Lucas 7
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs BKJ
1 Lokɨ Jeju el ta’gɨ kin pətɨ bulə de’gɨ ningə, ɔtɨ aw Kapernayim’tɨ.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Me ɓe’tɨ kin, kibo dɔ njerɔ’gɨ’tɨ kɨ ɓu aw kɨ njekulə lə’ne kare kɨ in monyi, to ta koy’tɨ. Ningə in ngonn njekulə kɨ ɓe’ə ge ta li’ə ngayn.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Be ə, lokɨ kibo lə njerɔ’gɨ kakin oo ta lə Jeju ningə, ulə ngatɔgɨ’gɨ madɨ, kɨ in ngatɔgɨ, lə Juwipɨ’gɨ, adi’de awi ingəi Jeju kadɨ dəji’ə adɨ re se’de ajɨ ngonn njekulə lə’ne kin.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Lokɨ rei ingəi Jeju ningə, nonyi dɔ’a’tɨ kɨ nja nan’tɨ nan’tɨ eyina: «Dingəm kin, in de kɨ asɨ kadɨ in ra si’ə me nya dəjɨ’tɨ li’ə kin,
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 tadɔ ndigɨ’je j’in Juwipɨ’gɨ ngayn, taa in tɔ ə ra kəykawnan lə Juwipɨ’gɨ adɨ’je.»
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Ə Jeju ɔtɨ aw se’de. Awi, lokɨ indəi dɔ kəy ndəkba ningə, kibo lə njerɔ’gɨ kakin ulə madɨ’ne’gɨ madɨ adɨ awi eli Jeju eyina: «Burəɓe, in ndɔjɨ rɔ’i el. M’in m’asɨ kadɨ ur me kəy’tɨ lə’m el.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 In tadɔ kin ə, m’inɓe m’oo rɔ’m kadɨ m’asɨ kaw rɔ’i’tɨ el. Nga ningə, m’dəj’i kadɨ elta kare par ə ngonn njekulə lə’m a ingə lapiya.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 M’el be tadɔ, m’in kɨ dɔ’m m’in ginn tɔgɨ’tɨ lə nje kɨ dɔ’m’tɨ, ningə m’aw kɨ njerɔ’gɨ ginn tɔgɨ’tɨ lə’m tɔ. Adɨ re m’el kɨ kare m’ene: “Aw!” ningə aw; re m’el kɨ nungɨ m’ene: “Re!” ningə re; kin ə m’el ngonn njekulə lə’m m’ene: “In ra nya kin be!” ningə ra nya’a kakin tɔ.»
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Lokɨ Jeju oo ta’gɨ kin ningə, pitɨ kibo lə njerɔ’gɨ kakin, ningə təl kum’ne kɨ dɔ bulə de’gɨ’tɨ kɨ a njiyəi go’ə’tɨ, el’de ene: «Adɨ m’el’se, ko kunme kɨ be kin, dɔnangɨ kɨ Isirayel’tɨ inɓe kaa, m’ingə el ɓay.»
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Lokɨ njekawkulə’gɨ eyina n’təli ɓe ningə nyɨ ingəi ngonn njekulə kakin, ingə lapiya adɨ isɨ kare.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Jeju ɔtɨ non aw ɓebo’tɨ kɨ tɔ’a nan Nayim. *Njendo’gɨ li’ə kɨ bulə de’gɨ ngayn uni go’ə ai si’ə.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Lokɨ rei tei ndəkba kɨ tarow kɨ ur kɨ me ɓe’tɨ kakin ningə, de’gɨ isɨ ai kɨ de kɨ oy kadɨ duwi’ə. De kɨ oy kakin in ngonn lə dene kɨ njengawkoy kare be. In ngonn’o kɨ dingəm kɨ kareba be, adɨ bulə de’gɨ ngayn kɨ me ɓe’tɨ, isɨ dani dene kakin lo duw ngonn’o’tɨ.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Lokɨ Jeju oo dene kakin ningə, to rɔ’a ngayn adɨ oo kumtondoo li’ə, adɨ el ene: «Non el.»
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Jeju aw kadɨ kəsɨ ninn’tɨ, ulə ji’ne ɔdɨ’n. Njekotɨ ninn’gɨ rai nangɨ, ningə Jeju el ene: «Basa, m’el’i kadɨ ində taa!»
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Ningə njekoy in sii taa, ə ulə ngirə kelta. Jeju təl ulə ji kon’a’tɨ.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 De’gɨ pətɨ, nya’gɨ kin ətɨ’de ɓol, adɨ uləi tɔjɨ dɔ Luwə’tɨ eyina: «Njekeltakita Luwə’tɨ kare kibo te dann’je’tɨ ne: Luwə re ra kɨ de’gɨ lə’ne.»
