Mateus 21

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Lokɨ Jeju in kɨ njendo’gɨ lə’ne indəi dɔ ɓe kɨ Jerujalem ndəkba kɨ ɓe kɨ Betipaje, kɨ kadɨ mbal kagɨ buni’gɨ’tɨ, ulə njendo’gɨ joo,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 el’de ene: «Awi me ngonnɓe’tɨ kɨ ra non’se’tɨ kam. Lo kur inɓe kɨ a uri kɨ me ɓe’tɨ par ə, a ingəi kon koro kɨ dɔi’ə, ngonn koro ra gəd’ə’tɨ, ningə tuti’ə, ə rei se’de adi’m’in.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Re de madɨ el’se nya madɨ ə, iləi’ə’tɨ eyina: “Burəɓe ə ge’de,” ə a inyə’de kalangɨ ba kadɨ tuti’de.»
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Nya kin a ra nya be kadɨ ta kɨ Luwə el kɨ njekeltakita Luwə’tɨ el kin tɔlta’ne:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 «Eli de’gɨ kɨ Siyon’tɨ eli eyina:
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Njendo’gɨ ai, rai tokɨ Jeju el’n’de.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Rei kɨ kon koro in kɨ ngonn koro kakin ningə, lɔwi ku’gɨ lə’de gidə’tɨ, ningə Jeju ala isɨ dɔ’tɨ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Bulə de’gɨ ngayn lɔwi ku’gɨ lə’de go row’tɨ. Nje kɨ nan’gɨ təti mbi kam’gɨ, tiləi dɔ row’tɨ.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Bulə de’gɨ nje njiyə non Jeju’tɨ kɨ nje njiyə go’ə’tɨ uni ndu’de kɨ taa eyina:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Lokɨ Jeju ur Jerujalem’tɨ, lokɨ me ɓe’tɨ ba pətɨ ndigɨ ɓir ɓir. Adɨ de’gɨ dəji rɔ’de ta eyina: «In de kɨ bann wa?»
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Ə bulə de’gɨ iləi’de’tɨ eyina: «In Jeju, njekeltakita Luwə’tɨ, kɨ Najaretɨ, dɔnangɨ Galile’tɨ.»
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Go’tɨ, Jeju aw ur natɨ Kəy’tɨ lə Luwə, ningə tuwə njelaw nya’gɨ kɨ njendo’gɨ nya’gɨ natɨ Kəy’tɨ lə Luwə kɔ. Jeju sur tabilə’gɨ lə njembəl nar kɨ ɓe’ne kɨ nje kɨ dɔɓe’gɨ’tɨ tilə, nan’tɨ kɨ nya kisɨ lə njelaw dər dum’gɨ.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ningə el’de ene: «Ndangi me makitu’tɨ lə Luwə eyina: Kəy lə’m a ɓari’ə kəy kelta kɨ Luwə, nan ingɨ, təli’ə lokiyərɔ lə njeɓogɨ’gɨ yo!»
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Lo kin’tɨ non, njekumtɔ’gɨ kɨ mote’gɨ, rei rɔ’a’tɨ natɨ Kəy’tɨ lə Luwə, adɨ adɨ’de lapiya.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Lokɨ kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ njendo ndukun’gɨ oyi nya’gɨ kɨ ətɨ ɓol kɨ Jeju ra’de, kɨ ndu ngann’gɨ kɨ isɨ ɓar nan’tɨ Kəy lə Luwə ene: «Ojana Ngonnkaw Dabidɨ!» kin ningə, me’de on’de,
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 adɨ eli Jeju eyina: «Oo ta kɨ ngann’gɨ ra eli kam wa?» Ə Jeju ilə’de’tɨ ene: «Oyo, m’oo, nan ke in tudəi ndu Luwə kɨ ndangi eyina:
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Ningə lo kin’tɨ, Jeju inyə’de non, ə te me ɓebo’tɨ kɔ, aw Betani’tɨ, aw isɨ nu.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Lo ti go’tɨ kɨ sin, Jeju təl isɨ re me ɓebo’tɨ, ɓo ra’a.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Ə oo kagɨ mbaykote kɨ ra kadɨ row’tɨ, tɔ kadɨ n’aw ginn’tɨ, nan lokɨ re ndəkba ningə, oo mbi’ə’gɨ par um oo kanda el. Ə Jeju el mbaykote kakin ene: «A andɨ gogɨ el bitɨ kɨ non’tɨ.» Ningə low’ə’tɨ non, mbaykote tutɨ.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Lokɨ njendo’gɨ oyi nya kin, ətɨ’de ɓol ngayn, adɨ dəji ta eyina: «Ra bann ə low’ə’tɨ ne par ə kagɨ tutɨ wa?»
