Lucas 7
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NAA
1 Lokɨ Jeju el ta’gɨ kin pətɨ bulə de’gɨ ningə, ɔtɨ aw Kapernayim’tɨ.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Me ɓe’tɨ kin, kibo dɔ njerɔ’gɨ’tɨ kɨ ɓu aw kɨ njekulə lə’ne kare kɨ in monyi, to ta koy’tɨ. Ningə in ngonn njekulə kɨ ɓe’ə ge ta li’ə ngayn.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Be ə, lokɨ kibo lə njerɔ’gɨ kakin oo ta lə Jeju ningə, ulə ngatɔgɨ’gɨ madɨ, kɨ in ngatɔgɨ, lə Juwipɨ’gɨ, adi’de awi ingəi Jeju kadɨ dəji’ə adɨ re se’de ajɨ ngonn njekulə lə’ne kin.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Lokɨ rei ingəi Jeju ningə, nonyi dɔ’a’tɨ kɨ nja nan’tɨ nan’tɨ eyina: «Dingəm kin, in de kɨ asɨ kadɨ in ra si’ə me nya dəjɨ’tɨ li’ə kin,
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 tadɔ ndigɨ’je j’in Juwipɨ’gɨ ngayn, taa in tɔ ə ra kəykawnan lə Juwipɨ’gɨ adɨ’je.»
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Ə Jeju ɔtɨ aw se’de. Awi, lokɨ indəi dɔ kəy ndəkba ningə, kibo lə njerɔ’gɨ kakin ulə madɨ’ne’gɨ madɨ adɨ awi eli Jeju eyina: «Burəɓe, in ndɔjɨ rɔ’i el. M’in m’asɨ kadɨ ur me kəy’tɨ lə’m el.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 In tadɔ kin ə, m’inɓe m’oo rɔ’m kadɨ m’asɨ kaw rɔ’i’tɨ el. Nga ningə, m’dəj’i kadɨ elta kare par ə ngonn njekulə lə’m a ingə lapiya.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 M’el be tadɔ, m’in kɨ dɔ’m m’in ginn tɔgɨ’tɨ lə nje kɨ dɔ’m’tɨ, ningə m’aw kɨ njerɔ’gɨ ginn tɔgɨ’tɨ lə’m tɔ. Adɨ re m’el kɨ kare m’ene: “Aw!” ningə aw; re m’el kɨ nungɨ m’ene: “Re!” ningə re; kin ə m’el ngonn njekulə lə’m m’ene: “In ra nya kin be!” ningə ra nya’a kakin tɔ.»
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Lokɨ Jeju oo ta’gɨ kin ningə, pitɨ kibo lə njerɔ’gɨ kakin, ningə təl kum’ne kɨ dɔ bulə de’gɨ’tɨ kɨ a njiyəi go’ə’tɨ, el’de ene: «Adɨ m’el’se, ko kunme kɨ be kin, dɔnangɨ kɨ Isirayel’tɨ inɓe kaa, m’ingə el ɓay.»
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Lokɨ njekawkulə’gɨ eyina n’təli ɓe ningə nyɨ ingəi ngonn njekulə kakin, ingə lapiya adɨ isɨ kare.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Jeju ɔtɨ non aw ɓebo’tɨ kɨ tɔ’a nan Nayim. *Njendo’gɨ li’ə kɨ bulə de’gɨ ngayn uni go’ə ai si’ə.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Lokɨ rei tei ndəkba kɨ tarow kɨ ur kɨ me ɓe’tɨ kakin ningə, de’gɨ isɨ ai kɨ de kɨ oy kadɨ duwi’ə. De kɨ oy kakin in ngonn lə dene kɨ njengawkoy kare be. In ngonn’o kɨ dingəm kɨ kareba be, adɨ bulə de’gɨ ngayn kɨ me ɓe’tɨ, isɨ dani dene kakin lo duw ngonn’o’tɨ.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Lokɨ Jeju oo dene kakin ningə, to rɔ’a ngayn adɨ oo kumtondoo li’ə, adɨ el ene: «Non el.»
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Jeju aw kadɨ kəsɨ ninn’tɨ, ulə ji’ne ɔdɨ’n. Njekotɨ ninn’gɨ rai nangɨ, ningə Jeju el ene: «Basa, m’el’i kadɨ ində taa!»
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Ningə njekoy in sii taa, ə ulə ngirə kelta. Jeju təl ulə ji kon’a’tɨ.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 De’gɨ pətɨ, nya’gɨ kin ətɨ’de ɓol, adɨ uləi tɔjɨ dɔ Luwə’tɨ eyina: «Njekeltakita Luwə’tɨ kare kibo te dann’je’tɨ ne: Luwə re ra kɨ de’gɨ lə’ne.»
