e estavam um dia de viagem do outro lado, ao redor do acampamento, e era dois côvados de altura sobre a terra.
32 Abanto bakaimoka, bagasangereria chinkware chiria ase rituko riria rigima, na obotuko bwonsi, naende rituko ria kabere. Oyosangereretie chinke nigo asangereretie chiaisaine goetania ebitonga rigana erimo. Bagachikora emetanda aande onsi ase ebitwori.
32 E o povo se levantou todo aquele dia, e toda aquela noite, e todo o dia seguinte, e recolheu as codornizes; aquele que colhera menos, colhera dez ômeres; e as espalharam ao redor do acampamento.
33 Ekero abanto babekire chinyama menwa yabo, na konya batarachimera, Omonene akaba nendamwamu enene ase bare, akabaita ase okobaaka namaakwa amanene mono.
33 E quando a carne estava entre os seus dentes, e antes que fosse mastigada, a ira do SENHOR se acendeu contra o povo, e o SENHOR feriu o povo com uma praga muito grande.
34 Aase aaria akarokwa Kibiroti‐Hatawa, ekiagera aroro agwo nao abanto baria barenge abatoonu b’okogania chinyama batindegetwe.
34 E deu àquele lugar o nome de Quibrote-Hataavá, porque ali enterraram o povo que teve o desejo.
35 Abanto bakarua Kibiroti‐Hatawa, bakageenda bagaika Haseroti, bakabeera aroro.
35 E de Quibrote-Hataavá, o povo viajou para Hazerote e ficou em Hazerote.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.