Atos 22

Nuevo Testamento Guaraní Pe (GNWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 —Cherɨvɨ reta jare cherɨqueɨ reta, piyapɨsaca che jaeta peve chiyee vae re.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Jare tenta guasu pegua reta uyandu yave jae imiari chupe reta hebreo iñee pe, opareve quĩi ngatu. Jayave Pablo jei chupe reta:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 —Che co jae penti judío. Aa Tarso Cilicia pegua pe, ẽrei acuacuaa cua tenta guasu pe. Gamaliel chemboe cavi yandetenondegua reta iporoyocui re. Che aipota ayapo Tumpa jei vae, opaete pe reta añave pipota rami —jei—.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Che ayapo icavi mbae vae opaete Jesús re güɨrovia reve yugüɨreco vae reta pe. Jare aipɨsɨ amɨingueca peresorɨru pe cuimbae reta jare cuña reta. Ayucaca vi amocue vae —jei Pablo—.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Sacerdote tenondegua jare opaete tenta guasu pegua reta itenondegua reta ipuere umɨmbeu peve cheregua. Jae reta uicuatía umee cheve tupapire araa vaerã ĩru judío reta pe. Jayave aa Damasco cotɨ, aipɨsɨ vaerã tẽi Jesús re güɨrovia vae joco pe ñugüɨnoi vae reta, jare aru vaerã tẽi Jerusalén pe, aiporaraca vaerã tẽi chupe reta —jei—.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Ẽrei che coiño ma Damasco güi aa yave, guarasɨ ara mbɨte rupi yave, aramoiño penti tembipe tuicha vae ara güi jembipe cheré.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Jare aa ɨvɨ re, jare ayandu penti ñee jei cheve: ‘Saulo, Saulo, ¿maera pa ndiyapo icavi mbae vae cheve?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Jayave che jae: ‘¿Quía pa co nde, cheYa?’ Jayave jae jei cheve: ‘Che co jae Jesús Nazaret pegua. Nde ndiyapo icavi mbae vae cheve’ —jei, jei Pablo—.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Jare che ndive ñugüɨnoi vae reta uecha co tembipe, jare uquɨye reta. Ẽrei uicuaa'ã mbae jei jocua uyemɨngueta cheve vae.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Jayave che apɨrandu: ‘¿Mbae pa ayapota, cheYa?’ Jare yandeYa jei cheve: ‘Epũa ecua Damasco pe, jare joco pe amɨmbeucata ndeve opaete mbae ndoyocuita jese vae’ —jei, jei—.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Jayave che ndive ñugüɨnoi vae reta chepoco chereraa chereruvãe Damasco pe. Echa'ã chepuere'ã etei amae, jocua tembipe jembipe cheré vae jeco pegua —jei—.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Jare ico joco pe penti cuimbae Ananías jee vae. Jae uipɨu Tumpa mboroyocui uyapo reve, jare opaete judío joco pe yugüɨreco vae reta uyemɨngueta cavi jese.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Jae ou chepɨ. Uyemboɨ cheyɨpɨ pe jare jei: ‘Saulo, nde co jae cherɨvɨ. Emae ye.’ Jare jupivoiño chepuere amae, jare aecha Ananías joco pe oĩ —jei Pablo—.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Jayave jae jei cheve: ‘Yandetenondegua reta iTumpa ndeparavo, ndicuaa vaerã jae jei vae, jare ndeecha vaerã jocua jupi vae, jare ndiyandu vaerã iñee.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Echa'ã nemɨmbeuta co jesegua opaete ɨvɨ pegua reta pe. Nemɨmbeuta chupe reta ndeecha jare ndiyandu vae’ —jei, jei—.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 ‘¿Maera pa añave neãro neĩ? Epũa iyembɨbautizaca ndiyerure reve chupe, nembaeyoa reta uyembai vaerã’ —jei, jei Pablo—.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Jayave ayu ye Jerusalén pe, jare ayerure aĩ rambueve Tumpa jo pe, cheque pe aecha.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Jare aecha Jesús, jare jae jei cheve: ‘Ecua ɨmambae Jerusalén güi. Echa'ã ndarau uipota güɨrovia nde nemɨmbeuta cheregua chupe reta vae’ —jei cheve, jei—.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Jayave che jae chupe: ‘CheYa, jae reta uicuaa catu co quirãi che aase opaete judío reta itupao reta rupi añonoca vaerã peresorɨru pe jare ainupaca vaerã nderé güɨrovia vae reta.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Jare uyuca reta yave Esteban nderegua umɨmbeu vae, che vi aĩ joco pe, jare icavi cheve imano. Jare che ayandareco upuruyuca vae reta jemimonde re’ —jae chupe, jei—.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Jayave jae jei cheve: ‘Ecua. Echa'ã che nomondota mbɨrɨ judío mbae vae reta cotɨ’ —jei cheve, jei.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Jare Pablo cua jei yave, tenta guasu pegua reta uipota'ã ma uyapɨsaca jese. Iñeeãta reve jei reta:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Jare iñeeãta reta rambueve, umbɨvava jemimonde, jare ɨvɨcuii omombo ɨvate.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Jayave sundaro reta juvicha oyocui sundaro reta uruique vaerã Pablo jae reta yugüɨreco vae pe. Jare oyocui vi uinupa reta vaerã chicote pe upɨrandu chupe reve, uicuaa cavi vaerã maera ra tenta guasu pegua reta iñeeãta jucuarãi icotɨ.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Ẽrei sundaro reta uñapɨ̃ti yave tɨmasa pe, Pablo jei sundaro reta juvicha joco pe oĩ vae pe:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Cua uyandu yave, sundaro reta juvicha oo itenondegua pe jare jei chupe:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Jayave sundaro reta juvicha itenondegua ou Pablo oĩ vae pe jare jei chupe:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Jayave sundaro reta juvicha itenondegua jei chupe:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Jayave yugüɨraa Pablo güi upɨranduta tẽi chupe vae reta. Jare sundaro reta juvicha itenondegua uquɨye, uicuaa yave jae romano co, uñapɨ̃tica ramo.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Jare pɨareve pe sundaro reta juvicha itenondegua uipota uicuaa cavi mbae re ra judío reta umbɨjeco Pablo. Jáeramo oyora Pablo, jare oyocui sacerdote reta itenondegua reta jare opaete ĩru mburuvicha reta uyembatɨ vaerã. Jayave güɨraa Pablo oñono jae reta jovai.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.