Números 11
guz (GUZ) vs NTLH
1 Abanto bakerera ase engencho y’emechando yabo. Ekero Omonene aigwete okwereera kwabo akaba n’endamwamu enene, agatoma omorero ogoka ase egati y’ abanto, na omorero oria ogasamba abanto barenge ase chinsinyo chi’ebitwori.
1 Por estarem passando por muitas dificuldades, os israelitas começaram a se queixar a Deus, o Senhor . Quando o Senhor ouviu as suas reclamações, ficou irado e fez cair fogo em cima deles. O fogo queimou no meio deles e destruiu uma ponta do acampamento.
2 Abanto bakarera ase Musa ng’a bakonywe, nere agasaba Omonene, na omorero oria okarimigwa.
2 Então o povo gritou, pedindo socorro a Moisés; Moisés orou ao Senhor , e o fogo se apagou.
3 Aase aria akarokwa Tabera, ekiagera omorero Omonene bwogete ase egati y’ abanto.
3 Aí puseram naquele lugar o nome de Taberá porque ali o fogo do Senhor havia queimado no meio deles.
4 Abanto baria basang’anaine n’Abaisraeli nigo barenge nobotoonu obonene bw’okogania chinyama, na Abaisraeli boigo bakarera bagateeba, “Naki totanyora chinyama torie?
4 Havia estrangeiros viajando com os israelitas. Eles estavam com muita vontade de comer carne, e até mesmo os israelitas começaram a reclamar, dizendo: — Ah, se tivéssemos um pouco de carne para comer!
5 Twainyoire chinswe twarenge koria ase ense ya Misiri totare goakanera, na endagera ende enga buna emiongo emerandi, na emenyobio, na ebitunguo biare ao ao, ebiororo amo nebiroro.
5 No Egito comíamos quanto peixe queríamos, e era de graça. E que saudades dos pepinos, dos melões, das verduras, das cebolas e dos alhos!
6 Na bono chinguru chiaito chiatoereire, titobwati endagera ende tokoria otatiga Mana yoka.”
6 Mas agora acabaram-se as nossas forças. Não há mais nada para comer, e a única coisa que vemos é esse maná !
7 Mana nigo yarenge kororekana buna chinyeke chi’amaemba enkomba.
7 (O maná era parecido com pequenas sementes brancas, meio amareladas. Ele caía durante a noite, com o orvalho. No dia seguinte de manhã, o povo ia apanhá-lo em volta do acampamento. Eles o moíam em moinhos ou o socavam em pilões, cozinhavam numa panela e faziam pães achatados que tinham gosto de pão assado com azeite.)
8 Abanto nigo barenge gosoka bayesangereria, naende bayesia ne chingena, gose bayeswaga ase chikonu. Erio baba bakoyeiyekera ase chinyongo na koyeroisia yaba emagaati. Igo yarenge gwansa buna amaandasi aroiseirie amaguta.
8 — ausente —
9 Mana eyio nigo yarenge kogwa amo ne riime ase ebitwori ekero kia botuko.
9 — ausente —
10 Musa akaigwa abanto bakwereera ase chiamate chiabo, kera omonto ase egesoero ki’eema yaye. Omonene akaba nendamwamu enene ase bare; ase ayio Musa akagechigwa.
10 Então Moisés ouviu o choro do povo. Cada família chorava na entrada da sua barraca. O Senhor ficou muito irado . E Moisés também ficou aborrecido
11 Ere akamoteebia Omonene, “Nase ki gwankoreire inche, omosomba oo, obobe obo iga? Naende ’ntanyoreti ogwancherwa ase ore. Nase ki kwang’eire emeremo emenene ase okoraa abanto aba?
11 e disse a Deus, o Senhor : — Por que me tens tratado tão mal? Por que estás aborrecido comigo? Por que me deste um trabalho tão pesado de dirigir todo este povo?
12 Inee! Ninche naiborete abanto aba bonsi? Gose ninche nabatongete? Naki rende ogonteebia ng’a ’mbabogorie na kobarera ase egekuba kiane, buna omoreri akobogoria omwana ekeng’werere okogonka, goika imbaikie ase ense eria kwarierete chisokoro chiabo eira ng’a nobayee?”
12 Eu não fiz este povo, nem dei à luz esta gente! Por que me pedes que faça como uma babá e os carregue no colo como criancinhas para a terra que juraste dar aos seus antepassados?