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Nya kɨ ra nya kin, poy’o asɨ dɔnangɨ kɨ Jude pətɨ kɨ ngann ɓe’gɨ kɨ gugi dɔ’a.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Njendo’gɨ lə Jan ɔri’ə poy nya kɨ ra nya kin adi’ə oo, ə Jan ɓar njendo’gɨ lə’ne joo,
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 ulə’de rɔ Burəɓe’tɨ adɨ dəji’ə eyina: «In ə in Kirisitɨ De kɨ Luwə mbət’ə kɨ majɨ kadɨ a re kakin eke, in nanyi non ɓay kadɨ to jɨ nginə wa?»
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Lokɨ rei tei rɔ Jeju’tɨ, eli’ə eyina «In Jan Batisɨ ə ulə’je kɨ rɔ’i’tɨ kadɨ jɨ dəji ke “in in ə in Kirisitɨ kɨ majɨ kadɨ a re kakin wa ke, in nanyi non ɓay kadɨ to jɨ nginə wa?”»
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Dɔkagilo’ə’tɨ inɓe kɨ isɨ dəji’ə ta kin, Jeju isɨ ajɨ njemonyi’gɨ ngayn num, nje mote’gɨ num, isɨ tuwə ndil’gɨ kɨ majel dɔ de’gɨ’tɨ num, taa adɨ njekumtɔ’gɨ ngayn oyi lo num tɔ.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ningə ulə njekulə’gɨ lə Jan ene: «Ai eli Jan nya’gɨ kɨ kum’se kɨ mbi’se oo kin. Oyi ne kadɨ njekumtɔ’gɨ oyi lo, nje mote’gɨ njiyəi majɨ, njebanjɨ’gɨ ingəi rɔ kɨ ar njay, nje mbiboy’gɨ oyi ta, njekoy’gɨ indəi taa lo koy’tɨ, taa Poyta kɨ majɨ osɨ mbi njendoo’gɨ’tɨ tɔ.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 De kɨ inyə ta kunme’ne el, in nje majikur.»
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Lokɨ njekawkita’gɨ lə Jan təli awi, Jeju ulə ngirə kelta kɨ dɔ Jan’tɨ bulə de’gɨ. Jeju dəjɨ’de ene: «In ri ə awi gonyi diləlo’tɨ wa? In gakira kɨ nəl isɨ aw si’ə kɨ yo ge kɨ ne ge kin wa?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 A re in in el ə, in ri ə ai gonyi wa? In dingəm kɨ ɔɔ ku kɨ ndole majɨ kin wa? Nga nje kɨ ɔyi ku tɔɓar, ə sii lo’gɨ’tɨ kɨ sɔl lɔm, sii ginn kəy’tɨ lə ngar’gɨ.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Eke in ri ə ai gonyi wa? Re in njekeltakita Luwə’tɨ ə ai oyi’ə ə, m’ene oyo, in de kɨ utə njekeltakita Luwə’tɨ ɓay.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Tadɔ in ə in de kɨ njekawkita kɨ Makitu lə Luwə elta kɨ dɔ’a’tɨ ene: “M’a m’ulə kɨ njekawkita lə’m nonyi’tɨ. M’ulə kadɨ te tarow nonyi’tɨ.”
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 M’el’se kadɨ in gəri tokɨ dann de’gɨ’tɨ pətɨ kɨ dene ojɨ’de kin, de kibo utə Jan goto. Nan kɨ ngɔsine kin, de kɨ in kɨ du ngayn me Konɓe lə Luwə bo utə Jan.
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 De’gɨ pətɨ kɨ oyi ta li’ə, nan’tɨ kɨ njetalambo’gɨ gəri kadɨ Luwə ra nya kɨ dana, adɨ adi Jan ra’de batəm.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Nan Parisɨ’gɨ kɨ njendo ndukun’gɨ ɔsi nya kɨ Luwə ində dɔ’a dana tadɔ lə’de ngərəngɨ, adɨ mbeti kadɨ Jan ra’de batəm.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 M’oo de kɨ kadɨ m’un’ə m’ɔjɨ’n de’gɨ kɨ dɔkagilo’tɨ kɨ ɓone kin el, taainan kɨ nan wa kaa m’gər el.
31 E Jesus continuou:
32 M’oo kadɨ taainan nan kɨ ngann’gɨ kɨ du kɨ sii tambalo’tɨ, ɓari nan kɨ yo ge kɨ ne ge eyina: “Jɨ kɔl nal kadɨ ndami ə mbəti ndam, j’osi pa yo kadɨ nonyi ə mbəti non.”
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Jan Batisɨ re, ə sɔ mapa el num anyi yiwi kandɨ nju el num, ningə eli eyina: “Dɔ’a majel.”