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Ə Jeju ilə’de’tɨ ene: «Tokɨ rɔta’tɨ, adɨ m’el’se, re awi kɨ kunme, ə me’se tɔsɨ el ə, in nya kɨ m’ra kɨ mbaykote kin par ə a rai el, nan re eli mbal kam eyina: “Ɔtɨ lo kin’tɨ rangɨ, aw osɨ me ba’tɨ,” kaa nya kin a ra nya.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Nga ningə, nya’gɨ pətɨ kɨ a dəji kɨ kunme, me kelta’tɨ kɨ Luwə ə, a ingəi.»
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Jeju ur me Kəy’tɨ lə Luwə, isɨ ndo nya de’gɨ ningə, kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ ngatɔgɨ’gɨ lə Juwipɨ’gɨ, rei kɨ rɔ’a’tɨ, dəji’ə eyina: «Nan adi tarow kadɨ ra’n nya’gɨ kin be wa? Ə nan tɔ ə adi ndu’ne ə isɨ ra’n wa el’je adɨ j’oo?»
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Ə Jeju təl el’de ene: «M’in kaa m’a m’dəjɨ’se ta kareba be tɔ. Re iləi m’in’tɨ ningə, m’in kaa m’a m’el’se de kɨ adɨ’m tarow kadɨ m’ra’n nya’gɨ kin tɔ.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Nan ə ulə Jan kadɨ ra de’gɨ batəm wa? In Luwə eke in de’gɨ wa?» Nan təli ra elinan ta dann’de’tɨ eyina: «Re j’eli’ə j’ene: “In Luwə ə ulə’ə”, a dəjɨ’je ene ke ra bann ə j’uni me’je j’adɨ Jan el wa?
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 A kin ə re j’eli j’ene: “In de’gɨ ə uləi Jan” ə a in ta kɨ rɔ bulə de’gɨ’tɨ tɔ, tadɔ de’gɨ pətɨ oyi Jan kadɨ in njekeltakita Luwə’tɨ.»
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Be ə təli eli Jeju eyina: «Jɨ gər el.» Ə Jeju təl ilə’de’tɨ ene: «Re in be ə m’in kaa m’a m’el’se tɔgɨ kɨ m’njɨ m’ra’n nya’gɨ kin el tɔ.»
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Jeju elta kɨ rangɨ ɓay ene: «Eli’m’in ta lə’se dɔ ta’tɨ kin adi’m’in m’oo. Dingəm kare aw kɨ ngann dingəm’gɨ joo, ə un ta el kɨ dɔkete ene: “Ngonn’m, aw ra kulə me ndɔɔ nju’tɨ ɓone.”
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Ningə ngonn kakin ilə baw’ne’tɨ ene: “M’a m’aw el,” ə isɨ ba bitɨ ningə me’ə uwə kɨ ta, adɨ ində aw.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Dingəm re rɔ ngonn’tɨ kɨ nja joo, el’ə kaa ta kɨ el ngonnkon’a kakin, ningə in el ene: “Oyo, m’a m’aw ɓay,” ə aw el.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Eke dann ngann’gɨ’tɨ kɨ joo kin in kɨ ra ə ra go ndigɨ’tɨ lə baw’ne wa?» Ningə iləi Jeju’tɨ eyina: «In kɨ dɔkete.» Ə Jeju el’de ene: «Tokɨ rɔta’tɨ, adɨ m’el’se, njetalambo’gɨ kɨ dene’gɨ kɨ njera kaya a tei Konɓe’tɨ lə Luwə non’se’tɨ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Tadɔ Jan Batisɨ re rɔ’se’tɨ, tɔjɨ’se row kɨ dana, nan in taai me’ə el, nan njetalambo’gɨ kɨ dene’gɨ kɨ njera kaya’gɨ uni me’de. Ə ingɨ, oyi nya kin be kaa, me’se uwə’se kɨ ta go gogɨ ə adɨ inyəi gorow njiyə’gɨ kɨ majel kɔ, ə uni me’se el.»