13 Ng’ai ’nkorusia chinyama ’nkoa abanto aba bonsi? Barabwo nigo bakorera ase ’nde bagoteeba: Toe chinyama torie!
13 Onde poderia eu conseguir carne para dar a todo este povo? Eles vêm chorar perto de mim e dizem que querem comer carne.
14 Inche bweka tinkonyara koraa abanto aba, egurube eye n’endito mono ase ’nde.
14 Eu sozinho não posso cuidar de todo este povo; isso é demais para mim!
15 Onye aye kogonkorera amang’ana buna ayio, indorere amaabera, ong’ite rimo rioka inkwe ase obosio bwao, erinde timbaisa korora obokong’u obo.
15 Se vais me tratar desse jeito, tem pena de mim e mata-me! Se gostas de mim, não deixes que eu continue sofrendo deste jeito!
16 Omonene akamoiraneria, “Sangereria abagaaka b’Abaisraeli emerongo etan’ebere, abwo basikire, bamanyekanete bare abatang’ani b’ abanto, obarente agwo ase Eema y’Omosangererekano, batenene aroro amo naye.
16 O Senhor Deus respondeu a Moisés: — Reúna para mim setenta homens, que você sabe que são líderes, entre os mais respeitados do povo de Israel; leve-os até a
17 Inche ning’ike korwa igoro, ’nkwane naye aroro agwo. Naende nimbae barabwo omoika korwa ase omoika oria ore ime yao. Erio barabwo bakore emeremo amo naye, erinde tobaisa kobogoria obokong’u bw’okoraa abanto aba aye bweka.
17 Então eu descerei e falarei com você ali; tirarei uma parte do Espírito que lhe dei e darei a eles, para que o ajudem no pesado trabalho de cuidar do povo. Assim, você não precisará fazer isso sozinho.
18 Kwana n’abanto, obateebie: Echene inwe abanyene ase engencho y’ankio; namonyore chinyama mokoria. Omonene oigure okwereera kwaino na buna mwaboria: Ning’o ogotoa chinyama torie? Ekero twarenge ase ense ya Misiri, nigo twarenge buya. Ase ayio Omonene nache abae chinyama morie.
18 Agora diga ao povo o seguinte: “Purifiquem-se para amanhã; vocês vão comer carne. O Senhor ouviu vocês chorando e dizendo que queriam carne e que passavam bem no Egito. Por isso o Senhor lhes dará carne, e vocês a comerão.
19 Timogochiria ase rituko erimo rioka, gose ase amatuko abere, gose atano, gose ikomi, gose emerongo ebere,
19 E não comerão só um dia, nem dois, nem cinco, nem dez, nem vinte,
20 korende ’namorie chinyama ase omotienyi omogima goika mochiroke chietere ase chimioro na kobagara‐garia emioyo. Ayio nigo arakoreke, ekiagera mwangire Omonene oria omenyete ase egati yaino, mwarerire ase obosio bwaye na gokwana: Ninki kiagerete tokarua Misiri?”
20 mas durante um mês inteiro, até que saia pelos seus narizes, e vocês ficarem com nojo. Pois vocês rejeitaram o Senhor , que está no meio de vocês, e se queixaram, dizendo que nunca deveriam ter saído do Egito.”
21 Musa agateebia Omonene, “Abanto aba nkoraa, nigo bare abarwani chilifu amagana atano nomo bagotaara namagoro, naye bono gwateebire ng’a nobae chinyama barie ase omotienyi omogima.
21 Moisés disse: — Estou levando seiscentos mil homens, e tu dizes que vais dar a essa gente carne para comer o mês inteiro?
22 Inee! Ntonyare konyenya ching’ondi gose chiombe chiisaine abanto aba baegwe barie baigote? Gose ne chinswe chionsi chia nyancha chirasangererigwe, erinde chibaisane?”
22 Onde haveria tantas ovelhas e vacas para matar a fim de que todos ficassem satisfeitos? Será que todos os peixes do mar juntos poderiam alimentar essa gente?
23 Omonene agateebia Musa, “Inee! Nigo orooche ng’a okoboko kwane nokweng’e? Bono norore gose amang’ana ane naikeranigwe ase ore, gose yaaya.”
23 Porém o Senhor Deus respondeu a Moisés: — Será que eu tenho tão pouco poder? Agora mesmo você verá se o que eu disse vai acontecer ou não.
24 Ase ayio Musa akageenda, agateebia abanto amang’ana onsi Omonene akwanete. Agasangereria abagaaka emerongo etan’ebere, nabwo bagatenena agwo goetanana Eema y’Omosangererekano.
