Apocalipse 6
Text-Critical Greek NT (GRC_TCG) vs ARIB
1 Καὶ εἶδονὅτι ἤνοιξε τὸ ἀρνίον μίαν ἐκ τῶνἑπτὰ σφραγίδων, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγοντος ὡςφωνὴ βροντῆς, Ἔρχου καὶἴδε.
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Καὶ ἰδού, ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾽αὐτὸν ἔχων τόξον· καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος, καὶ ἐξῆλθε νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴνδευτέραν σφραγῖδα, ἤκουσα τοῦ δευτέρου ζῴου λέγοντος,Ἔρχου.
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Καὶ ἐξῆλθεν ἄλλος ἵπποςπυρός, καὶ τῷ καθημένῳ ἐπ᾽αὐτὸν ἐδόθη αὐτῷ λαβεῖν τὴν εἰρήνηνἐκ τῆς γῆςἵνα ἀλλήλουςσφάξωσι, καὶ ἐδόθη αὐτῷ μάχαιρα μεγάλη.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴνσφραγῖδα τὴν τρίτην, ἤκουσα τοῦ τρίτου ζῴου λέγοντος, Ἔρχουκαὶ ἴδε. Καὶ ἰδού, ἵππος μέλας, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾽αὐτὸν ἔχων ζυγὸν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Καὶ ἤκουσαφωνὴν ἐν μέσῳ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγουσαν, Χοῖνιξ σίτου δηναρίου, καὶ τρεῖς χοίνικεςκριθῆς δηναρίου· καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον μὴ ἀδικήσῃς.
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν τετάρτην,ἤκουσα τοῦ τετάρτου ζῴουλέγοντος, Ἔρχου καὶἴδε.
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Καὶ ἰδού, ἵππος χλωρός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπάνωαὐτοῦ ὄνομα αὐτῷὁ Θάνατος, καὶ ὁ ᾍδηςἠκολούθειαὐτῷ. Καὶ ἐδόθηαὐτῷ ἐξουσίαἐπὶ τὸ τέταρτον τῆς γῆς ἀποκτεῖναι ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν θανάτῳ καὶ ὑπὸ τῶν θηρίων τῆς γῆς.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰςψυχὰς τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαντοῦ ἀρνίου ἣν εἶχον.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Καὶἔκραξανφωνὴν μεγάλην, λέγοντες, Ἕως πότε, ὁ δεσπότης, ὁ ἅγιος καὶἀληθινός, οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶνἐκ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς;
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Καὶἐδόθηαὐτοῖςστολὴ λευκή, καὶ ἐρρέθη αὐτοῖς ἵναἀναπαύσωνταιἔτι χρόνον,ἕωςπληρώσωσι καὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶν καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶνκαὶ οἱ μέλλοντεςἀποκτένεσθαι ὡς καὶ αὐτοί.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Καὶ εἶδονὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην,καὶ σεισμὸς μέγας ἐγένετο, καὶ ὁ ἥλιοςμέλας ἐγένετο ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνηὅλη ἐγένετο ὡς αἷμα,
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦἔπεσον εἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆβαλοῦσα τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς ὑπὸἀνέμου μεγάλου σειομένη.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Καὶὁ οὐρανὸς ἀπεχωρίσθη ὡς βιβλίονἑλισσόμενος, καὶ πᾶν ὄρος καὶ νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἐκινήθησαν.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ μεγιστᾶνες καὶ οἱχιλίαρχοι καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱἰσχυροὶ καὶ πᾶς δοῦλος καὶἐλεύθερος ἔκρυψαν ἑαυτοὺς εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς πέτρας τῶν ὀρέων.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Καὶ λέγουσι τοῖς ὄρεσι καὶ ταῖς πέτραις,Πέσετε ἐφ᾽ ἡμᾶς καὶ κρύψατε ἡμᾶς ἀπὸ προσώπου τοῦ καθημένου ἐπὶτῷ θρόνῳ καὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ ἀρνίου,
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆςαὐτοῦ, καὶ τίς δύναται σταθῆναι;
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.