Provérbios 7
Modern Greek (GREEK) vs ARC
1 Υιε μου, φυλαττε τους λογους μου και ταμιευσον τας εντολας μου παρα σεαυτω.
1 Filho meu, guarda as minhas palavras e esconde dentro de ti os meus mandamentos.
2 Φυλαττε τας εντολας μου, και θελεις ζησει· και τον νομον μου, ως την κορην των οφθαλμων σου.
2 Guarda os meus mandamentos e vive; e a minha lei, como a menina dos teus olhos.
3 Δεσον αυτα επι τους δακτυλους σου, εγχαραξον αυτα επι την πλακα της καρδιας σου.
3 Ata-os aos teus dedos, escreve-os na tábua do teu coração.
4 Ειπε προς την σοφιαν; συ εισαι αδελφη μου· και καλεσον την φρονησιν συγγενη σου·
4 Dize à Sabedoria: Tu és minha irmã; e à prudência chama tua parenta;
5 δια να σε φυλαττωσιν απο ξενης γυναικος, απο αλλοτριας κολακευουσης δια των λογων αυτης.
5 para te guardarem da mulher alheia, da estranha que lisonjeia com as suas palavras.
6 Επειδη απο του παραθυρου της οικιας μου εκυψα δια του δικτυωτου μου·
6 Porque da janela da minha casa, por minhas grades olhando eu,
7 και ειδον μεταξυ των αφρονων, παρετηρησα μεταξυ των νεανισκων, νεον ενδεη φρενων·
7 vi entre os simples, descobri entre os jovens, um jovem falto de juízo,
8 οστις διεβαινε δια της πλατειας, πλησιον της γωνιας αυτης, και διηρχετο την οδον προς την οικιαν αυτης,
8 que passava pela rua junto à sua esquina e seguia o caminho da sua casa,
9 εν τω εσπερινω σκοτει της ημερας, εν τω σκοτασμω της νυκτος και τω γνοφω·
9 no crepúsculo, à tarde do dia, na escuridão e trevas da noite.
10 και ιδου, συναπαντα αυτον γυνη εχουσα σχημα πορνικον, και καρδιαν δολιοφρονα,
10 E eis que uma mulher lhe saiu ao encontro, com enfeites de prostituta e astuto coração.
11 φλυαρος και αναιδης· οι ποδες αυτης δεν μενουσιν εν τω οικω αυτης·
11 Esta era alvoroçadora e contenciosa, e não paravam em casa os seus pés;
12 τωρα ειναι εξω, τωρα εν ταις πλατειαις, και ενεδρευει πλησιον πασης γωνιας.
12 ora pelas ruas, ora pelas praças, espreitando por todos os cantos,
13 Και πιανει αυτον και φιλει αυτον και με αναιδες προσωπον λεγει προς αυτον,
13 aproximou-se dele, e o beijou, e esforçou o seu rosto, e disse-lhe:
14 Εχω θυσιας ειρηνικας· σημερον απεδωκα τας ευχας μου·
14 Sacrifícios pacíficos tenho comigo; hoje paguei os meus votos.
15 δια τουτο εξηλθον εις απαντησιν σου, ποθουσα το προσωπον σου, και σε ευρηκα·
15 Por isso, saí ao teu encontro, a buscar diligentemente a tua face, e te achei.
16 εστρωσα την κλινην μου με πεπλους, με ταπητας πεποικιλμενους, με νηματα της Αιγυπτου·
16 Já cobri a minha cama com cobertas de tapeçaria, com obras lavradas com linho fino do Egito;
17 εθυμιασα την κλινην μου με σμυρναν, αλοην και κιναμωμον·
17 já perfumei o meu leito com mirra, aloés e canela.
18 ελθε, ας μεθυσθωμεν απο ερωτος μεχρι της αυγης· ας εντρυφησωμεν εις ερωτας·
18 Vem, saciemo-nos de amores até pela manhã; alegremo-nos com amores.
19 διοτι δεν ειναι ο ανηρ εν τη οικια αυτου, υπηγεν εις οδον μακραν·
19 Porque o marido não está em casa, foi fazer uma jornada ao longe.
20 ελαβε βαλαντιον αργυριου εν τη χειρι αυτου· εν ωρισμενω καιρω θελει επανελθει εις την οικιαν αυτου.
20 Um saquitel de dinheiro levou na sua mão; só no dia marcado voltará a casa.
21 Δια της πολλης αυτης τεχνης απεπλανησεν αυτον· δια της κολακειας των χειλεων αυτης ειλκυσεν αυτον.
21 Seduziu-o com a multidão das suas palavras, com as lisonjas dos seus lábios o persuadiu.
22 Ευθυς ακολουθει αυτην κατοπιν, καθως ο βους υπαγει εις την σφαγην, η καθως η ελαφος πηδα εις τον βροχον,
22 E ele segue-a logo, como boi que vai ao matadouro; e, como o louco ao castigo das prisões,
23 εωσου βελος διαπεραση το ηπαρ αυτης· καθως το πτηνον σπευδει εις την παγιδα και δεν εξευρει οτι ειναι εναντιον της ζωης αυτου.
23 até que a flecha lhe atravesse o fígado, como a ave que se apressa para o laço e não sabe que ele está ali contra a sua vida.
24 Τωρα λοιπον ακουσατε μου, τεκνα, και προσεχετε εις τους λογους του στοματος μου.
24 Agora, pois, filhos, dai-me ouvidos e estai atentos às palavras da minha boca;
25 Ας μη εκκλινη εις τας οδους αυτης η καρδια σου, μη παρεκτραπης εις τας τριβους αυτης.
25 não se desvie para os seus caminhos o teu coração, e não andes perdido nas suas veredas;
26 Διοτι πολλους εκαμε να πεσωσι πεπληγωμενοι, και δυνατοι ειναι οι φονευθεντες υπ' αυτης.
26 porque a muitos feridos derribou; e são muitíssimos os que por ela foram mortos.
27 Οδοι αδου ειναι ο οικος αυτης, καταβαινουσαι εις τα ταμεια του θανατου.
27 Caminhos de sepultura é a sua casa, os quais descem às câmaras da morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Provérbios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.