24 Então Moisés saiu e contou ao povo o que o Senhor tinha dito. Ele reuniu setenta líderes do povo e os pôs ao redor da Tenda.
25 Eri’Omonene agaika korwa igoro ore riire ime, agakwana na Musa, na akaa abagaaka baria emerongo etan’ebere korwa ase omoika oria oria orenge ime ase Musa. Ekero omoika oria obete igoro ase bare barabwo bakabana, korende tibagenderera gokora igo naende nonya ndinde.
25 Aí o Senhor desceu na nuvem e falou com ele. Deus tirou uma parte do Espírito que tinha dado a Moisés e deu aos setenta líderes. Quando o Espírito veio sobre eles, eles começaram a falar alto como profetas ; porém isso durou pouco tempo.
26 Bono abanto babere, Elidadi na Medadi, barabwo bagatigara ase egetwori, na omoika ogaacha igoro ase bare. Igo barenge abamo b’abwo bachoretwe, korende tibageenda agwo ase Eema, na barabwo bakabanera agwo ase egetwori.
26 Dois dos setenta líderes ficaram no acampamento e não foram até a Tenda Sagrada. Um se chamava Eldade, e o outro, Medade. O Espírito veio sobre eles, e eles também começaram a falar alto como profetas.
27 Omonto oyomo omosae akaminyoka ase Musa, akamoteebia, “Elidadi na Medadi ’nkobana bare ase egetwori.”
27 Então um rapaz foi correndo contar que Eldade e Medade estavam profetizando no acampamento.
28 Yoshua, mosinto o Nuni, nigo arenge omokoreri o Musa korwa ekero arenge omosae. Ere agakwana na Musa, akamoteebia, “Musa Omonene one, bakanie.”
28 Aí Josué, filho de Num, que desde a sua mocidade era auxiliar de Moisés, foi logo dizendo: — Moisés, meu chefe, não deixe que eles façam isso!
29 Musa akamobooria, “Aye nigo ore neribero ase emeremo y’ane? Ninganetie ng’a Omonene ae abanto bonsi omoika oye, erinde babe ababani.”
29 Moisés respondeu: — Por que você está preocupado com os meus direitos, quando eu é que deveria estar? Eu gostaria que o
30 Erio Musa na abagaaka b’Abaisraeli bakairana ase egetwori.
30 Depois Moisés e os setenta líderes do povo de Israel voltaram para o acampamento.
31 Omonene akarenta omwaga, na omwaga oyio okarenta chinkware korwa ase enyancha, ogachiruta igoro y’ebitwori gochia ase oboare bw’orogeendo rwe rituko erimo goetania ebitwori chigatorerekana, chikaba chinduenyi gocha igoro koreng’ana ekerengo ki’amaboko abere.
31 De repente, o Senhor mandou um vento que trouxe do mar bandos de codornas. Elas caíram no acampamento e em volta, em todas as direções, a uma distância de uns trinta quilômetros; e cobriram o chão em montes de quase um metro de altura.
32 Abanto bakaimoka, bagasangereria chinkware chiria ase rituko riria rigima, na obotuko bwonsi, naende rituko ria kabere. Oyosangereretie chinke nigo asangereretie chiaisaine goetania ebitonga rigana erimo. Bagachikora emetanda aande onsi ase ebitwori.
32 Assim, todo aquele dia, toda aquela noite e todo o dia seguinte o povo trabalhou catando codornas; ninguém juntou menos de mil quilos. E espalharam as codornas ao redor do acampamento para secar.
33 Ekero abanto babekire chinyama menwa yabo, na konya batarachimera, Omonene akaba nendamwamu enene ase bare, akabaita ase okobaaka namaakwa amanene mono.
33 Quando ainda havia muita carne para comer, o Senhor ficou irado com o povo e os castigou com uma terrível epidemia, que matou muita gente.
34 Aase aaria akarokwa Kibiroti‐Hatawa, ekiagera aroro agwo nao abanto baria barenge abatoonu b’okogania chinyama batindegetwe.
34 Por isso puseram naquele lugar o nome de Quibrote-Ataavá, que quer dizer “As Sepulturas do Desejo”; pois ali foram sepultadas as pessoas que estavam loucas de vontade de comer carne.
35 Abanto bakarua Kibiroti‐Hatawa, bakageenda bagaika Haseroti, bakabeera aroro.
35 Depois os israelitas foram até Hazerote e acamparam ali.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.