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Nya kɨ ra nya kin, poy’o asɨ dɔnangɨ kɨ Jude pətɨ kɨ ngann ɓe’gɨ kɨ gugi dɔ’a.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Njendo’gɨ lə Jan ɔri’ə poy nya kɨ ra nya kin adi’ə oo, ə Jan ɓar njendo’gɨ lə’ne joo,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 ulə’de rɔ Burəɓe’tɨ adɨ dəji’ə eyina: «In ə in Kirisitɨ De kɨ Luwə mbət’ə kɨ majɨ kadɨ a re kakin eke, in nanyi non ɓay kadɨ to jɨ nginə wa?»
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Lokɨ rei tei rɔ Jeju’tɨ, eli’ə eyina «In Jan Batisɨ ə ulə’je kɨ rɔ’i’tɨ kadɨ jɨ dəji ke “in in ə in Kirisitɨ kɨ majɨ kadɨ a re kakin wa ke, in nanyi non ɓay kadɨ to jɨ nginə wa?”»
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Dɔkagilo’ə’tɨ inɓe kɨ isɨ dəji’ə ta kin, Jeju isɨ ajɨ njemonyi’gɨ ngayn num, nje mote’gɨ num, isɨ tuwə ndil’gɨ kɨ majel dɔ de’gɨ’tɨ num, taa adɨ njekumtɔ’gɨ ngayn oyi lo num tɔ.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Ningə ulə njekulə’gɨ lə Jan ene: «Ai eli Jan nya’gɨ kɨ kum’se kɨ mbi’se oo kin. Oyi ne kadɨ njekumtɔ’gɨ oyi lo, nje mote’gɨ njiyəi majɨ, njebanjɨ’gɨ ingəi rɔ kɨ ar njay, nje mbiboy’gɨ oyi ta, njekoy’gɨ indəi taa lo koy’tɨ, taa Poyta kɨ majɨ osɨ mbi njendoo’gɨ’tɨ tɔ.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 De kɨ inyə ta kunme’ne el, in nje majikur.»
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Lokɨ njekawkita’gɨ lə Jan təli awi, Jeju ulə ngirə kelta kɨ dɔ Jan’tɨ bulə de’gɨ. Jeju dəjɨ’de ene: «In ri ə awi gonyi diləlo’tɨ wa? In gakira kɨ nəl isɨ aw si’ə kɨ yo ge kɨ ne ge kin wa?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 A re in in el ə, in ri ə ai gonyi wa? In dingəm kɨ ɔɔ ku kɨ ndole majɨ kin wa? Nga nje kɨ ɔyi ku tɔɓar, ə sii lo’gɨ’tɨ kɨ sɔl lɔm, sii ginn kəy’tɨ lə ngar’gɨ.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Eke in ri ə ai gonyi wa? Re in njekeltakita Luwə’tɨ ə ai oyi’ə ə, m’ene oyo, in de kɨ utə njekeltakita Luwə’tɨ ɓay.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Tadɔ in ə in de kɨ njekawkita kɨ Makitu lə Luwə elta kɨ dɔ’a’tɨ ene: “M’a m’ulə kɨ njekawkita lə’m nonyi’tɨ. M’ulə kadɨ te tarow nonyi’tɨ.”
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 M’el’se kadɨ in gəri tokɨ dann de’gɨ’tɨ pətɨ kɨ dene ojɨ’de kin, de kibo utə Jan goto. Nan kɨ ngɔsine kin, de kɨ in kɨ du ngayn me Konɓe lə Luwə bo utə Jan.
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 De’gɨ pətɨ kɨ oyi ta li’ə, nan’tɨ kɨ njetalambo’gɨ gəri kadɨ Luwə ra nya kɨ dana, adɨ adi Jan ra’de batəm.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Nan Parisɨ’gɨ kɨ njendo ndukun’gɨ ɔsi nya kɨ Luwə ində dɔ’a dana tadɔ lə’de ngərəngɨ, adɨ mbeti kadɨ Jan ra’de batəm.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 M’oo de kɨ kadɨ m’un’ə m’ɔjɨ’n de’gɨ kɨ dɔkagilo’tɨ kɨ ɓone kin el, taainan kɨ nan wa kaa m’gər el.
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 M’oo kadɨ taainan nan kɨ ngann’gɨ kɨ du kɨ sii tambalo’tɨ, ɓari nan kɨ yo ge kɨ ne ge eyina: “Jɨ kɔl nal kadɨ ndami ə mbəti ndam, j’osi pa yo kadɨ nonyi ə mbəti non.”
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Jan Batisɨ re, ə sɔ mapa el num anyi yiwi kandɨ nju el num, ningə eli eyina: “Dɔ’a majel.”
