Apocalipse 6

Text-Critical Greek NT (GRC_TCG) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Καὶ εἶδονὅτι ἤνοιξε τὸ ἀρνίον μίαν ἐκ τῶνἑπτὰ σφραγίδων, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγοντος ὡςφωνὴ βροντῆς, Ἔρχου καὶἴδε.
1 Observei quando o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos. Então ouvi um dos seres viventes dizer com voz de trovão: "Venha! "
2 Καὶ ἰδού, ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾽αὐτὸν ἔχων τόξον· καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος, καὶ ἐξῆλθε νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ.
2 Olhei, e diante de mim estava um cavalo branco! Seu cavaleiro empunhava um arco, e foi-lhe dada uma coroa; ele cavalgava como vencedor determinado a vencer.
3 Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴνδευτέραν σφραγῖδα, ἤκουσα τοῦ δευτέρου ζῴου λέγοντος,Ἔρχου.
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: "Venha! "
4 Καὶ ἐξῆλθεν ἄλλος ἵπποςπυρός, καὶ τῷ καθημένῳ ἐπ᾽αὐτὸν ἐδόθη αὐτῷ λαβεῖν τὴν εἰρήνηνἐκ τῆς γῆςἵνα ἀλλήλουςσφάξωσι, καὶ ἐδόθη αὐτῷ μάχαιρα μεγάλη.
4 Então saiu outro cavalo; e este era vermelho. Seu cavaleiro recebeu poder para tirar a paz da terra e fazer que os homens se matassem uns aos outros. E lhe foi dada uma grande espada.
5 Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴνσφραγῖδα τὴν τρίτην, ἤκουσα τοῦ τρίτου ζῴου λέγοντος, Ἔρχουκαὶ ἴδε. Καὶ ἰδού, ἵππος μέλας, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾽αὐτὸν ἔχων ζυγὸν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: "Venha! " Olhei, e diante de mim estava um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Καὶ ἤκουσαφωνὴν ἐν μέσῳ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγουσαν, Χοῖνιξ σίτου δηναρίου, καὶ τρεῖς χοίνικεςκριθῆς δηναρίου· καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον μὴ ἀδικήσῃς.
6 Então ouvi o que parecia uma voz entre os quatro seres viventes, dizendo: "Um quilo de trigo por um denário, e três quilos de cevada por um denário, e não danifique o azeite e o vinho! "
7 Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν τετάρτην,ἤκουσα τοῦ τετάρτου ζῴουλέγοντος, Ἔρχου καὶἴδε.
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: "Venha! "
8 Καὶ ἰδού, ἵππος χλωρός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπάνωαὐτοῦ ὄνομα αὐτῷὁ Θάνατος, καὶ ὁ ᾍδηςἠκολούθειαὐτῷ. Καὶ ἐδόθηαὐτῷ ἐξουσίαἐπὶ τὸ τέταρτον τῆς γῆς ἀποκτεῖναι ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν θανάτῳ καὶ ὑπὸ τῶν θηρίων τῆς γῆς.
8 Olhei, e diante de mim estava um cavalo amarelo. Seu cavaleiro chamava-se Morte, e o Hades o seguia de perto. Foi-lhes dado poder sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome, por pragas e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰςψυχὰς τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαντοῦ ἀρνίου ἣν εἶχον.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas daqueles que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e do testemunho que deram.
10 Καὶἔκραξανφωνὴν μεγάλην, λέγοντες, Ἕως πότε, ὁ δεσπότης, ὁ ἅγιος καὶἀληθινός, οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶνἐκ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς;
10 Eles clamavam em alta voz: "Até quando, ó Soberano santo e verdadeiro, esperarás para julgar os habitantes da terra e vingar o nosso sangue? "
11 Καὶἐδόθηαὐτοῖςστολὴ λευκή, καὶ ἐρρέθη αὐτοῖς ἵναἀναπαύσωνταιἔτι χρόνον,ἕωςπληρώσωσι καὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶν καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶνκαὶ οἱ μέλλοντεςἀποκτένεσθαι ὡς καὶ αὐτοί.
11 Então cada um deles recebeu uma veste branca, e foi-lhes dito que esperassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus conservos e irmãos, que deveriam ser mortos como eles.
12 Καὶ εἶδονὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην,καὶ σεισμὸς μέγας ἐγένετο, καὶ ὁ ἥλιοςμέλας ἐγένετο ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνηὅλη ἐγένετο ὡς αἷμα,
12 Observei quando ele abriu o sexto selo. Houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como tecido de crina negra, toda a lua tornou-se vermelha como sangue,
13 καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦἔπεσον εἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆβαλοῦσα τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς ὑπὸἀνέμου μεγάλου σειομένη.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra como figos verdes caem da figueira quando sacudidos por um vento forte.
14 Καὶὁ οὐρανὸς ἀπεχωρίσθη ὡς βιβλίονἑλισσόμενος, καὶ πᾶν ὄρος καὶ νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἐκινήθησαν.
14 O céu foi se recolhendo como se enrola um pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram removidas de seus lugares.
15 Καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ μεγιστᾶνες καὶ οἱχιλίαρχοι καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱἰσχυροὶ καὶ πᾶς δοῦλος καὶἐλεύθερος ἔκρυψαν ἑαυτοὺς εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς πέτρας τῶν ὀρέων.
15 Então os reis da terra, os príncipes, os generais, os ricos, os poderosos — todos os homens, quer escravos, quer livres, esconderam-se em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Καὶ λέγουσι τοῖς ὄρεσι καὶ ταῖς πέτραις,Πέσετε ἐφ᾽ ἡμᾶς καὶ κρύψατε ἡμᾶς ἀπὸ προσώπου τοῦ καθημένου ἐπὶτῷ θρόνῳ καὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ ἀρνίου,
16 Eles gritavam às montanhas e às rochas: "Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está assentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆςαὐτοῦ, καὶ τίς δύναται σταθῆναι;
17 Pois chegou o grande dia da ira deles; e quem poderá suportar? "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.