Apocalipse 6
Text-Critical Greek NT (GRC_TCG) vs ACF
1 Καὶ εἶδονὅτι ἤνοιξε τὸ ἀρνίον μίαν ἐκ τῶνἑπτὰ σφραγίδων, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγοντος ὡςφωνὴ βροντῆς, Ἔρχου καὶἴδε.
1 E, havendo o Cordeiro aberto um dos selos, olhei, e ouvi um dos quatro animais, que dizia como em voz de trovão: Vem, e vê.
2 Καὶ ἰδού, ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾽αὐτὸν ἔχων τόξον· καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος, καὶ ἐξῆλθε νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ.
2 E olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vitorioso, e para vencer.
3 Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴνδευτέραν σφραγῖδα, ἤκουσα τοῦ δευτέρου ζῴου λέγοντος,Ἔρχου.
3 E, havendo aberto o segundo selo, ouvi o segundo animal, dizendo: Vem, e vê.
4 Καὶ ἐξῆλθεν ἄλλος ἵπποςπυρός, καὶ τῷ καθημένῳ ἐπ᾽αὐτὸν ἐδόθη αὐτῷ λαβεῖν τὴν εἰρήνηνἐκ τῆς γῆςἵνα ἀλλήλουςσφάξωσι, καὶ ἐδόθη αὐτῷ μάχαιρα μεγάλη.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao que estava assentado sobre ele foi dado que tirasse a paz da terra, e que se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴνσφραγῖδα τὴν τρίτην, ἤκουσα τοῦ τρίτου ζῴου λέγοντος, Ἔρχουκαὶ ἴδε. Καὶ ἰδού, ἵππος μέλας, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾽αὐτὸν ἔχων ζυγὸν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.
5 E, havendo aberto o terceiro selo, ouvi dizer o terceiro animal: Vem, e vê. E olhei, e eis um cavalo preto e o que sobre ele estava assentado tinha uma balança em sua mão.
6 Καὶ ἤκουσαφωνὴν ἐν μέσῳ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγουσαν, Χοῖνιξ σίτου δηναρίου, καὶ τρεῖς χοίνικεςκριθῆς δηναρίου· καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον μὴ ἀδικήσῃς.
6 E ouvi uma voz no meio dos quatro animais, que dizia: Uma medida de trigo por um dinheiro, e três medidas de cevada por um dinheiro; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν τετάρτην,ἤκουσα τοῦ τετάρτου ζῴουλέγοντος, Ἔρχου καὶἴδε.
7 E, havendo aberto o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que dizia: Vem, e vê.
8 Καὶ ἰδού, ἵππος χλωρός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπάνωαὐτοῦ ὄνομα αὐτῷὁ Θάνατος, καὶ ὁ ᾍδηςἠκολούθειαὐτῷ. Καὶ ἐδόθηαὐτῷ ἐξουσίαἐπὶ τὸ τέταρτον τῆς γῆς ἀποκτεῖναι ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν θανάτῳ καὶ ὑπὸ τῶν θηρίων τῆς γῆς.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava assentado sobre ele tinha por nome Morte; e o inferno o seguia; e foi-lhes dado poder para matar a quarta parte da terra, com espada, e com fome, e com peste, e com as feras da terra.
9 Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰςψυχὰς τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαντοῦ ἀρνίου ἣν εἶχον.
9 E, havendo aberto o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que foram mortos por amor da palavra de Deus e por amor do testemunho que deram.
10 Καὶἔκραξανφωνὴν μεγάλην, λέγοντες, Ἕως πότε, ὁ δεσπότης, ὁ ἅγιος καὶἀληθινός, οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶνἐκ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς;
10 E clamavam com grande voz, dizendo: Até quando, ó verdadeiro e santo Dominador, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Καὶἐδόθηαὐτοῖςστολὴ λευκή, καὶ ἐρρέθη αὐτοῖς ἵναἀναπαύσωνταιἔτι χρόνον,ἕωςπληρώσωσι καὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶν καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶνκαὶ οἱ μέλλοντεςἀποκτένεσθαι ὡς καὶ αὐτοί.
11 E foram dadas a cada um compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda um pouco de tempo, até que também se completasse o número de seus conservos e seus irmãos, que haviam de ser mortos como eles foram.
12 Καὶ εἶδονὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην,καὶ σεισμὸς μέγας ἐγένετο, καὶ ὁ ἥλιοςμέλας ἐγένετο ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνηὅλη ἐγένετο ὡς αἷμα,
12 E, havendo aberto o sexto selo, olhei, e eis que houve um grande tremor de terra; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua tornou-se como sangue;
13 καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦἔπεσον εἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆβαλοῦσα τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς ὑπὸἀνέμου μεγάλου σειομένη.
13 E as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira lança de si os seus figos verdes, abalada por um vento forte.
14 Καὶὁ οὐρανὸς ἀπεχωρίσθη ὡς βιβλίονἑλισσόμενος, καὶ πᾶν ὄρος καὶ νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἐκινήθησαν.
14 E o céu retirou-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ μεγιστᾶνες καὶ οἱχιλίαρχοι καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱἰσχυροὶ καὶ πᾶς δοῦλος καὶἐλεύθερος ἔκρυψαν ἑαυτοὺς εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς πέτρας τῶν ὀρέων.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os ricos, e os tribunos, e os poderosos, e todo o servo, e todo o livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Καὶ λέγουσι τοῖς ὄρεσι καὶ ταῖς πέτραις,Πέσετε ἐφ᾽ ἡμᾶς καὶ κρύψατε ἡμᾶς ἀπὸ προσώπου τοῦ καθημένου ἐπὶτῷ θρόνῳ καὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ ἀρνίου,
16 E diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos do rosto daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆςαὐτοῦ, καὶ τίς δύναται σταθῆναι;
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.