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Ə Ngonn de re, sɔ nya num, anyi num, ningə təli eli eyina: “In kɨ nje kusɔ nya kədɨ kɨ nje nya kanyi, kɨ uwə madɨ kɨ njetalambo’gɨ kɨ njeramajel’gɨ,” ɓay tɔ.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Nan nje taa gosɨ lə Luwə, gəri kadɨ gosɨ lə Luwə in gosɨ kɨ dana.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Parisɨ kare ɓar Jeju kadɨ aw sɔ sə’ne nya. Be ə, Jeju aw isɨ si’ə ta nya kusɔ’tɨ.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Lo kin’tɨ, dene kare kɨ me ɓebo’tɨ kin te non re. In dene kɨ njera kaya, ə gər kadɨ Jeju isɨ kəy lə Parisɨ kɨ ɓari’ə Simon kin non. Re kɨ ku mbal kɨ hu kɨ ətɨ majɨ rosɨ.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Dene isɨ go Jeju’tɨ, nja’a’tɨ, kɨ mann non kum’ne’tɨ. Yom nja Jeju kɨ mann kum’ne, ningə bɔr kɨ bisɨ dɔ’ne. Go’tɨ, təl njuw nja Jeju, ningə ɔy hu kɨ ətɨ majɨ kakin səm’tɨ.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Lo kin’tɨ, Parisɨ kɨ ɓar Jeju ɓe lə’ne kakin el me’ne’tɨ ene: «Kin ə re dingəm kin in njekeltakita Luwə’tɨ tokɨ rɔta’tɨ ə, asɨ kadɨ a gər dene kɨ isɨ ɔd’ɔ kin, asɨ kadɨ a gər tokɨ in njera kaya.»
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Ə Jeju el’ə ene: «Simon, m’aw kɨ ta kare ne kadɨ m’el’i.» Nga a Simon ilə Jeju’tɨ ene: «Njendo de’gɨ, el’m.»
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Ningə Jeju el’ə ene: «Dingəm kare adɨ nar de’gɨ joo, ində kirə’tɨ. Kɨ kare kadɨ a ugə kirə kɨ lo kulə kɨ ndɔ ɓu mi, ə kɨ nungɨ kadɨ in kadɨ a ugə kirə kɨ lo kulə’tɨ kɨ ndɔ dɔ mi tɔ.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Nan lokɨ asi kadɨ ugəi kirə kakin dɔ’de’tɨ el, dingəm kɨ nje nar kakin inyə kɔ kigo memajɨ’tɨ adɨ’de joo pətɨ. Eke dann de’gɨ’tɨ kɨ joo kin, in kɨ ra a ndigɨ dingəm kɨ nje nar kin ngayn wa?»
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Ningə Simon ilə Jeju’tɨ ene: «Ta lə’i in rɔta. M’oo kadɨ in in kɨ nar kɨ dɔ’a’tɨ in ngayn ə ɓe’ə inyə kɔ kigo memajɨ’tɨ kin ə a ndigɨ nje nar kin ngayn.» Ə Jeju el’ə ene: «Ta lə’i in rɔta.»
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Ningə təl kum’ne kɨ dɔ dene’tɨ kakin, ningə el Simon ene: «Oo dene kin wa? M’re ɓe lə’i, ə mann kɨ kare kaa mbəl dɔ nja’m’tɨ el, nan in, nyom nja’m kɨ mann kum’ne, taa bɔr kɨ bisɨ dɔ’ne ɓay.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 In uwə’m kɨ rɔ’i’tɨ kɨ kində kɔtinan nan’tɨ el, nan in, lokɨ m’ur kəy nu, ra kulə kində kɔtɨ’ne yan’m’tɨ togɨ’n nja’m uwə’m kɨ rɔ’ne’tɨ.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 In uri hu kɨ ətɨ majɨ dɔ’m’tɨ el, nan in mbəl hu kɨ ətɨ majɨ gidɨ njam’gɨ’tɨ.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Be ningə, m’a m’el’i tokɨ in kɨ gorow majel’gɨ li’ə kɨ ngayn kɨ k’inyə kin ə, ɔjɨ’n ndiginan kɨ ətɨ ɓol kin. Ningə de kɨ majel’gɨ li’ə in kɨ k’inyə go kɔ ngayn el, a tɔjɨ ndiginan kɨ ngayn el tɔ.»
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Ə Jeju el dene kakin ene: «Majel’gɨ lə’i in kɨ k’inyə go kɔ kad’i.»
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Lo kin’tɨ, de’gɨ madɨ kɨ sii si’ə ta nyakusɔ’tɨ uləi ngirə kel me de’tɨ eyina: «De kin in nan ə aw bitɨ kadɨ inyə go majel lə de’gɨ kɔ wa?»
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Nan Jeju el dene ene: «Kunme lə’i aj’i, aw kɨ lapiya.»
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.