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Ə Ngonn de re, sɔ nya num, anyi num, ningə təli eli eyina: “In kɨ nje kusɔ nya kədɨ kɨ nje nya kanyi, kɨ uwə madɨ kɨ njetalambo’gɨ kɨ njeramajel’gɨ,” ɓay tɔ.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Nan nje taa gosɨ lə Luwə, gəri kadɨ gosɨ lə Luwə in gosɨ kɨ dana.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Parisɨ kare ɓar Jeju kadɨ aw sɔ sə’ne nya. Be ə, Jeju aw isɨ si’ə ta nya kusɔ’tɨ.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Lo kin’tɨ, dene kare kɨ me ɓebo’tɨ kin te non re. In dene kɨ njera kaya, ə gər kadɨ Jeju isɨ kəy lə Parisɨ kɨ ɓari’ə Simon kin non. Re kɨ ku mbal kɨ hu kɨ ətɨ majɨ rosɨ.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Dene isɨ go Jeju’tɨ, nja’a’tɨ, kɨ mann non kum’ne’tɨ. Yom nja Jeju kɨ mann kum’ne, ningə bɔr kɨ bisɨ dɔ’ne. Go’tɨ, təl njuw nja Jeju, ningə ɔy hu kɨ ətɨ majɨ kakin səm’tɨ.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Lo kin’tɨ, Parisɨ kɨ ɓar Jeju ɓe lə’ne kakin el me’ne’tɨ ene: «Kin ə re dingəm kin in njekeltakita Luwə’tɨ tokɨ rɔta’tɨ ə, asɨ kadɨ a gər dene kɨ isɨ ɔd’ɔ kin, asɨ kadɨ a gər tokɨ in njera kaya.»
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Ə Jeju el’ə ene: «Simon, m’aw kɨ ta kare ne kadɨ m’el’i.» Nga a Simon ilə Jeju’tɨ ene: «Njendo de’gɨ, el’m.»
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Ningə Jeju el’ə ene: «Dingəm kare adɨ nar de’gɨ joo, ində kirə’tɨ. Kɨ kare kadɨ a ugə kirə kɨ lo kulə kɨ ndɔ ɓu mi, ə kɨ nungɨ kadɨ in kadɨ a ugə kirə kɨ lo kulə’tɨ kɨ ndɔ dɔ mi tɔ.
41 Jesus continuou:
42 Nan lokɨ asi kadɨ ugəi kirə kakin dɔ’de’tɨ el, dingəm kɨ nje nar kakin inyə kɔ kigo memajɨ’tɨ adɨ’de joo pətɨ. Eke dann de’gɨ’tɨ kɨ joo kin, in kɨ ra a ndigɨ dingəm kɨ nje nar kin ngayn wa?»
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Ningə Simon ilə Jeju’tɨ ene: «Ta lə’i in rɔta. M’oo kadɨ in in kɨ nar kɨ dɔ’a’tɨ in ngayn ə ɓe’ə inyə kɔ kigo memajɨ’tɨ kin ə a ndigɨ nje nar kin ngayn.» Ə Jeju el’ə ene: «Ta lə’i in rɔta.»
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Ningə təl kum’ne kɨ dɔ dene’tɨ kakin, ningə el Simon ene: «Oo dene kin wa? M’re ɓe lə’i, ə mann kɨ kare kaa mbəl dɔ nja’m’tɨ el, nan in, nyom nja’m kɨ mann kum’ne, taa bɔr kɨ bisɨ dɔ’ne ɓay.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 In uwə’m kɨ rɔ’i’tɨ kɨ kində kɔtinan nan’tɨ el, nan in, lokɨ m’ur kəy nu, ra kulə kində kɔtɨ’ne yan’m’tɨ togɨ’n nja’m uwə’m kɨ rɔ’ne’tɨ.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 In uri hu kɨ ətɨ majɨ dɔ’m’tɨ el, nan in mbəl hu kɨ ətɨ majɨ gidɨ njam’gɨ’tɨ.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Be ningə, m’a m’el’i tokɨ in kɨ gorow majel’gɨ li’ə kɨ ngayn kɨ k’inyə kin ə, ɔjɨ’n ndiginan kɨ ətɨ ɓol kin. Ningə de kɨ majel’gɨ li’ə in kɨ k’inyə go kɔ ngayn el, a tɔjɨ ndiginan kɨ ngayn el tɔ.»
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ə Jeju el dene kakin ene: «Majel’gɨ lə’i in kɨ k’inyə go kɔ kad’i.»
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Lo kin’tɨ, de’gɨ madɨ kɨ sii si’ə ta nyakusɔ’tɨ uləi ngirə kel me de’tɨ eyina: «De kin in nan ə aw bitɨ kadɨ inyə go majel lə de’gɨ kɔ wa?»
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Nan Jeju el dene ene: «Kunme lə’i aj’i, aw kɨ lapiya.»
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.