Salmos 107
grclxx (GRCLXX) vs NVT
1 ᾨδὴ ψαλμοῦ τῷ Δαυΐδ.
1 Deem graças ao S enhor , porque ele é bom; seu amor dura para sempre!
2 ΕΤΟΙΜΗ ἡ καρδία μου, ὁ Θεός, ἑτοίμη ἡ καρδία μου, ᾄσομαι καὶ ψαλῶ ἐν τῇ δόξῃ μου.
2 O S enhor os resgatou? Proclamem em alta voz! Contem a todos que ele os resgatou de seus inimigos.
3 ἐξεγέρθητι, ψαλτήριον καὶ κιθάρα· ἐξεγερθήσομαι ὄρθρου.
3 Pois ele reuniu os que estavam exilados em muitas terras, do leste e do oeste, do norte e do sul.
4 ἐξομολογήσομαί σοι ἐν λαοῖς, Κύριε, ψαλῶ σοι ἐν ἔθνεσιν,
4 Eles vagavam pelo deserto, perdidos e sem lar.
5 ὅτι μέγα ἐπάνω τῶν οὐρανῶν τὸ ἔλεός σου καὶ ἕως τῶν νεφελῶν ἡ ἀλήθειά σου.
5 Famintos e sedentos, chegaram à beira da morte.
6 ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς, ὁ Θεός, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου.
6 Em sua aflição, clamaram ao S enhor , e ele os livrou de seus sofrimentos.
7 ὅπως ἂν ρυσθῶσιν οἱ ἀγαπητοί σου, σῶσον τῇ δεξιᾷ σου καὶ ἐπάκουσόν μου.
7 Conduziu-os por um caminho seguro, a uma cidade onde pudessem morar.
8 ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ· ὑψωθήσομαι καὶ διαμεριῶ Σίκιμα, καὶ τὴν κοιλάδα τῶν σκηνῶν διαμετρήσω·
8 Que louvem o S enhor por seu grande amor e pelas maravilhas que fez pela humanidade.
9 ἐμός ἐστι Γαλαάδ, καὶ ἐμός ἐστι Μανασσῆς, καὶ Ἐφραὶμ ἀντίληψις τῆς κεφαλῆς μου, Ἰούδας βασιλεύς μου,
9 Pois ele sacia o sedento e enche de coisas boas o faminto.
10 Μωὰβ λέβης τῆς ἐλπίδος μου, ἐπὶ τὴν Ἰδουμαίαν ἐπιβαλῶ τὸ ὑπόδημά μου, ἐμοὶ ἀλλόφυλοι ὑπετάγησαν.
10 Estavam sentados na escuridão e em trevas profundas, presos com as algemas de ferro do sofrimento.
11 τίς ἀπάξει με εἰς πόλιν περιοχῆς; ἢ τίς ὁδηγήσει με ἕως τῆς Ἰδουμαίας;
11 Rebelaram-se contra as palavras de Deus e desprezaram o conselho do Altíssimo.
12 οὐχὶ σύ, ὁ Θεός, ὁ ἀπωσάμενος ἡμᾶς; καὶ οὐκ ἐξελεύσῃ, ὁ Θεός, ἐν ταῖς δυνάμεσιν ἡμῶν;
12 Por isso ele os sujeitou a trabalhos pesados; caíram, e não houve quem os ajudasse.
13 δὸς ἡμῖν βοήθειαν ἐκ θλίψεως, καὶ ματαία σωτηρία ἀνθρώπου.
13 Em sua aflição, clamaram ao S enhor , e ele os livrou de seus sofrimentos.
14 ἐν τῷ Θεῷ ποιήσωμεν δύναμιν, καὶ αὐτὸς ἐξουδενώσει τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν.
14 Tirou-os da escuridão e das trevas profundas e quebrou suas algemas.
15 — ausente —
15 Que louvem o S enhor por seu grande amor e pelas maravilhas que fez pela humanidade.
16 — ausente —
16 Pois ele quebrou as portas de bronze da prisão e partiu as trancas de ferro.
17 — ausente —
17 Foram tolos; rebelaram-se e sofreram por causa de seus pecados.
18 — ausente —
18 Não conseguiam nem pensar em comer e estavam às portas da morte.
19 — ausente —
19 Em sua aflição, clamaram ao S enhor , e ele os livrou de seus sofrimentos.
20 — ausente —
20 Enviou sua palavra e os curou, e os resgatou da morte.
21 — ausente —
21 Que louvem o S enhor por seu grande amor e pelas maravilhas que fez pela humanidade.
22 — ausente —
22 Que ofereçam sacrifícios de ações de graças e anunciem suas obras com canções alegres.
23 — ausente —
23 Viajaram pelo mundo em navios; percorreram as rotas comerciais dos mares.
24 — ausente —
24 Também eles viram as obras do S enhor e suas maravilhas nas águas mais profundas.
25 — ausente —
25 Por sua ordem, os ventos se levantaram e agitaram as ondas.
26 — ausente —
26 Seus navios eram lançados aos céus, depois desciam às profundezas; foram tomados de pavor.
27 — ausente —
27 Cambaleavam e tropeçavam, como bêbados, e não sabiam mais o que fazer.
28 — ausente —
28 Em sua aflição, clamaram ao S enhor , e ele os livrou de seus sofrimentos.
29 — ausente —
29 Acalmou a tempestade e aquietou as ondas.
30 — ausente —
30 A calmaria os alegrou, e ele os levou ao porto em segurança.
31 — ausente —
31 Que louvem o S enhor por sua bondade e pelas maravilhas que fez pela humanidade.
32 — ausente —
32 Que o exaltem em público, diante da comunidade e dos líderes do povo.
33 — ausente —
33 Ele transforma rios em desertos, e fontes de água em terra seca.
34 — ausente —
34 Torna a terra fértil em solo inútil, por causa da perversidade de seus habitantes.
35 — ausente —
35 Também transforma os desertos em açudes e a terra seca em fontes de água.
36 — ausente —
36 Leva os famintos para ali se estabelecerem e construírem suas cidades.
37 — ausente —
37 Eles semeiam campos, plantam videiras e têm grandes colheitas.
38 — ausente —
38 Sim, ele os abençoa! Ali, criam famílias numerosas, e seus rebanhos não param de crescer.
39 — ausente —
39 Mas, quando diminuem em número e empobrecem por causa da opressão, da miséria e da tristeza,
40 — ausente —
40 o S enhor lança desprezo sobre seus príncipes e os faz vagar num deserto sem caminhos.
41 — ausente —
41 Contudo, livra do sofrimento os pobres e aumenta suas famílias como rebanhos de ovelhas.
42 — ausente —
42 Os justos verão essas coisas e se alegrarão, enquanto os perversos serão calados.
43 — ausente —
43 Quem é sábio levará tudo isso a sério; perceberá como tem sido leal o amor do S
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 107, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.