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Go’tɨ, Jeju el’de ene: «Uri mbi’se oyi kujita kɨ rangɨ ɓay. De kare kɨ njendɔɔ nju in non, ningə ində singə gugɨ’n gidə gugɨ. Ur ɓe kadɨ to mborei nju’tɨ, ningə ra ngonn kəy ngəmlo səm’tɨ. Ningə go’tɨ dɔi ta nan’tɨ kɨ de’gɨ kɨ nje ra kulə nju, kadɨ to rai kulə ningə a kanyinan nya’a, ningə ɔtɨ aw mbah.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Lokɨ kagilo kujə kandɨ nju asɨ ningə, ulə ɓər’gɨ lə’ne kadɨ awi taai kandɨ nya ndɔɔ kakin, kɨ in yan’ne ji nje ra kulə nju’tɨ adi’ne.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Nan lokɨ ɓər’gɨ rei tei ningə, nje ra kulə’gɨ uwəi’de tindəi kɨ kare ngayn, tɔli kɨ nungɨ, ningə kɨ kon mutə, tiləi’ə kɨ mbal tɔ.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Njendɔɔ təl ulə kɨ ɓər’gɨ kɨ rangɨ, ngayn utə in kɨ kete inɓe kin ɓay. Nan rai se’de ko nya inɓe kɨ rai kɨ nje kɨ kete kakin ɓay.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Ta tɔl ta’a’tɨ, dingəm təl ulə ngonn ne inɓe rɔ’de’tɨ, ene: “A ɓoli gidɨ ngonn’m.”
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Nan nje ra kulə nju, lokɨ oyi ngonn kakin ningə elinan dann’de’tɨ eyina: “Darɔ’a inɓe kam ə a in nje nya nduwə! Rei adɨ jɨ tɔli’ə, ningə nya nduwə li’ə, j’a təli’ə yan’je’tɨ.”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 In be ə, uwəi ngonn kakin ndɔri’ə, awi si’ə gidɨ lo ndɔɔ’tɨ taga, tɔli’ə.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Lo’tɨ kin Jeju dəjɨ’de ene: Ndɔ kɨ dingəm kɨ ɓe nje ndɔɔ kin a re ə, ri ə a ra kɨ nje ra kulə nju kin wa?»
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ə eli’ə eyina: «A tɔko de’gɨ kɨ majel kin kɨ tɔko kɨ kɨ kon ngayn, ə a adɨ ndɔɔ lə’ne nje kɨ rangɨ, kɨ kadɨ a adi’ə kanda kɨ dɔkagilo’ə’tɨ kɨ ɔjɨ.»
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Ningə Jeju el’de ene: «In tudəi me makitu’tɨ lə Luwə oyi el wa?
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Ningə adɨ m’el’se ɓay tɔ: «A taai Konɓe lə Luwə ji’se’tɨ, kadɨ təli adi ginn de’gɨ kɨ rangɨ kɨ kadɨ a rai kulə kɨ majɨ.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Nga ningə, de kɨ osɨ dɔ mbal’tɨ kin ə, a tətɨ njekɨ njekɨ, a re in ə mbal kin osɨ dɔ’a’tɨ tɔ ningə, a rəkitə’ə rəkitə rəkitə.»
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Lokɨ kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ Parisɨ’gɨ oyi kujita kin ningə, gəri me’ə kadɨ in ta kɨ dɔ’de’tɨ ə Jeju ra el.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Ə sangi row kadɨ n’uwəi’ə, nan ɓoli bulə de’gɨ, tadɔ bulə de’gɨ oyi Jeju to njekeltakita Luwə’tɨ.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.